Harama El S├╝rmeyen Bir Nesil Yeti┼čtirmek TEVAFUKLAR Z─░NC─░R─░

Ahmet Z─░YLAN

1994 senesi idi. Hay─▒r i┼čleriyle ilgili bir vakf─▒n kurulu┼ču ├žal─▒┼čmalar─▒na davet edilmi┼čtik. FatihÔÇÖte bir talebe evinde sabah namaz─▒ndan sonra on be┼č-yirmi arkada┼č kahvalt─▒da toplanacak, vak─▒f kurma i┼čini ger├žekle┼čtirecektik.

Sabah namaz─▒ndan sonra Erol arkada┼č─▒m, beni evden ald─▒. Kurulacak vakfa vermek ├╝zere yan─▒ma on bin dolar ald─▒m. Ceketin i├ž cebine koydum. Hava s─▒cak oldu─ču i├žin ceketi giymedim, koluma ald─▒m. FatihÔÇÖteki evin ├Ân├╝nde indik, yukar─▒ ├ž─▒kt─▒k.

Yirmi-yirmi be┼č dakika sonra paray─▒ almak i├žin elimi cebime att─▒m, bir de bakt─▒m ki para yok. ErolÔÇÖa i┼čaret ettim. Araban─▒n yan─▒na gittik, etraf─▒na, i├žine iyice bakt─▒k, fakat bulamad─▒k. Acaba binerken mi d├╝┼č├╝rd├╝k diye bindi─čimiz yere de gittik fakat orada da yoktu. Sabah─▒n erken saatleri oldu─ču i├žin hen├╝z sokaklarda kimse yoktu, d├╝┼čm├╝┼čse buluruz, diye ├╝mitlenmi┼čtik. Fakat maalesef bulamad─▒k. Etrafta soracak bir d├╝kk├ón bile yoktu.

D├Ân├╝p de bulu┼čtu─čumuz arkada┼člara bu durumu s├Âylesek onlar da bizim gibi ├╝z├╝leceklerdi. Kahvalt─▒ bo─čazlar─▒ndan ge├žmeyecekti. Bu sebeple arkada┼člara hi├žbir ┼čey s├Âylememe karar─▒ ald─▒k. Hepsi sevdi─čimiz insanlard─▒. ├ťz├╝lmelerine g├Ânl├╝m├╝z r├óz─▒ olmad─▒. S├Âylesek de ├╝z├╝lmekten ba┼čka yapacaklar─▒ bir ┼čey yoktu. Biz; ┬źcan sa─č olsun!┬╗ diye kendimizi teselli ettik. O g├╝n ├Âyle ge├žti.

├ť├ž ay sonra…

├ťmidimizi ├žoktan kesmi┼čtik. O sabah bulu┼čtu─čumuz arkada┼člardan birinden telefon geldi:

ÔÇťÔÇôBen, doktor S├╝reyya, Ahmet Bey, siz on bin dolar kaybettiniz mi?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôEvet!ÔÇŁ dedim ama ┼ča┼č─▒rd─▒m. Kimsenin haberi yoktu, kim s├Âylemi┼čti? Nereden biliyordu? S├Âyledikleri adrese hemen gittik, bulu┼čtuk.

Kar┼č─▒m─▒zda beni arayan doktor beyden ba┼čka bir ya┼čl─▒ adam ve on alt─▒-on yedi ya┼člar─▒nda bir talebe vard─▒. Bize sordular:

ÔÇťÔÇôNerede kaybettiniz?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô┼×u kap─▒n─▒n ├Ân├╝nde…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôNe kadard─▒?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô┼×u kadar…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôTamam. Bu para sizin!ÔÇŁ Biz sorduk:

ÔÇťÔÇôTe┼čekk├╝r ederiz de, siz bizi nas─▒l buldunuz?ÔÇŁ Gen├ž adam s├Âze girdi:

ÔÇťÔÇôBen o g├╝n k├╝├ž├╝k karde┼čimle erken saatte ders almaya gidiyordum. Kald─▒r─▒m─▒n ├╝zerinde bakt─▒k ki bir deste dolar! Soracak kimsecikler yoktu, ald─▒k eve g├Ât├╝rd├╝k. Annem-babam: ┬źBu paraya dokunamay─▒z. Dedene soral─▒m.┬╗ dediler. Dedem ErzurumÔÇÖda idi. Onun gelmesini bekledik. Nihayet dedem geldi…ÔÇŁ S├Âz├╝ dedesi ald─▒:

ÔÇťÔÇôBen geldim, bana durumu anlatt─▒lar:

┬źÔÇôO─člum, bu kadar bekletilir mi, buldu─čunuz yerin sa─č─▒nda-solunda hi├ž d├╝kk├ón yok muydu? Kaybeden her kimse oradaki esnafa sormu┼čtur.┬╗ dedim.

┬źÔÇôMaalesef dede, hi├ž d├╝kk├ón yoktu.┬╗ dediler.

┬źÔÇôKalk─▒n, bakal─▒m, oraya gidiyoruz.┬╗ dedim. Geldik. Sa─č─▒nda-solunda y├╝z metre mesafede hi├ž d├╝kk├ón yok. ─░lerledik iki y├╝z metre sonra bir bakkal d├╝kk├ón─▒ bulduk. ─░├žeri girdim:

┬źÔÇôBakkal karde┼č, ├╝├ž g├╝n ├Ânce buralarda be┼č bin mark kaybettim. Bulan olmu┼č mudur? Hi├ž b├Âyle bir ┼čeyden haberin var m─▒?┬╗ diye sordum. Bakkal:

┬źÔÇôHayda! On bin dolar kaybeden bana geliyor, be┼č bin mark kaybeden bana geliyor!..┬╗ dedi.

┬źÔÇôTamam i┼čte, biz o on bin dolar─▒ kaybeden adam─▒ ar─▒yoruz.┬╗ dedim. Bakkal:

┬źÔÇôDo─črusu tan─▒m─▒yorum, benden kahvalt─▒l─▒k bir ┼čeyler ald─▒. ÔÇśBunu ileride bir talebe evi var, onlara al─▒yorum. Bir de yaral─▒y─▒z, on bin dolar kaybettik, biraz iskonto yap.ÔÇÖ dedi. Ben de biraz indirim yapt─▒m, ald─▒, gitti.┬╗ dedi.ÔÇŁ

Velh├ós─▒l bakkal─▒n g├Âsterdi─či y├Ânde talebe evini ar─▒yorlar. Birisi bu eve gidip gelen bir doktor tan─▒d─▒─č─▒m var diyor. Doktor S├╝reyya Beyi buluyorlar. Doktor paran─▒n kayboldu─čundan habersiz. D├╝┼č├╝n├╝yor, iki-├╝├ž arkada┼čtan biridir, diye. Bize telefon a├ž─▒yor. B├Âylece ibret dolu bir dizi tevafuk ile bize ula┼č─▒yorlar. Kahvalt─▒l─▒k al─▒rken meseleden bahseden de benim arkada┼č─▒m, Erol.

Biz, arkada┼člar ├╝z├╝lmesin diye kimseye haber vermedi─čimiz h├ólde, b├Âyle s─▒r gibi sakl─▒ tutuldu─ču h├ólde; hay─▒r i┼čine ayr─▒lm─▒┼č para d├Ân├╝yor, adresini buluyor. Bu elbette tesad├╝f de─čil. ─░nsanlar─▒ tedirgin etmemek, ├╝zmemek gayesiyle hareket etti─čimiz i├žin, Allah yard─▒m ediyor, d├╝r├╝st insanlarla kar┼č─▒la┼čt─▒r─▒yor, sebepleri halk ediyor.

Elbette h├ódisenin di─čer ucunda da milletimizin kaybolmam─▒┼č de─čerleri var. Sabah─▒n erken saatinde yolda buldu─ču bir deste paraya, sahibini bulmak da bu kadar zorken, elini s├╝rmeyen bir gen├ž ve onu b├Âyle bir vas─▒fta yeti┼čtiren bir aile… Bu ├Â─črenci Kartal ─░mam-HatipÔÇÖte okuyan ├ľmer AKG├ťL idi. Ailesi de m├╝kemmel bir aileydi. Allah sel├ómet versin.

Hay─▒r i├žin ay─▒rm─▒┼č oldu─čumuz bu paradan; okuluna iki bin, o gence de bin dolar hediye ettik. Bu asil gen├ž, kendisine verilen paran─▒n yar─▒s─▒n─▒ da ihtiya├ž sahibi bir arkada┼č─▒yla payla┼čt─▒.

Nesillerimizin bu ahl├ók, d├╝r├╝stl├╝k, iffet ve di─čerk├óml─▒k duygular─▒ i├žerisinde yeti┼čtirilmesi ├žok m├╝him. Aile b├╝y├╝klerinin g├╝zel s├Âzlerini, nasihatlerini dinleyecek, onlara kulak verecek nesiller yeti┼čtirmek… Ailelerde bu k─▒vam─▒ muhafaza etmek ├žok ├Ânemli.

E─čer ailede, okulda, d├╝kk├ónda… her yerde ve her imk├ónla insan─▒m─▒za ahl├ók e─čitimi verilirse, bizim kay─▒p para destesi gibi, ├╝lkemizin, milletimizin kaybolan izzeti, kuvveti de ortaya ├ž─▒kar ve m├óz├«mizdeki her a├ž─▒dan y├╝ksek mevkiimize yeniden ula┼č─▒r─▒z.