├éhiretsiz Ya┼čanan D├╝nya┬á─░NSANLIK FEL├éKET─░

YAZAR : M. Ali E┼×MEL─░ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com

m_a_esmeli_yuzakidergisi_ocak2016

Âhiret;

Her ┼čeyin mutlak sonras─▒.

Her ┼čeyin ve herkesin ona gitti─či de─či┼čmez netice.

─░nsan, onu ne zaman g├Âremedi, hesap edemedi, ya da unuttu ise, o zaman her t├╝rl├╝ fel├óketin i├žine s├╝r├╝klendi.

Cennetten bug├╝ne hep bu hakikat sahnede.

İlk insan Hazret-i Âdem ile zevcesi Hazret-i Havva cennette idi.

Cen├ób-─▒ Hak, ikisini de ┬źsonra┬╗ ile al├ókal─▒ olarak ikaz etti:

ÔÇťÔÇôEy ├édem!

ÔÇó┼×u (┼čeytan),

ÔÇóHem senin i├žin

ÔÇóHem de zevcen i├žin

ÔÇó(Apa├ž─▒k) bir d├╝┼čman!

Sak─▒n;

ÔÇóO sizi cennetten ├ž─▒karmas─▒n;

ÔÇóSONRA;

ÔÇóBedbaht olur, ├žok s─▒k─▒nt─▒ ├žekersin!ÔÇŁ (T├óh├ó, 117)

Yaratan, cennete koyan ve nimetler i├žinde ya┼čatan y├╝ce KudretÔÇÖin bu ger├že─čine ra─čmen, ne yaz─▒k ki;

ÔÇť(Ne yapt─▒ etti) sonunda ┼čeytan ona vesvese verdi;

┬źÔÇôEy ├édem!

ÔÇóSana ├Âl├╝ms├╝zl├╝k a─čac─▒n─▒n ve

ÔÇóYok olmayacak bir m├╝lk├╝n

ÔÇóYolunu (metodunu, ├žaresini, ┼čifresini) g├Âstereyim mi?┬╗ dedi.ÔÇŁ (T├óh├ó, 120)

─░blis, bu cezbedici sinsi tuzakla Hazret-i ├édemÔÇÖin nefsinde bir merak uyand─▒rd─▒ ve onun zay─▒f taraf─▒na, zafiyet noktas─▒na y├╝klendi. Biraz mesafe al─▒nca da bu defa;

ÔÇť(O melÔÇÖun) ┼čeytan,

ÔÇóOnlar─▒n ├Ârt├╝l├╝ olan,

ÔÇóMahrem yerlerini a├žmak i├žin,

ÔÇó─░kisine (birden ┼č├Âyle) vesvese verdi:

┬źÔÇôRabbiniz;

ÔÇóAncak melek olmayas─▒n─▒z veya,

ÔÇó(Cennette) ebed├« kal─▒c─▒lardan olmayas─▒n─▒z diye,

ÔÇóSizi bu a─ča├žtan men etti.┬╗ dedi.

(Ard─▒ndan iyice inand─▒rmak i├žin, ├žok m├ósum├óne bir tav─▒rla ve onlara g├╝ya ├žok b├╝y├╝k bir iyilik yapm─▒┼č gibi);

ÔÇó┬źÔÇôBen ger├žekten size ├Â─č├╝t verenlerdenim.┬╗ dedi.

(Bir de);

ÔÇó─░kisine de yemin etti.

B├Âylece;

ÔÇóOnlar─▒ hile ile aldatt─▒.

(Bu aldan─▒┼č sebebiyle onlar, All├óhÔÇÖ─▒n ferman─▒ olarak mutlak ger├žek olan ┬źsonra┬╗y─▒ unuttular. ┼×eytan─▒n, kendilerindeki zaaf─▒ kullanarak nefislerine g├Âre uydurdu─ču ba┼čka bir sonray─▒ ger├žekle┼čtirmenin olmayacak endi┼česine kap─▒ld─▒lar. Bu bo┼č kayg─▒ i├žinde uydurulmu┼č bir ba┼čka sonray─▒ in┼ča etmenin derdiyle de);

ÔÇó(Yasak) a─čac─▒n meyvesini tatt─▒klar─▒nda,

ÔÇóAy─▒p yerleri kendilerine g├Âr├╝nd├╝.

ÔÇóCennet yapraklar─▒yla ├╝zerlerini ├Ârtmeye ba┼člad─▒┬şlar.

Rableri,

Onlara nidâ etti:

ÔÇó┬źÔÇôBen sizi,

ÔÇóO a─ča├žtan men etmemi┼č miydim?

ÔÇó┼×eytan─▒n size,

ÔÇóApa┬ş├ž─▒k bir d├╝┼čman oldu─čunu s├Âylememi┼č miydim?┬╗

(┼×eytan─▒n uydurdu─ču sahte bir sonra u─črunda benim ferman─▒m olan ┬źger├žek sonray─▒┬╗ ni├žin d├╝┼č├╝nmediniz? G├Âr├╝n ┼čimdi neticeyi, i┼čte hakk─▒n─▒zdaki h├╝k├╝m!)ÔÇŁ (el-AÔÇÖr├óf, 20-22)

ÔÇť(Haydi);

ÔÇóBirbirinize d├╝┼čman olarak,

ÔÇó(Yery├╝z├╝ne) inin!┬╗ÔÇŁ (el-AÔÇÖr├óf, 24)

B├Âylece onlar, cennetten d├╝┼čt├╝.

İlk insanlık felâketi bu oldu.

HakkÔÇÖ─▒n takdir etti─či ┬źger├žek sonra┬╗ya kar┼č─▒ gaflet y├╝z├╝nden ├žok a─č─▒r bir fel├óket. ┼×eyt├ón├« vesvese ve fikirlere kap─▒l─▒p da tuhaf bir endi┼čeyle uyduruk ve sahte bir ┬źsonra┬╗n─▒n pe┼čine d├╝┼čmenin, cennetten yere d├╝┼č├╝┼č fel├óketi.

Yery├╝z├╝nde ise ancak tevbeyle toparlanabildi insano─člu.

Fakat;

F├ón├« d├╝nya ├Ânce ve sonran─▒n ekseninde a─č─▒r bir imtihan mektebi oldu.

O mektepte;

Be┼čeriyetin yeg├óne yarat─▒c─▒s─▒ ve muallimi olan Hazret-i Allah, b├╝t├╝n insanl─▒─ča il├ón etti:

ÔÇťHi├ž ┼č├╝phesiz ki (HakkÔÇÖ─▒n kat─▒nda);

ÔÇó(Hayat─▒n, Hak taraf─▒ndan mutlak takdir edilen) sonu / sonras─▒ / ├óhiret,

ÔÇó├ľn├╝nden / d├╝nyadan,

ÔÇóDaha hay─▒rl─▒d─▒r!..ÔÇŁ (ed-Duh├ó, 4)

ÔÇťFakat sizler;

D├╝nya hayat─▒n─▒ tercih ediyorsunuz!ÔÇŁ

ÔÇť(H├ólbuki) ├óhiret;

Daha hay─▒rl─▒ ve ebed├«!ÔÇŁ (el-├éÔÇśl├ó, 16-17)

Heyhat;

Anne ve babas─▒n─▒n yery├╝z├╝ne cennetten ni├žin d├╝┼čt├╝─č├╝n├╝ idrak edemeyen Hazret-i ├édemÔÇÖin o─člu K─übil, bu il├óh├« hakikati g├Âremedi. Gafil bir ┼čekilde d├╝nyaya dald─▒, ├óhireti umursamad─▒. Kalbi kat─▒la┼čt─▒. Sonunda ahsen-i takvim de─čerini kaybetti ve kendisinden daha makbul ve de─čerli olan karde┼čini k─▒skand─▒, sonra da daha ileri giderek onu ├Âld├╝rd├╝. Pe┼činde s├╝r├╝klendi─či d├╝nyas─▒ da harap oldu, s─▒rt─▒n─▒ d├Ând├╝─č├╝ ├óhireti de.

Onun ┬źger├žek sonra┬╗y─▒ duyars─▒z bir ┼čekilde fark etmez olu┼ču; neticede bir ba┼čka insanl─▒k fel├óketi oldu.

G├╝nler ge├žti;

─░nsanlar ├žo─čald─▒. Yine d├╝nya h─▒rs─▒, ├óhiretin ├Ân├╝ne ge├žti. Herkes ┬źger├žek sonra┬╗dan gafil h├óle geldi. F├ón├« bir d├╝nyada mutlak bir ├ók─▒beti d├╝┼č├╝nmeden ya┼čay─▒┼č, ├édemo─čullar─▒n─▒ yoldan ├ž─▒kard─▒:

ÔÇôPutperest oldular,

ÔÇôZulme ve azg─▒nl─▒─ča ba┼člad─▒lar,

ÔÇôKimsenin bize kar─▒┼čmaya hakk─▒ yok, diyerek ├žekinmeden g├╝nahlara dald─▒lar,

ÔÇôHakkÔÇÖa kar┼č─▒; ┬ź├Âzg├╝rl├╝k┬╗ n├óralar─▒ atarak nefislerine ve ┼čeytanlara k├Âle oldular,

ÔÇôHer t├╝rl├╝ k├Ât├╝l├╝─če bula┼čt─▒lar, ├žirkeflikleri gelin gibi s├╝slediler,

ÔÇôVicdanlar canavarla┼čt─▒,

ÔÇô├ľnceki ve sonraki en ├ó┼čik├ór fel├óketleri bile g├Ârmez oldular,

ÔÇôDuymaz oldular,

ÔÇô├ťstelik isyanda ve k├╝f├╝rde inat├ž─▒ kesildiler,

ÔÇôRahmet ve hid├óyete kar┼č─▒ ise en garezk├ór d├╝┼čmanlar oldular.

Sonunda;

Çok acı bir netice tecellî etti:

Tufan!

Bütün yeryüzünü sulara gark eden felâket.

Hazret-i N├╗hÔÇÖun kurtulu┼č gemisine binmeyenlerin tamam─▒ kah─▒r pen├žesinde bo─čuldu.

Bunu g├Âr├╝nce;

D├╝nyadaki t├╝m f├ón├« nefesler, sadece ib├ódet tesbihi h├ólinde de─čerlendirildi.

Art─▒k;

Ya┼čayan herkes, d├╝nyay─▒ sadece ├óhirete haz─▒rl─▒k tarlas─▒ olarak tel├ókki etti.

Derken;

Yine g├╝nler ge├žti;

O tarlada bu defa me┼čhur ─░rem Ba─člar─▒ kuruldu. Efsanev├« g├╝zelliklerle m├╝thi┼č cazibeler meydana geldi. O cazibelere kap─▒lan insanlar yine ├óhireti unuttu. D├╝nya, yine ├óhiretsiz ya┼čanmaya ba┼člad─▒. G├Âkten g├Ânderilen il├óh├« ikazlara ve onu kendilerine ileten tertemiz ┼čahsiyetlere kar┼č─▒ keyifler ka├žt─▒, ├Âfkeler patlad─▒. ┼×iddetle itiraz ettiler ve h─▒r├ž─▒n yaygaralar kopard─▒lar. Yeg├óne vahyin m├╝b├órek el├žisini de getirdi─či rahmet ve hid├óyete ra─čmen bin bir ithamla ve en tuhaf ┼čekilde su├žlad─▒lar:

ÔÇóSap─▒kl─▒k i├žindesin,

ÔÇóBeyinsizlik i├žindesin,

ÔÇóYalanc─▒s─▒n! (Bkz. el-├éÔÇśr├óf, 60 ve 66)

Çünkü;

Y├╝ce kudretten ve ├óhiretten habersiz ┼čekilde f├ón├« g├╝├žleri ile ┼č─▒marm─▒┼člard─▒. Rastgele ya┼čay─▒┼člar─▒ bozulsun istemiyorlard─▒. Kibir ve ink├ór ile kabard─▒lar ve sa├žmalad─▒lar:

ÔÇóTapt─▒─č─▒m─▒z─▒ b─▒rak─▒p da All├óhÔÇÖa m─▒ kulluk edece─čiz? (Bkz. el-├éÔÇśr├óf, 70)

ÔÇóBizden daha kuvvetli kim varm─▒┼č? (Bkz. Fussilet, 15)

ÔÇóHayat, sadece bu d├╝nya!

ÔÇó├ľld├╝kten sonra ne dirilmesi? (Bkz. el-M├╝ÔÇÖmin├╗n, 37)

B├Âyle l├ók─▒rd─▒lar ile onlar─▒n ┬źger├žek sonra┬╗y─▒ umursamaz gidi┼čatlar─▒, kendileri i├žin ├Âncekilerde oldu─ču gibi kahr-─▒ il├óh├« sebebi oldu.

Deh┼četli bir kas─▒rga estirdi Hazret-i Allah.

ÔÇóU─čultulu bir kas─▒rga.

ÔÇóHem dondurucu bir r├╝zg├ór,

ÔÇóHem kas─▒p kavuran bir r├╝zg├ór.

ÔÇó├ťzerinden ge├žti─či ┼čeyi k├╝l eden bir ├ófet. (bkz. Fussilet, 16; el-Kamer, 19; ez-Z├óriy├ót, 41-42)

ÔÇť(Bu kah─▒r tecell├«si);

ÔÇó─░nsanlar─▒;

ÔÇóSanki k├Âklerinden s├Âk├╝lm├╝┼č hurma k├╝t├╝kleri gibi,

ÔÇóKopar─▒p deviriyordu.ÔÇŁ (el-Kamer, 20)

Yeni bir insanlık felâketiydi bu.

├éhiretsiz d├╝┼č├╝n├╝len bir hayat─▒n getirdi─či ac─▒ bir fel├óket.

Akl─▒ ba┼ča getiren bir ibret!

─░bret alan insanlar toparland─▒. Derh├ól ak─▒llar ve g├Ân├╝ller, yine istikamet ├╝zere ├Âm├╝r s├╝rd├╝.

Ard─▒ndan yine g├╝nler ge├žti;

Onca fel├óketin ni├žin oldu─ču yine unutuldu. ├édemo─člu yine ├óhiretsiz bir d├╝nya ya┼čaman─▒n derdine d├╝┼čt├╝. Evvel├ó, bu ├óhiretsizlik derdi y├╝z├╝nden ba┼člar─▒na gelen fel├óketlerin yorumlar─▒n─▒ de─či┼čtirdiler. Dediler ki:

ÔÇôBizden ├Âncekiler binalar─▒ sa─člam yapmad─▒─č─▒ i├žin kahroldu. Biz bu hususta en do─čru ve g├╝├žl├╝ tedbirleri ald─▒k. Art─▒k kas─▒rgalar─▒n bize hi├žbir ┼čekilde zarar─▒ dokunmaz. Kimse merak etmesin, hepimiz g├╝vendeyiz.

Bu bilgi├ž yorumlar, kafalar─▒nda ve y├╝reklerinde iyice k├Âkle┼čti.

Sonunda, yine;

A┼č─▒r─▒ emniyet hissi ve kendilerine a┼č─▒r─▒ g├╝ven neticesinde do─čru yoldan ve ├óhiret rotas─▒ndan sapt─▒lar:

ÔÇôBozuklu─ču cazip bir ideoloji h├óline getirip HakkÔÇÖa kar┼č─▒ direndiler.

ÔÇôNefs├óniyet i├žinde ├╝st├╝nl├╝k taslad─▒lar.

ÔÇôPeygamberleri istihz├óya kalk─▒┼čt─▒lar.

ÔÇôKendi fikirlerini d├«nin ger├žeklerinden daha de─čerli sayd─▒lar.

ÔÇô─░l├óh├« nasihatleri kulak ard─▒ ettiler.

ÔÇô─░stikamet ├╝zere olanlara nefret hisleriyle doldular.

ÔÇôFitne ve fesat kazan─▒ olan kad─▒nlar─▒n yan─▒nda yer ald─▒lar.

ÔÇôMala ve m├╝lke esir oldular.

ÔÇôS├Âzlerini ├ži─čnediler.

ÔÇôEm├ónet ve nimete kar┼č─▒ nank├Ârl├╝kte bulundular. H├óinliklerin oda─č─▒ oldular.

ÔÇô─░yilik dururken k├Ât├╝l├╝─če ko┼čtular.

ÔÇô├çirkin i┼člere engel olmad─▒lar.

ÔÇôKul hakk─▒n─▒ g├Âzetmediler.

ÔÇôHer t├╝rl├╝ ┼čerrin yuvas─▒ h├óline geldiler.

Bu kadar bedbahtl─▒klar─▒na, rez├óletlerine ve al├žakl─▒klar─▒na ra─čmen kendilerini en ak─▒ll─▒, en do─črucu, en mant─▒kl─▒, en bilgili, en dengeli ve en normal kimseler olarak g├Ârd├╝ler. ├ľyle ki, All├óhÔÇÖ─▒n her bak─▒mdan en tertemiz, m├╝b├órek, muhterem ve hid├óyet menba─▒ olan el├žisine neler neler yapt─▒lar ve neler neler dediler:

ÔÇóYalanc─▒ ve ┼č─▒mar─▒─č─▒n biri!

ÔÇó─░yice b├╝y├╝ ├žarpm─▒┼č!

ÔÇóOna uyarsak, sap─▒kl─▒k ve ├ž─▒lg─▒nl─▒k etmi┼č oluruz! (bkz: el-Kamer, 25; (el-Kamer, 24; e┼č-┼×uar├ó, 153)

Âkıbet;

Onlar da kahr-ı ilâhîye mahkûm oldu.

Hazret-i Allah emretti:

ÔÇóKimsenin ka├žamayaca─č─▒ korkun├ž bir ses hepsini ku┼čatt─▒,

ÔÇóDiz ├╝st├╝ ├ž├Âkekald─▒lar ve

ÔÇóO zalimler, sel s├╝pr├╝nt├╝s├╝ne d├Ând├╝.

ÔÇóOnlar─▒ ayr─▒ca deh┼četli bir zelzele yakalad─▒.

ÔÇó┼×iddetli bir sars─▒nt─▒.

ÔÇóHepsi y├╝z ├╝st├╝ d├╝┼čt├╝ ve ├Âylece kalakald─▒. (bkz: el-M├╝ÔÇÖmin├╗n, 41; H├╗d, 67; el-AÔÇśr├óf, 78)

Yine ac─▒ bir insanl─▒k fel├óketi ya┼čand─▒.

Âhiretsiz hayat arzusu yüzünden tecellî eden acı bir felâket.

Hak tarafından kurtarılanlar cenâhında yine nice ibretler alındı.

Devran bu minval ├╝zere d├Ând├╝.

Yine g├╝nler ge├žti;

İnsanlar bu acı felâketleri yine unuttu.

Yine benzer fel├óketlerin k─▒skac─▒nda nice gafiller, zalimler, nank├Ârler ve bedbahtlar hel├ók oldu.

Velhâsıl;

├éhireti unuttuk├ža ve ├Âl├╝m├╝ g├Ârmedik├že insanl─▒─č─▒n cevheri, ┼čeytanl─▒─č─▒n nemrutlu─čuna yenildi, firavunlu─čuna bo─čuldu, eb├╗cehil hastal─▒─č─▒na yakaland─▒. Bir l├óhzada ge├žip giden bir d├╝nya ve nefs├óniyet u─čruna hepsi de kahr u peri┼čan oldu. Onlar─▒n etraf─▒nda k├╝melenen kitleler de onlar da hep bir insanl─▒k fel├óketinin sebebi oldular sadece.

Yine g├╝nler ge├žti;

Ehl-i dünya yine âhireti unuttu.

┼×imdi;

Yine insanlık felâketinin ortasında yeryüzü.

Duyars─▒z hayatlar, cinayetler, zul├╝mler ve ├ž─▒kar sava┼člar─▒ ekseninde be┼čeriyet birbirine girdi.

├ť├ž g├╝nl├╝k f├ón├« g├╝c├╝ne aldanarak ┼č─▒maran ve azg─▒nla┼čan zalimler, kundaktakileri bile parampar├ža edip mezarlara s├╝r├╝kleyerek yine ayn─▒ gaflete s├╝r├╝klendiler.

Yine g├Âremiyorlar:

Her yanda y├╝kselen eyvah ve imdat ├ž─▒─čl─▒klar─▒ neticesinde yar─▒n kim hel├ók olacak?

Kendileri.

Çünkü;

Bug├╝n ─░sl├óm co─črafyas─▒nda milyonlarca masumu ve mazlumu zul├╝m bombalar─▒na av yapan o gafiller, asl─▒nda;

Cehennem ate┼člerine ├ó┼č─▒k ┼ča┼čk─▒n bal─▒klar gibi.

Bal─▒klar!

Binlerce y─▒ld─▒r ┼čeytan─▒n att─▒─č─▒ ayn─▒ oltalara o kadar aldand─▒─č─▒ ve hi├ž ┼č├╝phesiz azap tavalar─▒nda ├ž─▒z─▒rdat─▒ld─▒─č─▒ h├ólde ne yaz─▒k ki h├ól├ó aldanmamay─▒ bir t├╝rl├╝ ├Â─črenemedi. Gafil bal─▒klar, binlerce y─▒ld─▒r o kadar ac─▒ ├Ârneklere ve g├Âzleri ├Ân├╝nde ya┼čanan ├ófetlere ve fel├óketlere ra─čmen d├╝nyev├« oltalara yakalanmamay─▒ beceremedi.

Nank├Âr ve zalimler, onca intikam tecell├«lerine ra─čmen ger├žek fel├óketi kavrayamad─▒lar.

Hâlbuki;

Dünyada ve âhirette huzurun yegâne kapısı;

├éhiret inanc─▒ i├žinde g├╝zel bir kulluk ├Âmr├╝.

O hâlde yeni yıl;

├éhireti unutma y─▒l─▒ de─čil!

Bombo┼č zevk u saf├ólara ve ├ž─▒lg─▒n e─člencelere, ya da zul├╝mler girdab─▒na dalarak ya┼čama y─▒l─▒ hi├ž de─čil.

Hâsılı;

Kullar─▒, ┼ču k─▒sac─▒k d├╝nyada insanl─▒k fel├óketine g├Ât├╝ren her heves, fikir, ideoloji, taraftarl─▒k, ya┼čay─▒┼č ve saplant─▒; hangi s├╝sl├╝ ambal├ója b├╝r├╝n├╝rse b├╝r├╝ns├╝n, iki cihanda da h├╝srand─▒r.

Çare;

├ľm├╝r boyu ├óhiret endi┼česi ve haz─▒rl─▒─č─▒.

Çare;

┼×u k─▒sa hayat─▒; bo┼č felsefelerle uydurulan ┬źsahte sonra┬╗lara g├Âre de─čil HakkÔÇÖ─▒n takdir etti─či ┬źmutlak ve ger├žek sonra┬╗ya g├Âre ya┼čamak.

O zaman;

Dünyaya huzur hâkim olur.

─░nsana;

Cennet kap─▒lar─▒ ard─▒na kadar a├ž─▒l─▒r.

Yâ Rab!

Nasîb et!

Âmîn!..