K─░┼×─░N─░N CENNET─░…

H├╝d├óy├« ├ťSK├ťDARLI

D├╝─č├╝n haz─▒rl─▒klar─▒ ve heyecan─▒ vard─▒.

Orhan, Doktor Selim BeyÔÇÖin bahsetti─či ve Y├╗nus DedeÔÇÖnin de tavsiye etti─či hocahan─▒m ile huzurlu bir aile yuvas─▒ kurma haz─▒rl─▒─č─▒ i├žindeydi. Us├╗l├╝ ├žer├ževesinde g├Âr├╝┼čm├╝┼čler, Peygamber s├╝nneti ├╝zere hay─▒rl─▒ bir ad─▒m atm─▒┼člard─▒.

─░ki hafta sonra izdiva├ž olacak ve AfrikaÔÇÖya giderek hizmet kervan─▒n─▒ birlikte y├╝r├╝teceklerdi. ├érife Hocahan─▒m, her bak─▒mdan OrhanÔÇÖ─▒n tam dengiydi. Hizmet ┼čuuru, ald─▒─č─▒ e─čitim ve ebed├« gaye itibar─▒yla da ayn─▒ d├╝nyay─▒ payla┼č─▒yordu.

Vakit geldi─činde gerekli her ┼čey yap─▒lm─▒┼čt─▒. L├╝ks ve israftan uzak, m├╝tev├óz─▒ bir hayat kuruluyordu. Her ┼čey, sade; her ┼čey, madd├« ve m├ónev├« imk├óna g├Âreydi.

D├╝─č├╝n ├Âncesi bir ak┼čam OrhanÔÇÖ─▒n amcas─▒n─▒n evinde toplan─▒lm─▒┼čt─▒. B├╝t├╝n sevdikleri, tan─▒d─▒klar─▒ oradayd─▒. Doktor Selim, Nasipli ┼×evket, hizmet arkada┼č─▒ Mehmet; sadaka ta┼č─▒ vesilesiyle tan─▒┼čt─▒─č─▒ ve dost oldu─ču Hasan Amca… Hep beraber y─▒llar─▒n─▒ ya┼čad─▒─č─▒ amcas─▒n─▒n evindeydiler.

Orhan bu evde ac─▒-tatl─▒ nice y─▒llar ge├žirmi┼čti. Annesiz, babas─▒z y─▒llar. ├ľnce ac─▒larla dolu, ─▒st─▒raplarla dolu, ├žile ve zehirle dolu y─▒llar. Karanl─▒k, bulan─▒k ve bo─čucu y─▒llar. Sonra hid├óyet, sab─▒r, huzur ve l├╝tufla dolu y─▒llar. Ayd─▒nl─▒k, berrak ve ferahlat─▒c─▒ y─▒llar. All├óhÔÇÖa bir daha, bir daha, bir daha ┼č├╝kretti.

Sanki onun bu ┼č├╝kredi┼čini duymu┼č gibi amcas─▒ ┼č├Âyle konu┼čtu:

ÔÇôDostlar, ge├žen bunca y─▒llar─▒n ard─▒ndan herh├ólde bize d├╝┼čen en b├╝y├╝k vazife, ┼č├╝k├╝r. All├óhÔÇÖa hamd olsun ki, bu g├╝nleri de bize g├Âsterdi. Gecemizi g├╝nd├╝z, yoku┼člar─▒m─▒z─▒ d├╝z eyledi.

Nasipli ┼×evketÔÇÖin de g├Âzleri par─▒l par─▒ld─▒:

ÔÇôEn ├žok ben ┼č├╝kretmeliyim. Rabbim bana merhamet etti, hi├ž l├óy─▒k olmad─▒─č─▒m h├ólde elimden tutacak m├ónev├« k─▒lavuzlar ihs├ón eyledi de istikameti buldurdu.

Di─čerleri de ayn─▒ duygu i├žindeydi:

ÔÇôSadece sen mi? Hepimiz ├žok├ža ┼č├╝kretmeliyiz.

Doktor Selim, bu ┼č├╝kr├╝n ed├ós─▒ hus├╗sunda bir hat─▒rlatma yapt─▒:

ÔÇô┼×├╝kr├╝m├╝z her d├óim olmal─▒. Fakat sadece dil ile de─čil. Unutmamal─▒ ki, en g├╝zel ┼č├╝k├╝r; bu hakikatten mahrum kimseleri de b├Âyle ┼č├╝kredecek bir vaziyete getirmeye vesile olmak, bunun i├žin gece-g├╝nd├╝z gayret etmek.

Herkes ba┼č─▒yla tasdik etti. Turgut Amca, OrhanÔÇÖa d├Ând├╝:

ÔÇôAh evl├ód─▒m! Rahmetli baban da bug├╝nleri g├Ârseydi. ┼×u g├╝zel atmosferi tatsayd─▒.

OrhanÔÇÖ─▒n kafas─▒ ├Ân├╝ne d├╝┼čt├╝. G├Âzleri doldu. Hi├ž g├Ârmemi┼čti babas─▒n─▒. Annesini de hat─▒rlam─▒yordu. Hat─▒rlamak i├žin; ne kula─č─▒nda bir ses, ne g├Âzlerinde bir g├Âr├╝nt├╝, ne omuzlar─▒nda onlardan bir dokunu┼č vard─▒. Sadece isimlerini biliyordu. H├╝seyin Bey ve ┼×├╝kriye Han─▒m. ─░simlerinden ba┼čka az─▒c─▒k da k─▒r─▒k d├Âk├╝k baz─▒ h├ót─▒ralar. Ne kadar u─čra┼čt─▒ysa da Orhan, i├žinden f─▒┼čk─▒ran damlalara m├ón├« olamad─▒.

Bu vaziyet kar┼č─▒s─▒nda Turgut Amca da, duyguland─▒. Fakat mevzunun daha derinle┼čip, g├╝zel gecenin sadece h├╝zne d├Ân├╝┼čmemesi i├žin bahsi de─či┼čtirmeyi denedi:

ÔÇôOrhan evl├ód─▒m, merak etme. Yerlerini dolduramasak da onlar─▒n vazifelerini hi├ž noksans─▒z yapaca─č─▒z. D├╝─č├╝n├╝n ┼č├Âyle anl─▒-┼čanl─▒ bir d├╝─č├╝n olacak. Unutulmayacak bir d├╝─č├╝n…

Orhan, mahzun ba┼č─▒n─▒ birden kald─▒rd─▒:

ÔÇôHay─▒r amca, m├╝tev├óz─▒ bir d├╝─č├╝n olacak. ─░sraf olmayacak. Evlilik, Hazret-i PeygamberÔÇÖin s├╝nneti. Dolay─▒s─▒yla her ┼čey, ├élemler Sultan─▒ olan EfendimizÔÇÖin s├╝nnetine muv├óf─▒k olacak. ─░n┼č├óallah F├ót─▒ma V├ólidemizÔÇÖin d├╝─č├╝n├╝ne benzer bir d├╝─č├╝n olacak Belki z├óhiren annemle babam─▒ tan─▒yamad─▒m, ama ruhlar─▒m─▒z birbirini tan─▒yor. Onlar da b├Âylesinden daha memnuniyet duyacaklard─▒r.

G├Ârd├╝─č├╝ hisli tablo kar┼č─▒s─▒nda Doktor Selim, son noktay─▒ koydu:

ÔÇôGe├žmi┼člerimizi hat─▒rlad─▒k. Onlar─▒ nas─▒l memnun edece─čimizi d├╝┼č├╝n├╝yoruz. ├ľyleyse yapaca─č─▒m─▒z en g├╝zel ┼čey, ruhlar─▒n─▒ ┼č├ód etmek i├žin ┼čimdi bir Y├ós├«n-i ┼čerif okumak. Ne dersiniz?

Hep birlikte makul g├Ârd├╝ler:

ÔÇô├ťstelik Orhan karde┼čimiz h├óf─▒z. Onun g├╝zel sesinden bu m├ónev├« ikram ├žok tatl─▒ olur.

Bunun ├╝zerine OrhanÔÇÖa o vakte kadar sadece ad─▒yla ya da ┬źevl├ód─▒m┬╗ diye hit├ób eden Turgut Amca ile Doktor Selim, ayn─▒ anda;

ÔÇťÔÇôBuyur H├óf─▒z Orhan Hocam! Muhrik na─čmelerinle ruhlar─▒m─▒z─▒ ferahlat!ÔÇŁ dediler.

Tatl─▒ bir KurÔÇÖ├ón sesi, b├╝t├╝n g├Ân├╝lleri ku┼čatt─▒. Bulunduklar─▒ odan─▒n duvarlar─▒n─▒ a┼čarak sem├ólara y├╝kseldi. G├Âkten ya─čan feyz-i il├óh├« ile g├Âzden akan damlalar karde┼č oldu. H├óf─▒z Orhan okuduk├ža, dinleyenlerin kalbi ┼č├Âyle diyordu:

Oku h├óf─▒z; bu kel├óm ├ž├╝nk├╝ Hud├ó g├╝ftesidir,
Ne kadar tatl─▒, g├╝zel, ├ž├╝nk├╝ Neb├« bestesidir.
Oku; sesler sesi, KurÔÇÖanÔÇÖdaki ├óyet sesidir,
Tatl─▒ meltem de o sesten bize rahmet sesidir…
┼×u latif ku┼č sesi, KurÔÇÖ├ónÔÇÖa muhabbet sesidir,
Sular─▒n na─čmesi, KurÔÇÖ├ón ile sohbet sesidir…
Oku h├óf─▒z, bu ┼čeref t├óc─▒ konulsun ba┼č─▒na,
Oku h├óf─▒z, oku, ihl├ós ak─▒t─▒p g├Âzya┼č─▒na… (Seyr├«)

KurÔÇÖ├ón til├óveti bitince, g├╝zel bir du├ódan sonra birer birer kalk─▒ld─▒.

D├╝─č├╝n g├╝n├╝ geldi─činde herkes H├╝d├óy├« CamiiÔÇÖndeydi. H├óf─▒z Orhan, nezih ve sade bir damat k─▒yafeti i├žinde idi. Kalbini, bug├╝n Y├╗nus DedeÔÇÖnin yapaca─č─▒ sohbete odaklam─▒┼čt─▒. Hayat─▒n─▒n bu tarih├« g├╝n├╝nde; sohbette her s├Âylenecek husus, onun i├žin apayr─▒ bir ehemmiyete sahipti.

Her zaman oldu─ču gibi Y├╗nus Dede, yine vakur bir ed├ó ile k├╝rs├╝ye ├ž─▒kt─▒ ve huzurlu bir sed├ó ile sohbete ba┼člad─▒:

ÔÇťKarde┼člerim,

Aile yuvas─▒, hem Allah muhabbetine vazge├žilmez bir basamak hem de nesillerin devam─▒ i├žin bir il├óh├« kanun. Hem beden├« bir ihtiya├ž ve hem de r├╗h├ón├« geli┼čmenin ilk ve esasl─▒ zemini. Aile ortam─▒n─▒n insan yarat─▒l─▒┼č─▒na en uygun tanzimi bu ├žer├ževe. Bunun tersi, asla insan yarat─▒l─▒┼č─▒na g├Âre de─čil.

Bu bak─▒mdan;

Evlilikle arzu edilen maksatlar─▒ ger├žekle┼čtirmek ve ev ortam─▒n─▒ bir huzur cenneti h├óline d├Ân├╝┼čt├╝rmek i├žin ri├óyet edilmesi gereken pek ├žok ince noktalar ve ├Ânemli meseleler vard─▒r.

─░l├óh├« muhabbete basamak olacak bir aile hayat─▒ kurmak i├žin yap─▒lmas─▒ gerekenler var.

Evlerimizi birer huzur ve sa├ódet cenneti h├óline getirmek i├žin dikkat edilmesi gereken hususlar var.

T├╝m ailece, hayat yolculu─čumuzun sonsuz vuslatta noktalanmas─▒ i├žin nas─▒l ya┼čanmas─▒ gerekti─či en g├╝zel ┼čekilde idr├ók edilmeli ve uygulanmal─▒.

D├╝nyada sa├ódet, ├óhirette de sa├ódet olabilecek bir k─▒v├óm─▒n neye ba─čl─▒ oldu─ču kavranmal─▒ ve tatbik edilmeli.

Bu hususta en ideal ba┼čar─▒, huzurlu aile yuvas─▒n─▒n en g├╝zel ve en m├╝kemmel ├Ârne─či Hazret-i Peygamber j Efendimiz.

Dolay─▒s─▒yla;

OÔÇÖnun aile hayat─▒n─▒ her y├Ân├╝yle ├Â─črenmek, anlamak ve ├Ârnek almak mecburiyetindeyiz. ├ç├╝nk├╝ her nesil i├žin;

Hat├«ce-i K├╝br├ó, ├Ârnek aile,
Mutluluk Muhammed Mustafâ ile

(Seyrî)

O ├Ârnek yuvada ├Âzetle ne var:

ÔÇôHan─▒mlar─▒n erkeklere kar┼č─▒ vazifeleri,

ÔÇôErkeklerin han─▒mlara kar┼č─▒ vazifeleri,

ÔÇôHan─▒m ve erke─čin birlikte vazifeleri,

ÔÇô├çocuk terbiyesi…

Tabi├« bunlar─▒n her biri, nebev├« ├Âl├ž├╝ler i├žinde.

Maalesef bu ├Âl├ž├╝ler, bug├╝n birileri taraf─▒ndan bat─▒n─▒n ruhsuz ambal├ójlar─▒na sar─▒l─▒yor ve m├╝sl├╝man gen├žlere ├Âyle ┼č─▒r─▒nga ediliyor. Neticede bo┼čanmalar, gittik├že art─▒yor da art─▒yor. Nesle yaz─▒k oluyor, evl├ótlar ziyan oluyor.

Bu itibarla;

Yukar─▒daki maddeleri; ├Âncelikle yabanc─▒ ambal├ójlardan, feminist duygulardan, ┼čiddet tehlikelerinden temizlemek, ar─▒nd─▒rmak gerek.

O zaman aileler; tekrar en a─č─▒r depremlere de dayan─▒kl─▒, en sert r├╝zg├órlara da mukavemetli h├óle gelir. Bir cennet yuvas─▒na d├Ân├╝┼č├╝r.

Evet;

Ki┼činin bu d├╝nyadaki cenneti, evidir. Evlerimizi cennet h├óline getirmek vazifemiz.

Cennet nedir?

Sadece g├╝zelliklerin ya┼čand─▒─č─▒, l├╝tuf ve merhametin, ebed├« say─▒s─▒z nimetin dev┼čirildi─či ├Âzel mek├ón. Aff─▒n neticesinde ula┼č─▒lan y├╝ce nasip. Kulluk ile n├óil olunan rahmet. MesÔÇÖ├╗liyetlerimizi yerine getirerek elde edilen b├╝y├╝k m├╝k├ófat.

Rabbim, hepimizin h├ónesini birer cennet yuvas─▒ eylesin. ├ém├«n.ÔÇŁ

Sohbet sonras─▒ el ├Âpt├╝ler. Bir hafta sonra da H├óf─▒z Orhan Hoca ile ├érife Hocahan─▒m, b├╝y├╝klerden m├╝saade al─▒p Afrika yollar─▒na birlikte ┬źbismill├óh┬╗ dediler.

Havaalan─▒nda onlar─▒ yolcu eden akrabalar─▒ndan biri dayanamad─▒:

ÔÇôK─▒z─▒m el ├ólem, balay─▒na gider. Siz AfrikaÔÇÖya gidiyorsunuz! Bari biraz tatil yapsayd─▒n─▒z da ├Âyle yola ├ž─▒ksayd─▒n─▒z!

├érife Hocahan─▒m, s├Âz├╝ H├óf─▒z OrhanÔÇÖa d├╝┼č├╝rmeden dedi ki:

ÔÇôTeyzeci─čim; mesele, ger├žek bir cennet hayat─▒ ya┼čamak. O da ancak hizmet ile. Gerisi yalanc─▒ cennetler, sonu da eyvahlarla dolu. Biz sonu ┼č├╝k├╝rle biten ger├žek bir cennet hayat─▒na talibiz. Bunun i├žin nerede olursa olsun hizmete ├ó┼č─▒─č─▒z.

H├óf─▒z Orhan, i├žten i├že bir daha ┼č├╝kretti:

ÔÇôElhamd├╝lill├óh! ─░┼čte ki┼činin cenneti!