AYDIN ├ľ─×RETMEN

YAZAR : Sadettin KAPLAN sadettinkaplan@gmail.com

Ad─▒ Ayd─▒nÔÇÖd─▒ ama soyad─▒ ├ľ─čretmen de─čildi. De─čildi de, herkes ona Ayd─▒n ├ľ─čretmen diyordu. Okulda, evinde, sokakta… O, herkes i├žin Ayd─▒n ├ľ─čretmen idi.

Ya┼č─▒ k─▒rk bile de─čildi. Fakat ellisinde g├Âsteriyordu. ├çileli y─▒llar, dikenli yollar onu zaman─▒ndan ├Ânce ihtiyarlatm─▒┼čt─▒…

─░htiyarlayan sadece bedeniydi. G├Ânl├╝ ve r├╗hu hep gen├žti Ayd─▒n ├ľ─čretmenÔÇÖin… O, hi├ž b├╝y├╝meyen bir ├žocuktu. ├çocuk y├╝re─činde herkese, her ┼čeye yer vard─▒. Onu anlamak ve anlatmak ├Âylesine zor ki…

Sokakta bir kedi yavrusu g├Ârse, y├╝re─či burkulur; topallayan bir k├Âpek, onu can evinden yaralard─▒… Belediye otob├╝s├╝nde, iyice k─▒rla┼čm─▒┼č sa├žlar─▒n─▒, bitkin bedenini unutur; r├╗hunda esen gen├žlik meltemiyle kanatlan─▒r, bazen kendinden daha gen├ž birine bile yerini verirdi…

As─▒k y├╝zl├╝, dalg─▒n y├╝r├╝yen birine rastlasa; tan─▒d─▒k olsun olmas─▒n, hemen ilgilenir, varsa derdine derman olmaya ├žal─▒┼č─▒rd─▒. Bu y├╝zden yad─▒rgand─▒─č─▒ da olurdu…

─░┼čte b├Âyle bir adamd─▒ Ayd─▒n ├ľ─čretmen… K─▒r sa├žlar─▒, ├žehresine ├žileli bir ├Âmr├╝ nak─▒┼člayan ├žizgileri, mahzun ├žocuk y├╝z├╝, dudaklar─▒nda s├╝rekli a├žan buruk g├╝l├╝msemesiyle tan─▒n─▒rd─▒ Ayd─▒n ├ľ─čretmen…

Uzun zamandan beri rahats─▒zd─▒. G├Â─čs├╝n├╝n sol yan─▒nda kimi zaman dayan─▒lmaz ac─▒lar duyar; ├žok az uyudu─ču gecelerin sabah─▒na bu ac─▒larla u─čunarak uyan─▒rd─▒… Kimi zaman aln─▒nda tomurcuklanan ter damlac─▒klar─▒yla y├╝z├╝ morar─▒rken, yine de dersini g├╝l├╝mseyerek anlat─▒rd─▒… Bir g├╝n olsun dersi aksatt─▒─č─▒ olmam─▒┼čt─▒. G├Ânl├╝nde, hep yar─▒nlara haz─▒rlad─▒─č─▒ ┬ź├žocuklar─▒┬╗ vard─▒…

O g├╝n de g├Â─čs├╝nde ve s─▒rt─▒ndaki ac─▒ kas─▒lmalarla uyanm─▒┼č, fakat e┼činin t├╝m uyar─▒lar─▒na ra─čmen umursamadan okula gelmi┼čti…

Kimse bunun fark─▒nda de─čildi. ├çevre konusunda, yard─▒mla┼čma ve sevgi konusunda ├žok g├╝zel ┼čeyler anlatt─▒. Zaten anlatt─▒─č─▒ her ┼čey ├žok g├╝zeldi. Onun anlatt─▒klar─▒n─▒ anlamamak i├žin aptal olmak bile yetmezdi…

Teneff├╝s zili ├žal─▒nca, duda─č─▒n─▒n kenar─▒na takt─▒─č─▒ e─čreti bir g├╝l├╝c├╝kle;

ÔÇťÔÇô├çocuklarÔÇŁ dedi. ÔÇť├ľn├╝m├╝zdeki derste size bir konu verip, bunu bir kompozisyonda i┼člemenizi isteyecektim, ama vazge├žtim… Konuyu ┼čimdiden veriyorum. Teneff├╝ste ├╝zerinde d├╝┼č├╝n├╝n… En g├╝zel cevab─▒ da ├žer├ževeletip s─▒n─▒fa asaca─č─▒m…ÔÇŁ

Tam ├ž─▒kmak ├╝zereyken geri d├Ând├╝:

ÔÇťÔÇôSoruyu sormay─▒ unuttum. Affedersiniz ├žocuklar… Soru ┼ču: ├ľ─čretmen nedir? Tamam m─▒? Bu sorunun cevab─▒n─▒ ├žok k─▒sa bir c├╝mle olarak vereceksiniz. En g├╝zel olan─▒, o arkada┼č─▒n vecizesi olarak duvara asaca─č─▒z… Haydi, kolay gelsin…ÔÇŁ

├çocuklar, bu heyecanla ├Â─čretmenlerinin dalg─▒nl─▒─č─▒n─▒ anlayamam─▒┼člard─▒… Teneff├╝s boyunca d├╝┼č├╝n├╝p, en g├╝zel c├╝mleyi bulmaya ├žal─▒┼čt─▒lar… Herkes, birbirine g├Âstermemeye ├žal─▒┼čarak, ├Â─čretmeni en g├╝zel ┼čekilde anlataca─č─▒n─▒ umduklar─▒ c├╝mleleri defterlerine yazd─▒lar…

Bu s─▒rada, ├Â─čretmenler odas─▒nda ├Ân├╝ne konan ├žay─▒ dalg─▒n g├Âzlerle seyreden Ayd─▒n ├ľ─čretmenÔÇÖin durumu hi├ž de iyi g├Âr├╝nm├╝yordu. Rengi u├žuk, dudaklar─▒ mosmordu. ─░ki de bir y├╝z├╝n├╝ buru┼čturuyor, kendisine bak─▒ld─▒─č─▒n─▒ fark edince de, hemen toparlan─▒p g├╝l├╝msemeye ├žal─▒┼č─▒yordu…

├ľ─čretmen arkada┼člar─▒, Ayd─▒n ├ľ─čretmenÔÇÖin rahats─▒zl─▒─č─▒n─▒ elbette anlam─▒┼člard─▒. Hemen ├ževresini sar─▒p ilgilendiler.

Hasan ├ľ─čretmen;

ÔÇťÔÇôNeyiniz var Ayd─▒n Bey?ÔÇŁ diye sordu. ÔÇťRahats─▒z gibisiniz…ÔÇŁ

Ayla ├ľ─čretmen, daha bir tel├ó┼čla;

ÔÇťÔÇôYoksa yine g├Â─čs├╝n├╝z m├╝?ÔÇŁ diye at─▒ld─▒.

Bu ilgi Ayd─▒n ├ľ─čretmenÔÇÖi daha ├žok rahats─▒z etti…

ÔÇťÔÇôYok bir ┼čeyci─čim arkada┼člar.ÔÇŁ diye inledi. ÔÇť─░nan─▒n iyiyim. L├╝tfen rahat olun…ÔÇŁ

Nas─▒l rahat olabilirlerdi? ├ľ─čretmenler odas─▒ ├žok s─▒cak olmad─▒─č─▒, hatt├ó so─čuk bile say─▒labilece─či h├ólde, Ayd─▒n ├ľ─čretmen ter i├žinde kalm─▒┼čt─▒… Israrla onu doktora g├Ât├╝rmeyi ya da bir doktor al─▒p gelmeyi teklif ediyorlard─▒. Fakat o, s├╝rekli kar┼č─▒ ├ž─▒k─▒yor, bir ┼čeyi olmad─▒─č─▒n─▒ s├Âyl├╝yordu. Neyse ki, bir s├╝re sonra Ayd─▒n ├ľ─čretmen az─▒c─▒k rahatlad─▒. Y├╝z├╝n├╝n rengi normale d├Ând├╝… Derin bir sessizlikten sonra, Hasan ├ľ─čretmen yeniden s├Âze ba┼člad─▒:

ÔÇťÔÇôB├Âyle yapmamal─▒s─▒n─▒z Ayd─▒n Bey… Hastal─▒k ihmale gelir mi? Ne var yani? Bak─▒n ┼čimdi biraz daha iyicesiniz. Birlikte gidelim hastah├óneye. G├╝zelce bir muayene olursunuz. Doktora gitmek i├žin mutlaka ├žok hasta m─▒ olmak gerekir?ÔÇŁ

Di─čer ├Â─čretmen arkada┼člar─▒ da benzeri c├╝mlelerle onu ikna ettiler.

ÔÇťÔÇôTamam…ÔÇŁ dedi. ÔÇťS├Âz veriyorum. Hastah├óneye gidip, bir g├╝zel muayene olaca─č─▒m. Ama bir sonraki teneff├╝ste…ÔÇŁ

Ayla ├ľ─čretmen;

ÔÇťÔÇôNeden?ÔÇŁ diye k─▒zd─▒. ÔÇťNeden a─čabey? Neden ┼čimdi de─čil de, ├Ân├╝m├╝zdeki teneff├╝ste? S├╝rekli bunu erteleyip duruyorsunuz?ÔÇŁ

Ayd─▒n ├ľ─čretmen, utanga├ž bak─▒┼člar─▒n─▒ arkada┼člar─▒n─▒n ─▒srarl─▒ bak─▒┼člar─▒ndan ka├ž─▒r─▒rken;

ÔÇťÔÇô├çocuklara bir konu vermi┼čtim.ÔÇŁ dedi. ÔÇť Emekleri bo┼ča m─▒ gitsin? Derse giremezsem hevesleri k─▒r─▒l─▒r, ├Â─čretmenlerinin s├Âz├╝ne g├╝venleri sars─▒l─▒r… S├Âz veriyorum, teneff├╝ste gidece─čim…ÔÇŁ

Hasan ├ľ─čretmen, di─čerlerini yat─▒┼čt─▒rd─▒;

ÔÇťÔÇôTamam…ÔÇŁ dedi. ÔÇťArt─▒k kurtulu┼ču yok elimden. ├ľn├╝m├╝zdeki teneff├╝ste kendi arabamla ben g├Ât├╝recek ve ba┼čtan aya─ča kontrolden ge├žirtece─čim…ÔÇŁ

Tam o s─▒rada ders zili de ├žald─▒…

Herkes; Ayd─▒n ├ľ─čretmenÔÇÖe ge├žmi┼č olsun dile─činde bulunup, mutlaka ders ├ž─▒k─▒┼č─▒ doktora gitmesi konusunda uyard─▒ktan sonra kendi s─▒n─▒flar─▒na gittiler. Onlar da ├Â─čretmen idiler ve ├Â─čretmenli─čin nas─▒l bir fer├ógat mesle─či oldu─čunu elbette biliyor, arkada┼člar─▒n─▒ anl─▒yorlard─▒…

Ayd─▒n ├ľ─čretmen s─▒n─▒fa girer girmez, sevin├žle aya─ča kalkan ├žocuklar─▒n g├Âzlerinde heyecan vard─▒. Daha o;

ÔÇťÔÇôHaz─▒r m─▒s─▒n─▒z ├žocuklar?ÔÇŁ der demez parmaklar havaya kalkt─▒…

Masas─▒na ge├žen ├Â─čretmen, kalemini ├ž─▒kar─▒p ├Ân├╝ndeki k├ó─č─▒da bir ┼čeyler yazd─▒ ve onu ters ├ževirip masan─▒n ├╝zerine b─▒rakt─▒. Sonra da s─▒rayla ├žocuklara s├Âz verdi…

O kadar g├╝zel c├╝mleler s├Âyl├╝yorlard─▒ ki, Ayd─▒n ├ľ─čretmen hastal─▒─č─▒na ra─čmen b├╝y├╝k bir mutluluk duyuyordu…

ÔÇťÔÇô├ľ─čretmen; karanl─▒─č─▒ ayd─▒nlatan bir mumdur.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô├ľ─čretmen; sevgi pete─či, ─▒┼č─▒k ├ži├že─čidir.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô├ľ─čretmen; hem anne, hem baba, hem de yar─▒nlara haz─▒rlayan bir rehberdir…ÔÇŁ

Ve daha neler-neler… ├ľ─čretmen, ancak b├Âyle anlat─▒labilirdi…

Birden Ayd─▒n ├ľ─čretmen fenala┼čt─▒… ├çocuklar fark─▒nda de─čillerdi. Onlar, kendilerini bu cevaplara kapt─▒rm─▒┼č, acaba kimin c├╝mlesi s─▒n─▒f─▒n duvar─▒na as─▒lacak diye merak ediyorlard─▒…

Sadece s─▒n─▒f ba┼čkan─▒ Hande bir ┼čeyler sezer gibi oldu. A─č─▒r a─č─▒r masaya yakla┼čt─▒… Ayd─▒n ├ľ─čretmen; masaya abanm─▒┼č, ba┼č─▒n─▒ ellerinin ├╝zerine koymu┼č, ├Âylece duruyordu…

Hande; ├Ânce seslendi, sonra dokundu. Ve arkada┼člar─▒na susmalar─▒n─▒ i┼čaret ederek;

ÔÇťÔÇôSusun arkada┼člar…ÔÇŁ diye f─▒s─▒ldad─▒. ÔÇť├ľ─čretmenimiz uyudu galiba…ÔÇŁ

├çocuklar sustular. Ayd─▒n ├ľ─čretmenÔÇÖi hi├ž bu h├ólde g├Ârmemi┼člerdi… S├╝leyman ve Orhan, yerlerinden kalk─▒p ├Â─čretmen masas─▒na geldiler. Seslendiler, dokundular… Ama Ayd─▒n ├ľ─čretmenÔÇÖde ne k─▒m─▒ldama, ne ses, ne de nefes vard─▒…

Hande, ├Â─čretmeninin elinin alt─▒nda buru┼čan k├ó─č─▒d─▒ ├žekip ald─▒. Az ├Ânce yaz─▒p da ters ├ževirdi─či k├ó─č─▒tta ┼ču c├╝mle yaz─▒l─▒yd─▒:

ÔÇť├ľ─čretmen; kendini insanl─▒─ča adayan, gelecek nesil i├žin g├╝n├╝n├╝ ve gelece─čini fed├ó eden bir fed├ók├ór, ayd─▒nl─▒k yar─▒nlar i├žin karanl─▒─č─▒n ├Âl├╝mc├╝l oklar─▒na g├Â─čs├╝n├╝ siper eden sil├óhs─▒z bir sava┼č├ž─▒d─▒r…ÔÇŁ