H─░CRET AYDINLI─×INDA BULU┼×ALIM

Ayd─▒n TALAY aydintalay@gmail.com

Hicret; kelime ve ─▒st─▒lah olarak uzakla┼čmak, sak─▒nmak, y├Ânelmek ve b─▒rak─▒p gitmek anlam─▒na gelir. K├óinat─▒n Sultan─▒ Efendimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-ÔÇÖin hicretinde ise sadece MekkeÔÇÖden MedineÔÇÖye g├Â├ž de─čil, derin m├ón├ólar ve hayat iksiri mevcuttur. OÔÇÖnu bah┼čeden Mevl├óÔÇÖya sonsuz hamd ve sen├ó ederiz.

├çile adam─▒ merhum Necip Faz─▒l KISAK├ťREK ┼č├Âyle seslenir:

Bakt─▒─č─▒m─▒z her ufkun ├Âte yan─▒na hasret,
Bir ├Âm├╝r s├╝r├╝yoruz; nereye varsak hicret…

Hicret, Rabbimize ger├žek tesl├«miyettir.

Hicret, All├óhÔÇÖa hakk─▒yla g├╝venip dayanmak ve y├Ânelmenin ad─▒d─▒r.

Hicret, nebevî hareket olarak dâvâya hız kazandırmaktır.

Etkili, verimli ve semereli ├žal─▒┼čmad─▒r hicret.

Hicret; uzaktan ├žile, ─▒st─▒rap ve ac─▒kl─▒ terk gibi g├Âr├╝nse de muhabbet, sadakat ve zafere giden izzetli yoldur.

Unutmayal─▒m ki her ┼čeyin h├ól─▒k─▒, sahibi ve m├óliki olan y├╝ce Rabbimiz; Ras├╗l-i Ekrem -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- EfendimizÔÇÖi yerinden hi├ž k─▒m─▒ldatmadan da ba┼čar─▒dan ba┼čar─▒ya ula┼čt─▒r─▒r ve Kurey┼čÔÇÖe h├ókim k─▒labilirdi. Tam on ├╝├ž y─▒l vahiy mektebinde ├╝st├╝n e─čitim g├Âr├╝p pi┼čerek adam gibi yeti┼čen sah├ób├«nin bir imtihan─▒yd─▒ bu. Mevl├ón├ó Cel├óledd├«n-i R├╗m├«ÔÇÖnin s├Âz├╝n├╝ hat─▒rlayal─▒m:

ÔÇťB├╝t├╝n ├Âmr├╝m ┼ču ├╝├ž s├Âzden fazla de─čil; hamd─▒m, pi┼čtim, yand─▒m.ÔÇŁ

Sadece Efendimiz ve sah├ób├«ler de─čil b├╝t├╝n peygamberler de ├žileli fakat o derecede de feyizli ve bereketli olan hicret yolundan ge├žmi┼člerdir. Hazret-i ├édemÔÇÖin cennetten d├╝nyaya g├Ânderili┼či, Hazret-i N├╗hÔÇÖun tufanla yurdundan ayr─▒l─▒┼č─▒, Hazret-i ─░brahimÔÇÖin uzun yolculuk sonunda evl├ód─▒n─▒ ve e┼čini ─▒ss─▒z ├ž├Âllerde b─▒rak─▒p ayr─▒lmas─▒, Y├╗suf -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n kuyuya at─▒lmas─▒ndan sonra k├Âle pazar─▒nda bir dirheme sat─▒lmas─▒, Hazret-i MusaÔÇÖn─▒n Medyen-M─▒s─▒r-Filistin seferi ve benzerleri hep hicret dirili┼činin g├╝zel ├Ârnekleridir.

Zira hicret, tevh├«d├« ├«m├ón─▒n aksiyonlar─▒ndan biridir. Nitekim Enf├ól S├╗resiÔÇÖnin 74. ├óyetinde Cen├ób-─▒ Hak me├ólen ┼č├Âyle buyurur:

ÔÇť├Äman edip hicret eden ve Allah yolunda cihad edenler, bar─▒nd─▒ranlar, yard─▒m edenler; i┼čte ger├žek m├╝ÔÇÖmin olanlar bunlard─▒r. Ma─čfiret ve u├žsuz bucaks─▒z r─▒z─▒k da onlar─▒nd─▒r.ÔÇŁ

Her i┼či sadakat ├Ârne─či olan Ras├╗l-i Ekrem -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- Efendimiz Medineli m├╝sl├╝manlarla birinci ve ikinci Akabe biat─▒ ile g├Âr├╝┼čerek ─░sl├ómÔÇÖ─▒ ya┼čay─▒p ya┼čatacaklar─▒na, kendisini ve beraberindekileri koruyacaklar─▒na dair s├Âz alm─▒┼čt─▒. ├ľyle bir s├Âzd├╝ ki bu, ├Âm├╝r boyu itaate ve der├╗n├« muhabbetle karde┼čli─če d├Ân├╝┼čecekti. Hicret, bunal─▒m─▒ gidererek yepyeni bir ┼čahsiyet ve idrak ├╝st├╝nl├╝─č├╝ sa─člayacakt─▒.

Efendimiz, Akabe heyetine ┼č├Âyle diyordu:

ÔÇťBen sizdenim, siz de bendensiniz. Harp etti─činizle harp eder sulh yapt─▒─č─▒n─▒zla sulh yapar─▒m.ÔÇŁ All├óhÔÇÖ─▒n r─▒z├ós─▒ ve sevgisi onlar─▒ buram buram sard─▒─č─▒ i├žin ├«man fiilinin en g├╝zel ├Ârne─čini veriyorlard─▒. Buna kar┼č─▒l─▒k cennet m├╝jdesi onlara yetiyordu. Bunun i├žindir ki ├«mandan d├Ânmek hicretten d├Ânmekle bir say─▒lm─▒┼čt─▒r. ─░kinci Akabe biat─▒nda hicret kararla┼čt─▒r─▒lm─▒┼čt─▒r. MekkeÔÇÖnin fethinden sonra Safvan bin Abdurrahman, hicrete kat─▒lmam─▒┼č olan babas─▒n─▒ Hazret-i Peygamber -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-ÔÇÖin huz├╗runa getirerek;

ÔÇťÔÇôOna hicretten bir pay ay─▒r, mahrum etme!ÔÇŁ dedi─či zaman Fahr-i K├óinat Efendimiz;

ÔÇťÔÇôMekkeÔÇÖnin fethinden sonra hicret bitmi┼čtir.ÔÇŁ buyurmu┼čtur.

Yine Peygamberimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- ┼č├Âyle buyurmu┼čtur:

ÔÇťBir m├╝┼črik, m├╝sl├╝man olduktan sonra m├╝┼čriklerden ayr─▒lmad─▒k├ža Allah onun hi├žbir amelini kabul etmez.ÔÇŁ Zira ├ž─▒k─▒┼č imk├ón─▒ varken zillete boyun e─čmeye ruhsat olmay─▒p, kulun acziyeti Mevl├óÔÇÖs─▒na kar┼č─▒d─▒r. ─░┼čte sah├ób├«, hicretle s├ólih amel birli─čine kavu┼čmu┼čtur.

Muh├ócirler derece bak─▒m─▒ndan ensardan ve m├╝c├óhidlerden ├╝st├╝n tutulmu┼čtur. Tevbe S├╗resiÔÇÖnin 20-22. ├óyetlerinin me├óli ┼č├Âyledir:

ÔÇť├Äman edenlerin, hicret edenlerin, Allah yolunda mallar─▒yla ve canlar─▒yla sava┼čanlar─▒n derecesi ├žok b├╝y├╝kt├╝r. Kurtulu┼ča erenler de i┼čte onlard─▒r.ÔÇŁ Bu sebepledir ki muh├ócirler sevgide, sayg─▒da, isti┼č├órede, g├Ârevde, ganimet ve imaml─▒kta hep ├Âncelik kazanm─▒┼člard─▒r. Hatt├ó hicrette olan engin feyiz ve bereket dolay─▒s─▒ylad─▒r ki, ├Ânce Habe┼čistan ve daha sonra MedineÔÇÖye hicret edenler; iki hicret sevab─▒ ile m├╝jdelenmi┼čtir.

G├╝venin, sevgi ve muhabbetin ├žok azald─▒─č─▒ ve sadece m├╝b├ódele vas─▒tas─▒ i├žin bah┼čedilen paran─▒n her ┼čeyin ├Âl├ž├╝s├╝ h├óline geldi─či g├╝n├╝m├╝zde ├žaremiz, Medine g├╝nleri ile hicretin g├╝zelli─činin iyi kavranmas─▒ ve ona s─▒ms─▒k─▒ sar─▒lmaktad─▒r. Ruhlar─▒m─▒za, y├╝reklerimize niyet ve hareketlerimize o g├╝nlerin ┼čevk ve zevkinin dolmas─▒ gerek. Hazret-i ├ľmer -rad─▒yall├óhu anh- da s─▒k s─▒k ┼č├Âyle du├ó ederdi:

ÔÇťY├ó Rab, Ras├╗l├╝n yolunda ┼čehidlikle r─▒z─▒kland─▒r beni. Ras├╗l├╝n beldesinde can─▒m─▒ al.ÔÇŁ Bu bak─▒mdan tad─▒m─▒z, tuzumuz, ferah─▒m─▒z ve iki d├╝nya sa├ódetimiz kalbimize hicretin Medine g├╝nlerini yerle┼čtirmekle k─übildir. Zira niyet h├ólis olduktan sonra, hicret bitmemi┼čtir. Bug├╝n b├╝t├╝n d├╝nya; ├žatlayan topra─č─▒n suya hasreti kadar, bu sese ve nefese muhta├žt─▒r. Hicrette kanayan yaralara merhem, mazlumlara s─▒cak kucak, fer├ógat ve erdemlilik ├Ârnekleri vard─▒r.

├él-i ─░mr├ón S├╗resiÔÇÖnin 195. ├óyeti hicret dolay─▒s─▒yla bah┼čedilen engin l├╝tuflarla doludur:

ÔÇťHicret edenler, yurtlar─▒ndan ├ž─▒kar─▒lanlar, yolumda eziyet g├Ârenler, sava┼čanlar ve ├Âld├╝r├╝lenlerin de and olsun g├╝nahlar─▒n─▒ elbette ├Ârtece─čim. Allah kat─▒ndan bir m├╝k├ófat olmak ├╝zere, onlar─▒ i├žinden ─▒rmaklar akan cennetlere koyaca─č─▒m. M├╝k├ófatlar─▒n en g├╝zeli Allah kat─▒ndad─▒r.ÔÇŁ

Ge├žmi┼če ve gelece─če nur sa├žan Ras├╗l-i Ekrem Efendimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- bizlere de hicretin ├Âl├ž├╝s├╝n├╝ koydu. Abdullah ─░bn-i Amr ─░bn├╝ÔÇÖl-├ésÔÇÖ─▒n riv├óyetiyle ┼č├Âyle buyurdu:

ÔÇťHicret iki ├Âzellik ta┼č─▒r: Birisi g├╝nahlar─▒ terk etmek di─čeri ise Allah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖne hicret etmektir. Tevbe kabul oldu─ču s├╝rece hicret sona ermez. Tevbe de g├╝ne┼č bat─▒dan do─čuncaya kadar makbuld├╝r. G├╝ne┼č bat─▒dan do─čunca art─▒k her kalp bulundu─ču h├ól ├╝zere m├╝h├╝rlenir. ─░nsan i┼čledikleriyle kal─▒r…ÔÇŁ (Ahmed b. Hanbel, M├╝sned, I, 192)

Yine ┼č├Âyle buyuruyor Efendimiz:

ÔÇťHicret; gizlisi ve a├ž─▒─č─▒ ile b├╝t├╝n fuh┼čiyat─▒ terk etmen, namaz k─▒lman, zek├ót vermen demektir. Bunlar─▒ yaparsan bulundu─ču yerde de ├Âlsen sen muh├ócirsin.ÔÇŁ (Ahmed b. Hanbel, II, 224; Heysem├«, MecmauÔÇÖz- zev├óid, V, 252)