SAVA┼×TA ├çOCUK OLMAK

┼×A─░R : Ali A─×IR aliagir70@gmail.com

Hen├╝z alt─▒ ya┼č─▒nda, kimsesiz bir ├žocu─čum,
Ac─▒yla s├╝r├╝p gider ┼ču hayat yolculu─čum.
Kederim; o heybetli da─člardan daha b├╝y├╝k,
K├╝├ž├╝c├╝k omuzumda ta┼č─▒n─▒r m─▒ bunca y├╝k?
N├órin bir ├ži├žek gibi yeti┼čmem gerekirken,
Ya┼čad─▒klar─▒m beni, kocaman etti birden.
Sava┼č─▒n koynunday─▒m, akl─▒m erdi ereli,
Acaba verilen t├╝m canlar neyin bedeli?
├ľde ├Âde bitmiyor, bitmeyecek anlad─▒m,
Âhirete kalacak hayallerim, murâdım.
Her sabah, nice derde gebedir do─čan g├╝ne┼č,
Her g├╝n ka├ž y├╝re─če, ka├ž eve d├╝┼čer ate┼č.
Bu memlekette ya─čmur de─čildir g├Âkten ya─čan,
Kar, dolu hi├ž de─čildir… Ya─čan ancak kand─▒r, kan…
Buralarda kad─▒nlar, ├žocuklar hep yaln─▒zd─▒r,
Ku┼člar b─▒rak─▒p gitmi┼č, g├Âky├╝z├╝ hep ─▒ss─▒zd─▒r.
Ye┼čili moru bilmem, g├╝l bah├žesine girmedim,
Griden, k─▒rm─▒z─▒dan ba┼čka renk hi├ž g├Ârmedim.
Y─▒llard─▒r ├žekti─čimi yazamaz hi├žbir kalem,
├ľl├╝m vadisinden ka├ž kez ge├žtim s├Âyleyemem…

Bu nas─▒l bir imtihan? Y├╝k├╝m ne kadar a─č─▒r,
─░stersen hep s├╝k├╗t et, istersen ba─č─▒r ├ža─č─▒r.
├ť├ž ay ├Ânce kaybettim babam─▒ ve annemi,
Zaten hi├ž g├Ârmemi┼čtim dedemi ve ninemi.
Kimsem kalmad─▒ benim… Tek dostum kara toprak,
Bana hem anne, baba; hem yast─▒kt─▒r, hem yatak.
Y─▒llar ├Ânce kurumu┼č, ya┼čl─▒ s├╝rur a─čac─▒,
┼×imdi yerde biten de g├Âkten gelen de ac─▒.
Her saat, her dakika sanki h├╝z├╝n denizi,
Her sokak ve her k├Â┼če ba┼č─▒ ecel dehlizi.
Ya┼čananlar─▒ g├Ârse merhamet ├ž─▒ld─▒r─▒rd─▒,
┼×efkat, kendinden ge├žer durmadan hayk─▒r─▒rd─▒.
Kaf Da─č─▒ÔÇÖn─▒n ard─▒nda, k├óbustan uzak uyku,
Y├╝re─čime k├Âk sald─▒; kayg─▒, endi┼če, korku…
├çaresizlik ├žareyi, bir tek yudumda i├žer,
Ya┼čananlar umudu, bir ekin gibi bi├žer.
├ľl├╝m bir tebess├╝mden yak─▒n… ├çok daha yak─▒n.
Bir g├╝n gelir ve devran d├Âner, s├Âner mi yang─▒n?
Sab─▒r bir ta┼č misali par├ža par├ža da─č─▒l─▒r,
Geriye y─▒─č─▒n y─▒─č─▒n bitmez ─▒st─▒rap kal─▒r.
Yap─▒lan zulme isyan eder, kahrolur da─člar,
Hava, a─ča├ž, ta┼č, toprak… Hepsi benimle a─člar.

Karanl─▒k gecelerde kimsesizlik daha zor,
Yaln─▒zl─▒k yakar beni, sanki ate┼čten bir kor.
Yaln─▒zl─▒k u├žsuz bir ├ž├Âl… Derin, dipsiz bir kuyu…
Yat─▒p uyumak i├žin ararken bir kuytuyu,
Aya─č─▒ma tak─▒l─▒r par├žalanm─▒┼č cesetler,
Kar┼č─▒mda dans ederler, canavar hayaletler.
Bakmaya cesaretim yok, g├Âz├╝m├╝ a├žamam.
Yaln─▒zl─▒k pe┼čimdedir, istesem de ka├žamam,
Korkar─▒m pek ├žok defa, kendi g├Âlgemden bile,
Uyusam uyansam da asla bitmez bu ├žile.
Yanan bir mum misali eridik├že eririm,
├édeta her saniye, her an bir can veririm…

Ne kadar zormu┼č me─čer, sava┼čta ├žocuk olmak,
├çok daha zormu┼č, insan do─čup da insan kalmak…
Bu zulm├╝, bu ac─▒y─▒ bize rev├ó g├Ârenler,
Bir dere gibi akan kandan sefâ sürenler,
Dilerim, bu gafletten ├Âl├╝nce uyans─▒nlar,
Ebediyen ├ž─▒kmas─▒n, cehennemde yans─▒nlar.
Nice masum insan─▒ hayattan kopard─▒lar,
Tuttuklar─▒ dallar─▒ teker teker k─▒rd─▒lar.
Sava┼č─▒n ate┼činde karard─▒ gelecekler,
Topra─č─▒n s├«nesinde o minicik bebekler.
├ľlenlerden de vahim, ya┼čayanlar─▒n h├óli,
G├╝ne┼čten, sudan mahrum kalm─▒┼č ├ži├žek misali…
Her biri ac─▒lar─▒n pen├žesinde k─▒vran─▒r,
B├Âyle b├╝y├╝k vah┼čete insan nas─▒l dayan─▒r?

Sen ki kabul edersin, mazlumum duâsını,
Kabul et y├ó Rabbi! Bu masumun du├ós─▒n─▒…
├ľyle kimseler g├Ânder ki kuvvetli olsunlar,
Korkusuz, yi─čit, mert ve ad├óletli olsunlar,
O al├žak zalimlerin kollar─▒n─▒ k─▒rs─▒nlar,
Her bir masumum g├Ân├╝l yaras─▒n─▒ sars─▒nlar.
D├╝┼čenin, kimsesizin ellerinden tutsunlar,
H├╝z├╝n bitsin, insanlar kederi unutsunlar.
Hi├ž kimse kalmas─▒n ┼ču yery├╝z├╝nde b├«├ž├óre,
Umut, her g├╝n ye┼čersin… Gelecek nesillere,
Mutluluk, ne┼če, huzur dolu bir d├╝nya kals─▒n,
Ben g├╝lemedim, hi├ž olmazsa onlar g├╝ls├╝n…

27 Eyl├╝l 2016