─░LG─░LENMEK VE B─░LG─░LENMEK

YAZAR : Âdem SARAÇ ademsarac@yyu.edu.tr

Allah Te├ól├ó Hazretleri; neyi nas─▒l isteyip neyi nas─▒l emrettiyse, o ├Âyle olmal─▒yd─▒ ┼č├╝phesiz. Ayn─▒ ┼čekilde Peygamberimiz -aleyhissel├óm-; All├óhÔÇÖ─▒n emirlerini ve yasaklar─▒n─▒ nas─▒l anlatt─▒ysa, ├Âyle anlat─▒lmal─▒ ki istenilen sonucu elde edebilelim.

─░nsanlar─▒ d├╝┼čt├╝kleri u├žurumdan kurtarmak i├žin yap─▒lacak ├ža─čr─▒; ├žok ├Ânemli olmakla birlikte, ├ža─čr─▒ yeri ve zaman─▒ da ├žok ├Ânemlidir. ─░┼čte bunun i├žin Peygamberimiz -aleyhissel├óm-, ilk ├Ânce kendi evini se├žmi┼č ve MekkeÔÇÖnin ├Ânde gelenlerini yeme─če davet etmi┼čti. Hem de iki defa ├╝st ├╝ste!

Bu sahnede; evdekilerin asil duru┼člar─▒, ├žok cidd├« bir ┼čekilde ├ž─▒k─▒yor ├Ân├╝m├╝ze. Anneler ve Han─▒mlar Sultan─▒ Hazret-i Hatice, sevgili k─▒zlar─▒yla beraber; ellerinden gelenin ├╝st├╝nde bir gayret sarf etmi┼člerdi. G├╝l AileÔÇÖnin G├╝l K─▒zlar─▒, hareket ve davran─▒┼člar─▒yla ayr─▒ bir ├Ârneklik te┼čkil ediyorlar, sevgili annelerine s├╝rekli yard─▒mc─▒ olmaya ├žal─▒┼č─▒yorlard─▒. Daha do─črusu yard─▒mc─▒ olman─▒n da ├Âtesinde bir davran─▒┼č sergiliyorlard─▒. Evlerine ve ailelerine ├žok de─čer verdikleri i├žin, evleri ve aileleri i├žin bir ┼čeyler yapman─▒n gayreti i├žindeydiler.

ÔÇť┼×unu yap!ÔÇŁ, ÔÇťBunu yap!ÔÇŁ demeye gerek yoktu. Ne yap─▒lmas─▒ gerekiyorsa biliyor ve de g├Âr├╝yorlard─▒. Bunun i├žin de yap─▒lmas─▒ gerekeni, yerinde ve zaman─▒nda yap─▒yorlard─▒. Oysa ├Âyle ├žocuklar vard─▒ ki, kendi i┼člerini bile yapmazlard─▒. Ev i┼člerinde ├╝zerlerine d├╝┼čen g├Ârevleri hi├ž d├╝┼č├╝nmedikleri gibi, s├╝rekli i┼č ├ž─▒kar─▒rlard─▒. G├╝l K─▒zlarÔÇÖ─▒ ├Ârnek alanlar G├╝l K─▒zlar gibi olmaya ├žal─▒┼č─▒rlard─▒ ├Âyle ya…

Peygamber babalar─▒n─▒n, MekkeÔÇÖnin ├Ânde gelenlerini yeme─če davet edip, mesaj─▒n─▒ a├ž─▒klad─▒─č─▒nda, hemen inanacaklar─▒n─▒ beklerken ├Âyle olmad─▒─č─▒n─▒ g├Âren G├╝l K─▒zlar; b├╝t├╝n bu olanlara ├žok ┼ča┼č─▒rm─▒┼č, koca adamlar─▒n ─░sl├ómÔÇÖ─▒n g├╝zelli─čini anlayamamalar─▒ kar┼č─▒s─▒nda ├žok ├╝z├╝lm├╝┼člerdi! Buna kar┼č─▒l─▒k; o g├╝nlerde ancak 13-14 ya┼člar─▒nda olan Hazret-i AliÔÇÖnin; ÔÇťEy All├óhÔÇÖ─▒n Ras├╗l├╝! Sana ben inan─▒r ve ben yard─▒mc─▒ olurum!ÔÇŁ s├Âzleri, hepsinin ├žok ho┼čuna gitmi┼čti. 2

Bunlar─▒n tahlillerini de iyi yapmak gerekiyor. Bekledi─čimiz sonu├ž, bekledi─čimiz gibi ├ž─▒kmazsa ├žok ├╝z├╝l├╝r├╝z. Olmas─▒ gerekti─či gibi oldu─čunda da normal kar┼č─▒lar, hatt├ó seviniriz.

Bu durum, asl─▒nda duyarl─▒ veya duyars─▒z olman─▒n bir sonucudur. Bir ┼čeye cidd├« anlamda ilgi duyman─▒n veya ilgisiz kalman─▒n sonucu da olur. De─čer kavram─▒ ile de a├ž─▒klanabilir bu. Kim neye ne kadar de─čer veriyorsa, onunla o kadar ilgilenir.

Bizim ilgilerimiz ve bilgilerimiz nelerdir?

Olaylar kar┼č─▒s─▒nda duyarl─▒ m─▒y─▒z, duyars─▒z m─▒?

Cidd├«ye al─▒nmas─▒ gereken ┼čeyleri cidd├«ye al─▒yor muyuz, alm─▒yor muyuz?

De─čerli ┼čeylere yeterince de─čer veriyor muyuz, vermiyor muyuz?

Bizim evlerimizde neye ├ža─čr─▒ yap─▒lmaktad─▒r?

Biz ne ile zaman ├Âld├╝r├╝yoruz, ya da zaman─▒ nas─▒l de─čerlendiriyoruz?

M├╝sl├╝man zaman─▒n─▒ asla ├Âld├╝rmez. Zaman ├Âld├╝renlere zaman katili derler. Her zaman, kendi zaman─▒nda de─čerlendirilmelidir. Hem de en iyi bir ┼čekilde…

Evdeki ├ža─čr─▒ ├╝zerinden birka├ž g├╝n ge├žtikten sonra Peygamberimiz -aleyhissel├óm-, bu sefer de b├╝t├╝n Mekke halk─▒na Saf├ó TepesiÔÇÖnden seslenmi┼čti. B├╝t├╝n kab├«lelere ayr─▒ ayr─▒ hitap edip, hepsinin sonucunu ayn─▒ c├╝mle ile ba─člam─▒┼čt─▒:

ÔÇťÔÇôVall├óhi sizler, inan─▒p s├ólih amel i┼člemedik├že, ├óhirette sizin i├žin yapabilece─čim hi├žbir ┼čey yoktur!ÔÇŁ 3

Bu ne deh┼četli ikaz ve bu ne deh┼četli bir uyar─▒yd─▒ b├Âyle… Mekke halk─▒yla beraber, Hazret-i F├ót─▒ma -rad─▒yall├óhu anh├ó- da oradayd─▒. Annesi ve ablalar─▒ gelememi┼člerdi. Babas─▒n─▒n b├Âylesine deh┼četli uyar─▒s─▒yla, tir tir titredi Hazret-i F├ót─▒ma!

─░nan─▒p g├╝zel i┼čler yapmak! B├╝t├╝n mesele buradayd─▒. ─░nan─▒p g├╝zel i┼čler yapmad─▒k├ža; hi├žbir insan, cehennem ate┼činden kurtulam─▒yordu. Kimin o─člu, k─▒z─▒, torunu olursa olsun…

F├ót─▒mat├╝ÔÇÖz-Zehr├ó -rad─▒yall├óhu anh├ó-; babas─▒n─▒n anlatt─▒klar─▒n─▒ zihninde yo─čurup ┼čekillendirmeye ├žal─▒┼č─▒rken, Eb├╗ LehebÔÇÖin korkun├ž ├ž─▒k─▒┼č─▒ ve sata┼čmas─▒yla b├╝t├╝n d├╝┼č├╝nceleri da─č─▒ld─▒─č─▒ gibi, neredeyse ┼čoka girecekti!

Her ┼čeyin ba┼č─▒ ├«m├ón idi. ─░nanmak ve g├╝zel i┼čler yapmak. Yani ├«man ve amel. ─░nanmak ve ├«m├ón─▒n─▒n gere─čini yapmak; buydu her ┼čeyin ba┼č─▒. ─░yi de neden anlamam─▒┼člard─▒?

─░yi de bunca insan durup, b├╝y├╝k bir dikkatle dinlerken, Eb├╗ Leheb neden b├Âyle yapm─▒┼čt─▒ ki? ├ľz amcas─▒ b├Âyle yaparsa, ba┼čkalar─▒ ne yapmazlard─▒! Peygamber babas─▒n─▒n i┼či ger├žekten de ├žok zordu! Bu d├╝┼č├╝nceler i├žinde evine d├Ând├╝…

Hep beraber oturmu┼člar g├╝zel g├╝zel sohbet ediyorlard─▒. Hazret-i F├ót─▒maÔÇÖy─▒ b├Âyle ├╝zg├╝n ve sararm─▒┼č bir h├ólde g├Âr├╝nce, b├╝y├╝k bir merakla ne olup bitti─čini anlamaya ├žal─▒┼čt─▒lar…

Anneler sultan─▒, g├╝l k─▒z─▒n─▒n ipek sa├žlar─▒n─▒ ok┼čay─▒p sordu sebebini. O da, Saf├ó TepesiÔÇÖnde olan biteni anlatt─▒. Sonra da ┼č├Âyle bitirdi s├Âzlerini:

┬źÔÇôKimse kimseyi All├óhÔÇÖ─▒n azab─▒ndan, cehennem ate┼činden kurtaramaz!┬╗ dedi babam. Bu kimse, Hazret-i Muhammed -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-ÔÇÖin k─▒z─▒ F├ót─▒ma bile olsa. Hatt├ó halas─▒ Safiye bile olsa. Hi├ž kimse, kimseyi kurtaramaz!

ÔÇôBizi korkutuyorsun ey F├ót─▒ma!

ÔÇôTabi├« ki korkmak l├óz─▒m ablac─▒─č─▒m. Fakat bizler i├žin korku yoktur!

ÔÇôBilmece gibi konu┼čuyorsun g├╝zel karde┼čim.

ÔÇôB├╝t├╝n incelik burada; bizler inand─▒─č─▒m─▒z i├žin korku yok bize. Fakat Eb├╗ LehebÔÇÖin yapt─▒─č─▒na ne demeli?

ÔÇôEb├╗ Leheb ha!

B├Âyle i├ž ge├žiren Anneler Sultan─▒, Rukiye ile ├ťmm├╝ G├╝ls├╝mÔÇÖe bakt─▒. G├╝l y├╝rekler, yan─▒p kavrularak ayn─▒ ┼čeyi d├╝┼č├╝n├╝yorlard─▒. ├ç├╝nk├╝ bu iki gonca g├╝l, Eb├╗ LehebÔÇÖin o─čullar─▒ndan Utbe ile UteybeÔÇÖye ni┼čanl─▒ idiler. D├╝─č├╝nleri yap─▒lacakt─▒ ileride…

ÔÇô├ťz├╝lme anneci─čim! Sizler de ├╝z├╝lmeyin ablalar─▒m! ─░nan─▒p amel edenlere korku yoktur! 4

Saf├ó TepesiÔÇÖndeki ├ža─čr─▒, ├žok cidd├« sonu├ž vermemi┼čti. Ama herkese a├ž─▒k ilk cidd├« ├ža─čr─▒ yap─▒lm─▒┼čt─▒! Saf├ó TepesiÔÇÖnde yap─▒lan uyar─▒ o kadar deh┼četli idi ki, daha k├╝├ž├╝k ya┼člarda oldu─ču h├ólde Hazret-i F├ót─▒maÔÇÖn─▒n bile tir tir titredi─čini g├Âr├╝yoruz! Bizi de titretiyor mu acaba? Ne anlat─▒yor bu bize? Daha do─črusu bir ┼čeyler anlat─▒yor mu?

Bir de ┼ču var; anlat─▒lan, duyurulan ya da ikaz edilen konu ile ilgi ve al├ókam─▒z ne kadar acaba? Veya bize mi anlat─▒l─▒yor, yoksa ba┼čkalar─▒na m─▒? Bizi ne kadar ilgilendiriyor. Ya da bizi ilgilendirmiyor mu hi├ž?

Hazret-i F├ót─▒ma; ilgilendi─či i├žin bilgilenmi┼č, sonra da babas─▒n─▒n anlatt─▒klar─▒n─▒ zihninde yo─čurup ┼čekillendirmeye ├žal─▒┼čarak evine d├Ânm├╝┼čt├╝. Biz evlerimize ne ile d├Ân├╝yoruz acaba?

Konuyu evine ta┼č─▒y─▒p, evdekileri do─čru ve detayl─▒ bir ┼čekilde bilgilendirdikten sonra, yapt─▒─č─▒ a├ž─▒klama tarihe alt─▒n harflerle kaz─▒nacak kadar de─čerlidir:

ÔÇťB├╝t├╝n incelik burada; bizler inand─▒─č─▒m─▒z i├žin korku yok bize. Dedim ya, inananlar i├žin korku yoktur!ÔÇŁ 5

Peygamber EfendimizÔÇÖin bu ├ža─čr─▒s─▒ bizim i├žin ne ifade ediyor acaba?

-Sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-…
__________________

1 ─░bn-i SaÔÇśd, et-Tabak─üt├╝ÔÇÖl-K├╝br├ó, c. 1, s. 200.
2 EbuÔÇÖl-Ferec, el-Vef├ó, c. 1, s. 183.
3 ─░bn├╝ÔÇÖl-Es├«r, el-K├ómil fiÔÇÖt-T├ór├«h, c. 2, s. 60.
4 ─░bn├╝ Seyyid├╝ÔÇÖn-N├ós, Uy├╗n├╝ÔÇÖl-Eser f├« F├╝n├╗niÔÇÖl-Meg─üz├« veÔÇÖs-Siyer, c. 3, s. 234.
5 ┼×├óm├«, es-S├╝b├╗l├╝ÔÇÖl-H├╝d├ó veÔÇÖr-Re┼č├ód f├« S├«reti HayriÔÇÖl-─░b├ód, c. 1, s. 358.