D├ťNYANIN EN C├ľMERT A─░LES─░…

H. K├╝bra ERG─░N hkubraergin@hotmail.com

├çocuk sahibi olmak, bilhassa iki d├╝nyada y├╝z ak─▒, g├Âz ayd─▒nl─▒─č─▒ olacak bir evl├ót yeti┼čtirmek ├žok ├Ânemli bir mesele. Arkas─▒nda hay─▒rl─▒ bir evl├ót b─▒rakman─▒n, amel defterine s├╝rekli sevap yaz─▒lmas─▒na vesile olacak bir sadaka-i c├óriye oldu─čuna inanan ki┼čiler olarak; bizim i├žin daha da b├╝y├╝k bir ehemmiyeti h├óiz.

─░yi bir evl├ót yeti┼čtirmenin s─▒rlar─▒ hususunda her devirde ├že┼čitli nasihatler yap─▒lm─▒┼čt─▒r. Hele hele g├╝n├╝m├╝zde bu meselenin her devirdekinden daha b├╝y├╝k bir zorlu─ču oldu─ču mal├╗mdur.

├ľyleyse bizim i├žin ┼čik├óyet├ži de─čil ┼čef├óat├ži bir evl├ót sahibi olman─▒n en m├╝him s─▒rr─▒ nedir? Bizler nas─▒l bir insan olmal─▒, nas─▒l davranmal─▒y─▒z ki; ├žocuklar─▒m─▒z n├╝m├╗ne-i imtisal bir ┼čahsiyete, ├╝st├╝n bir ahl├óka sahip olsunlar?

Bu meselenin inceliklerini en iyi ┼čekilde idrak etmek i├žin All├óhÔÇÖ─▒n ├╝st├╝n ahl├óka sahip kullar─▒n─▒ nas─▒l ailelere verdi─čine bakmak herh├ólde en isabetli yol olur. ├ç├╝nk├╝ Allah -celle cel├ól├╝h├╗-; ┼čahsiyetler yeti┼čtirilen bir tarlaya benzeyen r├╗y-i zeminde kimi, hangi aileye yerle┼čtirece─čini se├žerken anne-babalar─▒n ahl├ók─▒na ve ihl├ós─▒na bakmaktad─▒r.

Fetih S├╗resiÔÇÖnin son ├óyetinde kendisini bir bah├ž─▒vana benzeten Rabbimiz Te├ól├ó Hazretleri; y├╝ksek ┼čahsiyetlere d├Ân├╝┼čecek ruhlar─▒, onlar─▒ ye┼čertmeye elveri┼čli zaman-mek├ón boyutlar─▒na ekmekte ve bu ruhlar─▒n il├óh├« hid├óyet ve terbiye alt─▒nda serpilip boy atmas─▒n─▒ arzu etmektedir. Bu sebeple de hen├╝z d├╝nyaya gelmeden ├Ânce, nas─▒l bir ist├«d├óda sahip oldu─čunu gayet iyi bildi─či ruh tohumlar─▒na, onlar─▒n nevÔÇÖine en m├╝nasip k├Â┼čeyi se├žmektedir. B├Âylece her evl├ót, do─ču┼čtan getirdi─či ist├«d├ód─▒ geli┼čtirip olgunla┼čt─▒rmaya elveri┼čli bir aile i├žinde terbiye edilerek yarat─▒l─▒┼č gayesine ula┼čmaktad─▒r.

Bu hakikat ├žo─ču zaman peygamberler i├žin de ge├žerlidir. Mesel├ó Peygamberimiz, OÔÇÖnu ├╝st├╝n ahl├ók sahibi ve samim├« bir kimse olarak yeti┼čtirecek bir aileye yerle┼čtirilmi┼čtir. PeygamberimizÔÇÖin ailesini inceledi─čimiz zaman bunu ayan-beyan g├Ârebiliriz.

PeygamberimizÔÇÖin d├Ârd├╝nc├╝ g├Âbekten dedesi Kusay, K├óbe em├«ni HuleylÔÇÖin damad─▒yd─▒. BeytÔÇÖin anahtarlar─▒n─▒ elinde bulunduran Huleyl ya┼član─▒nca o─člu Eb├╗ G├╝b┼čan K├óbe hizmetlerini devrald─▒. Ama bu hizmetini menfaat i├žin kullanmaya kalk─▒┼čt─▒. Kusay ise bu duruma kar┼č─▒ ├ž─▒k─▒p, kay─▒npederi HuleylÔÇÖe bildirdi. Kay─▒npederi damad─▒n─▒n bu mukaddes vazifeye daha l├óy─▒k oldu─čunu anlay─▒nca vazifeyi ona vasiyet etti. B├Âylece Kusay, K├óbe hizmetlerini menfaat ummadan yapmaya ba┼člad─▒.

Onun y├╝klendi─či bu vazifeler, ondan sonra ├žocuklar─▒n─▒n en b├╝y├╝─č├╝ olan Abdudd├ór taraf─▒ndan y├╝r├╝t├╝lmek istendiyse de; halk─▒n, karde┼či Abd├╝lmenafÔÇÖa olan tevecc├╝h├╝n├╝n de tesiriyle vazifelerin bir k─▒sm─▒n─▒ onunla payla┼čmaya r├óz─▒ oldu. B├Âylece K├óbeÔÇÖyi ziyarete gelenlere su ve yemek ikram etme hizmetleri, EfendimizÔÇÖin 3. ku┼čaktan dedesi H├ó┼čimÔÇÖe d├╝┼čt├╝.

As─▒l ad─▒ Amr olan H├ó┼čim, Mekke t├╝ccarlar─▒n─▒n ├Ânc├╝s├╝yd├╝. Tarih kitaplar─▒na ge├žmi┼č bir riv├óyete g├Âre ona H├ó┼čim isminin verilmesinin sebebi, halka tirit yeme─či da─č─▒tmas─▒yd─▒.

Mekke; tar─▒ma m├╝sait olmayan, yoksul bir b├Âlgede oldu─ču i├žin g─▒da bak─▒m─▒ndan d─▒┼ča ba─č─▒ml─▒yd─▒. Bu sebeple e─čer kurakl─▒k y├╝z├╝nden g─▒da k─▒tl─▒─č─▒ olursa ilk ├Ânce bu b├Âlge etkileniyordu. ─░┼čte yine b├Âyle bir d├Ânem ya┼čanmaktayd─▒. Orta Do─čuÔÇÖnun her yerinde h├╝k├╝m s├╝ren k─▒tl─▒k MekkeÔÇÖde ise dayan─▒lmaz bir noktaya ula┼čm─▒┼čt─▒. Bu k─▒tl─▒─č─▒ f─▒rsata ├ževirenler, getirdikleri az miktardaki g─▒da maddesini y├╝ksek fiyatlara sat─▒yordu. ├çoluk ├žocuk sahibi yoksul evlerden ise ac─▒kl─▒ a─člama sesleri y├╝kseliyordu.

─░┼čte bu s─▒rada PeygamberimizÔÇÖin atalar─▒ndan Amr, her zamanki gibi ticaret i├žin Filistin taraf─▒na gitmi┼čti. Ancak AmrÔÇÖ─▒n maksad─▒ k─▒tl─▒─č─▒ f─▒rsata ├ževirip zengin olmak de─čildi. D├╝nya servetine kar┼č─▒ tamahk├ór olmayan bu g├Ânl├╝ zengin ┼čahsiyet, servetinin ├Ânemli bir k─▒sm─▒yla un al─▒p MekkeÔÇÖye getirdi. Herkes onun getirdi─či unu satarak bol kazan├ž elde edece─čini zannederken, o beklenmedik bir ┼čey yapt─▒. Getirdi─či bu unla bolca ekmek yapt─▒rd─▒. Develerinden birka├ž─▒n─▒ da kurban ettirerek bol suyla ha┼člad─▒. Ailecek yapt─▒klar─▒ ekmekleri bizzat kendi eliyle k─▒r─▒p, ├╝zerine et suyunu d├Âkerek tepsiler dolusu tirit yeme─či haz─▒rlatt─▒ ve MekkeÔÇÖdeki b├╝t├╝n yoksulara ikram etti. ─░┼čte bu c├Âmertli─činin h├ót─▒ras─▒na kendisine ┬źekmek k─▒ran┬╗ m├ón├ós─▒nda H├ó┼čim denildi.1

H├ó┼čimÔÇÖin evl├ótlar─▒ndan hayatta kalan tek o─člu AbdulmuttalibÔÇÖin hik├óyesi ise mal├╗mdur. ─░bn-i ─░shak ilim ve hikmet kutbu Hazret-i AliÔÇÖnin ┼č├Âyle anlatt─▒─č─▒n─▒ riv├óyet ediyor:

ÔÇťAbdulmuttalib hen├╝z gen├ž bir adamken bir g├╝n, K├óbeÔÇÖnin yan─▒ndaki HicrÔÇÖde uyuyordu. R├╝yas─▒nda biri gelip;

┬źÔÇôTayyibeÔÇÖyi kaz!┬╗ dedi.

Abdulmuttalib;

┬źÔÇôTayyibe nedir?┬╗ diye sorduysa da cevap alamad─▒…

Aradan biraz zaman ge├žti bu sefer de kendisine r├╝yas─▒nda;

┬źÔÇôBerreÔÇÖyi kaz!┬╗

┬źÔÇôMemn├╗neÔÇÖyi kaz!┬╗ diye seslenildi.

Abdulmuttalib g├Ârd├╝─č├╝ r├╝yan─▒n bir m├ón├ós─▒ olmas─▒ gerekti─čini hissediyordu ama ne yapmas─▒ gerekti─čini anlayam─▒yordu. Bu son g├Ârd├╝─č├╝ r├╝ya ise ├žok daha a├ž─▒kt─▒.

Bu sefer; ┬źZemzemÔÇÖi kazmas─▒┬╗ s├Âyleniyordu. Hem de ZemzemÔÇÖin ne oldu─ču ve nerede bulundu─ču a├ž─▒k├ža bildiriliyordu:

┬źZemzem; hi├ž kesilmez, dibine eri┼čilmez, hac─▒lar─▒n su ihtiyac─▒n─▒ kar┼č─▒layaca─č─▒ bir sudur. O; kurbanlar─▒n kanlar─▒, tersleri d├Âk├╝len yer aras─▒ndad─▒r. Alaca kanatl─▒ bir karga, oray─▒ gagalar, orada kar─▒nca yuvas─▒ da var! Oray─▒ kaz.┬╗

Bir zamanlar K├óbeÔÇÖnin civar─▒nda, ─░smail -aleyhissel├óm-ÔÇÖ─▒n m├╗cizesiyle kaynam─▒┼č bir p─▒nar─▒n bulundu─čunu herkes s├Âyl├╝yordu ama art─▒k o kuyunun yeri kaybolmu┼čtu.

Abdulmuttalib g├Ârd├╝─č├╝ r├╝ya ├╝zerine Zemzem kuyusunu bulmak ve halk─▒ onun suyundan faydaland─▒rmak i├žin b├╝y├╝k bir istek duydu. Ertesi g├╝n yeni yetmelik ├ža─č─▒ndaki o─člu H├órisÔÇÖi alarak tarif edilen yeri kazmaya ba┼člad─▒.

Elbette AbdulmuttalibÔÇÖin bir g├╝n ├ón├«den gelip K├óbeÔÇÖnin ├ževresinde, herkesin gelip ge├žti─či bir yeri kazmaya ba┼člamas─▒ halk─▒n ilgisini ├žekti. Mekkeliler etraf─▒nda toplan─▒p ne yapt─▒─č─▒n─▒ sordular. ├ľnceleri s├Âylemek istemediyse de sonunda defalarca g├Ârd├╝─č├╝ bir r├╝ya sebebiyle mutlaka buray─▒ kazmak istedi─čini ├ž├╝nk├╝ Zemzem kuyusunu bulmak istedi─čini anlatt─▒. Hatt├ó bunun, onun i├žin mukaddes bir vazife oldu─čunu d├╝┼č├╝n├╝yordu. Ancak ba┼čta amcao─čullar─▒ olan Emev├«ler olmak ├╝zere di─čer kab├«leler onun maksad─▒n─▒ anlayamad─▒lar. Kuyuyu tek ba┼č─▒na sahiplenmesine izin vermeyeceklerini s├Âylediler:

ÔÇťHazret-i ─░smail hepimizin atas─▒d─▒r, bu kuyuda hepimizin hakk─▒ vard─▒r. ─░zin ver de biz de kazal─▒m ve sana ortak olal─▒m.ÔÇŁ dediler.

Ancak Abdulmuttalib bunu istemiyordu. Muhtemelen akrabalar─▒n─▒n ileride kuyuyu sahiplenmesinden ve insanlara suyu parayla satmalar─▒ndan korkuyordu. O zaman kendisine verilmi┼č bu mukaddes em├óneti, bu y├╝ce g├Ârevi yerine getirmemi┼č olacakt─▒.

├ľte yandan ne yaz─▒k ki Abdulmuttalib, di─čerleriyle m├╝cadele edebilecek durumda de─čildi. ├ç├╝nk├╝ onun ├žok say─▒da erkek karde┼čleri ve o─čullar─▒ yoktu. Babas─▒ H├ó┼čimÔÇÖin ├žok sayg─▒de─čer bir insan olmas─▒na ra─čmen, neslinden yaln─▒z kendisinin sa─č kalm─▒┼č olmas─▒ ├žok ├╝z├╝c├╝yd├╝.

Bu y├╝zden Abdulmuttalib elini a├ž─▒p Rabbinden kendisine on o─čul vermesini istedi. Hatt├ó; ÔÇť┼×ayet on o─člu olursa birini Allah i├žin kurban etmeyi…ÔÇŁ adad─▒.

Sonunda Abdulmuttalib kuyuyu kazm─▒┼č, kuyuya at─▒lm─▒┼č olan hazineyi de ortaya ├ž─▒karm─▒┼čt─▒. Hem o bunlar─▒ sahiplenmeye de kalkmam─▒┼č, kuyudan ├ž─▒kan alt─▒n heykelleri K├óbeÔÇÖye ba─č─▒┼člay─▒p, kuyunun suyunu da halka bol bol da─č─▒tm─▒┼čt─▒.

Onunla m├╝cadeleye giri┼čen akrabalar─▒ ise art─▒k iddialar─▒ndan vazge├žmi┼člerdi. ├ç├╝nk├╝ riv├óyete g├Âre aralar─▒ndaki bu meseleyi hakeme dan─▒┼čmak i├žin yola ├ž─▒kt─▒klar─▒ s─▒rada ba┼člar─▒na gelen ┼ču h├ódise AbdulmuttalibÔÇÖe olan sayg─▒lar─▒n─▒ bir kat daha art─▒rm─▒┼čt─▒:

Yolculuk i├žin ├ž─▒kan kervan nedense yolunu ┼ča┼č─▒rd─▒ ve kayboldu. ├ťstelik kervan─▒n suyu da bitmi┼čti. Hem insanlar hem de hayvanlar susuzluktan peri┼čan olmu┼čtu. Bu s─▒rada AbdulmuttalibÔÇÖin aya─č─▒na tak─▒lan bir ta┼čtan ├ón├«den p─▒nar f─▒┼čk─▒rd─▒. O, hemen kervandaki akrabalar─▒na;

┬źÔÇôGelin, sizin i├žin su buldum!┬╗ diye seslenmeye ba┼člad─▒. Kervandaki herkes suya kan─▒ncaya kadar kendisi su i├žmedi. Onun ba┼čkalar─▒n─▒ kendine tercih etmesi, hele hele kendisini d├óv├ó etmek i├žin yola ├ž─▒kan akrabalar─▒na iyilik yapmas─▒ kervandakileri mahcup etmeye yetmi┼čti.

┬źÔÇôEy Abdulmuttalib, biz senin faz├«letine ┼čahit olduk ve art─▒k sana kar┼č─▒ iddiam─▒zdan vazge├žtik.ÔÇŁ dediler ve hakeme gitmekten vazge├žip MekkeÔÇÖye geri d├Ând├╝ler.

Bundan sonra Abdulmuttalib, kuyuyu a├žma ve kuyudan su ├žekip halka da─č─▒tma i┼čine rahat├ža devam etti. Bu s─▒rada birbiri ard─▒na yeti┼čip serpilen o─čullar─▒ da ona yard─▒m ediyordu.

Abdulmuttalib, dedesi ─░smailÔÇÖin vakf─▒ olan Zemzem kuyusunu aynen onun gibi halka vakfetti. O─čullar─▒na da bu m├╝b├órek vazifeyi s├╝rd├╝rmelerini vasiyet etti.

Elbette PeygamberimizÔÇÖin ceddinin bu h├óllerinin kayna─č─▒nda, K├óbeÔÇÖye hizmetin mukaddes bir em├ónet oldu─čuna samimiyetle inanmalar─▒ vard─▒. Onlar K├óbeÔÇÖyi ve halk─▒n ona olan sevgisini istismar eden ki┼čilerden de─čillerdi. Onlar d├╝nyay─▒ de─čil ├óhireti tercih etmi┼člerdi. ─░┼čte bu y├╝zdendir ki ne zamandan beri kay─▒p olan Zemzem kuyusunun yeri di─čerlerine de─čil, AbdulmuttalibÔÇÖe g├Âsterilmi┼čti. Medeniyetimizde ├Ânemli bir yere sahip olan sebillerin, a┼čevlerinin, hayratlar─▒n, vak─▒f eserlerin ilk ├Ârnekleri b├Âylece hayata ge├žmi┼č oluyordu. Onun vefat etmesinden sonra da o─čullar─▒ndan Hazret-i Abbas bu vazifeyi y├╝klendi.

Ved├ó Hacc─▒ s─▒ras─▒nda Ras├╗lullah -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- Zemzem kuyusuna geldi. Hazret-i AbbasÔÇÖ─▒n ailesi burada hac─▒lara ikram etmek i├žin kuyudan su ├žekiyorlard─▒. Ras├╗lullah -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-;

ÔÇťÔÇôEy Abdulmuttalibo─čullar─▒ ├žekiniz! Siz s├ólih bir amel ├╝zeresiniz!ÔÇŁ diye taltif buyurdu. Sonra Ras├╗lullah;

ÔÇťÔÇô─░nsanlar─▒n ├Ârnek almak i├žin ba┼č─▒n─▒za toplanarak i┼činize m├ón├« olmalar─▒ndan ├žekinmeseydim, ben de devemden iner, kuyunun ipini ┼čuraya koyar, sizin gibi su ├žekerdim.ÔÇŁ diyerek m├╝b├órek omzuna i┼čaret etti.ÔÇŁ (Buh├ór├«, Hac, 75)

Peygamberimiz b├Âyle bir aileden d├╝nyaya geldi. Ger├ži Efendimiz, babas─▒n─▒ daha do─čmadan, annesini de erken ya┼člarda kaybetmi┼čti. S├╝tanne, dede ve amca yan─▒nda bulunu┼ču da kesintilerle doluydu. Cen├ób-─▒ Hak, EfendimizÔÇÖi bizzat terbiye ediyor, gelecekte b├╝t├╝n insanl─▒─ča hitap edecek bu b├╝y├╝k insan─▒n ├╝zerinde, bir tek ┼čahs─▒n h├ókim bir tesir b─▒rakmas─▒na imk├ón vermiyordu. Efendimiz bu hakikati;

ÔÇťBeni Rabbim terbiye etti. Edebimi ├žok g├╝zel verdi.ÔÇŁ buyurarak dile getirir.

Ancak EfendimizÔÇÖin gerek cibill├« olarak, gerek sosyal ├ževre olarak, ┬źMukaddes├óta h├╝rmet, mahl├╗kata merhamet┬╗ ahl├ók─▒yla yo─črulan bir ailede ne┼čv ├╝ nem├ó bulmu┼č olmas─▒ ├Ânemlidir.

Peygamberimiz kendi s├╝l├ólesini methetmekle u─čra┼čmazd─▒. Ancak onlar─▒n, herkes├že kabul edilen ├╝st├╝nl├╝─č├╝ne ┼ču ┼čekilde dikkat ├žekmi┼čti:

ÔÇťAllah -celle cel├ól├╝h├╗- mahl├╗kat─▒ yarat─▒nca beni de yaratt─▒klar─▒n─▒n en hay─▒rl─▒s─▒n─▒n (insanlar) i├žinde k─▒ld─▒. Sonra soyumu (insanlar─▒n soyu ne zaman ikiye ayr─▒lsa) o iki f─▒rkan─▒n en hay─▒rl─▒s─▒ndan k─▒ld─▒. Sonra kab├«leleri se├žti, beni en hay─▒rl─▒ kab├«lede k─▒ld─▒. Sonra aileler i├žinde de beni en iyi ailede (H├ó┼čimo─čullar─▒nda) k─▒ld─▒. B├Âylece ben ┼čah─▒s olarak en hay─▒rl─▒ bir ┼čah─▒s, aile olarak da en hay─▒rl─▒ aile oldum.ÔÇŁ

Yine bir ba┼čka had├«s-i ┼čerifte:

ÔÇťAllah Te├ól├ó ├ódemo─čullar─▒ndan Hazret-i ─░smailÔÇÖi se├žti. ─░smailÔÇÖin evl├ód─▒ndan Kin├óneÔÇÖyi, Kin├óneo─čullar─▒ndan Kurey┼čÔÇÖi se├žti. Kurey┼čÔÇÖten H├ó┼čimo─čullar─▒n─▒, H├ó┼čimo─čullar─▒ndan da beni se├žti ve (bu vazife i├žin) ay─▒rd─▒.ÔÇŁ2

ÔÇťAllah Te├ól├ó beni daima tertemiz sulblerden temiz rahimlere aktarm─▒┼č ve ben, ikiye ayr─▒lan grubun ancak hay─▒rl─▒s─▒ i├žinde bulunmu┼čumdur.ÔÇŁ3

Bu ├Ârnekleri, bir aileyi Allah kat─▒nda ├╝st├╝n k─▒lan ve ├╝st├╝n ┼čahsiyetteki evl├ótlar─▒n yeti┼čece─či bir ocak olarak se├žilmesine vesile olan ├Âzelliklerin neler oldu─čunu g├Ârmemiz i├žin zikrediyoruz. Demek ki bir ebeveyn, varl─▒─č─▒n─▒ Cen├ób-─▒ HakkÔÇÖ─▒n r─▒z├ós─▒na vesile olacak hizmetlere vakfederse Allah -celle cel├ól├╝h├╗- onun bu hizmetine kat kat semere veriyor ve sevap defterini k─▒y├ómete kadar a├ž─▒k tutacak ├╝st├╝n evl├ótlar nasip ediyor.

KurÔÇÖ├ón-─▒ KerimÔÇÖde yer alan ├él-i ─░mr├ón S├╗resi de, Hazret-i Meryem ve Hazret-i ─░saÔÇÖn─▒n ne┼čÔÇÖet etti─či ─░mr├ón ailesine dikkatimizi ├žekmekte. Hazret-i HarunÔÇÖun neslinden gelen ─░mr├ónÔÇÖ─▒n han─▒m─▒, do─čacak evl├ód─▒n─▒ m├óbede hizmete adar; erkek beklerken k─▒z, yani Hazret-i Meryem do─čmu┼čtur. Fakat ada─č─▒ndan geri d├Ânmez. Bu k─▒vamda bir aileden yeti┼čen Hazret-i Meryem, k├╝├ž├╝k ya┼člarda ker├ómetlere mazhar olur. Daha sonra, Cen├ób-─▒ HakkÔÇÖ─▒n b├╝y├╝k bir s─▒rr─▒na mazhar olarak, babas─▒z olarak Hazret-i ─░saÔÇÖy─▒ d├╝nyaya getirir.

Osmanl─▒ h├ónedan─▒ da ├Âyle de─čil midir? Osman GaziÔÇÖnin, m├╝r┼čidi ve kay─▒npederi olan ┼×eyh Edeb├ól├«ÔÇÖnin evinde g├Ârd├╝─č├╝ r├╝ya; KurÔÇÖ├ónÔÇÖa h├╝rmeti, halka hizmeti, karde┼čli─či muhafazay─▒ ve Allah yolunda gaz├ó etmeyi d├╝stur edinmi┼č bu samim├« aileye; birbiri ard─▒na deh├ólar, fatihler nasip edilmesini ne g├╝zel a├ž─▒klar.

├ça─č─▒m─▒za yak─▒n zamanlarda ya┼čam─▒┼č Allah dostlar─▒n─▒n hayat hik├óyelerine ve ailelerine bakt─▒─č─▒m─▒zda da bu hakikatin misallerini g├Ârmemiz m├╝mk├╝n. Hay─▒r-hasen├ót ile m├óruf, ilmi, ├ólimleri, KurÔÇÖ├ón m├╝esseselerini himaye etmekle tem├óy├╝z etmi┼č asil ailelerden ne b├╝y├╝k ┼čahsiyetler yeti┼čiyor.

Demek ki;

Asalet soyda-sopta de─čil, faz├«let ve takv├ódad─▒r.

Bizler de samimiyetle varl─▒─č─▒m─▒z─▒ hizmete ve merhamete vakfedersek, evl├ótlar─▒m─▒z─▒n aras─▒ndan bizleri iki d├╝nyada hay─▒rla y├ód ettirecek bir nesil yeti┼čece─čini ├╝mit edebiliriz.

______________________

1 Eb├╗ C├ófer Muhammed bin Cer├«r et-Taber├«, T├ór├«h├╝ÔÇÖr-Rus├╝l veÔÇÖl-M├╝l├╗k, n┼čr. Anneles III, 1088; ─░bn-i Hi┼čam, es-S├«ret├╝ÔÇÖn-Nebeviyye, I, 107.

2 Tecrid Tercemesi, 10/44.

3 Beyhak├«, es-S├╝nen├╝ÔÇÖl-K├╝br├ó, VII, 190.