Mazlumlar Kan A─čl─▒yor! ├éH D├ťNYANIN DENGES─░!..

M. Ali E┼×MEL─░
seyri@yuzaki.com

G├Ârd├╝k├že;
G├Âzlerimizden kan akt─▒, y├╝reklerimiz par├žaland─▒.
Zulm├╝n yapt─▒klar─▒n─▒n ac─▒mas─▒zl─▒─č─▒, amans─▒zl─▒─č─▒ ve neticede kelimelere s─▒─čmayacak vah┼četler, deh┼četler ve fel├óketler…
Ya┼čanan insanl─▒k dram─▒.
─░nsafs─▒zl─▒─č─▒n ve katliam─▒n en utanc─▒, en rezili ve en c├ón├«lerinden biri daha.
GazzeÔÇÖde yap─▒lan soyk─▒r─▒m.
Foto─črafta g├Ârmeye bile dayanamayaca─č─▒m─▒z ac─▒ sahneler! ├çehresinde mor ├žilelerin dondu─ču anneler! H─▒├žk─▒r─▒rken sesi bile par├žalanm─▒┼č yavruca─č─▒zlar!
Aman yâ Rabbî!
Bunca zulm├╝ irtik├óp edenler insan m─▒? Onca canavarl─▒klar bir insan─▒n i┼či mi?
Aman yâ Rabbî!
Adalet solgun, merhamet ├Âlg├╝n;
Milyonla kulak, kin ve zul├╝m ┼čark─▒s─▒ dinler,
Devranda bu y├╝zden kimi a─člar, kimi inler,
Son kanl─▒ sava┼člarda kimin ba─čr─▒ serinler?

Dünyâyı karanlık basıyor, ver bize mehtâb,
Do─čsun yeniden g├╝nd├╝z├╝m├╝z n├╗r ile y├ó Rab! (Seyr├«)
Zalimler ├žabuk unutuyor. Belki de bilhassa unutuyor. Tarihin feryat ede ede anlatt─▒─č─▒ ger├žekleri bir bir unutuyor. D├╝┼č├╝n├╝p hat─▒rlam─▒yor.
Hat─▒rlas─▒nlar;
D├╝nyada hi├žbir zaman zul├╝m p├óyidar olmad─▒. ├ľyle veya b├Âyle ayakta durmay─▒ zul├╝mle sa─člamaya ├žal─▒┼čanlar─▒n ayaklar─▒ koptu. Bin bir kayg─▒ i├žerisinde ba┼č─▒n─▒ dik tutman─▒n g├╝c├╝n├╝ habire zul├╝mde arayanlar─▒n kafalar─▒ ba┼č a┼ča─č─▒ d├╝┼čt├╝. Nice yersiz korkular y├╝z├╝nden zul├╝mle kuvvet bulmak isteyenlerin saltanat─▒n─▒, g├╝n geldi k├╝├ž├╝c├╝k bir kuvvet yok etti.
Zira zul├╝m;
─░l├óh├« adalete en ters d├╝┼čen ve ac─▒ azaba en ├žabuk d├╗├ž├ór eden bir f├ócia.
Hi├žbir gerek├žesi ge├žerli olmayan en k├Ât├╝ rez├«let.
Y├╝ce All├óhÔÇÖ─▒n en sevmedi─či melÔÇÖanet.
Onun i├žin tarihten bug├╝ne;
Zalimler, z├óhiren ne kadar refah seviyelerini y├╝kseltseler de m├ónen kesinlikle ifl├óh olmam─▒┼člard─▒r. Her zaman er veya ge├ž il├óh├« adalet tecell├« etmi┼č ve onlar─▒ kahr u peri┼čan eylemi┼čtir.
Âyet-i kerîmelerde buyurulur:
ÔÇťBiz refah─▒ndan ┼č─▒marm─▒┼č nice memleketleri hel├ók etmi┼čizdir…ÔÇŁ (Kasas, 58)
ÔÇťBir├žok memleket vard─▒ ki, o memleket (halk─▒), zulmetmekte iken, biz onlar─▒ hel├ók ettik…ÔÇŁ (Hacc, 45)
ÔÇťAll├óhÔÇÖ─▒n azab─▒ onlar─▒ yakalay─▒verdi. Bunun ├╝zerine ┼čiddetli bir sars─▒nt─▒ tuttu. Yurtlar─▒nda y├╝z ├╝st├╝ d├╝┼č├╝p ├Âylece kald─▒lar.ÔÇŁ (AÔÇÖr├óf, 78)
ÔÇťZulmedenleri, o korkun├ž ses yakalad─▒ ve yurtlar─▒nda diz ├╝st├╝ ├ž├Âkekald─▒lar.ÔÇŁ (H├╗d, 67)
ÔÇťKazanmakta olduklar─▒ ┼čeyler, onlardan hi├žbir zarar─▒ savamad─▒.ÔÇŁ (Hicr, 83-84)
ÔÇťKendilerini hemen sel s├╝pr├╝nt├╝s├╝ne ├ževirdik!ÔÇŁ (M├╝ÔÇÖmin├╗n, 41)
Nerede azd─▒k├ža azan ├éd kavmi? Nas─▒l da hi├ž ummad─▒klar─▒ bir anda alt-├╝st eden bir kas─▒rgayla yerle bir oldular!
Nerede il├óh├« intikama ald─▒rmayan Sem├╗d kavmi? Nas─▒l da kendilerini en g├╝vende sand─▒klar─▒ bir zamanda korkun├ž bir ses ve deh┼četli bir zelzele ile hel├ók edildiler!
Nerede g├╝├ž ve kuvvetine taparak kendini tanr─▒ il├ón eden Nemrut? Nas─▒l da c─▒l─▒z bir sivrisine─čin kar┼č─▒s─▒nda peri┼čan olup gitti!
Nerede 980 bin masum ├žocu─ču katleden zalim Firavun? Nas─▒l da K─▒z─▒ldenizÔÇÖin girdaplar─▒nda eyvahlar ├žeke ├žeke can verdi! Ard─▒ndan b─▒rakt─▒─č─▒, sadece ac─▒ zul├╝m h├ót─▒ralar─▒ ve bir de il├óh├« ibret olarak binlerce y─▒l sonra bulunup da m├╝zelerde sergilenen kuru bir ceset…
Tarihin ibret sayfalar─▒ hayk─▒r─▒yor:
G├╝├ž, kuvvet, her ┼čey yaln─▒z y├╝ce kudretin fendi,
Nemr├╗dÔÇÖu g├Ârmedin mi, topal bir sinek yendi.

Rabbim k├Âleyi sult├ón eder, sult├ón─▒ k├Âle,
┼×a┼č─▒p kal─▒r Y├╗sufÔÇÖa el uzatan bu h├óle!..
Bir as├ón─▒n s─▒rr─▒nda ka├ž ejderh├ó kayboldu,
Yarıldı Kızıldeniz, Firavunlar ne oldu?!. (Seyrî)
Bu ger├že─či g├Âremeyenlere yaz─▒k!
├ç├╝nk├╝ g├Âremeyenler ├ž─▒kt─▒k├ža, h├ól├ó ak─▒llanmam─▒┼č zalimler ortaya ├ž─▒kmakta! Kirli elleri, ├ók─▒bet itibar─▒yla olacaklara bakmadan mazlumlara kan a─člatmakta. D├╝nyadaki dengeyi gittik├že t├╝ketmekte. Huzur ve s├╝k├╗neti ifsat etmekte. Gaflet ve ceh├ólet batakl─▒─č─▒nda zulm├╝n ve vah┼četin en ac─▒mas─▒zlar─▒n─▒ i┼člemekte. Hem de ahmak├ža bir c├╝rÔÇÖetle.
Hunharca.
Azg─▒n bir ┼čekilde.
KurÔÇÖ├ónÔÇÖda; ┬źbelh├╝m edall/hayvandan daha a┼ča─č─▒┬╗ diye tarif edilen bir ki┼čilik ile.
Hi├ž tutukluk yapmayan bir zul├╝m makinesi h├ólinde.
Her cahiliye devrinin ortak vasf─▒ bu.
Vicdans─▒zl─▒k, ac─▒mas─▒zl─▒k ve akla-hayale gelmedik cinayetler.
K─▒z ├žocuklar─▒n─▒ diri diri g├Âmen zalimlerle diri diri yakanlar aras─▒nda ne fark var? Kundaktaki ├žocuklar─▒n ba┼člar─▒n─▒ k─▒l─▒├žla koparan canavarla bomba bomba par├žalayanlar aras─▒nda ne fark var?
Belki tek fark, modernite ambalaj─▒. Yoksa;
Yahudilerin d├╝nk├╝ zalimleri neyse bug├╝nk├╝ zalimleri de ayn─▒. D├╝n peygamberleri katletmi┼č olanlar bug├╝n de ayn─▒ ┼čekilde zavall─▒ masumlar─▒ katletmiyorlar. D├╝n MedineÔÇÖde Hazret-i Peygamber -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-ÔÇÖin ba┼č─▒n─▒ a─čr─▒tanlar, bug├╝n de ├╝mmet-i MuhammedÔÇÖin ba┼č─▒na bel├ó ya─čd─▒rm─▒yorlar. ├ťstelik tarih boyu M├╝sl├╝manlardan iyilik g├Ârd├╝kleri h├ólde. O hunhar zalimlerin f─▒tratlar─▒na kadar i┼člemi┼č zul├╝m h─▒rs─▒n─▒ ve ├ók─▒betini ┼ču temsil, ne kadar m├ónidar anlatmakta:
┼×iddetli bir ya─čmur ya─čm─▒┼čt─▒r. Akan seller kocaman bir dere olu┼čturmu┼čtur. Derenin bir k─▒y─▒s─▒nda kendi, di─čer k─▒y─▒s─▒nda da yavrular─▒ kalm─▒┼č olan bir akrep de ├žaresiz ├ž─▒rp─▒n─▒┼člar i├žindedir. Derken anne akrep, suda keyifle seken bir kurba─ča g├Âr├╝r ve seslenir:
ÔÇôNe olur bana yard─▒m et!
ÔÇôHay─▒rd─▒r ne i├žin?
ÔÇôYavrular─▒m kar┼č─▒da k─▒y─▒da. Biliyorsun ben y├╝zemem. Ne olur beni s─▒rt─▒na al─▒p onlara kavu┼čtur. Bana ihtiya├žlar─▒ var.
ÔÇôOlur ama seni bilirim, ac─▒madan zehirlersin.
ÔÇôS├Âz veriyorum, sana minnettarl─▒ktan ba┼čka tav─▒r i├žinde olmayaca─č─▒m.
ÔÇôYa beni de zehirlersen?
ÔÇôYaral─▒ bir anneyim ben. Evl├ótlar─▒ma kavu┼čmaktan ba┼čka kayg─▒m yok.
ÔÇôBana zarar vermeyece─čine dair s├Âz veriyor musun?
ÔÇôS├Âz! Binlerce kere s├Âz! Yemin olsun s├Âz! Yeter ki beni kar┼č─▒ya ge├žir!
ÔÇôO h├ólde bin s─▒rt─▒ma.
Anne akrep sevin├žle kurba─čan─▒n s─▒rt─▒na biner. Kurba─ča da sa─č-s├ólim bir vaziyette onu kar┼č─▒ k─▒y─▒ya ge├žirmek titizli─či i├žerisinde y├╝zmeye ba┼člar. Bu ┼čekilde tam kar┼č─▒ k─▒y─▒ya yakla┼čt─▒klar─▒nda kurba─ča bakar ki, akrebin zehirli i─čnesi yava┼č yava┼č ensesinde belirmekte. Tel├ó┼čla sorar:
ÔÇôAkrep karde┼č, ne oluyor?
Art─▒k kar┼č─▒ k─▒y─▒ya nas─▒lsa geldik d├╝┼č├╝ncesiyle akrep, i├žindeki sinsi niyeti a├ž─▒klamaktan ├žekinmez:
ÔÇô─░─čnemi haz─▒rl─▒yorum!
ÔÇôAma s├Âz vermi┼čtin! Hem de yemin-bill├óh ederek.
ÔÇôNe ├ž─▒kar! ┼×imdi de vazge├žiyorum. S├Âz benim de─čil mi; veririm de vazge├žerim de.
ÔÇôDemek ├Âyle!
ÔÇôEvet b├Âyle! Benim f─▒trat─▒m bu; ─▒s─▒rmadan duramam…
ÔÇôO h├ólde g├╝nah benden gitti.
Kurba─ča bu c├╝mleden sonra ├ón├« bir hamle ile suya dalar ve derenin dibinde g├Âzden kaybolur. Akrep de, hi├ž ummad─▒─č─▒ bu hamle kar┼č─▒s─▒nda derenin ak─▒nt─▒s─▒na kap─▒l─▒r. Ne kadar ├ž─▒rp─▒nsa n├ófile. Yavrular─▒n─▒n g├Âz├╝ ├Ân├╝nde ac─▒ feryatlarla, ├žaresiz pi┼čmanl─▒k iniltileri i├žerisinde bo─čulur gider.
Hazret-i Mevl├ón├ó, zalimleri tan─▒may─▒ sa─člayan bu basiret ile ├ódeta o kurba─čan─▒n a─čz─▒ndan akrep f─▒tratl─▒lara ┼č├Âyle seslenir:
ÔÇťEy zul├╝mle, kinle tan─▒nm─▒┼č, bilinmi┼č ki┼či! Art─▒k senin mayan ve hakikatin tamamen ortada; ba┼čka bir ┼čahide hacet yoktur!
Ayriyeten k├Ât├╝l├╝kle tan─▒n─▒p bilinmene ne hacet! Zaten senin i├žinde y─▒─č─▒nla k├Ât├╝l├╝k var. Onca zalim├óne davran─▒┼člar─▒n ve yak─▒p yand─▒ran tabiat─▒n her ┼čeyi zaten a├ž─▒─ča vuruyor.
Sen de g├Âr├╝yorsun ki, senin zalim nefsin; ┬źGeliniz, beni g├Âr├╝n├╝z; ben, cehennemlik biriyim!┬╗ diye her an y├╝zlerce k─▒v─▒lc─▒m sa├žmaktad─▒r.ÔÇŁ
O k─▒v─▒lc─▒mlar─▒ sa├žmak da g├Ârmemek de peri┼čanl─▒k.
Hele hayat─▒ akrep gibi ya┼čayanlar─▒n sonu tamamen fel├óket! ├ç├╝nk├╝ il├óh├« adalet, akrep gibi zulme dalanlar─▒ er-ge├ž d├╝nyan─▒n s─▒rt─▒ndan f─▒rlat─▒p atm─▒┼č ve ac─▒ bir azab─▒n gayy├ós─▒nda bo─čmu┼čtur. Her zaman bo─čacakt─▒r da.
Ger├žek ┼ču ki;
Zalimlerin i┼čledikleri her zul├╝m, neticede kendi k├Ât├╝ ├ók─▒betlerinin ├žukuru. Hi├ž kimse bir ┼čey yapamasa da mazlumlar─▒n fery├ód─▒ ve ├óh─▒, onlar─▒ peri┼čan etmeye yeter.
Zira d├╝nyan─▒n dengesi, sadece adalete ayarl─▒. Eskiler ne g├╝zel s├Âylemi┼čler:
┬źK├╝fr ile ├ób├ód olunur ama zulm ile ├ób├ód olunmaz!┬╗
Yani adaletli olundu─ču takdirde k├╝f├╝r ile de olsa m├ómur ve devaml─▒ olunabilir, fakat zul├╝m ile asla!
├ç├╝nk├╝ adalet de zul├╝m de her ┼čeye yans─▒yan bir ├Âzelli─če sahiptirler. Buna g├Âre d├╝nyada adalet h├ókim oldu─čunda, her yanda m├╝kemmel bir denge meydana gelmekte, zul├╝m h├ókim oldu─čunda da bin t├╝rl├╝ dengesizlik zuhur etmekte. Devran─▒n gidi┼čat─▒na yans─▒yan ne varsa hep bu hakikatin tecell├«sidir. ─░┼čte misaller:
Adalet timsali Hazret-i ├ľmerÔÇÖin torunu ├ľmer bin Abd├╝laziz tahta ge├žti─či g├╝n bunu da─čdaki ├žobanlar bile fark etti. Dediler ki:
ÔÇôHerh├ólde ba┼č─▒m─▒za s├ólih bir kimse padi┼čah oldu.
ÔÇôNereden anlad─▒n─▒z?
ÔÇôHuzur ve s├╝k├╗net, hayvanlara dah├« yans─▒d─▒.
Fakat ├ľmer bin Abd├╝laziz vefat etti─činde, durum tersine d├Ând├╝. Kurtlar tekrar kuzulara sald─▒rmaya ba┼člad─▒. Anlad─▒lar ki;
O hay─▒rsever, ├ódil ve Hak dostu h├╝k├╝mdar d├╝nyadan g├Â├žt├╝.
Onsuz, yine adaletin ┼č├«r├ózesi bozuldu.
Ayn─▒ ┼čekilde ceddimiz Osmanl─▒ da d├╝nyada adaleti ikame eden bir denge ve terazi unsuruydu. O da, tarihten ├žekildi─či g├╝n b├╝t├╝n d├╝nya dengesini tekrar kaybetti. K─▒talar yetim kald─▒. Do─čudan bat─▒ya nice ├╝lkeler ve milletler yetim kald─▒. Filistin yetim kald─▒.
O yetimlere, türlü türlü yabancı ve yabanî zalimlerin sahiplik iddiaları, her gün daha beter zulmetti. Hâlâ zulmediyor.
Bin bir zul├╝m alt─▒nda mazlumlar kan a─čl─▒yor!
─░├ž ├žekiyoruz;
Âh dünyanın dengesi!..
G├Âz├╝m├╝z ─▒slak, g├Ânl├╝m├╝z dua h├ólinde.
Ufuklara bak─▒yoruz.
Hazret-i Mevl├ón├óÔÇÖn─▒n sesi ├ž─▒nl─▒yor:
ÔÇť─░yi bak; b├╝t├╝n s─▒k─▒nt─▒lar; rahatl─▒k, sel├ómet, ├ófiyet ve sa─čl─▒─č─▒n temelidir. Dikkat et; ac─▒lar da nimetin ├Ânc├╝leridir.
All├óhÔÇÖ─▒n hilmi, zalim ve k─ütillerin cezas─▒n─▒ bir m├╝ddet b─▒rak─▒r, ama zul├╝m haddini a┼č─▒nca, onu meydana ├ž─▒kar─▒r (ve cezas─▒n─▒ verir).ÔÇŁ
Bunu bildi─čimiz i├žin;
├ťmitsiz de─čiliz.
Tekerr├╝rler manz├╗mesi olan tarihe bak─▒p anl─▒yoruz ki;
Ya┼čanan kanl─▒ zul├╝mlerin ┼čiddeti, zalimlerin ├ž├Âk├╝┼č├╝n├╝ h─▒zland─▒racak. Onlar─▒n hel├ókine dair Hazret-i Peygamber -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-ÔÇÖin verdi─či m├╝jdelerin tecell├« vakti yak─▒n. Ac─▒ h├ódiselerin feryatlar─▒, adaletli g├╝nlerin ayak seslerine d├Ân├╝┼čmekte…
├ťmitle dua ediyoruz:
Y─▒llarca, as─▒rlarca s├╝ren sanc─▒y─▒ dindir,
├çok a─člad─▒ g├Âzler, uzayan derdi sevindir!
Yand─▒rma bu gurbette, yanan ├ž├╝nk├╝ SenÔÇÖindir;

Yollarda g├Ân├╝ller, nicedir hasta ve b├«t├ób,
Lokmân-ı Hakîm eyle gelen günleri yâ Rab!