ÇOCUKLARIMIZ KİMİN EVLÂDI?

M. Ali E┼×MEL─░ seyri@yuzaki.com

Herkes diyor ki:

ÔÇťTabi├« ki benim evl├ód─▒m!ÔÇŁ

Fakat;

Necip Faz─▒lÔÇÖ─▒n vurgulad─▒─č─▒ ┼ču ger├že─če ne demeli:

├ť├ž katl─▒ ah┼čap evin her kat─▒ ayr─▒ ├ólem!
├ťst kat: Elinde tesbih, a─čl─▒yor babaannem,
Orta kat: Mavs oynayan annem ve ├ó┼č─▒klar─▒,
Alt kat: K─▒z karde┼čimin tamtamda ├ž─▒─čl─▒klar─▒.
Bir kurtlu peynir gibi ortas─▒ndan kesti─čim;
Buyrun ve makta─▒ndan seyredin i┼čte evim!
Bu ne hazin a─ča├žt─▒r, b├╝t├╝n ufkumu tutmu┼č!
K├Âk├╝ iffet, dallar─▒ taklit, meyvesi fuhu┼č…

B├Âyle bir tesels├╝l; aile b├╝t├╝nl├╝─č├╝n├╝ ifade eder mi?

Asla!

Çünkü;

Ger├žek anne-babalar ve evl├ótlar aras─▒nda sadece fizik├«/biyolojik bir ba─č de─čil, daha ziyade sa─člam bir r├╗h├« ba─č ve beraberlik, al├óka ve ayn─▒l─▒k olmas─▒ gerek.

E─čer ebeveyn ile evl├ót aras─▒nda her ┼čeyde ve s├╝rekli bir ayr─▒l─▒k ve ayk─▒r─▒l─▒k varsa o evl├ót art─▒k ba┼čkas─▒n─▒n olmu┼č demektir.

Kimin?

D─▒┼č mihrakl─▒ f─▒rsat├ž─▒lar─▒n…

Yabanlar─▒n, yabanc─▒lar─▒n…

Ya da;

─░nternetin…

Soka─č─▒n…

K├Ât├╝ al─▒┼čkanl─▒klar─▒n…

Sormak lâzım:

Cenneti; analar─▒n de─čil, n├ómahremlerin ayaklar─▒ alt─▒nda arayanlar, kimin evl├ód─▒ olmu┼čtur?

ÔÇťBaban─▒n r─▒z├ós─▒, All├óhÔÇÖ─▒n r─▒z├ós─▒d─▒r.ÔÇŁ had├«sinin tersini ya┼čayanlar, art─▒k kimin evl├ód─▒d─▒r?

Ana-babaya of-├╝flerle yeti┼čtirilen evl├ótlardaki sevgi ve sayg─▒ ba─člar─▒ kime, nereye?

┼×imdi;

Bast─▒─č─▒ yerleri, toprak diyerek ge├ženler, tan─▒mayanlar, kimin evl├ód─▒ olmu┼č vaziyette? Toprak alt─▒ndaki binlerce kefensiz yatan─▒ d├╝┼č├╝nmeyenler, art─▒k kimin evl├ód─▒? Atas─▒n─▒ inciten, ┼čehid o─člu oldu─čunu bilmeyenler, kimin evl├ód─▒?

Yabanc─▒ r├╝zg├órlara kap─▒l─▒p ├Âz benli─čine ayk─▒r─▒ d├╝┼čenler, kimin evl├ód─▒? Ana-baba borcu bilmeden ya┼čayarak nefs├óniyetin sultas─▒nda rezaletlere minnet borcu ├Âdeyenler, kimin evl├ód─▒?

Bilgi ve ahl├ók─▒n s├╝t├╝n├╝, dedelerinin yazd─▒─č─▒ muhte┼čem sat─▒rlardan de─čil de n├ódan kimselerin karalad─▒─č─▒ melÔÇÖanet dolu sat─▒rlardan emen zavall─▒lar, kimin evl├ód─▒?

Ba─čr─▒nda b├╝y├╝d├╝─č├╝ ├«man ve ┼čahsiyetin muhabbetli kollar─▒na s─▒rt ├ževirerek ink├ór ve t─▒ynetsizli─čin nank├Âr ve d├╝┼čmanca ellerine ko┼čan gafiller kimin evl├ód─▒?

Çocuklarımız kimin evlâdı?

KurÔÇÖ├ón-─▒ KerimÔÇÖde;

Allah kat─▒nda fayda sa─člamayan ├žocuklardan bahsediliyor. Onlar, eli-dili fen├ól─▒k i├žin uzanan kimseler. Kendilerine g├Âsterilen sevgiye, d├╝┼čmanl─▒kla kar┼č─▒l─▒k verenler. ─░nk├ór ve nank├Ârl├╝k girdab─▒nda bo─čulanlar.

─░┼čte en b├╝y├╝k e─čitimsizlik!

─░┼čte ba┼čkalar─▒n─▒n olmu┼č olan ├žocuklar!

Onlar;

All├óhÔÇÖ─▒ anmaktan al─▒koyacak seviyede bir gaflet oda─č─▒ olmu┼č zavall─▒ evl├ótlar!

Cenâb-ı Hak îkaz buyurmakta:

ÔÇťEy ├«man edenler! Sizi, mallar─▒n─▒z ve ├žocuklar─▒n─▒z All├óhÔÇÖ─▒ anmaktan al─▒koymas─▒n; b├Âyle olanlar h├╝sr├óna u─črayanlard─▒r.ÔÇŁ (el-M├╝n├ófik├╗n 9)

Bir ├žocuk AllahÔÇÖtan uzak yeti┼čiyorsa ve ebeveynini de AllahÔÇÖtan al─▒koyuyorsa o ruh itibar─▒yla hen├╝z do─čmam─▒┼č, b├Âyle bir ├žocu─čumuz yok demektir. ├ç├╝nk├╝;

├çocu─čun iki do─čumu vard─▒r:

ÔÇó Fizik├«

ÔÇó M├ónev├«

Fizik├« do─čum ne kadar zorludur, m├ól├╗m. Dokuz ay binlerce s─▒k─▒nt─▒ ├žeken anneler, bir de do─čum ├ón─▒nda neredeyse kendilerini ├Âlecek seviyede ac─▒lar i├žinde buluyor. Bu denli ├žileli. Fakat m├ónev├« do─čum ise, bundan kat kat daha ├žileli. Bu y├╝zdendir ki, ├žo─ču ebeveyn buna ├ódeta yana┼čm─▒yor bile. Hatt├ó bu i┼čin doktoru mes├óbesindeki e─čitimciler bile yana┼čm─▒yor zaman zaman.

Neticede;

┼×ahsiyet do─čumlar─▒ itibar─▒yla b├╝y├╝k bir k─▒s─▒rl─▒k ya┼čan─▒yor. Oysa m├ónev├« do─čumlar ger├žekle┼čtiremeyen ana, ger├žek bir ana; baba da ger├žek bir baba; e─čitimci de ger├žek bir e─čitimci de─čildir.

Dolay─▒s─▒yla;

Bilhassa anne babalar, ├žocuklar─▒n─▒n fizik├« do─čumuna yo─čunla┼čt─▒─č─▒ nisbette m├ónev├« do─čumuna da yo─čunla┼čmak mecburiyetinde. ├ç├╝nk├╝ ├žocuklar─▒m─▒z; ancak kendi inan├ž, ahl├ók ve medeniyet rahminde do─čdu─ču g├╝n, evl├ód─▒m─▒z olur. Ki as─▒l aitlik de bu noktada tecell├« eder.

H├óy b├Âyleyken;

Ci─čerparelerinin m├ónev├« do─čumlar─▒n─▒ g├Âzard─▒ edenler, onlar─▒ r├╗hen ba┼čka rahimlerde do─čmaya mahk├╗m birer yabanc─▒ varl─▒k h├╝km├╝nde karanl─▒k yar─▒nlara atm─▒┼č olurlar.

Bu itibarla;

─░nsan─▒n ikinci ve as─▒l do─čumu olan m├ónev├« do─čumun da ├Âz ana rahminde olmas─▒ hususu asla ihmal edilmemeli.

Ayr─▒ca bilinmeli ki; do─čum meselesinde oldu─ču gibi ├žocu─čun ergenlikte de iki ├ža─č─▒ vard─▒r:

ÔÇó Fizik├«

ÔÇó M├ónev├«

Birincisi tabi├« olarak ger├žekle┼čiyor.

Fakat ikincisi, ancak e─čitimle, ilimle ve irfanla. Onun i├žin m├ónev├« ergenlik ihmal edildi─činde insan, seksen ya┼č─▒na da gelse ├žocukluktan kurtulam─▒yor. Bu ergenli─čin ├Âl├ž├╝s├╝ etraf─▒nda Hazret-i Mevl├ón├ó, ┼čunlar─▒ s├Âyler:

ÔÇť─░lah├« a┼čk ┼čarab─▒yla mest olmu┼č ki┼čilerden ba┼čka, b├╝t├╝n halk, ├žocuktur. Yani nefsin isteklerinden kurtulanlar─▒n d─▒┼č─▒nda erkeklik ├ža─č─▒na girmi┼č, ergin kimse yoktur.

Unutma ki;

Sen de oyunu, oyunca─č─▒ b─▒rakmad─▒k├ža ├žocuksun!

Ayr─▒ca bilesin ki;

R├╗hun ar─▒nmad─▒k├ža asla temiz olamazs─▒n!ÔÇŁ

Bu ar─▒nma dikkate al─▒nmad─▒─č─▒nda ne haml─▒klar ya┼č─▒yor insano─člu. Babas─▒n─▒ kesenler, anas─▒n─▒ do─črayanlar, evl├ód─▒n─▒ par├žalayanlar… Haber ar┼čivleri, vicdanlar─▒ par├žalayacak nice ac─▒ m├ól├╗matla dolu. Hele bug├╝n…

D├╝n bile M. ├ékif, g├Ârd├╝kleri kar┼č─▒s─▒nda;

ÔÇťBiraz s─▒k─▒lmal─▒ ┼čehrin s─▒k─▒lmaz evl├ód─▒!ÔÇŁ demek zorunda kalm─▒┼čt─▒.

Sonra da;

┼×ahit oldu─ču bozulmalar─▒n deh┼četengiz enkaz─▒na bakarak tespit ettiklerini b├╝y├╝k bir ├╝rpertiyle m─▒sralara ├ódeta feryat edercesine d├Âkerken o enkazdaki insan m├╝sveddelerine de ┼č├Âyle hayk─▒rm─▒┼čt─▒:

Vak─ür─▒ ├žoktan unuttun, hay├óy─▒ kald─▒rd─▒n;
Mukaddes├ót─▒ ─▒s─▒rd─▒n, Hud├óÔÇÖya sald─▒rd─▒n!
Ne h├ót─▒r├ót─▒na h├╝rmet, ne anÔÇÖan├ót─▒n─▒ y├ód;
Deden de b├Âyle mi yapm─▒┼čt─▒ ey sef├«l evl├ód?

…..

Damarlar─▒ndaki kan ├ódet├ó irinle┼čmi┼č;
O ├ž─▒kmak istemiyen can da bir y─▒─č─▒n le┼čmi┼č!

…..

┼×eref mi, ┼čan m─▒, ┼čeh├ómet mi, din mi, ├«man m─▒?
Vatan m─▒, hiss-i hamiyyet mi, hak m─▒, vicdan m─▒?
Mezar mı, türbe mi, ecdâdının kemikleri mi?
Sal├«bi s├«neye ├žekmi┼č mes├ócidin biri mi?
Ne kald─▒ vermedi─čin bir ├ž├╝r├╝k hay├ót─▒n i├žin?

…..

┼×u z├╝ppeler de, bug├╝n, ayn─▒ r├╗hu g├Âsterdi.
Frans─▒zÔÇÖ─▒n nesi var? Fuh┼ču, bir de ilh├ód─▒;
Kap─▒┼čt─▒ bunlar─▒ ┬źyirminci asr─▒n evl├ód─▒!┬╗
Ya AlmanÔÇÖ─▒n nesi var zevki ok┼čayan? Biras─▒;
Unuttu ayran─▒, m├ót├╗ha d├Ând├╝ kahrolas─▒!

…..

G├Âsterin ecd├óda az-├žok benziyen bir kan bana!
─░sterim sizlerde g├Ârmek ─▒rk─▒n─▒zdan y├ódig├ór,
├çok de─čil, ancak, nec├«b evl├óda l├óy─▒k tek ┼čiar…

Bu hazin ifadeleri yazd─▒ran ─▒st─▒raplarla y├╝re─či yan─▒k ve daima dertli bir ┼čair olan M. ├ékif, cemiyetinin kanayan yaralar─▒yla bilhassa me┼čguld├╝r.

Bu ├žer├ževede;

Bizim ├žocu─čumuzken ba┼čkas─▒n─▒n evl├ód─▒ olmu┼č bir muallim/├Â─čretmen tipini ve onun hayat─▒nda nelerin, nas─▒l de─či┼čti─čini de ac─▒ ac─▒ ┼č├Âyle tasvir etmektedir:

Sen, o─čul, ezbere ├žald─▒n bize ak┼čam, karay─▒…
G├Ârmeliydin o muallim denilen maskaray─▒.
Geberir, c├ómiye girmez, ne oru├ž var, ne namaz;
Gusül abdestini -Allah bilir ammâ- tanımaz.
Yelde izler b─▒rak─▒r gezdi mi bir ├ži┼č kokusu;
Ebenin teknesi, ├Âmr├╝nde pisin g├Ârd├╝─č├╝ su!
Kaynay─▒p ├žifte kazan, aksa da ├žam├žak ├žam├žak,
Bunu bilmem ki yar─▒n hangi imam pakl─▒yacak?
Yola gelmez ┼čehirin soysuzu, yoktur kolay─▒.
Yan─▒l─▒p ho┼č-be┼č eden oldu mu, t─▒nmaz da ay─▒,
Bir bakar insana yan yan ki, yuz olmu┼č manda,
Can─▒ yand─▒k├ža, d├Âner ├Âyle bakar nalbanda.
Bir sel├óm ver be herif! A─čz─▒n a┼č─▒nmaz ya… Hay─▒r,
Ne bilir vermeyi hayvan, ne de sen versen al─▒r.
Ya─čl─▒ yer, ├že┼čmeye gitmez; su d├Âker, el y─▒kamaz;
Hele t─▒rnaklar─▒ bir kazma ki insan bakamaz.
Kafa orman gibi, lâkin, o bıyık hep budanır;
Ne ay─▒pt─▒r desen anlar, ne t├╝k├╝rsen utan─▒r.
Tertemiz yerlere kipkirli fotinlerle dalar;
Kald─▒r─▒mdan daha berb├ód olur art─▒k odalar…

Bug├╝n, bu m─▒sralarda tasvir edilen tiple ayn─▒ anlay─▒┼čta hareket eden dizilerin, furya h├ólinde reva├ž buldu─ču bir zamanday─▒z. ┼×iirdeki ifadeler; yaz─▒ld─▒─č─▒ anlara nisbetle, ┼čimdi daha ├žok ┼čey anlat─▒yor.

Kar┼č─▒m─▒za b├╝y├╝k bir mesele ├ž─▒kt─▒:

├çocuklar─▒m─▒z─▒ onlar─▒ e─čitmeye pl├ónl─▒ tehlikelerden korumak.

Ne garip! ├çocu─ču, e─čitimciden de korumak derdi! Sanattan da korumak ├žilesi! Hatt├ó kitaplardan da korumak mecburiyeti!

Faruk NafizÔÇÖin bir ┬źGrip Salg─▒n─▒nda┬╗ yazd─▒─č─▒ ┼ču m─▒sralar da neler anlatm─▒yor ki:

Can─▒m─▒za tak etti g├╝nden g├╝ne so─čuklar
─░htiyaten radyoya sokulmay─▒n ├žocuklar!
Yakalat─▒r sizi de so─čuk alg─▒nl─▒─č─▒na
├ľks├╝r├╝kl├╝ ┼čark─▒lar, aks─▒r─▒kl─▒ nutuklar…

Art─▒k;

Çocuklarımızı geri istemeliyiz.

├ľks├╝r├╝kl├╝ ┼čark─▒lardan, aks─▒r─▒kl─▒ nutuklardan, kazma t─▒rnakl─▒lardan, orman kafalardan, budanm─▒┼č suratlardan…

Geri istemeliyiz.

Biz olmayan, bizden olmayan b├╝t├╝n zararl─▒ ve ahl├ók mahrumu mihraklara, sokaklara, internet kafelere; ┬źGeri ver!┬╗ diye feryat etmeliyiz. Y├╝re─či yan─▒k bir anan─▒n o─čluna dedi─či gibi demeliyiz ki:

Ver, ver ana borcunu, bu kadar azap yeter,
Borcun kendinsin o─čul, sen borcunu geri ver!
(Seyrî)

Çünkü;

Her ┼čey asl─▒na r├╝c├╗ edince g├╝zel. Yoksa en g├╝zel ┼čey bile hi├žbir ┼čeydir. Bunun i├žin;

Dikkatli bak─▒n;

O y─▒llar y─▒l─▒ nice ├žilelerle pi┼čerek olu┼čmu┼č as─▒rlar ├╝st├╝ tecr├╝beleriyle;

Tarihî eserlerimiz, onları meydana getiren ruhları geri istiyor.

Bu topraklar, ┼čehidini ve gazisini geri istiyor.

B├╝t├╝n d├╝nya bizim ona tatt─▒rd─▒─č─▒m─▒z adalet medeniyetini geri istiyor.

─░┼čte bu istekleri de tecell├« ettirmek i├žin;

Çocuklarınızı geri isteyin!

Herkes ├žocuklar─▒n─▒ geri istesin!

Onlar;

Ait oldu─ču fikirde harman savurmal─▒, ait oldu─ču g├Ân├╝lde yo─črulmal─▒, ait oldu─ču inan├žta pi┼čmeli, ait oldu─ču medeniyette y├╝kselmeli, ait oldu─ču d├╝┼č├╝nce ve k├╝lt├╝rde k─▒ymet ifade etmeli, ait oldu─ču toprakta k├Âk salarak ait oldu─ču bayra─č─▒n kolu kanad─▒ olmal─▒.

Kendi r├╝zg├ór─▒nda u├žmal─▒…

├ľzetle;

Bizim ├žocu─čumuz, bizim kitab─▒m─▒z─▒n evl├ód─▒ olmal─▒.

Kitab─▒m─▒z.

Birinci s─▒rada;

KurÔÇÖ├ón-─▒ Kerim.

Kendi ifadesiyle;

├ťmm├╝ÔÇÖl-kit├ób.

Yani;

Kitaplar─▒n anas─▒…

├ľyle bir ana ki;

O anadan s├╝t emmeyenler, r├╗hen c─▒l─▒z ve p├Ârs├╝k kal─▒rlar. Hayat ve ebediyet g─▒das─▒n─▒ alamam─▒┼č olurlar. Kendi inanc─▒n─▒n ve ahl├ók─▒n─▒n evl├ód─▒ olamazlar.

├ľyleyse;

R├╗hun, akl─▒n ve g├Ânl├╝n s├╝t emmesi m├óhiyetindeki okumak mevzuu, kitaplar─▒n anas─▒ olan KurÔÇÖ├ón-─▒ Kerim ile ta├žlanmal─▒.

O pencerede;

Hazret-i PeygamberÔÇÖin s├╝nnet testisindeki il├óh├« terbiye, a┼čk ve olgunluk s├╝t├╝n├╝ de bilhassa i├žmeli. Hem de kana kana i├žmeli.

Tâ ki;

ÔÇť├ťmmetimin fitneye d├╝┼čt├╝─č├╝ bir zamanda kim benim s├╝nnetime sar─▒l─▒rsa ona y├╝z ┼čehid sevab─▒ vard─▒r…ÔÇŁ m├╝jdesine mazhariyet ger├žekle┼čsin.

┼×unu-bunu okumak daha sonra.

Evvelâ;

Bu iki kayna─č─▒n; m├óneviyat─▒m─▒z, r├╗humuz ve ┼čahsiyetimiz i├žin elzem olan ana s├╝t├╝n├╝ almam─▒z zar├╗r├«.

Konferans i├žin gitti─čim bir ─░HLÔÇÖde benden ├Ânce orada konu┼čmu┼č olan bir kimse talebelere sormu┼č:

ÔÇôFil├ón ┼čahs─▒ okudunuz mu?

ÔÇôOkumad─▒k.

ÔÇôYaz─▒k ├Âmr├╝n├╝z├╝n yar─▒s─▒ bo┼ča gitmi┼č!

Fil├ón dedi─či de, derme ├žatma bir kalem. M├╝rekkebi, bulan─▒k ve bo─čuk. Harfleri de ├žarp─▒k ve da─č─▒n─▒k. C├╝mleleri hasta. M├ón├ós─▒ da, tam doktorluk.

Zavall─▒ ├Â─črenciler. Ezilmi┼č b├╝z├╝lm├╝┼č. Durumu bana aksettirdiler.

Dedim ki:

ÔÇôAksine, ├Âmr├╝n├╝z├╝ kazanm─▒┼čs─▒n─▒z.

Ekledim:

ÔÇôSizin bir vasf─▒n─▒z var. O vasf─▒n olu┼čmas─▒ da, kitaplar─▒n anas─▒ olan KurÔÇÖ├ónÔÇÖdan ve ikinci ana kaynak olan s├╝nnetten s├╝t emmeniz. Onlardan beslendi─činiz ├Âl├ž├╝de iki d├╝nyan─▒z da m├ómur olur. Mahrum kald─▒─č─▒n─▒z nisbette de harap olur. E─čer onlar─▒ okumad─▒ysan─▒z, beni de okumay─▒n ba┼čkas─▒n─▒ da. ├ç├╝nk├╝ onlars─▒z okudu─čunuz en faydal─▒ eserler bile r├╗hunuzda il├óh├« maksada uygun bir maya tutmaz. Hele onlars─▒z okudu─čunuz faydas─▒z kitaplar, i├ž d├╝nyan─▒za s─▒zm─▒┼č birer vir├╝s gibidir.

Bir kuyumcuyu d├╝┼č├╝n├╝n.

D├╝kk├ón a├žaca─č─▒ zaman ne yapmal─▒?

├ľncelikle ├žok hassas ve sa─člam bir terazi kurmal─▒. E─čer kurmazsa, m├╝thi┼č zarar eder. O, gramlar─▒ ├Âl├žecek ├ž├╝nk├╝. Alt─▒n─▒n ayar─▒na bakacak. Bunda ├žok titiz. O y├╝zden kulland─▒─č─▒ ├ólete mihenk denilmi┼č.

Sizin de bir mihenginiz var. Hayat ├žar┼č─▒s─▒nda onunla ├žal─▒┼č─▒rsan─▒z zarar etmezseniz.

Nedir o?

Kitap ve S├╝nnet.

Ehemmiyetine binaen;

Ved├ó HutbesiÔÇÖnde Efendimiz bilhassa vurgu yapm─▒┼č:

Ey m├╝ÔÇÖminler! Sizlere em├ónet-i Peygamber,
─░ki ┼čey b─▒rakt─▒m ki, iki d├╝ny├óda rehber…
Onlara sar─▒ld─▒k├ža sapmazs─▒n─▒z bir milim,
Biri Hazret-i KurÔÇÖ├ón, di─čeri de s├╝nnetim…
(Nazmen Trc. Seyrî)

Bu iki kurtulu┼č re├žetesinden ba┼čka in├óyet kap─▒s─▒ yok! Acaba var m─▒ merak─▒yla ziyan olan ├Âm├╝rlere, senelere, enerjilere ac─▒mak l├óz─▒m.

All├óhÔÇÖ─▒n muazzam ve sonsuz atmosferini b─▒rak─▒p da ci─čerlerimizi ba┼čkas─▒n─▒n mikroplu oksijen t├╝p├╝ne ba─člamak, olacak ┼čey de─čil.

Unutmamal─▒ ki;

├çocuklar─▒m─▒z, Hazret-i PeygamberÔÇÖin m├óneviyat ve feyiz muslu─čundan s├╝t emebilirlerse, her g├╝n daha zindele┼čirler, yenilenirler, seneler ge├žtik├že daha da gen├žle┼čirler.

─░ki d├╝nya a├ž─▒s─▒ndan da;

E─čitimimizde ana d├╝stur bu olmal─▒. ├ç├╝nk├╝ bu ana d├╝stur ile, biz babalar─▒m─▒za ger├žek evl├ót oluruz, ├žocuklar─▒m─▒z da bize.

Ana d├╝stur…

Bir ┼čeyde istifadenin b├╝y├╝kl├╝─č├╝ ve ├Ânemi nisbetinde ona ┬źana┬╗ s─▒fat─▒ verilir. G├╝zel T├╝rk├žemizde;

Anayol, ana duvar, ana kap─▒, ana dili, ana ba┼čl─▒k, ana defter, ana giri┼č, ana kat, anayasa, Anadolu kelimeleri me┼čhurdur.

Çünkü;

Ana vasf─▒nda bir odaklanma ile insan nereye y├Ânelir ve nereden beslenirse, oran─▒n ├žocu─ču/evl├ód─▒ h├óline gelir.

Buna g├Âre;

E─čer bir ├žocuk;

─░nternette f├ón├« olmu┼čsa, onun ├žocu─ču olmu┼č demektir.

Telefonda f├ón├« olmu┼čsa, telefonun ├žocu─ču olmu┼č demektir.

Bir anneye sar─▒l─▒rcas─▒na, hatt├ó bazen daha da fazlaca bir hissiyat ile odaklanmalara g├Âre de;

Kimisi televizyonun ├žocu─ču,

Kimisi paran─▒n,

Kimini ahl├óks─▒zl─▒─č─▒n,

Kimisi yalan─▒n,

Kimisi kirli sokaklar─▒n,

Kimisi yabanc─▒lar─▒n,

Kimisi de d├╝┼čmanlar─▒n ├žocu─ču olabilir.

Bu ├žocuklar─▒ da;

Art─▒k kendi ├Âz anneleri de─čil, ruhlar─▒n─▒ kapt─▒rd─▒klar─▒ di─čer anneler besler. ├çocuklar;

Fikri de, akl─▒ da, d├╝┼č├╝nceyi de, hissiyat─▒ da, ├«m├ón─▒ da, ahl├ók anlay─▒┼č─▒n─▒ da, karakter ├Âl├ž├╝lerini de ve hayat prensiplerini de onlardan emerler. T─▒pk─▒ s├╝t emer gibi.

S├╝t. ├çocu─čun en ├Ânemli ihtiyac─▒.

Olmazsa olmaz.

Ama;

├ľz anne s├╝t├╝ olmak kayd─▒yla. Sadece fizik├« de─čil m├ónev├«, kalb├« ve r├╗h├« ihtiya├ž olarak. Her mevzu ve meselede.

─░limde,

─░rfanda,

Karakter ve ┼čahsiyette,

Ahlâkta,

Gayrette,

Azimde…

Bunlar─▒ ├Âz anneden/annelerden alanlar, m├╝stesn├ó t─▒ynette yeti┼čirler.

Fakat;

Hakik├« veya mec├óz├« olsun, madd├« veya m├ónev├« olsun o ana s├╝t├╝n├╝ kendi anas─▒ndan/├Âz├╝nden/inanc─▒ndan ve medeniyetinden emmeyip de kirli musluklardan emenler ise, bulunduklar─▒ ortam─▒n da toplumlar─▒n─▒n da uru h├óline gelirler. Halk─▒n ifadesiyle mayas─▒z vaziyette ya┼čarlar.

S├╝t├╝ bozuk tabiri de, b├Âyle tipler i├žindir. Onlar hakk─▒nda Peygamber Efendimiz de, Ved├ó HutbesiÔÇÖnde ├žok a─č─▒r kelimeler kullanmaktad─▒r:

Bilin ki; ├žocuk kimin d├Â┼če─činde do─čarsa,
Ancak ona aittir, katmay─▒n ba┼čka tasa!
Babasından ayrı soy iddiâ eden soysuz,
Ve de efendisinden ba┼čkas─▒na destursuz,
Bend olan nank├Âr k├Âle, All├óhÔÇÖ─▒n azab─▒na,
Hem de t├╝m meleklerin kah─▒rl─▒ gazab─▒na,
Ve hem de hak kat─▒nda M├╝sl├╝manlar─▒n bir bir,
L├ónetine u─čras─▒n, budur soysuza ├óhir…
Her dem, g├╝zel ahl├óka sar─▒l─▒p ┼čunu bilin-;
Hep mahr├╗miyet vard─▒r zin├ó edenler i├žin…
Allah tüm soysuzların ne adâletlerine,
Ne tevbesine bakar, ne ┼čah├ódetlerine…
(Nazmen Trc. Seyrî)

─░┼čte;

B├Âyle tipler zuhur etmemesi ve;

Ci─čerp├óresi yavrular─▒m─▒z─▒n da;

Ba┼čkalar─▒n─▒n ve ba┼čka ┼čeylerin evl├ód─▒ olmamas─▒ i├žin onlar─▒n e─čitiminde;

S├╝tbes├╝t/katk─▒s─▒z, apa├ž─▒k ulv├« prensiplere s├╝t beyaz bir idrak ile ri├óyet ┼čart. Bu ri├óyette de ├Âzellikle y├╝ce hakikatler, asla bir kenarda s├╝t d├Âkm├╝┼č kedi gibi tutulmamal─▒. Evl├ód─▒m─▒za, mutlaka ana kaynaklardan s├╝t emzirmeli. Yoksa o ci─čerp├óreler, ba┼čkalar─▒n─▒n elinde s├╝t vurgunu olur. Ruhlar─▒n─▒ s├╝t ├žalar, yani bozuk s├╝tlerle hasta olurlar. Hele ki onlar hen├╝z s├╝t kuzusuyken. Bunu vaktinde ve derh├ól g├Ârmeli ve s├╝t liman bir mahiyette g├╝zellikler ve ahl├ók ile onlar─▒ yo─čurmal─▒. Asla s├╝t di┼člerine haram de─čdirmemeli. B├Âylece ├žocuklar─▒m─▒z─▒n;

H├óli ve k─▒vam─▒ s├╝tba┼č─▒ gibi olmal─▒. S├╝tten kesildikten sonra da s├╝t├╝ne ba─čl─▒ kalmal─▒. S├╝ts├╝zlere d├Ânmemeli. S├╝tl├╝ce misali tar├óvet ile endam etmeli. Onun s├╝t a─čac─▒, ├«man; s├╝t ├žorbas─▒, irfan; s├╝t bitkisi, vicdan olarak ┼čekillenmeli. S├╝tl├╝ kengel, yani deve dikeni gibi olan k├Ât├╝l├╝klerden uzak durmal─▒. Bilhassa g├Ân├╝l s├╝thanesi, KurÔÇÖ├ón iklimi olmal─▒.

Yoksa evlâtlarımızın;

S├╝t ┼čekeri de, s├╝t asidi de bozulur. Nefislerindeki ta┼čk─▒nl─▒klar─▒ s├╝tta┼č─▒ da gideremez. Sevaplar─▒n olu┼čturaca─č─▒ s├╝t mavisi berrakl─▒─č─▒ndaki hayat defteri, lekelerle dolmaya ba┼člar. Ruh topra─č─▒ndaki s├╝tl├╝ kahve rengi karar─▒r, simsiyah g├╝nahlar─▒n girdab─▒na saplan─▒r.

O zaman;

Nasihat vasf─▒nda s├╝tle─čen de s├╝tmantar─▒ da k├ór etmez. Maalesef ki ┼čeytan─▒n zehirli s├╝tlac─▒ daha g├╝zel gelir. Art─▒k bu ahv├óle s├╝tanne de a─člar, s├╝tbaba da a─člar, s├╝tnine de a─člar, s├╝tkarde┼č de a─člar, s├╝t├ž├╝ de a─člar.

Ama ne ├žare!

Hayat s├╝tl├╝─č├╝ ba┼čka ┼čeylerle dolmu┼čtur.

Bunun i├žindir ki;

├çocuklar─▒m─▒z─▒ e─čitirken m├ónev├« e─čitim malzemelerimiz aras─▒nda mutlaka bir s├╝t├Âl├žer gerekli. Aksi h├ólde bizim olmayan ba┼čka s├╝tler devreye girdik├že s├╝tten a─čz─▒m─▒z yanar. Durduk yere yo─čurdu da ├╝fleyerek yemek zorunda kal─▒r─▒z.

Hâsılı;

E─čitime bizden s├╝t katmal─▒.

Ama o s├╝te de su katmamal─▒…

Ancak bu ┼čekilde;

S├╝t emenler, s├╝t├╝ bozuk yeti┼čmez.

Onlar─▒n;

Hangi i┼č s├╝t├╝ne havale edilse, daima hay─▒r s├ód─▒r olur.

├ç├╝nk├╝ onlar─▒n ├Âl├ž├╝s├╝;

Hayırlı evlât olabilmektir.

Ancak onlar;

Ba┼čkas─▒n─▒n de─čil,

Her ┼čeyiyle;

Bizim evl├ód─▒m─▒zd─▒r…

B├Âyle ├žocuklar yeti┼čtiren ana-babalar, ├Â─čretmenler, milletler ne kadar bahtiyard─▒r! ├ç├╝nk├╝ onlar, il├óh├« kel├ómda buyuruldu─ču ├╝zere:

ÔÇťAdn cennetlerine girerler. Atalar─▒ndan, e┼člerinden ve ├žocuklar─▒ndan s├ólih olanlar da kendileriyle beraberdir.ÔÇŁ (er-RaÔÇÖd, 23)

Acaba;

Onlar─▒ bu y├╝ce m├╝k├ófata erdiren ve hay─▒rl─▒ evl├ót yeti┼čtirmede muvaffak k─▒lan vas─▒flar─▒ neler?

─░┼čte o yeg├óne vas─▒flar;

ÔÇó Rablerinin r─▒z├ós─▒na ermek i├žin sabretmek,

ÔÇó Namaz─▒ dosdo─čru k─▒lmak,

ÔÇó Cen├ób-─▒ HakkÔÇÖ─▒n verdi─či r─▒z─▒ktan gizli ve a├ž─▒k Allah i├žin harcamak,

ÔÇó K├Ât├╝l├╝─č├╝ iyilikle ortadan kald─▒rmak…

─░┼čte;

─░ki d├╝nyada da kurtulu┼č ve huzur i├žin e─čitimin ekseninde olmas─▒ gerekenler…

E─čer;

E─čitim, bu hasletleri kazand─▒rmazsa, ekseninden kayarsa, yaz─▒k ki o zaman insanlar, ba┼čkala┼č─▒r ve faz├«letlerine elved├ó der. ├çocuklar─▒ da ba┼čkalar─▒n─▒n evl├ód─▒ olur. Onlar, ├ódeta kendilerinden sak─▒n─▒lacak varl─▒klara d├Ân├╝┼č├╝r. D├╝zelirlerse m├╝stesn├ó. Nitekim ├óyet-i ker├«mede buyurulur:

ÔÇťEy m├╝ÔÇÖminler! E┼čleriniz ve ├žocuklar─▒n─▒zdan size d├╝┼čmanl─▒k edenler olur, onlardan sak─▒n─▒n; ama, (onlar h├óllerini d├╝zeltip de istikamete girdiklerinde) siz affeder, su├žlar─▒n─▒ ├Ârter ve ba─č─▒┼člarsan─▒z, bilin ki Allah da ba─č─▒┼člar ve ac─▒r.ÔÇŁ (et-Te─č├ób├╝n, 14)

Demek ki;

Ald─▒klar─▒ terbiyeye g├Âre ┼čekillenip ┼čekillenmemeleri bak─▒m─▒ndan ├žocuklar;

Ya hay─▒rd─▒r,

Ya da ┼čer!

Ama her hâlükârda;

Apa├ž─▒k bir imtihan.

├éyette buyuruldu─ču gibi:

ÔÇťDo─črusu mallar─▒n─▒z ve ├žocuklar─▒n─▒z bir imtihand─▒r. B├╝y├╝k ecir ise Allah kat─▒ndad─▒r.ÔÇŁ (et-Te─č├ób├╝n, 15)

Allah kat─▒ndaki b├╝y├╝k ecre n├óil olabilmek i├žin mallar─▒m─▒z ve ├žocuklar─▒m─▒z hakk─▒ndaki b├╝y├╝k imtihandan ba┼čar─▒l─▒ ├ž─▒kmam─▒z, ge├žer not alabilmemiz zar├╗r├«.

Dolay─▒s─▒yla hem bunun i├žin, hem de;

├çocuklar─▒m─▒za bizim evl├ód─▒m─▒z demek i├žin onlara yery├╝z├╝ ve g├Âky├╝z├╝ gibi olmam─▒z gerek. ├ç├╝nk├╝ yery├╝z├╝;

Do─čurdu─ču bitkileri emzirmek ve beslemek i├žin yaz-k─▒┼č ├ž─▒rp─▒n─▒r durur. Onlar─▒n k├Âklerini devaml─▒ ba─čr─▒nda tutar. Asla elinden b─▒rakmaz. Suyunu kendi verir. G─▒das─▒n─▒ kendi verir. Rengini ve ├óhengini de kendi verir. Bir ba┼čkas─▒na kesinlikle terk etmez. Zira bilir ki, bir bitki ondan koptu─ču an, ├Âl├╝m mahk├╗mudur. Bir a─ča├ž ondan koptu─ču an, er-ge├ž yalaz yalaz bir ate┼čin kuca─č─▒na d├╝┼čecektir.

Ayn─▒ ┼čekilde g├Âky├╝z├╝ de;

Topra─č─▒na ba─čl─▒ bitkilere devaml─▒ rahmet ikram eder. Onlar─▒ hem ─▒s─▒tmak, hem ─▒┼č─▒tmak, hem de olgunla┼čt─▒rmak i├žin her g├╝n g├╝ne┼či onlara perv├óne eder. Bu vazifeleri de bir ba┼čkas─▒na asla b─▒rakmaz. Bilir ki, onsuz bitkiler p├Ârs├╝r, karanl─▒kta ve haml─▒kta heb├ó olur gider. Rahmetten mahrum kal─▒r. Neticede dev gibi bir ├ž─▒nar olabilecek en vas─▒fl─▒ bir fidan bile kupkuru bir ├žomak h├óline d├Âner ve o da yalaz yalaz bir ate┼čin kuca─č─▒na d├╝┼čer.

Yani;

Ancak bir bitki;

K├Âk├╝n├╝ do─čdu─ču yery├╝z├╝ne ba─čl─▒ tutar da g├Âklerin lutfuna mazhar ya┼čarsa o zaman bir cennet g├╝zelli─či ve k─▒vam─▒ elde etmektedir.

─░nsan─▒n h├óli de bundan farkl─▒ de─čil…

├ľyleyse ayn─▒ paralelde e─čitimin ne merkezli olaca─č─▒n─▒ da do─čru ve yerinde tespit etmeliyiz.

Asl─▒nda ├žok sorulan ve konu┼čulan bir mesele de bu:

E─čitim ne merkezli olacak?

Birilerinin / hatt├ó e─čitimcilerin de ├╝fledi─či gibi;

ÔÇô├çocuk merkezli mi?

ÔÇôHoca/├Â─čretmen merkezli mi?

ÔÇôAile merkezli mi?

ÔÇô├çevre merkezli mi?

Ne merkezli?

Herkes, birini ├Âne ├ž─▒kar─▒yor.

Kimisi diyor ki:

ÔÇôAman ├žocuk merkezli olsun. E─čitim, onun isteklerine g├Âre ┼čekillensin. Hatt├ó anne-babalar, ├žocuk hangi m├╝zi─či dinliyorsa onu dinlesin. ├çocu─čun can─▒n─▒n istemedi─či ┼čey, do─čru da olsa vazge├žilsin. B├Âylece farkl─▒ bir sevgi temeli olu┼čur, ├žocuk daha iyi e─čitilir.

Kimisi de ┼č├Âyle diyor;

ÔÇôAman hoca/├Â─čretmen merkezli olsun. ├çocuk e─čriyi-do─čruyu ne anlar! E─čiticiler, en g├╝zel olan─▒ bilirler ve ne yapsalar ├žocuk i├žin yapacaklar─▒ndan en verimli metot bu!

Kimisi, ba┼čka bir noktaya dikkat ├žekiyor;

ÔÇôHer ┼čey ailede. Okullar, maalesef bug├╝n k├Ât├╝l├╝k yuvas─▒. Ba┼čka ├žare yok; ├žocuklar en iyi ailede yeti┼čir.

Kimisi de ┼ču ger├že─či g├Âr├╝yor;

ÔÇô─░nsan─▒n kimli─či, i├žinde bulundu─ču ├ževreye g├Âre olu┼čur. G├╝zel ├ževrede g├╝zel, k├Ât├╝ ├ževrede k├Ât├╝ insanlar meydana gelir. Buna g├Âre e─čitim; ├ževre merkezli olmal─▒.

D├Ârt farkl─▒ ger├žek, d├Ârt farkl─▒ bak─▒┼č a├ž─▒s─▒…

Hepsi de, kendi aralarında sürekli bir tahterevalli hâlinde.

Fakat d├╝┼č├╝nmeli;

ÔÇôYa ├žocuk yanl─▒┼ča g├Âm├╝l├╝rse, su├ž i┼člemeye y├Ânelirse, m├╝zik niyetine an─▒rt─▒lara-havlamalara kap─▒l─▒rsa,

ÔÇôYa hoca/├Â─čretmen, i┼činin ehli de─čilse, bo┼čsa, en az─▒ndan tembelse,

ÔÇôYa aile yetersizse, fay hatt─▒ ├╝zerindeyse,

ÔÇôYa ├ževre bozuksa, k├Ât├╝l├╝k ambar─▒ysa…

O zaman onlara g├Âre merkezli tutum ne olacak?

─░┼čte bu sorunun cevab─▒ tam tahlil edilmedi─či i├žin ortal─▒kta y─▒─č─▒nla e─čitim hatas─▒, ├Â─čretim defosu, hatt├ó zararl─▒ ├╝retimler var. Y├╝zde oranlar─▒ da olduk├ža y├╝ksek.

Hi├ž g├Âz ├Ân├╝nde bulundurulmuyor;

├çocuk, g├╝zel yeti┼čirken bile, kendi h├óline b─▒rak─▒l─▒rsa en olmayacak yanl─▒┼člar─▒n kurban─▒ da olabilir. ├ç├╝nk├╝ o, basit bir oyuncak arabay─▒ son model ger├žek bir arabadan daha de─čerli g├Ârmekte; oynad─▒─č─▒ kum tanelerini alt─▒n liralardan daha k─▒ymetli saymaktad─▒r. B├Âyle olunca onun d├╝nyas─▒na s─▒zarak onu kolayca yan─▒ltan ve aldatabilen unsurlar, hevesler, al─▒┼čkanl─▒klar ve aldan─▒┼člar, hele ki g├╝n├╝m├╝z ortam─▒nda olduk├ža m├╝mk├╝n. ┼×imdi o masum yavru, hayat─▒na tesir edecek cidd├« yanl─▒┼člar─▒n i├žine yuvarlan─▒p da boyunca k├Ât├╝ al─▒┼čkanl─▒klara dalmaya kap─▒ aralad─▒─č─▒ bir an, ├žocuk merkezli davran─▒┼č neye yarar? Yanl─▒┼člar─▒ daha da art─▒rmaya ve bozulmay─▒ h─▒zland─▒rmaya y├Ânelik bir metot, ne kazand─▒r─▒r?

├ľyleyse;

E─čitim ne merkezli olacak?

Asl─▒nda;

Cevap kar─▒┼č─▒k de─čil!

E─čitim,

E─čitim merkezli olacak!

Yani o;

Ondan arzu edilen;

Vas─▒f ve kimlik kazand─▒r─▒c─▒ do─črular, g├╝zellikler, inan├ž, ilim, irfan ve ahl├ók gibi k├Âkl├╝ ve sa─člam de─čerler merkezli olacak!

O zaman;

├çocuk da, hoca/├Â─čretmen de, aile de, ├ževre de i┼čin merkezinde m├╝sbet/olumlu olarak kendi katk─▒s─▒n─▒ ve vazifesini do─čru ve maksada uygun olarak ger├žekle┼čtirmeye muvaffak olur.

Do─čru olan─▒, g├╝zel olan─▒, inanc─▒, ilmi, irfan─▒ ve ahl├ók─▒ merkeze alm─▒┼č bir e─čitim… D├Ârt ba┼č─▒ m├ómur dedikleri kab├«lde d├Ârt taraf─▒ da e─čitici; yani hem ├žocu─ču, hem ├Â─čretmeni, hem aileyi, hem de ├ževreyi e─čitici bir vas─▒fta olur ki, her bak─▒mdan neticeye yans─▒mas─▒ arzu edilen seviyede, bazen de daha m├╝kemmel bir vas─▒fta ger├žekle┼čir.

E─čitimden maksat da zaten bu de─čil mi?

Ama bu netice, ├žileli i┼č. Gece-g├╝nd├╝z ter d├Âkmek ister. Elini ta┼č─▒n alt─▒na koymay─▒ gerektirir.

Yoksa;

Hem a─ča├žlar─▒ budamayaca─č─▒z, hem de ├žok g├╝zel meyveler talep edece─čiz. Olmaz b├Âyle bir ┼čey. Sadece bah├ž─▒vanlar de─čil, buna o a─ča├žtaki yapraklar bile g├╝ler. Tabi├« onlar g├╝lerken de biz a─člar─▒z.

Olmaz.

Hem g├╝breyle u─čra┼č─▒p elimizi kirletmeyelim, hem de meyvelerimizin bol vitaminli olmas─▒ndan vazge├žmeyelim dersek, olmaz!

Hem su verme i├žin aln─▒m─▒z terlemeyecek, hem de taptaze meyveler g├Âzleyece─čiz, olmaz!

─░stedi─čimiz ne ise; uygulamalar─▒m─▒z ona g├Âre olmal─▒.

Hi├ž dokunmadan, ┼čekillendirmeden, emek vermeden, budama yapmadan do─čru bir netice, bizim arzulad─▒─č─▒m─▒z bir k─▒vam, hi├žbir zaman m├╝mk├╝n de─čil.

H├ól b├Âyleyken h├ól├ó;

Acayip moda fikirler u├žu┼čuyor ortal─▒kta:

Budama yaparsam, a─čac─▒n k├Âk├╝ kurur. Ne kesik ne de ├žizik olmamas─▒ i├žin a┼č─▒ bile yapmamak l├óz─▒m. G├╝brelersem, hem elim kirlenir, hem de meyvelere mikrop bula┼č─▒r. Su vermek i├žin ter d├Âkersem, kar┼č─▒mdakine kendi ayaklar─▒ ├╝zerinde durmay─▒ ├Â─čretmemi┼č olurum. Hi├ž m├╝dahale etmeyeyim, yoksa zavall─▒ a─čac─▒n ├Âzg├╝veni kaybolur.

Fakat ya sonra?

Sonras─▒ ┼čik├óyet dolu:

G├Âz├╝m gibi bakt─▒m, ama hay─▒rs─▒z ├ž─▒kt─▒. G├╝d├╝k bir a─ča├ž oldu. G├Âvde c─▒l─▒z. Dallar─▒ kuru mu, kuru. Meyveleri ├žipil ├žipil. Duru┼ču, ├╝f desen y─▒k─▒lacak. ─░├ži kof, bir de mikrop yuvas─▒ gibi. B─▒rak bana fayday─▒ kendi kendine de yetmiyor. Ne olacak bu a─čac─▒n h├óli? Neresine baksam, g├╝ven vermiyor. Me─čer budamak, a┼č─▒ yapmak l├óz─▒mm─▒┼č ama art─▒k kartla┼čt─▒. ─░┼čin do─črusu kupkuru oldu. Bahar─▒n ortas─▒nda bile tomurcuk a├žacak h├óli kalmad─▒. Yani sadece sobal─▒k bir vaziyette… ├çare?

Kuru odunu ye┼čertmenin ├žaresi var m─▒?

Mûcize lâzım!

İlâhî bir tecellî lâzım.

Yoksa,

Hi├ž olur taraf─▒ yok.

Yap─▒lacak i┼č, sadece du├ó…

Fakat du├óy─▒ ├Ânceden de yap─▒p ┼ču s├Âz erkence hat─▒rlanmal─▒ de─čil mi?

ÔÇťA─ča├ž ya┼čken e─čilir…ÔÇŁ

Ya┼čken e─čilmezse, kartken sadece k─▒r─▒l─▒r, kesilir, kopar─▒l─▒r. Hem ya┼čken e─čilen a─ča├ž, ├žok i┼če yarar. Ama kartken?

O hâlde;

├ťzerimize d├╝┼čenler, vaktinde yap─▒lmal─▒. Bazen vaktindeki bir dakika, on as─▒rl─▒k fayda sa─člar. Gecikme de on as─▒rl─▒k zarara d├Ân├╝┼č├╝r. Onun i├žin a─ča├ž da vaktinde, yani ya┼čken e─čilmeli. E─čitilmeli.

Nedir bu e─čitim?

Dibi ate┼č dolu bir olgunluk kazan─▒nda sab─▒rla pi┼čmektir. ├ç├╝nk├╝ pi┼čmenin sabr─▒na tahamm├╝l edemeyen kimse, okusa bile e─čitimsiz kal─▒r, ham kal─▒r.

─░┼čte ├že┼čitli ┼čekillere b├╝r├╝nerek f─▒kralara yans─▒yan ac─▒ bir ├Ârnek:

Bir anne, o─člundan su ister. ├çocuk, can─▒ s─▒kk─▒n bir ┼čekilde y├╝z├╝n├╝ buru┼čturur. Oturdu─ču yerden k─▒m─▒ldamaz bile. Anne, iste─čini bir daha tekrarlar. O─člu yine oral─▒ olmaz. Anne, ├╝├ž├╝nc├╝ kez seslenir:

ÔÇôO─člum, bir bardak su!

├çocuk yine hi├ž duymam─▒┼č vaziyette. Durumu g├Âren k─▒z karde┼č, araya girer:

ÔÇôAnneci─čim, ben sana s├Âylemi┼čtim.

ÔÇôNe s├Âylemi┼čtin k─▒z─▒m?

ÔÇôErkek ├žocuklardan hay─▒r gelmeyece─čini.

ÔÇôEee?

ÔÇôNe desen getirmez! Bo┼čver, bo┼čuna ona bu kadar dil d├Âkme! Sen kalk─▒p suyunu kendin al da y├╝re─či s─▒zlas─▒n.

ÔÇô?!.

ÔÇôSana zahmet anneci─čim, gelirken bir bardak su da bana!

ÔÇô?!.

┼×imdi;

├çocuklar m─▒ su├žlu, anneleri mi?

Cevap ├žok zorlay─▒c─▒ ama unutmamal─▒ ki Allah, ebeveynlere/ana-babalara/milletlere bah┼četti─či evl├ótlar─▒ birer nurtopu ├žocuk olarak lutfediyor.

En az─▒l─▒ ve vah┼č├«, en gaddar ve rezil kimse bile do─čdu─ču yani anne-babas─▒na bah┼čedildi─či anda par─▒l par─▒l bir yavru…

Nurtopu bir evl├ót…

G├Âzlerinin i├ži nur. Kalbi nur. Y├╝z├╝ nur. Tebess├╝m├╝ nur. Konu┼čmas─▒ b├╝lb├╝l ┼čak─▒mas─▒ gibi.

Sonra?

Sonras─▒ nas─▒l bir dert ve vas─▒f ile yeti┼čtirildi─čine ba─čl─▒.

E─čer o nurtopu evl├ót, ecd├ód─▒n ┬źn├╗r-i d├«de┬╗ dedi─či yani maddeten ve m├ónen g├Âz n├╗ru bir vas─▒fta emekle b├╝y├╝t├╝lm├╝┼čse, ne ├ól├ó! De─čilse, eyvahlar!

Bu bak─▒mdan ├žocuklar─▒m─▒z─▒n bizim evl├ód─▒m─▒z olmas─▒ i├žin o g├Âz n├╗ru gece-g├╝nd├╝z yanmal─▒, seller gibi al─▒n teri d├Âkmeli. Hem fiil├« hem de kavl├« gayret ve du├ó olarak.

Nitekim;

Cen├ób-─▒ Hak da, bu istikamet ├╝zere olmam─▒z─▒ irade buyurarak bize ┼ču duay─▒ yapt─▒r─▒yor:

ÔÇťEy Rabbimiz! Bize g├Âz nuru olacak e┼čler ve ├žocuklar bah┼čet! Bizi takv├ó sahiplerine ├Ânder k─▒l!ÔÇŁ (el-Furk─ün 74.)

B├╝t├╝n peygamberler bunun e─čitimi ve du├ós─▒ h├ólinde olmu┼člard─▒r. Niyaz etmi┼člerdir ki:

ÔÇťEy Rabbimiz! Bize hay─▒rl─▒ evl├ót ver.ÔÇŁ (el-AÔÇÖr├óf, 189.)

ÔÇťEy Rabbimiz! Bize s├ólih evl├ót ver.ÔÇŁ (es-S├óff├ót, 100)

Yahudilerin ┼čehid etti─či Zekeriyya -aleyhissel├óm-, bu niyaz─▒n gerek├žesini ve talep etti─či hay─▒rl─▒ evl├ód─▒n ├Âzelliklerini du├ós─▒nda ┼č├Âyle getirir:

ÔÇťDo─črusu ben arkamdan yerime ge├žecek akrabamdan ├Ât├╝r├╝ (yani onlar isyank├ór olabilirler diye) endi┼čeliyim. E┼čim de k─▒s─▒r! Bana kendi taraf─▒ndan; bana ve Y├ókub h├óned├ón─▒na v├óris olacak bir ├žocuk ba─č─▒┼čla! Ey Rabbim, onu r─▒z├óna l├óy─▒k k─▒l! (R─▒z├ón─▒ kazanm─▒┼člardan et! Onu, r├óz─▒ olaca─č─▒n bir insan eyle y├ó Rabb├«!)ÔÇŁ (Meryem, 5-6)

─░┼čte bu vas─▒ftaki ├žocuklar─▒m─▒z, bizim evl├ód─▒m─▒z!

Her iki dünyada da bizim evlâdımız.

Yoksa, sadece bu d├╝nyada bizim ├žocu─čumuz demek, bo┼č avuntu.

├ç├╝nk├╝ ├óyet-i ker├«mede a├ž─▒k├ža buyurulur:

ÔÇťO g├╝n (k─▒y├ómet g├╝n├╝) ki┼či, (d├╝nyada iken aralar─▒nda All├óhÔÇÖ─▒n emrine g├Âre hayat s├╝rmedi─či, yanl─▒┼č e─čilim ve e─čitimlerle kusurlu, zararl─▒, hatal─▒ ve g├╝nahl─▒ bir akrabal─▒k s├╝rd├╝─č├╝) karde┼činden, annesinden, babas─▒ndan, e┼činden ve ├žocuklar─▒ndan ka├žacak…ÔÇŁ (Abese, 34-36)

Ka├žmayanlara ne mutlu!

D├╝nyada oldu─ču gibi;

Orada da; ┬źevl├ód─▒m┬╗ diye ├žocu─čunun boynuna sar─▒labilme hakk─▒n─▒ kazananlara ne sa├ódet!

┼×imdi tekrar soral─▒m:

ÔÇť├çocuklar─▒m─▒z kimin evl├ód─▒?ÔÇŁ

Ama ├Ânce su su├óli sorup cevaplayal─▒m:

ÔÇťBiz kimin evl├ód─▒y─▒z?ÔÇŁ