BİR TAS ÇORBA

Hakk─▒ ┼×ENER hakki_0111@hotmail.com

Uzun bir gecenin sonunda yine sabah olmu┼č, perdenin kenar─▒ndan i├žeri do─čru s─▒zan ─▒┼č─▒k huzmeleri sabah oldu─čunu ve g├╝ne┼čin y├╝kselmekte bulundu─čunu i┼čaret ediyordu. Gece ka├ž defa uyand─▒─č─▒n─▒ hat─▒rlam─▒yor; ┬źGecelerin ne kadar uzun oldu─čunu hastalara sor┬╗ s├Âz├╝n├╝n hakikatini ┼čimdi yak├«nen m├╝┼č├óhede ediyordu.

Her ne kadar hava g├╝ne┼čli olsa da mevsim k─▒┼č, hava so─čuk; b├╝t├╝n v├╝cudu elektrik verilmi┼č gibi titriyor. Bu titreme, so─čuktan m─▒ yoksa hastal─▒ktan m─▒ onu kestiremiyordu. Ortada bir ┼čey varsa o da g├╝nlerdir, yatt─▒─č─▒ yata─č─▒nda tir tir titredi─čiydi.

Kap─▒s─▒n─▒ kilitlememi┼čti, bir gelen olursa i├žeri girebilsin diye… Kalk─▒p kap─▒ a├žmaya mec├óli yoktu ├ž├╝nk├╝. G├╝nler ge├žmesine ra─čmen ne gelen vard─▒ ne giden. Mahzun g├Âzlerle kap─▒ya bak─▒yordu. Yoklu─čuna bir t├╝rl├╝ al─▒┼čamad─▒─č─▒ e┼či g├Âz├╝n├╝n ├Ân├╝ne geliyor, sanki kap─▒y─▒ aralam─▒┼č ona tebess├╝m ediyor. Tam bir ┼čey s├Âylemeye haz─▒rlan─▒rken kayboldu─čunu g├Âr├╝nce hayal oldu─čunu anl─▒yor, y─▒llar ├Ânce ya┼čad─▒─č─▒ ayr─▒l─▒k ac─▒s─▒, pasl─▒ bir han├žer gibi y├╝re─čine saplan─▒yordu. Ama her kap─▒ya bak─▒┼č─▒nda ayn─▒ hayali g├Âr├╝yordu… Bir ├Âm├╝r ├Âyle ge├žmi┼čti ├ž├╝nk├╝. K─▒rk be┼č sene b├Âyle ya┼čam─▒┼člard─▒, bir bardak su bile istese hep o kap─▒dan g├╝l├╝mseyerek girerdi…

ÔÇťÔÇôAh Vasfiye… Beni bu hastal─▒k de─čil de senin yoklu─čun ├Âld├╝recek.ÔÇŁ dedi. Umutsuzca kap─▒ya bakan g├Âzlerinden iki damla ya┼č yanaklar─▒na do─čru yuvarlan─▒verdi.

K─▒z─▒ ├žok uzaklardayd─▒, her zaman gelip gitmesi m├╝mk├╝n olmuyordu. Bir de her ┼čeyi onlara duyurmak istemiyordu, uzaklarda meraklanmas─▒nlar diye. Ger├ži ondan bir ┼čey istemeye, beklemeye y├╝z├╝ de yoktu. Onu ├╝zm├╝┼čt├╝, kalbini k─▒rm─▒┼čt─▒. Cel├ól Bey, ad─▒ gibi cel├ólli biriydi. Dedi─čim dedik t├╝r├╝nden. B├╝t├╝n mal─▒n─▒-m├╝lk├╝n├╝ o─čluna devretmi┼čti. K─▒z─▒n da bu y├╝zden biraz g├Ânl├╝ buruktu. Ger├ži pek belli etmez, bayramda seyranda da olsa gelir giderdi. ┼×imdi uzaklarda oldu─čundan gelemiyordu. O─člu, hi├ž ├žaba sarf etmeden sahip oldu─ču serveti t├╝ketmenin derindeydi, nas─▒l olsa babas─▒ kazanm─▒┼čt─▒…

O─člunu en son ne zaman g├Ârd├╝─č├╝n├╝ hat─▒rlamaya ├žal─▒┼č─▒yordu.

┬źBu Cuma m─▒yd─▒ ge├žen Cuma m─▒yd─▒?┬╗ diye ge├žirdi i├žinden;

┬źYok yok d├Ârt Cuma oldu.┬╗ dedi kendi kendine. K├Âyde olsa da u─čramazd─▒ ya…

Ge├žmi┼č y─▒llar─▒ kare kare g├Âz├╝n├╝n ├Ân├╝ne geliyor, ac─▒ tatl─▒ h├ót─▒ralar─▒ yeniden ya┼čar gibi oluyordu.

ÔÇťÔÇôHepsi bitti…ÔÇŁ dedi. Ka├ž g├╝nd├╝r kap─▒dan i├žeri kimse girmemi┼čti. Yerinden kalkmaya mec├óli yoktu. Umutsuzca kap─▒ya bak─▒yordu.

ÔÇťÔÇôAll├óhÔÇÖ─▒m kimseyi kap─▒lara bakt─▒rma!ÔÇŁ dedi.

Odan─▒n ayd─▒nl─▒─č─▒ndan g├╝ne┼čin bir hayli y├╝kseldi─čini tahmin etti. D─▒┼čar─▒dan sesler geliyordu. Yeni bir g├╝n├╝n ba┼člam─▒┼č oldu─ču her t├╝rl├╝ hissediliyordu. Mevsim k─▒┼č, pencereye oturup kar┼č─▒ da─člar─▒ seyretmek ne g├╝zel olurdu ┼čimdi!.. Kar ya─čm─▒┼č, her taraf bembeyaz, a─ča├žlar─▒n ├╝zeri heybe heybe olmu┼č, ya─čan kar─▒n a─č─▒rl─▒─č─▒ndan a─ča├žlar sanki r├╝k├╗a varm─▒┼č gibi duruyordur. Bir par├ža yiyecek bulma umuduyla sa─ča-sola u├žu┼čan ku┼člar─▒n sesleri duyuluyordu. D─▒┼čar─▒daki manzaray─▒ tahmin edebiliyordu ama kalk─▒p g├Âzleriyle m├╝┼č├óhede etmeye g├╝c├╝ yoktu… Umutsuzca kap─▒ya bak─▒yordu…

D─▒┼č kap─▒n─▒n t─▒k─▒rdad─▒─č─▒n─▒ fark etti, bir gelen vard─▒… Odan─▒n kap─▒s─▒ a├ž─▒ld─▒, gelen Muhsin Beydi. Y├╝z├╝nden hi├ž eksik etmedi─či tebess├╝m├╝yle i├žeri girdi.

ÔÇťÔÇôSel├óm├╝n aleyk├╝m kom┼čum… Ka├ž g├╝nd├╝r bacan t├╝tm├╝yor. Gezmeye gittin zannettim. Bug├╝n d─▒┼č kap─▒n─▒n a├ž─▒k oldu─čunu fark ettim. ┬źBir bakay─▒m┬╗ dedim. Hay─▒rd─▒r in┼č├óallah, sobay─▒ da yakmam─▒┼čs─▒n.ÔÇŁ Yan─▒na vard─▒, y├╝z├╝ne do─čru e─čilip elini aln─▒na g├Ât├╝rd├╝. Cel├ól Bey h├ól├ó titriyor, di┼čleri t─▒k─▒r t─▒k─▒r birbirine vuruyor, aln─▒ndan da damla damla terler ├ž─▒k─▒yordu.

ÔÇťKom┼čum hasta m─▒s─▒n? Ge├žmi┼č olsun, dur hele ben ┼ču sobay─▒ yakay─▒m.ÔÇŁ diyerek d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kt─▒; odun ├ž─▒rp─▒ ├ž─▒ra ne bulduysa hemen getirip sobay─▒ yakt─▒, ├žaydanl─▒─ča da su doldurup ├╝zerine koydu. Yar─▒m saat ge├žmedi daha, i├žerisi s─▒cac─▒k oldu. Bu oday─▒ ─▒s─▒tan soba m─▒yd─▒ yoksa Muhsin Beyin tebess├╝m├╝ m├╝yd├╝ bilinmez art─▒k…

ÔÇťÔÇô┼×imdi sen az istirahat et, ben be┼č dakikaya kadar gelirim.ÔÇŁ diyerek d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kt─▒. Hemen eve gidip, yaz─▒n toplad─▒klar─▒ ┼čif├ól─▒ bitkilerden bir k─▒sm─▒n─▒ temiz bir po┼čete koydu, e┼činin yeni pi┼čirmi┼č oldu─ču ├žorbadan bir tas ├žorba, kuzineden yeni ├ž─▒km─▒┼č ekmekten de biraz alarak tekrar Cel├ól Beyin evine do─čru yola ├ž─▒kt─▒. Dertleri de dev├ólar─▒ da bu da─člardayd─▒, y─▒llar─▒n tecr├╝besiyle hangi bitkinin hangi i┼če yarad─▒─č─▒n─▒ biliyordu. ┼×ehir uzak oldu─čundan doktora ula┼čana kadar bazen ge├ž olabiliyordu. Onun i├žin de bildikleri en kestirme yolu tercih ediyorlard─▒ iyile┼čmek i├žin. Bu arada Cel├ól BeyÔÇÖin titremesi biraz azald─▒, ─▒s─▒n─▒nca kendine gelir gibi oldu. Muhsin Bey, s├Âyledi─či gibi be┼č dakika sonra kap─▒dan i├žeri girdi. Elindeki tastan buharlar y├╝kseliyordu. ─░├žinde s─▒cac─▒k bir ┼čeyler oldu─ču belliydi. Elindekileri bir kenara b─▒rakt─▒, getirdi─či ┼čif├ól─▒ bitkilerden bir tutam─▒n─▒, soban─▒n ├╝zerinde kaynamakta olan ├žaydanl─▒─č─▒n i├žine att─▒.

ÔÇťÔÇô┼×imdi sana yayla kokulu bir ├žay yapar─▒m, bir ┼čeyci─čin kalmaz. ├çay─▒m─▒z olana kadar ┼ču ├žorbay─▒ bir i├želim bakal─▒m.ÔÇŁ

Pencerenin ├Ân├╝nde duran k├╝├ž├╝k tahta masay─▒, Cel├ól Beyin yatt─▒─č─▒ yata─ča do─čru yakla┼čt─▒rd─▒. Getirdi─či ekmekle ├žorbay─▒ ├╝zerine koydu. Gidip mutfaktan bir ka┼č─▒k al─▒p geldi. Cel├ól Beyin arkas─▒na bir yast─▒k koyarak onu yata─č─▒nda biraz do─črulttu. Getirdi─či ├žorbay─▒ elleriyle i├žirmeye ba┼člad─▒. Yan─▒nda getirdi─či taze ekmekten k├╝├ž├╝k k├╝├ž├╝k par├žalar kopararak ├žorban─▒n i├žine at─▒yor sonra da ka┼č─▒kla al─▒p yediriyordu.

ÔÇťÔÇôM├ó┼č├óallah m├ó┼č├óallah, iyisin kom┼čum elhamd├╝lill├óh, ba┼čtan biraz korkmu┼čtum amma ├žok ┼č├╝k├╝r iyisin.ÔÇŁ

Celal Bey, s─▒cac─▒k ├žorbay─▒ i├žtik├že i├ži ─▒s─▒n─▒yor, y├╝re─či de ince ince s─▒zl─▒yordu. Zaman─▒nda incir ├žekirde─čini doldurmaz meseleler y├╝z├╝nden ├žok kavgalar etmi┼čti, kim bilir ka├ž defa kalbini k─▒rm─▒┼čt─▒ kom┼čusu Muhsin Beyin… Bak ┼čimdi en zor ├ón─▒nda yine o vard─▒ yan─▒nda ve her zamanki gibi tebess├╝m ediyordu.

Cel├ól Bey, ge├žmi┼či hat─▒rlad─▒k├ža y├╝re─či burkuluyor, manzaray─▒ g├Ârd├╝k├že g├Âzleri bu─čulan─▒yordu. Son lokmay─▒ da yuttuktan sonra, bak─▒┼člar─▒n─▒ pencereden kar┼č─▒ da─č─▒n yama├žlar─▒na y├Âneltti uzun uzun bakt─▒, sonra ba┼č─▒n─▒ ├Ân├╝ne e─čerek;

ÔÇťÔÇôKom┼čum, Allah senden r├óz─▒ olsun, sa─č olas─▒n ka├ž g├╝nd├╝r bir ┼čey yememi┼čtim. A├ž-susuz b├Âyle yat─▒yordum, bir ┼čeyler yapmaya derman─▒m yok, gelip giden de olmad─▒. ─░lk sen geldin. Allah ziyaretini kabul etsin.ÔÇŁ dedi. Titremesi de ge├žmi┼čti art─▒k, ┼čimdi biraz daha iyiceydi.

ÔÇťÔÇôAllah c├╝mlemizden r├óz─▒ olsun kom┼čum, ne demek, l├óf─▒ m─▒ olur? Biz kom┼čuyuz, arkada┼č─▒z, karde┼čiz, do─čup b├╝y├╝me bir k├Âyl├╝y├╝z; ├Âmr├╝m├╝z ┼ču da─člarda birlikte ge├žmedi mi? As─▒l sen kusura bakma! Ge├ž fark etti─čim i├žin ├╝zg├╝n├╝m. Ya sana bir ┼čey olsayd─▒… Ne yapard─▒m o zaman. Peygamber Efendimiz buyuruyor ki;

┬źCebr├óil -aleyhissel├óm- bana kom┼čudan o kadar bahsetti ki neredeyse kom┼čuyu kom┼čuya v├óris yapacak zannettim.┬╗

Yar─▒n mah┼čerde; ┬źY├ó Muhsin Efendi! Kom┼čun g├╝nlerce hasta yata─č─▒nda yatt─▒ da neden onu ziyaret etmedin?┬╗ denirse ben ne yapar─▒m… Hakk─▒n─▒ hel├ól et kom┼čum, ge├žmi┼č olsun. ├çok ┼č├╝k├╝r ┼čimdi daha iyi g├Âr├╝n├╝yorsun. ├çaydanl─▒─ča koydu─ču ┼čif├ól─▒ bitkilerin demlenme zaman─▒ dolmu┼č, ├žay i├žmenin vakti gelmi┼čti art─▒k.

Muhsin Bey; ├žorba tas─▒n─▒ ve ka┼č─▒─č─▒ bir kenara kald─▒rd─▒, gidip mutfaktan iki tane bardak getirdi. ┼×if├ól─▒ bitkilerden haz─▒rlad─▒─č─▒ ├žaydan birer bardak doldurdu, beraber i├žmeye ba┼člad─▒lar. ─░├žeriye derin bir s├╝k├╗net h├ókim oldu, koyu bir sohbete dald─▒lar, ta ├žocukluk y─▒llar─▒na kadar uzand─▒ muhabbetin ucu.

├ľyle dalm─▒┼člard─▒ ki neredeyse ├Â─čle ezan─▒ okunacakt─▒…

ÔÇťÔÇôKom┼čum ├Â─čle vakti olmu┼č, ben ┼ču sobaya kal─▒nca bir-iki odun atay─▒m, sen biraz istirahat et. Ben yine gelirim.ÔÇŁ dedi. Sonra da sobaya bir-iki odun at─▒p, getirdi─či kaplar─▒ da alarak odadan ├ž─▒kt─▒. Muhsin Beyin y├╝z├╝nde, bir karde┼čine yard─▒m edebilmi┼č olman─▒n bahtiyarl─▒─č─▒ vard─▒.

Cel├ól Bey, bu ziyaretten ziyadesiyle memnun, bir huzur h├óli i├žerisinde, g├Âzleri yine kar┼č─▒ da─č─▒n yamac─▒na bakarak ┼č├Âyle diyordu:

ÔÇťÔÇôY├ó Rabbi! Bana b├Âyle hay─▒rl─▒ bir kom┼ču nasip etti─čin i├žin Sana ┼č├╝k├╝rler olsun, Sen ondan r├óz─▒ ol, i┼člerini kolayla┼čt─▒r, ├Âmr├╝ne ve kazanc─▒na bereketler ihsan eyle, beni de affet…ÔÇŁ