Hayat Yolculu─čunda┬áUNUTAMADI─×IM KARELER -19-

YAZAR : Mehmet MENCET

mehmet_mencet-yuzakidergisi-agustos2016

DEN─░Z

Musa Efendi HazretleriÔÇÖnin vefat─▒n─▒n ├╝zerinden bir hafta ge├žmi┼čti. Peygamber EfendimizÔÇÖin ┬źH├╝z├╝n Y─▒l─▒┬╗ dedi─či gibi. ├çok ├╝zg├╝n, mahzun ve ├Âks├╝z gibiydim. AnkaraÔÇÖdan hareket etmeden ├Ânce;

ÔÇťÔÇôBir m├╝fetti┼č arkada┼č─▒m var, onu arayay─▒m.ÔÇŁ dedim. E┼čim de;

ÔÇťÔÇôO m├╝fetti┼č ┼čimdi kim bilir T├╝rkiyeÔÇÖnin neresindedir? Hele bir ─░stanbulÔÇÖa gidelim, oradan arars─▒n.ÔÇŁ dedi.

Benim yine de i├žim rahat etmedi, arad─▒m. Me─čer o da ─░stanbulÔÇÖda hem de Sar─▒yerÔÇÖde imi┼č. Biz de KilyosÔÇÖta kalaca─č─▒z. Yak─▒n oldu─ču i├žin;

ÔÇťG├Âr├╝┼čelim.ÔÇŁ dedik, davet ettik e┼či ve ├žocuklar─▒yla geldiler. Ertesi g├╝n k├Â┼čke gittik, Musa Efendimiz i├žin hatimler, du├ólar okundu. K├Â┼čk ─▒ss─▒z. Kediler, k├Âpekler mahzun. Sanki ─░stanbulÔÇÖun denizleri kurudu. G├╝ne┼čin ziy├ós─▒ s├Ând├╝. Hi├žbir ┼čeyle tesell├« olam─▒yorum, ┼čair Ali Kemal BELV─░RANLIÔÇÖn─▒n S├ómi EfendiÔÇÖnin irtih├óli ├╝zerine dedi─či gibi;

D├╝n yemye┼čil baharken, solmu┼č neden bu ba─člar?
Bilmem neden siyahlar giymi┼č dumanl─▒ da─člar?

Ar┼čÔÇÖ─▒, cihan─▒ sarst─▒, ├╝st├ód─▒m─▒n vefat─▒…

─░ki g├╝n sonra;

ÔÇť├çevreyi bir gezin, dola┼č─▒n.ÔÇŁ dediler. Hi├žbir ┼čeyden zevk alam─▒yorum, her ┼čey m├ón├ós─▒n─▒ yitirmi┼č gibi. ┬źDe─či┼čiklik olsun, Rumeli Feneri, tarih├« kale var.┬╗ dediler. O─člum, e┼čim ve ye─čenimle gittik; bir tepeye oturup denizi seyrediyoruz. Her yer cam k─▒r─▒klar─▒yla dolu. E┼čim dedi ki:

ÔÇťDikkat edelim, ne duyars─▒z insanlar var. ├ç─▒plak ayakla bas─▒lmaz buralara.ÔÇŁ dedi. G├Âky├╝z├╝nde bulutlar simsiyah, denize aksetmi┼č, KaradenizÔÇÖin sert ve ha┼čin dalgalar─▒ k─▒y─▒y─▒ d├Âv├╝p duruyor. Bo┼čuna Karadeniz dememi┼čler. Sessizce otururken zaten i├žim ac─▒yla dolu, hava da kasvetli. Hi├ž yapmad─▒─č─▒m ┼čey; yava┼č├ža a┼ča─č─▒ya indim, pantolonumun pa├žalar─▒n─▒ k─▒v─▒rd─▒m, ayaklar─▒m─▒ denize sokmak ├╝zere indim. E┼čim de beni takip ediyormu┼č;

ÔÇťDikkat et oralar kaygan olur…ÔÇŁ demesiyle kendimi denizde buldum. Kaza gelince insan─▒n g├Âz├╝ k├Âr olurmu┼č. ┬źDenize girmek yasak┬╗ levhas─▒n─▒ da g├Ârmemi┼čim. AntalyaÔÇÖda bile denize hi├ž girmemi┼čken burada kendimi denizde buldum.

├çok fazla su yutmu┼č, bo─čulmaktan k─▒l pay─▒ kurtulmu┼čum, ├Âl├╝mle hayat ├žizgisi aras─▒ndayd─▒m. Art─▒k vakit geldi diye ┼čah├ódet getirdim ve teslim oldum, ├ž─▒rp─▒nman─▒n faydas─▒ yok diyerek. Sadece akl─▒ma ilk gelen ─░brahim -aleyhissel├óm- oldu.

┬źRabbim onu ate┼čten kurtard─▒, dilerse su da bo─čmaz.┬╗ diye d├╝┼č├╝nd├╝m. Bay─▒lm─▒┼č─▒m.

Bal─▒k├ž─▒ ├žocuk; e┼čimin ├ž─▒─čl─▒─č─▒ ve o─člumun denize atlamas─▒ ├╝zerine, o da atlay─▒p dalgalarla m├╝cadele etmeye ba┼čl─▒yor. Sonunda;

ÔÇťÔÇôBiz de bo─čulaca─č─▒z; bu adam─▒ b─▒rakal─▒m!ÔÇŁ deyince, o─člum;

ÔÇťÔÇôO benim babam, b─▒rakamam!ÔÇŁ diyor ve H├╝d├óy├« HazretleriÔÇÖnin du├ós─▒n─▒ hat─▒rlayarak Cen├ób-─▒ HakkÔÇÖa iltic├ó ediyor. Bal─▒k├ž─▒ ├žocuk;

ÔÇťBen bunca y─▒ld─▒r denizdeyim, ├žok olayla kar┼č─▒la┼čt─▒m. Sanki bir el bizi al─▒p, kayalar─▒n ├╝zerine b─▒rakt─▒. Nas─▒l kurtulduk anlayamad─▒m.ÔÇŁ diyor. Ti┼č├Ârt├╝n├╝ ├ž─▒kar─▒p o─čluma uzat─▒yor;

ÔÇťOradan bizi ├žek!ÔÇŁ diyor.

Sonra anlatt─▒:

ÔÇťHi├ž ti┼č├Ârt giymezdim bu g├╝n giydim.ÔÇŁ diyor. Aylard─▒r denizde olmas─▒na ra─čmen g├Ârd├╝─č├╝ r├╝ya ├╝zerine; ┬źBug├╝n bir ┼čey mi olacak?┬╗ diye gelip yine denizin kenar─▒nda oturmas─▒, seyretmesi acaba tesad├╝f m├╝yd├╝?

Bana ilk olarak bal─▒k├ž─▒lar m├╝dahale etmi┼č, ters ├ževirip yuttu─čum sular─▒ bo┼čaltm─▒┼člar. Sonra da araban─▒n arkas─▒na yat─▒r─▒p Sar─▒yer Devlet Hastah├ónesine g├Ât├╝rm├╝┼čler. Ard─▒mdan;

ÔÇťBu adam yolda ├Âl├╝r, buradan hi├ž kurtulan olmad─▒.ÔÇŁ diyorlarm─▒┼č. Bu arada e┼čim Sar─▒yer savc─▒l─▒─č─▒n─▒ ve m├╝fetti┼č beyi aray─▒p durumu haber vermi┼č. Adliye ile hastah├óne aras─▒ o kadar yak─▒n ki hemen gelip ilgilenmi┼čler. Birka├ž saat sonra, g├Âz├╝m├╝ a├žt─▒─č─▒mda;

ÔÇťHa ya┼č─▒yormu┼čum.ÔÇŁ dedim. Sigara kullanmamak da erken iyile┼čmeme yard─▒mc─▒ oldu.

Bana yard─▒m i├žin gelen e┼čimin de ayakkab─▒s─▒ denize d├╝┼čm├╝┼č. Az kals─▒n o da bo─čuluyormu┼č. Bana yard─▒m istemek i├žin can havliyle tepeye t─▒rman─▒p o arada cam k─▒r─▒klar─▒n─▒n fark─▒na bile varmam─▒┼č. Bana daha ├žabuk ula┼čabilmek i├žin, tepeden -kestirme diye- ├╝├ž metre a┼ča─č─▒ya atlam─▒┼č. ├çiziklerle atlatt─▒, ├ódeta k├óbus gibiydi.

Daha sonra e┼čimi de Rumeli FeneriÔÇÖnde oturan k├Âyl├╝ler al─▒p evlerine getirmi┼čler, ilgilenmi┼čler. Ertesi g├╝n de onlar─▒n bir hastas─▒ ayn─▒ hastah├óneye geldi, art─▒k iyice ahbap olduk. Bal─▒k├ž─▒ Muhsin de bizim m├ónev├« evl├ód─▒m─▒z oldu, birka├ž defa AntalyaÔÇÖya gelip misafirimiz oldu. ─░stanbulÔÇÖdan d├Ând├╝kten 15 g├╝n sonra KeskinÔÇÖe geldik. Antalya adliyesinden arad─▒lar; ┬źSizi ─░stanbulÔÇÖdan aray─▒p telefon ve adres istediler.┬╗ diye. Denize d├╝┼čt├╝─č├╝mde kimli─čim ve ehliyetim de tabi├« kayboldu. Ben de yeniden m├╝racaat edecektim. Oradaki k├Âyl├╝lerin akrabalar─▒ denizin pl├ój k─▒sm─▒na gitmi┼čler, arada epey mesafe var. Denizin dalgalar─▒yla k─▒y─▒ya gelen bir ┼čey dikkatlerini ├žekmi┼č, bakm─▒┼člar, silmi┼čler ki benim ehliyet. ├ťzerinde h├ókim yaz─▒nca; ┬źBu olsa olsa ge├žen g├╝n bo─čulmaktan kurtulan h├ókimindir.┬╗ diye akrabalar─▒na g├Âstermi┼čler. Onlar da; ┬źEvet!┬╗ deyince, bizi araya araya bulmu┼člar. Hatt├ó o g├╝nlerde PTTÔÇÖde grev vard─▒, ama bir├žok zorlu─ča ra─čmen g├Ânderdiler. B├Âyle g├╝zel insanlar─▒m─▒z da var. Daha sonra onlar─▒ ziyarete gittik

─░ki g├╝n ├Ânce H├╝d├óy├« HazretleriÔÇÖni ziyaret etmi┼čtim.

Hocam─▒z; ┬źAllah sana ikinci bir ├Âm├╝r nasip etti.┬╗ buyurdular. Bir ba┼čka abimiz de; ┬źSen k├╝├ž├╝k bir ├žocu─ču ├žok sevindirmi┼čsin, onun du├ós─▒n─▒ alm─▒┼čs─▒n.┬╗ diyor.

┼×imdi; ┬ź─░stanbulÔÇÖa gidiyorum.┬╗ diyen kim varsa, ufak da olsa bir hediye verip; ┬źBunu H├╝d├óy├« HazretleriÔÇÖne g├Ât├╝r.┬╗ diyorum. Hi├ž duymayanlar, tan─▒mayanlar oluyor; ┬źBu ne paras─▒?┬╗ diyorlar. Ben de ona borcum oldu─čunu s├Âyl├╝yorum ve o vesileyle de o insanlar─▒ oraya y├Ânlendiriyorum.