MÜBÂREK YÜZLERİ
SEYRÎ (M. Ali EŞMELİ) O’nu bir lâhza gören kul, gül olur; Görerek seyre dalan, bülbül olur!.. O yüzün, ay gibi parlardı feri, Ferde sönmezdi tebessüm feneri!.. Bir şu gün fecrine, bir baktım aya, Görmedim ben O’nu teşbîhe ziyâ… Nûrunun, çünkü güneş, şebnemidir, Ay ve yıldız da O’nun nur nemidir… Yüz o yüz, Rabbini hayrân etti, Bir gören bir daha seyrân […]
Continue reading »