B─░R ├ľ─×RETMEN TANIYORUM

YAZAR : Hakk─▒ ┼×ENER hakki_0111@hotmail.com

B├╝t├╝n sermayesini payla┼čmay─▒ d├╝stur edinmi┼č; herkese da─č─▒t─▒yor, da─č─▒tt─▒k├ža ├žo─čal─▒yor… Elinde bir mum yakm─▒┼č, herkes mumunu ondan tutu┼čturuyor. Bulundu─ču mek├ónda karanl─▒ktan eser yok… Da─č─▒tmakla bitiremedi─či sermayesi, g├Ânl├╝nde volkan gibi kaynayan sevgisi, bulundu─ču mek├ón─▒ ayd─▒nlatan da engin bilgisi ve ├Ârnek davran─▒┼č─▒…

Onu y─▒llar ├Ânce tan─▒d─▒m…

Y├╝z├╝nden hi├ž eksik etmedi─či tebess├╝m├╝yle okulun bah├že kap─▒s─▒ndan girer girmez b├╝t├╝n ├Â─črencileri ├ódeta onun gelmesini beklermi┼č├žesine etraf─▒nda toplan─▒r, ona sel├óm vermek ya da bir ┼čey sormak, en az─▒ndan yak─▒n─▒nda bulunmak i├žin birbirleriyle yar─▒┼č ederlerdi. Onlar─▒n bu h├óli, k─▒┼č g├╝n├╝nde meydana yak─▒lan bir ate┼čten daha fazla istifade edebilmek i├žin ├žabalayan insanlar─▒n h├ólini and─▒r─▒rd─▒. Herkes en yak─▒nda olmaya gayret ederdi.

Derse girerken, dersten ├ž─▒karken, okul bah├žesinde n├Âbet├ži oldu─čunda ya da koridorlarda tek ba┼č─▒na y├╝r├╝d├╝─č├╝n├╝ g├Âremezdiniz. Kendisi istese de ├Â─črencileri onu yaln─▒z b─▒rakmazlard─▒. O da hi├ž b─▒kmadan yorulmadan bir ┼čeyler anlatmaya, bildiklerini ├Â─črencileriyle payla┼čmaya ├žal─▒┼č─▒rd─▒.

OÔÇÖnun girdi─či derste, s─▒n─▒fta ├ž─▒t ├ž─▒kmazd─▒. Hi├ž k─▒zmaz, sert davranmaz, kimseyi azarlamazd─▒. ├ľ─črencileri, onun anlatt─▒klar─▒n─▒ dinlemekten haylazl─▒─ča vakit bulamazlard─▒.

Dersine girdi─či b├╝t├╝n ├Â─črencilerin en y├╝ksek notu, o dersten olurdu. Bol not verdi─činden de─čil, ├Â─črencileri o dersi sevdiklerinden daha bir gayretli olurlard─▒ da ondan… ├ľ─črencileri, onun etraf─▒na not kayg─▒s─▒yla toplanmazlard─▒. Hi├ž dersine girmedi─či ├Â─črenciler bile onu g├Âr├╝nce sel├óm verir, yan─▒ndan ayr─▒lmak istemezlerdi.

Onun hep yan─▒nda olmak isteyen ├Â─črencilerinden biri de bendim. Doyumsuz sohbetinden hep istifade etmeye ├žal─▒┼č─▒r, neredeyse b├╝t├╝n derslere onun gelmesini arzu ederdim. Ne var ki, s─▒k muhabbet tez ayr─▒l─▒k getirir dedikleri gibi bu g├╝zellikler uzun s├╝rmedi ve ├Â─čretmenimiz ba┼čka bir okula tayin edildi. Hayat devam ediyor, okul da devam ediyordu ama onun yoklu─čuna al─▒┼čmak hi├ž de kolay olmuyordu.

Bir g├╝n iki arkada┼č─▒mla ziyaretine gittik. Bizi sevgiyle kucaklad─▒ hasret giderdik. Kendi ├žocuklar─▒n─▒ g├Ârm├╝┼č gibiydi. Biz onun yoklu─čuna al─▒┼čamam─▒┼čt─▒k ama o, ├žoktan yeni ├žocuklar─▒yla kayna┼č─▒vermi┼čti. Bizim de hayli yeni karde┼člerimiz olmu┼čtu. O bir m├ónev├« babayd─▒. B├╝t├╝n vatan ├žocuklar─▒ OÔÇÖnun ├žocuklar─▒yd─▒. ├ľ─črencilerini kendi ├Âz evl├ód─▒ gibi severdi ├ž├╝nk├╝.

┼×u yazd─▒klar─▒m─▒ okuyanlar belki hayal diyecekler ama bu bir hayal de─čil ger├žek; o, benim tarih ├Â─čretmenimdi. Tarihi bize o sevdirdi. O gezdirdi bizi tarihin ibret dolu sahnelerinde. O, ders anlat─▒rken ben sanki o g├╝nleri ya┼čard─▒m. MalazgirtÔÇÖten k─▒l─▒├ž ┼čak─▒rt─▒lar─▒n─▒ duyar; gemileri tepelerden a┼č─▒r─▒p Hali├žÔÇÖe indirir, Ulubatl─▒ HasanÔÇÖla bur├žlara bayrak dikerdim. M─▒s─▒r SeferiÔÇÖne ├ž─▒kan orduda bir nefer olmay─▒ d├╝┼člerdim. Viyana ├Ânlerinde h├╝zn├╝ ya┼čar, ├çanakkaleÔÇÖde sabr─▒m─▒ ve azmimi s─▒nar, B├╝y├╝k TaarruzÔÇÖda ─░zmirÔÇÖe kadar ko┼čmay─▒ hayal ederdim…

Vatan-millet sevgisini ondan ├Â─črendim. Vatan-millet i├žin ┼čiir yazmay─▒ da… Bana ┼čiiri sevdiren odur. ┼×imdi yazabildi─čim en g├╝zel ┼čiirlerimi ona ithaf ediyorum.

Biliyorum o; h├ól├ó bitmeyen sevgisi, yenilmeyen azmi ile yeni ├žocuklar─▒na yol g├Âstermeye, onlara ─▒┼č─▒k olmaya devam ediyor. Onun ┼čahs─▒nda b├╝t├╝n ├Â─čretmenlerimi sayg─▒ ile an─▒yor, Allah say─▒lar─▒n─▒ art─▒rs─▒n diyorum…