Yakla┼č─▒m Fark─▒

Ahmet Z─░YLAN

Askerde ba┼č─▒mdan bir h├ódise ge├žti. Be┬Čnim i├žin ders niteli─činde bir h├ódise. 1956 y─▒l─▒nda yapt─▒m askerli─čimi. S├╝┬Čvariydim, bizim zaman─▒m─▒zda askerde s├╝varilik de vard─▒. S├╝varili─čin bir senesini Adapazar─▒ÔÇÖnda ge├žirdik. Sonra k─▒┼člam─▒┬Čz─▒ ├çanakkaleÔÇÖye naklettik. ├çanakkaleÔÇÖde tavla ├žavu┼čuyum. Tavla ├žavu┼ču demek ├ódeta atlar─▒n sahibi demek. Tavla ├žavu┼ču n├Âbet fil├ón tutmaz fakat at─▒n hastal─▒─č─▒n┬Čdan, ├Âl├╝m├╝nden, suyundan, yeminden, her ┼čeyinden o sorumludur. Sabah na┬Čmaz─▒ndan sonra atlar─▒ t─▒mar eder, yalak┬Člara at suyuna ├žekeriz. Her g├╝n her b├Â┬Čl├╝k atlar─▒n─▒ suya ├žeker. Bizim 109 at─▒m─▒z vard─▒, hepsi al, yani k─▒rm─▒z─▒ atlar… hepsi birbirine benziyordu.

Bir g├╝n tam at suyuna geldik, hay┬Čvanlar─▒n ba┼člar─▒nda sadece bir zincir yular─▒ var. Sabahtan yeme gitti─či i├žin kantarma yok, gem de yok. G├Ât├╝renler de acem├«. Hayvanlar bir ┼čeyden ├╝rkt├╝┬Čler, ├ón├«den bir parlad─▒lar. ├ľyle bir ka├ž─▒┼č ka├žt─▒lar ki, ne yapaca─č─▒m─▒z─▒ ┼ča┼č─▒rd─▒k. Yedisi hari├ž hepsi da─č─▒ld─▒.

Ben alelacele kalan atlardan birine bindim, izlerini takip edece─čim. Etrafta bir tel ├Ârg├╝ var. Tel ├Ârg├╝den ├ž─▒k─▒┼č i├žin bir kap─▒ var. ├ť├ž metre kadar tel ├Ârg├╝ olma┬Čyan bir yer var. Sabah karanl─▒─č─▒nda ora┬Čya s├╝r├╝yorum diye tel ├Ârg├╝n├╝n ├╝zerine s├╝rm├╝┼č├╝m. At birden bire tele gelince ben at─▒n ├╝st├╝nden ├╝├ž-d├Ârt metre ├Âb├╝r tarafa d├╝┼čt├╝m. At da bu tarafta kald─▒.

Beriye d├Ând├╝m, tekrar bir ata bindim. Ko┼čturuyorum. Bak─▒yorum bir y├Ânde on-on be┼č tane at─▒m─▒z var. En yak─▒n─▒ da on be┼č, yirmi kilometre gitmi┼č. ├ťzerlerine ko┼čturuyorum. Ben ko┼čturduk├ža onlar ka├ž─▒yor. Ya┬Čkalayam─▒yorum geriye d├Ân├╝yorum. Nihayet at ├žatlayacakt─▒ art─▒k k─▒┼člaya d├Ând├╝m subaylara:

ÔÇťÔÇôB├Âyle b├Âyle oluyor.ÔÇŁ diye an┬Člatt─▒m. Onlar dediler ki:

ÔÇťÔÇô├ľyle olmaz. Atlar bir yerde birikmi┼č dururken onlar─▒n ├╝zerine at s├╝rersen atlar ka├žar.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôNe yapmam─▒z l├óz─▒m?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôHi├ž s├╝rat yapmadan yava┼č yava┼č, hi├žbir ┼čey yokmu┼č gibi atlar─▒n aras─▒na gireceksin. Atlar─▒n aras─▒n┬Čda bir tur yapacaks─▒n, ondan sonra ├žekip geleceksin. Atlar senin arkana d├╝┼čer. ├ľnce kendini kabul ettire┬Čceksin, ondan sonra y├╝r├╝yeceksin. Atlar arkandan gelir.ÔÇŁ

Us├╗l├╝n├╝ b├Âylece ├Â─črendikten sonra grup grup atlar─▒ tavlaya getir┬Čdik. Bu h├ódiseden ├ž─▒kard─▒─č─▒m ders ┼ču oldu:

─░nsanlara faydal─▒ olmak, onla┬Čr─▒ do─čru bildi─čimiz y├Âne ├ža─č─▒rmak, ├žekmek yolunda da alelacele yak-la┼čmak, s├Âylenecek ┼čeyleri pald─▒r k├╝ld├╝r, ├Âncesine sonras─▒na dikkat etmeden anlatmak sadece ├╝rk├╝t├╝p ka├ž─▒rmak neticesini do─čuruyor.

─░nsanlara tesir etmek i├žin de yanlar─▒na g├╝r├╝lt├╝-pat─▒rt─▒ yapma┬Čdan, yumu┼čak bir ┼čekilde yakla┼č┬Čmak gerekiyor. Yava┼č yava┼č kendini kabul ettirmen gerekiyor. H├ólinle, h├╝nerinle, davran─▒┼člar─▒nla, ya┼čay─▒┬Č┼č─▒nla, do─črulu─čunla, d├╝r├╝stl├╝─č├╝nle her ┼čeyinle kendini kabul ettirmen gerekiyor. Ondan sonra zaten senin arkana d├╝┼č├╝yorlar, gitti─čin yoldan gidiyorlar.

Yoksa ne kadar s├Âylesen, an┬Člatsan, ba─č─▒r─▒p ├ža─č─▒rsan, arkana d├╝┼č┬Čmelerinin, sana t├ób├« olup davetini kabul etmelerinin imk├ón─▒ yok.

Bunu pek ├žok ┼čeye uygulayabi┬Čliriz:

Mesel├ó ben, imam olsam, gi┬Čder; ┼ču spora, futbola merakl─▒ ├žo┬Čcuklar─▒n aras─▒na girer top oynar─▒m, diyorum. Onlar─▒n aras─▒na girip on┬Člarla oynay─▒p, sonra g├╝zelce camiye getirebilmek. ─░┼čte h├╝ner! Yoksa ca┬Čmiye gelen ├žocuklar─▒, gen├žleri kor┬Čkutup ka├ž─▒rmak i┼č de─čil!

├ľ─čretmen isen ayn─▒ ┼čekilde bire bir ilgilenmezsen, talebenin aras─▒na kar─▒┼čmazsan onu istedi─čin ideal yola sevk edemezsin. Sana ─▒s─▒nmaz talebe.

─░┼č d├╝nyas─▒nda yine ayn─▒ÔÇŽ ─░┼č┬Č├žine, ├žal─▒┼čan─▒na, m├╝┼čterine do─čru, s─▒cak yakla┼č─▒m─▒ g├Âstermeli, onun iyili─čini istedi─čini, onu d├╝┼č├╝nd├╝─č├╝┬Čn├╝ hissettirmelisin ki m├╝spet sonu├ž alas─▒n.

H├ós─▒l─▒, hayat─▒n her safhas─▒nda insana ula┼čman─▒n, onu motive et┬Čmenin, onu do─čruya, g├╝zele, iyiye sevk etmenin yolu, ona yumu┼čak, yava┼č, teennili bir ┼čekilde yakla┼č┬Čmaktan ge├žiyor.

─░nsanla biten her i┼čte ba┼čar─▒┬Čn─▒n en ├Ânemli anahtarlar─▒ndan biri de bu!