B─░R YIL DAHA B─░TERKEN…

YAZAR : Aynur TUTKUN aytutkun@gmail.com

┼×┼č┼č┼č┼č┼čt, biraz sessizlik l├╝tfen. Bir bir d├Âk├╝l├╝rken takvimden yapraklar; zaman─▒, zaman zaman dinlemeye, mola vermeye hepimizin ihtiyac─▒ yok mu?

Pencereden d─▒┼čar─▒da bir yaprak daha d├╝┼čt├╝ a─ča├žtan, bir ku┼č u├žtu, bir kedi ├ž├Âplerden d─▒┼čar─▒ f─▒rlad─▒, bir ├žocuk d├╝┼čt├╝, ├žocu─čunu okula b─▒rakan bir kad─▒n; ┬źof be!┬╗ ed├ós─▒yla evinin yolunu tuttu, bir adam bir ┼čey unutmu┼č├žas─▒na h─▒zl─▒ ad─▒mlarla evine girdi, bir ya┼čl─▒ bastonuna dayanarak durdu ve ┼č├Âyle bir nefes ald─▒. Bir ya┼čl─▒ diyorum, bastonuna dayand─▒. Durdu. Ve nefes ald─▒! Gidece─či yere varabilmek i├žin ya┼čl─▒lar─▒n s─▒k s─▒k yapt─▒─č─▒ ┼čeyi asl─▒nda hepimiz yapmal─▒ m─▒y─▒z zaman zaman?!.

Ne kadar h─▒zl─▒ ya┼č─▒yoruz de─čil mi; bir senenin bitti─čini fark etmiyoruz bile! Bu belki de dolu dolu ya┼čad─▒─č─▒m─▒z─▒n bir g├Âstergesi. Fakat dolu dolu ya┼čarken bir ┼čeyleri de ihmal mi ediyoruz? Mesel├ó ib├ódetlerimizi ├žabucak yap─▒p ib├ódetin bizde olu┼čturmas─▒ gereken tesirden mahrum mu kal─▒yoruz? KurÔÇÖ├ón okumaya, biraz zikirle me┼čgul olmaya, tefekk├╝r etmeye pek vaktimiz olmuyor mu? ─░┼člerimizle me┼čgulken; ├žocuklar─▒m─▒zla, e┼čimizle keyifli birliktelikler ge├žirmeye, onlarla sohbet etmeye, onlar─▒ anlamaya, onlara doya doya bakmaya vakit bulam─▒yor muyuz? Ne zamand─▒r teknolojik ├óletlerden uzakta biraz zaman ge├žirdik? ┬ź─░nternetten okuduklar─▒m yeter.┬╗ diye d├╝┼č├╝nerek, rol model olduklar─▒m─▒z─▒ da umursamayarak; okunacak kitaplar listesi olu┼čturmaktan -nas─▒l olsa vaktim olmuyor bahanesiyle- vaz m─▒ ge├žtik? Ne zamand─▒r m─▒┼č─▒l m─▒┼č─▒l uyuyan bir bebek izlemedik? Ne zamand─▒r bir ya┼čl─▒n─▒n k─▒r─▒┼čm─▒┼č ellerini dudaklar─▒m─▒za de─čdirmedik? En son ne zaman bir hastay─▒, bir akrabay─▒, bir arkada┼č─▒ ziyaret ettik? Ne kadar h─▒zl─▒ ve duyars─▒z ya┼č─▒yoruz; bir ya┼čl─▒n─▒n durmas─▒, bastonuna dayanmas─▒ ve gidece─či yere varabilmesi i├žin nefes almas─▒ gibi son dura─ča varabilmek i├žin zaman zaman soluklanmak gerekmiyor mu?

Her g├╝n bir yaprak daha d├╝┼čerken takvimden; yapmad─▒─č─▒m─▒z, yapamad─▒─č─▒m─▒z do─črular i├žin, yapt─▒─č─▒m─▒z yanl─▒┼člar i├žin de pi┼čmanl─▒klar─▒m─▒z art─▒yorsa durup soluklanmaya hepimizin ihtiyac─▒ vard─▒r. Ko┼čtura ko┼čtura ya┼čamak r├╗humuzu ac─▒t─▒yor da bunun fark─▒na pek varam─▒yoruz galiba. ├çocuk, gen├ž, yeti┼čkin, ya┼čl─▒… Hepimizin ihtiyac─▒, hayat─▒n i├žinde molalar verip soluklanmak. Zaman─▒ dinlemek, r├╗humuzu, kalbimizi dinlemek ve huzura y├Ânelmek…

Elbette Rabbimiz; ÔÇťBir i┼čten bo┼čald─▒─č─▒nda di─čer bir i┼če y├Ânel.ÔÇŁ diye buyururken, asla bo┼č durmamay─▒ ├Â─č├╝tl├╝yor. Ar─▒ gibi ├žal─▒┼čmay─▒, kar─▒nca misali y├Ân├╝m├╝z├╝ belirlemeyi ├Â─črendik biz atalar─▒m─▒zdan. Fakat; ┬źEl k├órda, g├Ân├╝l Y├órÔÇÖda┬╗ diye de madde ile m├ón├ón─▒n s─▒n─▒r─▒n─▒ ay─▒rt ettik. Bunu becerebilmenin yolunun da ib├ódetler, zikirler, til├óvetler, okumalar ve tefekk├╝rler vas─▒tas─▒yla olaca─č─▒n─▒ ├Â─črendik. L├ókin g├╝n├╝m├╝zde ├Âyle h─▒zl─▒ ya┼č─▒yoruz ki durmay─▒, durup ┼č├Âyle bir derin nefes almay─▒ hep unutuyoruz.

Diyafram nefesi almay─▒ bir t├╝rl├╝ ├Â─črenemedik!

R├╗ha hitap edecek olan her amel bizi solukland─▒racak mahiyettedir.

Ne ilgin├žtir ki kendi r├╗humuza hitap edecek her g├╝zellik, etraf─▒m─▒zdakilerin de r├╗huna hitap edebilecek vas─▒ftad─▒r. Namaz─▒m─▒z, orucumuz, zikrimiz, til├óvetimiz, okumalar─▒m─▒z, tefekk├╝rlerimiz; etraf─▒m─▒za g├╝zellik olarak aksedecektir. Belki biraz frene basaca─č─▒z ya┼čarken, ama bu fren bize iki d├╝nyada da sa├ódet getirecektir.

Yak─▒n ├ževremizdekilerde ilgi a├žl─▒─č─▒ seziyorsak ve buna ba─čl─▒ olarak gerginlikler ya┼č─▒yorsak, uzaktakilerden ┬źunutulduk┬╗ diye sitemler al─▒yorsak ve g├╝n ge├žtik├že, ya┼č ilerledik├že r├╗humuz huzura erece─či yerde daral─▒yorsa; ger├žekten ├žok h─▒zl─▒ ya┼č─▒yoruz demektir.

Belki de bunun bir di─čer ad─▒ umursamadan ya┼čamakt─▒r; yani kendimizden, i┼čimizden, maddiyattan ba┼čkas─▒n─▒ umursamadan ya┼čamak… ├ľnem vermemek, r├╗humuzun zaman zaman daralmalar─▒na… G├Ârmezden gelmek, bizden beklentileri olanlar─▒… Yan─▒m─▒zdaki, yak─▒n─▒m─▒zdaki, biraz ├Âtedeki, d├╝nyan─▒n bir di─čer ucundaki insanlar─▒n beklentilerini ├Ânemsememek… ┬źBa┼č─▒na/ba┼č─▒n─▒za gelenler kendi y├╝z├╝n├╝zden…┬╗ deyip, ┬źAte┼č d├╝┼čt├╝─č├╝ yeri yakar.┬╗ deyip bir psikopat so─čukkanl─▒l─▒─č─▒yla bizden beklentileri olanlar─▒ g├Ârmezden gelmek…

─░┼čte bu tutum ├žok h─▒zl─▒ ya┼čad─▒─č─▒m─▒z─▒n, durup soluklanmad─▒─č─▒m─▒z─▒n, ya┼čarken r├╗humuzu ihmal etti─čimizin bir g├Âstergesidir.

─░hmal edilen r├╗h├« boyutumuz, kontrol edilmemi┼č bir yaz─▒, ince ayar─▒ yap─▒lmam─▒┼č bir foto─čraf, pasta-cil├ós─▒ at─▒lmam─▒┼č bir araba temizli─či, temiz olsa da toparlanmam─▒┼č bir ev kadar g├Âze batar. Yirmi d├Ârt saatin, bir y─▒l─▒n ya da bir ├Âmr├╝n i├žinde, ├žok de─čildir bu y├Ân├╝m├╝ze harcayaca─č─▒m─▒z vakit; belki bir i┼čin ├╝st├╝ne son r├Âtu┼člar─▒ yapmak gibidir. Fakat bu r├Âtu┼člar hayata, yak─▒n ve uzak ├ževredekilerle ve d├╝nyayla olan ili┼čkilere kalite katacak niteliktedir.

Her g├╝n bir yaprak daha d├╝┼čerken takvimden ve her yeni takvim bir eskisinin yerine ge├žerken; durmaya, derin bir nefes almaya, iki d├╝nyay─▒ da kaliteli ve anlaml─▒ ya┼čamak ad─▒na ihtiyac─▒m─▒z vard─▒r. Anlayana…