B─░R GAZEL

┼×A─░R : Melda ├ľZATA

G├Ânl├╝m SenÔÇÖinle y├ó Rab, teslim olup inanm─▒┼č,
Bitmi┼čse v├óde her can; varl─▒k, ├Âm├╝r yalanm─▒┼č.

G├Ânl├╝mse sanki karpit l├ómban gibiydi canda,
─░zninle ebrula┼čm─▒┼č nak┼č─▒n derim cihanda.

Hicranl─▒ verdi─čim can, derman da buldu senden,
Bir arz-─▒ h├ólle g├Ânl├╝m kurtuldu her en├«nden.

S─▒rlar m─▒ vard─▒ senden bilmem ki bende sakl─▒,
Bilmem ye┼čil mi dal dal, bilmem beyaz duvakl─▒.

Kahr─▒nda lutfu varm─▒┼č, bir ho┼č sef├ós─▒ h├╝ly├ó,
Tekrarlar─▒yla her g├╝n bir ba┼čka ba┼čka r├╗y├ó.

Vuslatsa belki m├╝┼čk├╝l; ├Âks├╝z, yetimlerin ├žok,
Varm─▒┼č me─čerse sonsuz bir yolculuk, d├Ân├╝┼č yok.

Vezni: m├╝stefÔÇÖil├╝n / fe├╗l├╝n – m├╝stefÔÇÖil├╝n / fe├╗l├╝n