YÂSİR AİLESİ -3-

Âdem SARAÇ ademsarac@yyu.edu.tr

Y├ósir ailesi dendi─či zaman akla ilk gelen; sars─▒lmaz bir ├«man, tam bir tesl├«miyet, s├ólih amel, destans─▒ sab─▒r gibi hasletlerin olu┼čturdu─ču zirve bir ki┼čilik yans─▒mas─▒ olur herh├ólde…

─░sl├ómÔÇÖdan d├Ânmeleri i├žin b├╝t├╝n aile fertlerine akla hayale gelmedik bir ┼čekilde, dayan─▒lmaz i┼čkence ve eziyetler ediyorlard─▒. ─░nsanl─▒k d─▒┼č─▒ i┼člerde hi├žbir f─▒rsat─▒ ka├ž─▒rmayan h├óin m├╝┼črikler, bu se├žkin aileye duruma g├Âre ya toplu h├ólde, ya da tek tek i┼čkence ederek, Hak yoldan d├Ând├╝rmeye ├žal─▒┼č─▒yorlard─▒.

Y├ósir ailesi ├žok s─▒k─▒nt─▒ ├žekmi┼čti. Ama onlar─▒n Ramda kayal─▒─č─▒nda ├žekti─či i┼čkenceler akl─▒n almayaca─č─▒ bir boyuta ula┼čm─▒┼čt─▒. Hi├žbir insan─▒n dayanamayaca─č─▒ ve asla tahamm├╝l edemeyece─či i┼čkence ve eziyetlerle hayatta kalma m├╝cadelesi vermi┼čler, ama bir milim bile kayma g├Âstermeden sab─▒r ve sebat destanlar─▒ yazm─▒┼člard─▒.

Bu ev halk─▒ topluca m├╝sl├╝man olmalar─▒ sebebiyle; onlar─▒ inand─▒klar─▒ dinlerinden d├Ând├╝rmek isteyen, Mahzumo─čullar─▒ taraf─▒ndan toplu olarak i┼čkenceden i┼čkenceye u─črat─▒lm─▒┼člard─▒. Mahzumo─čullar─▒; Hazret-i Y├ósir ile Hazret-i S├╝meyye ba┼čta olmak ├╝zere, anne-babalar─▒ gibi ├«man etmi┼č olan Hazret-i Amm├ór ile karde┼či Hazret-i Abdull├óhÔÇÖ─▒ ├žepe├ževre ku┼čatarak, ├Â─členin en s─▒cak saatinde g├╝ne┼čin k─▒zd─▒rd─▒─č─▒ Mekke kayal─▒─č─▒na g├Ât├╝r├╝p i┼čkence yaparlard─▒. Daha do─črusu her f─▒rsatta, her yerde ve her t├╝rl├╝ i┼čkence ve eziyeti yap─▒yorlard─▒.

Y├ósir ailesini ┼čimdi de Mekke ile Mina aras─▒nda Ebtah veya Bath├ó denilen yere g├Ât├╝rm├╝┼čler ve orada i┼čkence ediyorlard─▒. ─░┼čkence ve eziyetlerin dayan─▒lmaz h├óle geldi─či bir anda Peygamber Efendimiz -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- oradan ge├živerdi. Deh┼četli manzara her ┼čeyi ile ├žok korkun├ž olup ├žok da ├╝rk├╝t├╝c├╝yd├╝. G├Ân├╝ller Sultan─▒, Y├ósir ailesine yap─▒lanlar─▒ g├Âr├╝nce g├Ân├╝llere huzur m├╝jdeleyen bir ifade kulland─▒. ├ťstelik bu b├╝y├╝k m├╝jdeyi tam ├╝├ž defa tekrarlad─▒:

ÔÇťSabredin ey Y├ósir ailesi! Sabredin ve sevinin ki m├╝k├ófat─▒n─▒z cennet olacakt─▒r!ÔÇŁ

OÔÇÖnu g├Ârm├╝┼č olmak; sesini duymak, zul├╝m alt─▒ndaki d├Ârt ki┼čilik bu sah├óbe aileyi bir anda yap─▒lan i┼čkencelerin ac─▒lar─▒n─▒ hissedemez h├óle getirmi┼čti. ─░├žlerine cidd├« bir ferahl─▒k gelmi┼čti…

Bath├ó VadisiÔÇÖndeki bu dayan─▒lmaz i┼čkence ve eziyetler esnas─▒nda, tam bitme noktas─▒na geldikleri an, Ras├╗lullah -aleyhissel├óm- oradan ge├žmi┼č ve bu sab─▒r ├óbidesi aileye yine sab─▒r tavsiyesinde bulunmu┼čtu. Bu b├Âyle s├╝r├╝p gidiyordu…

Yine i┼čkence, yine eziyet; hem de dayan─▒lmaz bir ┼čiddetle… Canlar─▒ ├žekilmi┼č, kanlar─▒ kurumu┼čtu ├ódeta. Nefes almada bile zorluk ├žekiyorlard─▒. Y├ósir ailesinin bitip t├╝kendi─čini g├Âren h├óin m├╝┼črikler son bir ├╝mitle tekliflerini dayatt─▒lar:

ÔÇťÔÇô─░sl├ómÔÇÖdan d├Ân├╝n ve kurtulun!ÔÇŁ

Bitmi┼č, t├╝kenmi┼č bu d├Ârt ki┼čilik ailenin her ferdinin a─čz─▒ndan ayn─▒ c├╝mle d├Âk├╝ld├╝. Ne s├Âylediklerini duymak i├žin h├óin m├╝┼črikler kulaklar─▒n─▒ a─č─▒zlar─▒na dayam─▒┼člard─▒. O durumda bile verilen cevap, m├╝┼črikleri ├žileden ├ž─▒karmaya yetti:

ÔÇťÔÇôGer├žek kurtulu┼č ─░sl├ómÔÇÖdad─▒r! As─▒l siz ├«man ederek kurtulun!ÔÇŁ

Ak─▒llar─▒n─▒ durduran b├Âylesine destans─▒ sebat─▒ idrak edemeyen c├ón├«ler ├ž─▒lg─▒na d├Ânerek, her taraf─▒ yan─▒p kavrulmu┼č bu aileye ta┼č ya─čd─▒rd─▒lar. Ta┼člamayla da yetinmeyerek, k─▒rba├žlar ve sopalarla vurmaya ba┼člad─▒lar. Yorulup t─▒kan─▒ncaya kadar vurdular, vurdular, vurdular…

Y├ósir ailesine ac─▒d─▒klar─▒ i├žin de─čil, yorulup b├«tap d├╝┼čt├╝kleri i├žin, i┼čkence ve eziyetlerini b─▒rak─▒p soluk solu─ča ko┼čarak kendilerini kayalar─▒n g├Âlgesine att─▒lar. Bunca i┼čkence ve eziyet kar┼č─▒s─▒nda sesleri bile ├ž─▒kmaz olan Y├ósir ailesi, tam bir tesl├«miyetle sab─▒r ve sebat g├Âstererek ├Âtelere g├Â├žmek ├╝zereydiler.

─░┼čte tam bu esnada yine oradan G├Ân├╝ller Sultan─▒ ge├živerdi. Manzara korkun├žtu. Peygamberler Sultan─▒ yine sab─▒r diledi. Ard─▒ndan y├╝reklere su serpen bir du├óda bulundu:

ÔÇťÔÇôY├ó Rabb├«! Y├ósir ailesinden hi├ž kimseye cehennem azab─▒n─▒ tatt─▒rma!ÔÇŁ

Bu b├╝y├╝k du├ó ile yeniden bedenlerine can, damarlar─▒na kan, g├Âzlerine fer geldi:

ÔÇťÔÇôAllah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖnden r├óz─▒y─▒z, yeter ki Allah ve Ras├╗l├╝ de bizden r├óz─▒ olsun!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôUnutmay─▒n ki Allah ve Ras├╗l├╝ de sizden r├óz─▒d─▒r ey Y├ósir ailesi!ÔÇŁ

Evet… Allah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖn├╝n bizden r├óz─▒ olmas─▒! Bu ne b├╝y├╝k bir l├╝tuf, ne b├╝y├╝k bir ihsand─▒r bu!

Allah ve Ras├╗l├╝ bizden r├óz─▒ olduktan sonra kim ne derse desin! Fakat bo┼č l├ófla olmuyor bu. Allah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖn├╝n bizden r├óz─▒ olaca─č─▒ o g├╝zel amelleri i┼člemeyle oluyor. G├╝zelliklere y├Ânelip g├╝zel bir hayat ya┼čaman─▒n da bir bedeli vard─▒r. Bu imtihan d├╝nyas─▒nda ba┼č─▒m─▒za gelenlere sabretmek Allah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖn├╝n emridir.

Allah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖn├╝n bizden r├óz─▒ olmas─▒! S├╝rekli tekrarlay─▒p akl─▒m─▒zdan bir an bile ├ž─▒karmamam─▒z gereken kurtulu┼č re├žetesi. Bunun bir de di─čer boyutu var; bizim Allah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖnden r├óz─▒ olmam─▒z! Y├ósir ailesi ne g├╝zel ├Ârnek bize. Bunca s─▒k─▒nt─▒, ├žile ve i┼čkence kar┼č─▒s─▒nda bile OÔÇÖndan r├óz─▒ olmak!

Sadece konu┼čmak de─čil; okumak ya da yazmak de─čildi sadece. Bu bir ├«man i┼čiydi. ├Äman ve amel… Sab─▒r ve sebat─▒ konu┼čmak ba┼čkayd─▒, sab─▒r ve sebat ehli olmak ba┼čka!

Y├ósir Ailesi, sab─▒r ve sebat ailesi olarak en ├žarp─▒c─▒ ├Ârnekli─či ile duruyor kar┼č─▒m─▒zda!

B├Âylesine dayan─▒lmaz i┼čkence ve eziyet ├žeken sadece Y├ósir ailesi de─čildi tabi├«. Allah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖne ├«man ederek m├╝sl├╝man olmakla ┼čereflenen her inanan ├žekiyordu bunu. ─░┼čkence ve eziyetin ┼čekli ve yeri de─či┼čiyordu sadece. Bu y├╝zden m├╝ÔÇÖminler her an tehlikedeydiler. Hem de en b├╝y├╝k tehlike. H├óin m├╝┼čriklerin ne zaman, hangi k├Â┼če ba┼č─▒nda sald─▒racaklar─▒ me├žhuld├╝. ├ľyle bir-iki eziyet yap─▒p b─▒rakmak da yoktu. Ellerine ge├žirdikleri yerde ─▒srar ve tehditlerle ├Ânce;

ÔÇťD├«ninden d├Ân!ÔÇŁ tehdidini savuruyorlard─▒. ─░stekleri reddolununca da ├ón─▒nda ├ž─▒lg─▒na d├Ân├╝yorlar ve i┼čkencenin her ├že┼čidine ba┼čvuruyorlard─▒…

Yine g├╝ne┼čin ├žok yak─▒c─▒ oldu─ču bir g├╝nd├╝. G├╝ne┼č sanki b├╝t├╝n MekkeÔÇÖyi yakmak istiyordu. Topra─č─▒n ├╝st├╝ndeki ve alt─▒ndaki bitkiler kavrulmu┼čtu. ├ç├Âl ve ta┼čl─▒k b├Âlgeler, k─▒zg─▒n bir ekmek f─▒r─▒n─▒n─▒ and─▒r─▒yordu.

Y├ósir ailesine yapmad─▒k i┼čkence b─▒rakmayan Mahzumo─čullar─▒ da g├╝ne┼čin k─▒zg─▒nl─▒─č─▒ gibi k─▒zg─▒nd─▒lar. ├ç├╝nk├╝ haftalarca u─čra┼čt─▒klar─▒ h├ólde bu ailenin d├Ârt ferdinden birini bile d├Ând├╝rememi┼člerdi. YemenÔÇÖden gelip MekkeÔÇÖye yerle┼čmi┼č olan bu yabanc─▒ garipleri bile d├Ând├╝remezlerse, yerlileri nas─▒l d├Ând├╝receklerdi? ─░┼čte bunu hazmedemiyorlard─▒.

Allah ve Ras├╗l├╝ÔÇÖne ├«man ile beraber yepyeni bir ki┼čilik, kimlik ve kal─▒ba b├╝r├╝nen Y├ósir ailesi, ├Âyle bir seviye alm─▒┼čt─▒ ki, ─░sl├óm ailesinin nas─▒l olmas─▒ gerekti─čini ortaya koymu┼čtu.

Peygamber yolunun yorulmaz yolcusu olmu┼člard─▒ ├ž├╝nk├╝…

-Sall├óll├óhu aleyhi ve sellem…-