├éLEMLERE RAHMETS─░N…

Bekir ÇİÇEK

All├óhÔÇÖ─▒n Hab├«biÔÇÖsin, varl─▒k ithaft─▒r Sana,
Varl─▒─č─▒n n├╗ru olan hilkatinle rahmetsin…
├élemlere rahmetle g├Ânderildin cih├óna,
HakkÔÇÖ─▒n bizzat verdi─či s─▒fat─▒nla rahmetsin…

Mahzun olurdu g├Ânl├╝n, bir kar─▒nca incinse,
┼×ahs─▒ ├«kaz ederdin hayvan─▒na hor binse,
Sevinirdin varl─▒─č─▒n hak-huk├╗ku bilinse,
Haklar─▒ korumada dikkatinle rahmetsin…

Analar─▒n g├Âzya┼č─▒ SenÔÇÖi i├žten a─člatt─▒,
Mazlumlar─▒n her ├óh─▒ y├╝re─čini kanatt─▒,
├ťmmetine ┼čefkatin katmerliydi kat katt─▒,
Kalbindeki emsalsiz rikkatinle rahmetsin…

AllahÔÇÖtan bir rahmetle g├Ân├╝lleri k─▒rmad─▒n,
M├╝jdeledin, uyard─▒n, sevdirdin, b─▒kt─▒rmad─▒n,
Karde┼č ettin herkesi, nefretle bakt─▒rmad─▒n,
─░r┼čaddaki ├╝sl├╗bun, sanat─▒nla rahmetsin…

Be┼čeri ├žekip ald─▒n ├žukurun kenar─▒ndan,
Ebediyyen kurtardın cehâletin nârından,
Nice cennet g├Âsterdin kalbinin bahar─▒ndan,
M├╝ÔÇÖmine kanat kanat ┼čefkatinle rahmetsin…

Rabbimiz m├╝ÔÇÖminlere; ┬źG├╝lÔÇÖe sal├ót edin!┬╗ der.
Bir kez salât edene, on kez merhamet eder,
Rahmetten mahrum kalır, salâtı terk edenler,
Merhamete erdiren sal├ót─▒nla rahmetsin…

Ellerime koysan─▒z hem g├╝ne┼či hem ay─▒,
├ľn├╝me serseniz de b├╝t├╝n├╝yle d├╝nyay─▒,
├ľl├╝m olsa ucunda, b─▒rakmam bu d├óv├óy─▒,
Diyerek g├Âsterdi─čin seb├ót─▒nla rahmetsin…

Ya┼čad─▒─č─▒n zamanda k─▒ymet buldu hayatlar,
Vah┼četler sona erdi, dindi b├╝t├╝n feryatlar,
Ya┼čarken g├Âm├╝lmekten kurtuldu k─▒z evl├ótlar,
Hayata m├ón├ó katan hayat─▒nla rahmetsin…

Vefat─▒ndan sonra da r├╗h├óniyetin ya┼čar,
Rabbe, d├óim edersin bizim i├žin isti─čfar,
┬ź├ťmmetim!┬╗ der durursun nefha-i s├╗ra kadar,
Y├╝ce DostÔÇÖa erdi─čin vef├ót─▒nla rahmetsin…

Asık suratlı günde yüce dîvan kurulur,
B├╝t├╝n insanl─▒k i├žin ┼čahitli─čin sorulur,
Sel├óm yurdu cennete ancak SenÔÇÖle var─▒l─▒r,
Kevser havz─▒ ba┼č─▒nda vuslat─▒nla rahmetsin…