─░NSAN ECEL─░N─░ CEB─░NDE TA┼×IR

M. Faik G├ťNG├ľR m.f.g.023@hotmail.com

Kendinden bî-haber olsan olmasan,
Senden haberliler sana ula┼č─▒r.
Eksilen yerdeysen alsan almasan,
Duman t├╝ter, isi sana bula┼č─▒r.

G├Ân├╝lden, g├╝zelden, sevgiden k─ül et.
Ac─▒y─▒, ek┼čiyi dilinle bal et.
Ak┼čam─▒n i┼čini ak┼čamdan hallet.
Az─▒─č─▒n─▒, ocak s├Ânmeden pi┼čir.

G├╝nahs─▒z suratlar s─▒─č─▒nmaz sise,
S─▒rat k├Âpr├╝s├╝nde y─▒ld─▒r s├ólise.
Ki┼či g├Âzya┼č─▒na m├╝stehak ise,
Kendi yaras─▒n─▒ kendisi ka┼č─▒r.

Kim demi┼č ki ecel nefeste gizli,
─░daml─▒k ku┼č i├žin kafeste gizli.
Belki de ├Âl├ž├╝s├╝z heveste gizli,
G├Âlgene kar─▒┼č─▒r senle dola┼č─▒r.

Pi┼čmanl─▒k alevi sarmadan teni,
Hasat mevsiminde doldur heybeni.
Y├╝kselmeden feryat-figan ┬źvay beni┬╗
T├Ârp├╝le nefsini, tand─▒ra d├╝┼č├╝r.

Ne kerâmettedir, ne kehanette,
Yolculu─čun s─▒rr─▒ gizli davette.
Kimse bilmez nerde, hangi saatte?
─░nsan ecelini cebinde ta┼č─▒r.