Hayat Yolculu─čunda UNUTAMADI─×IM KARELER -28-

YAZAR : Mehmet MENCET

ÇİÇEK HANIM

Bizim h├ókimlik mesle─činde fazla dostunuz olmaz. ├ç├╝nk├╝ vazifenin a─č─▒rl─▒─č─▒ ve mesÔÇÖ├╗liyeti var. Dostunuz mahkemelik bir i┼či olursa da dostlu─čunuz o anda bitebilir. O y├╝zden kimseyle fazla samim├« olamazs─▒n─▒z.

AntalyaÔÇÖn─▒n Varsak kasabas─▒ var. Art─▒k AntalyaÔÇÖyla birle┼čti, ├ódeta mahallesi oldu. Minib├╝s├ž├╝ Ahmet Beyle y─▒llar boyu beraber ke┼čiflere gittik. Aram─▒zda bir dostluk olu┼čtu.

Bir├žok ke┼čfe birlikte gitti─čimiz bu Ahmet Beyin de bir g├╝n ke┼čiflik bir d├óv├ós─▒ oldu.

VarsakÔÇÖta kulland─▒─č─▒ bir zeytinlik varm─▒┼č. Kendisinin zannediyor. Kadastro oradan ge├žince, elimizdeki verilere g├Âre; bu zeytin bah├žesinin vakfa ait oldu─čunu tespit ettik ve gere─čini yapt─▒k.

Y─▒llard─▒r kulland─▒klar─▒ bir bah├že imi┼č… Ne de olsa insana zor gelir. Ama hak neyse o. B├Âyle bir vaziyeti olgunlukla kar┼č─▒lamak zordur.

Fakat han─▒m─▒ Havva Han─▒m fir├ósetli bir han─▒mefendi imi┼č;

ÔÇťBu h├ókimin bize garezi yok. Y─▒llard─▒r birliktesiniz, oray─▒ kendisine de almad─▒. Ne yaps─▒n, kanun ├Âyle diyorsa ├Âyledir. ┼×eriat─▒n kesti─či parmak ac─▒maz! Demek ki nasipten ├ž─▒km─▒┼č, ├╝z├╝lme!ÔÇŁ demi┼č.

As─▒l maksad─▒m, bu olgun han─▒m─▒ yeti┼čtiren insan─▒ anlatmak:

Babas─▒ Ali Amca…

Onun dikkat ├žekici bir h├ót─▒ras─▒ var. T├ó askerlik y─▒llar─▒ndan…

Ali Amca; yi─čit, ├Âz├╝-s├Âz├╝ bir, hi├žbir haks─▒zl─▒k ve ahl├óks─▒zl─▒─ča tahamm├╝l├╝ olmayan, k├Ây├╝n├╝ her t├╝rl├╝ s─▒k─▒nt─▒dan koruyan, bir g├╝zel yurdum insan─▒.

Askerli─čini HatayÔÇÖ─▒n s─▒n─▒ra yak─▒n bir yerinde yapar. Hani derler ya; ÔÇťAt─▒n iyisine doru, yi─čidin iyisine de deli!ÔÇŁ derler diye. Askerlik s─▒ras─▒nda da; g├Âz├╝ pek, vatan─▒-milleti i├žin can─▒n─▒ esirgemeyen birisi olunca bu sebeple ad─▒n─▒ Deli ├çavu┼č koyarlar.

Bir g├╝n yan─▒na bir asker gelip;

ÔÇťÔÇô├çavu┼čum; s─▒n─▒rdan bu tarafa bir kad─▒n gelmi┼č, b├╝t├╝n askerler orada!ÔÇŁ deyince, hemen askerlerin yan─▒na gider;

ÔÇťÔÇô├çabuk buradan da─č─▒l─▒n. E─čer bu kad─▒na yan bakan olursa hepinizi yakar─▒m!ÔÇŁ der.

Kad─▒n, Suriye taraf─▒ndaki baba oca─č─▒ndan ka├žm─▒┼č birisi… Hat─▒r─▒ say─▒l─▒r bir adam olan babas─▒, kendisini, yan─▒nda ├žal─▒┼čan i┼č├ži veya hizmetk├ór gibi birisiyle zorla evlendirmeye kalk─▒nca, o da ka├žm─▒┼č. Adam─▒n o─člu olmad─▒─č─▒ndan, belki bu hizmet├ži bana bakar diye d├╝┼č├╝nm├╝┼č. Fakat kad─▒n, babas─▒n─▒ ikna edemeyince, ziynetlerini, tapular─▒n─▒ ve y├╝kl├╝ce paras─▒n─▒ yan─▒na al─▒p o dikenli tellerden nas─▒l ge├žtiyse ge├žmi┼č T├╝rkiyeÔÇÖye ka├žm─▒┼č.

Ali ├çavu┼č, kad─▒na bir ev bulur. 6-7 ay boyunca, kendisine yabanc─▒ olan bu memlekette bar─▒nabilmesi i├žin yard─▒m eder. O g├╝n├╝n ┼čartlar─▒nda ne geri g├Ânderebilir, ne de resm├« makamlara teslim eder. ├ç├╝nk├╝ teslim edilse, s─▒n─▒r d─▒┼č─▒ edilir ki o da babaya teslim etmekle ayn─▒ ┼čeydir.

Neyse teskere yakla┼čmaktad─▒r. Bir ├žare l├óz─▒md─▒r. Bu arada kad─▒n, kendisine bu ┼čekilde sahip ├ž─▒kan Ali ├çavu┼čÔÇÖa bir hayli ─▒s─▒nm─▒┼čt─▒r. Hatt├ó kendisiyle evlenmesini a├ž─▒k a├ž─▒k teklif eder. Ad─▒ ├çi├žek olan bu kad─▒n; zengindir, varl─▒kl─▒d─▒r, ├╝stelik kendisi taliptir.

Fakat Ali ├çavu┼č, ba┼čtan itibaren bu kad─▒nca─č─▒z─▒n namusunu korumaktan ba┼čka bir ┼čey d├╝┼č├╝nmedi─či i├žin, b├Âyle bir teklif kar┼č─▒s─▒nda duraklar. ├ç├╝nk├╝ evlidir ve bir k─▒z─▒ vard─▒r. Babas─▒na b├Âyle bir ┼čeyi asla kabullendiremeyece─čini de bilir.

Kad─▒n─▒n bir ┼čekilde mecburiyet i├žinde bu karar─▒ ald─▒─č─▒n─▒ da d├╝┼č├╝nd├╝─č├╝ i├žin, onu bu vaziyette, ikinci han─▒m olarak alman─▒n bir nevi i├žinde bulundu─ču durumu istismar etmek olarak g├Ârmektedir. Fakat ne h├ólin varsa g├Âr, deyip b─▒rakmak da m├╝mk├╝n olmamakta… G├Ân├╝lse onun da g├Ânl├╝ var…

G├╝nler darald─▒k├ža, han─▒m─▒na bile ba┼čvurur Ali ├çavu┼č;

ÔÇťÔÇôNe dersin b├Âyle bir i┼če?ÔÇŁ diye… Kad─▒nca─č─▒z da m├╝tevekkildir.

ÔÇťÔÇôGe├žinir gideriz, getir!ÔÇŁ der. Fakat Ali ├çavu┼čÔÇÖun i├ži rahat de─čildir. Bu durum i├žine bir t├╝rl├╝ sinmemektedir.

├çi├žek Han─▒m ise, kendini kabul ettirmek i├žin, Ali ├çavu┼čÔÇÖun e┼čine, k─▒z─▒na hediyeler, k─▒yafetler al─▒r, koca bir valiz haz─▒rlar. Art─▒k k├Âye gidece─či g├╝n├╝ beklemektedir.

Teskere gelir. Asker d├Ân├╝┼č├╝ ayn─▒ k├Âyden birka├ž arkada┼č─▒ da yanlar─▒nda iken yola ├ž─▒karlar. O devrin ula┼č─▒m ┼čartlar─▒nda yolda bir otelde kalmak zorundad─▒rlar.

Ba┼čtan itibaren niyetini hi├ž bozmayan Ali ├çavu┼č, orada da ayr─▒ ayr─▒ odalar ayarlar.

Sabah kalk─▒nca ├çi├žek Han─▒m;

ÔÇťKahvalt─▒n─▒z benden!ÔÇŁ deyip herkese ├žay ─▒smarlar, Ali ├çavu┼čÔÇÖla kendisine kahve ─▒smarlar. O s─▒rada Ali ├çavu┼č son hamlesini yapar:

ÔÇťÔÇôL├óvaboya gidiyorum!!ÔÇŁ diyerek oradan uzakla┼č─▒r.

Ka├žmay─▒ se├žmi┼čtir. Hi├žbir menfaat beklemeden insanl─▒k vazifesini yapm─▒┼č ve art─▒k ayaklar─▒ ├╝zerinde durabilecek h├óle geldi─činde vicdan─▒ daha fazlas─▒na m├╝saade etmemi┼čtir.

Kad─▒nca─č─▒z kahveyi i├žmez; geldi gelecek diye… Fakat bu i┼čin l├óvabo meselesi olmad─▒─č─▒n─▒ bir m├╝ddet sonra anlar. Di─čer askerler;

ÔÇťÔÇôBiz nas─▒l olsa hem┼čehriyiz. Seni g├Ât├╝relim, biz onu buluruz!ÔÇŁ dedilerse de ├çi├žek Han─▒m izzet-i nefis sahibi bir kad─▒n oldu─čunu g├Âsterir;

ÔÇťÔÇôO isteseydi b─▒rak─▒p gitmezdi. Bu hediyeleri onun ailesine verin!ÔÇŁ der ve askerleri yolcu eder.

Ali ├çavu┼č i├žin garip bir h├ót─▒ra olarak kal─▒r bu h├ódise. Aradan y─▒llar ge├žer, ├žocuklar─▒na da anlat─▒r olan biteni ve hatt├ó k─▒z─▒n─▒n birisinin ismini de ├çi├žek koyar. Hep ┼č├Âyle der:

ÔÇťÔÇôBenim vicdan─▒m rahat. Ben onu All├óhÔÇÖ─▒n bir em├óneti diye sahiplendim. Ne dokundum ne de kimseye dokundurttum, korudum!ÔÇŁ

Bir daha da birbirlerinden hi├ž haber almazlar.

─░├ži elvermedi─či i├žin bu ┼čekilde uzakla┼čm─▒┼čsa da, onun da g├Ânl├╝nde ├çi├žek Han─▒m─▒n bir yeri oldu─ču ├ó┼čik├órd─▒r. Fakat as─▒l yi─čitlik, arzular─▒n─▒ elde etmek de─čil, ├žo─ču kez, arzular─▒n─▒ bir tarafa koyup, do─čru ve d├╝r├╝st├že karar verebilmektir. En m├╝himi de, Ali ├çavu┼č bu karar─▒yla, o kad─▒nca─č─▒za yapt─▒─č─▒ b├╝t├╝n iyilikleri, kar┼č─▒l─▒ks─▒z yapt─▒─č─▒n─▒, insanl─▒k gere─či olarak yapt─▒─č─▒n─▒ tescil etmi┼čtir.

Ali Amca 3 ay ├Ânce vefat etti… Allah rahmet eylesin…

Ahl├ók─▒ g├╝zel insanlar ├Âl├╝p gitse de, ya┼čad─▒klar─▒ asla unutulmaz. Arkada kalan eser, ill├óki yaz─▒l─▒ bir eser olmayabilir. G├╝zel bir davran─▒┼č, bir iyilik; bir insana, All├óhÔÇÖ─▒n yaratt─▒─č─▒ bir canl─▒ya kar┼č─▒l─▒ks─▒z bir yard─▒m… Y─▒llar onu hi├ž unutturmaz…