┼×─░K├éYET├ç─░ DE─×─░L M─░S─░N─░Z?

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

fatih_garcan-yuzakidergisi-eylul2015

Fatma Han─▒m, ┼čiddetli bir kar─▒n a─čr─▒s─▒ ile ├ócil hastah├óneye getirilmi┼čti. Doktorlar ser├« bir ┼čekilde yap─▒lan tetkikler sonucunda Fatma Han─▒m─▒, apandisitini almak ├╝zere hemen ameliyata ald─▒lar.

Kendine geldi─činde o─člu, k─▒z─▒ ve beyi ba┼čucundayd─▒. Narkozun verdi─či etki ile toparlanmas─▒ biraz g├╝├ž olsa da sevdiklerini yan─▒nda g├Ârmek onu ├žok memnun etmi┼čti.

ÔÇôAnneci─čim ge├žmi┼č olsun. Nas─▒ls─▒n?

ÔÇô─░yiyim k─▒z─▒m, ├žok ┼č├╝k├╝r. Sizi bir arada g├Ârmek ├žok g├╝zel… ─░nsan ne de olsa tedirgin oluyor. ─░ster istemez; ┬źAcaba bir daha g├Ârebilir miyim?┬╗ diye endi┼če ediyor.

ÔÇôGe├žmi┼č olsun han─▒m! Hadi yine iyisin, iyisin!

ÔÇôSa─č ol bey!

ÔÇôGe├žmi┼č olsun annem!

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun o─člum. Niye zahmet ettin o kadar? Doktor bey; ┬źBasit bir ameliyat!┬╗ dedi ya!

ÔÇôEmin misin annem? Hani ez-kaz├ó gelemeseydim, sen beni bir daha mahalleye sokar m─▒yd─▒n?

ÔÇôSokmazd─▒m tabi├«! Hele bir gelmeseydin bak neler yap─▒yordum sana?

Bu s─▒rada hastabak─▒c─▒lar bir hastay─▒ daha getirdiler odaya. Hastah├óne imk├ónlar─▒, ayn─▒ odada iki hastan─▒n kalaca─č─▒ ┼čekilde idi. Fatma Han─▒m─▒n o─člu ile kocas─▒ hemen m├╝saade ald─▒lar:

ÔÇôBiz buralarday─▒z han─▒m. K─▒z─▒m, annen sana em├ónet! Bir ┼čey olursa hemen ara.

ÔÇôTamam babac─▒─č─▒m.

─░├žeri giren hastabak─▒c─▒ sordu:

ÔÇôBu hastan─▒n yak─▒n─▒ kimdi?

ÔÇô…?!

Hastabak─▒c─▒, y├╝ksek sesle tekrar sordu:

ÔÇôBu hastan─▒n yak─▒n─▒ kimdi?

ÔÇô…?!

Di─čer hastabak─▒c─▒ cevap verdi:

ÔÇôGaliba bu hastan─▒n yak─▒nlar─▒ hen├╝z gelmedi. Zaten adl├« bir vakÔÇÖa imi┼č, kocas─▒ da ┼čof├Ârm├╝┼č, herh├ólde yoldaym─▒┼č.

Hastabak─▒c─▒, Fatma Han─▒m─▒n k─▒z─▒na d├Ân├╝p rica etti:

ÔÇôHan─▒m k─▒z─▒m, yak─▒nlar─▒ gelene kadar bu hastam─▒za da g├Âz-kulak olur musun? Zaten hen├╝z tam ay─▒lmad─▒, bir ┼čey olursa hem┼čireleri ├ža─č─▒rman yeterli. Zahmet olacak ama…

ÔÇôEsta─čfirullah, ne zahmeti! Tabi├« ki ilgilenirim.

ÔÇôTe┼čekk├╝r ederiz.

Fatma Han─▒m, kendi s─▒z─▒lar─▒n─▒ unutmu┼č gibiydi. Yan─▒ndaki hastan─▒n kimsesinin olmay─▒┼č─▒ onu bir hayli derinden etkilemi┼čti. Bir m├╝ddet k─▒z─▒yla birlikte ├Âylece seyrettiler. Bir s├╝re sonra oda arkada┼člar─▒ kendine gelmi┼čti. Kar┼č─▒l─▒kl─▒ ge├žmi┼č olsun dileklerinden sonra, yine oday─▒ derin bir sessizlik b├╝r├╝d├╝.

Sessizli─či Fatma Han─▒m bozdu:

ÔÇôTekrar ge├žmi┼č olsun. Nas─▒l, daha iyisiniz ya?

ÔÇô├çok ┼č├╝k├╝r… Biraz daha iyiyim. Bizden gelen olmad─▒ herh├ólde! Arayan soran oldu mu?

ÔÇôHen├╝z gelmediler; ama e┼činiz ┬źyolda imi┼č, geliyormu┼č┬╗ diye s├Âylemi┼člerdi.

ÔÇôO uzun yol ┼čof├Âr├╝d├╝r, yak─▒n zamanda gelemez.

ÔÇôGelir in┼č├óallah tez vakitte. Bir ihtiyac─▒n─▒z varsa biz yard─▒mc─▒ olal─▒m, o─člum hemen kap─▒da.

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun karde┼čim, olursa s├Âylerim.

ÔÇô─░sminiz neydi bu arada?

ÔÇôMen┼č├╗re. Sizin isminiz?

ÔÇôFatma, bu da k─▒z─▒m Rukiye.

ÔÇôMemnun oldum. M├ó┼č├óallah! Allah huzurunuzu, muhabbetinizi bozmas─▒n karde┼čim. Aman sahip ├ž─▒k ├žocuklar─▒na. O tren gitti mi bir daha geri gelmiyor!

ÔÇô─░n┼č├óallah.

Fatma Han─▒m, olay─▒n adl├« bir vakÔÇÖa oldu─čunu duymu┼čtu. Ne kadar merak etse de, Men┼č├╗re Han─▒m mevzuyu a├žmazsa sormay─▒ do─čru bulmad─▒. Men┼č├╗re Han─▒m da ac─▒lar─▒n─▒ hissettirmemek i├žin elinden geleni yap─▒yordu. Belki bir-iki saat, zorlama birka├ž c├╝mle d─▒┼č─▒nda hi├žbir ┼čey konu┼čmad─▒lar. ─░ki saat sonra odaya bir erkek bir bayan olmak ├╝zere iki polis m├╝saade alarak girdi:

ÔÇôMen┼č├╗re Han─▒m siz misiniz?

ÔÇôEvet, buyurun benim.

ÔÇô├ľncelikle b├╝y├╝k ge├žmi┼č olsun, oradan ge├žmekte olan devriye arac─▒ olmasa idi ┼ču an ├žok daha farkl─▒ bir yerde olabilirdiniz. Size birka├ž sorumuz olacak, soru┼čturman─▒n s─▒hhati a├ž─▒s─▒ndan mesafe alabilmemiz i├žin yard─▒m─▒n─▒za ihtiyac─▒m─▒z olacak.

ÔÇôTabi├« buyurun sorun.

ÔÇôBir de sizi yaln─▒z g├Âr├╝┼čebilece─čimiz bir odaya almam─▒z gerekecek.

ÔÇôHay─▒r! Hay─▒r! Gerek yok! Sadece kap─▒y─▒ ├žekmeniz yeterli.

ÔÇôAma buna mecbur de─čilsiniz. Hem…

ÔÇôHay─▒r k─▒z─▒m. Sen soraca─č─▒n─▒ sor!

ÔÇô├ľncelikle sizden zihninizde kald─▒─č─▒ kadar─▒yla h├ódiseyi anlatman─▒z─▒ rica edece─čiz. Bu arada o─člunuz a┼ča─č─▒da ekip otosunda, istedi─činiz zaman onu da getirebiliriz.

ÔÇôO nas─▒l?

ÔÇôOna da gerekli m├╝dahale yap─▒ld─▒. ┼×imdi daha sakin ve ┼čuuru yerinde…

ÔÇôAman o iyi olsun da…

ÔÇôEvet, ana y├╝re─čidir de─čil mi? Dayanamaz i┼čte! Sizi de ├žok yormak istemiyoruz. M├╝saitseniz olay─▒ anlatabilir misiniz?

Fatma Han─▒m ve k─▒z─▒ Rukiye mecburen dinliyordu; ama Men┼č├╗re Han─▒m─▒n ac─▒s─▒ ├žok fazla idi. Sesi ├žok az ├ž─▒k─▒yordu. Dakikalar ge├žtik├že narkozun etkisi ge├žiyor, ac─▒lar ba┼č g├Âsteriyordu. Yar─▒m yamalak anlad─▒klar─▒ birka├ž ┼čey de; biri herh├ólde uyu┼čturucu almak i├žin Men┼č├╗re Han─▒mdan para istemi┼č, o da vermemek i├žin direnmi┼č, o kimse de galiba Men┼č├╗re Han─▒m─▒ b─▒├žaklam─▒┼č. Polislerin ilk s├Âyledi─činden anla┼č─▒ld─▒─č─▒na g├Âre de oradan ge├žmekte olan ekip otosu sayesinde Men┼č├╗re Han─▒m kurtar─▒lm─▒┼č.

Polisler;

ÔÇťÔÇôMen┼č├╗re Han─▒m, ifadenize eklemek istedi─činiz herhangi bir ┼čey olursa bizi aray─▒n. Bu kartlar bize ait. ┼×ik├óyet├ži olmad─▒n─▒z, daha sonra fikriniz de─či┼čirse ifadenizde de─či┼čikli─če gidebiliriz. Tekrar ge├žmi┼č olsun!ÔÇŁ diyerek m├╝saade almak istediler.

Men┼č├╗re Han─▒m;

ÔÇťÔÇôO─člumu g├Ârebilir miyim?ÔÇŁ deyince;

ÔÇťÔÇôEmin misiniz?ÔÇŁ diye sordular.

Rukiye bir an dayanamay─▒p;

┬ź─░nsan ├žocu─čunu g├Ârmek i├žin neden emin olsun ki?┬╗ deyiverdi.

Polisler ve Men┼č├╗re Han─▒m bir an RukiyeÔÇÖye odakland─▒lar. Oda ├ódeta buz kesti. Rukiye, ┼ča┼čk─▒n bir ┼čekilde annesinin kula─č─▒na e─čilip;

ÔÇťÔÇôAnne ben k├Ât├╝ bir ┼čey mi s├Âyledim?ÔÇŁ diye sordu.

ÔÇťÔÇôK─▒z─▒m bir sus bakal─▒m. Galiba durum sand─▒─č─▒m─▒z gibi de─čil!ÔÇŁ dedi.

Kap─▒ t─▒klat─▒ld─▒. Kap─▒dan bir memur daha girip su├žluyu getirdiklerini s├Âyledi. ├émir olan polis, i├žeri almalar─▒n─▒ s├Âyledi. ─░├žeri on yedi-on sekiz ya┼člar─▒nda eli kelep├želi bir delikanl─▒ girdi. Fatma Han─▒m hayretinden birden yerinden f─▒rlad─▒. Gayr-i ihtiy├ór├«;

┬źYoksa!..┬╗ diyerek ┼ča┼čk─▒nl─▒─č─▒n─▒ gizleyemedi.

Polis;

ÔÇôEvet o─člum gel bakal─▒m! Bak annen senden ┼čik├óyet├ži olmad─▒. Senin ona yapt─▒─č─▒n onca ┼čeye ra─čmen ve onu hunharca b─▒├žaklamana ra─čmen o seni affetti; ama o─člum d├óv├ón─▒n bir de kamuya yans─▒yan taraf─▒ var. ┼×imdilik elimizdesin. Kamu d├óv├ón sonu├žlan─▒ncaya kadar, anneni bir daha g├Âremeyebilirsin. Zira annen en az iki hafta daha hastah├ónede kalacak. B├Âbrekleri ve ci─čeri par├žalanm─▒┼č, son darbe de kalbin yan─▒ndan ge├žmi┼č…

Men┼č├╗re Han─▒m zorla ellerini havaya kald─▒r─▒p o─člunu kucaklamak istedi. O─člunun a─čz─▒n─▒, o ├óna kadar b─▒├žak a├žmam─▒┼čt─▒. Herkes onun annesinin elini ├Âpece─čini zannediyordu; ama tahmin ettikleri gibi olmad─▒.

Men┼č├╗re Han─▒m─▒n o─člu Ahmet;

ÔÇťÔÇôO kadar inat ettin anne, neye yarad─▒? Kuzu kuzu paray─▒ verseydin ┼čimdi ne sen o h├ólde olurdun ne de ben bu h├ólde? Bana, beni seviyormu┼č muamelesi yap─▒p da ajitasyon yapma! Sevseydin verirdin paray─▒!ÔÇŁ der demez;

Polis dayanamay─▒p aya─ča f─▒rlad─▒. Babayi─čit polis k├╝rek gibi eli ile AhmetÔÇÖin omzunu ├Âyle bir s─▒kt─▒ ki Ahmet oldu─ču yere ├ž├Âk├╝verdi. Y├╝ksek sesle;

ÔÇťÔÇôEvl├ót! Sen ne bi├žim konu┼čtu─čunun fark─▒nda m─▒s─▒n? Annen seni affetti diyoruz sen h├ól├ó; ┬źBen uyu┼čturucu alacakt─▒m sen niye para vermedin?┬╗ diyorsun. Senin can─▒na okurum ulan!.. Haddini bil!ÔÇŁ diye k├╝kredi.

Men┼č├╗re Han─▒m, daha fazla dayanamad─▒ ac─▒lar─▒ kat kat oldu. ─░├žli i├žli a─člayarak;

ÔÇťÔÇôMemur Bey evl├ód─▒m, bunu b├Âyle tekrar soka─ča salmay─▒n ne olur! Ben de buraday─▒m, sahip ├ž─▒kacak kimsesi kalmayacak. B├╝t├╝n e┼č-dost o─člum y├╝z├╝nden u─čramaz oldular h├óneme. Ben ifademi de─či┼čtiriyorum. O ak─▒llanana ve bu uyu┼čturucu illetinden kurtuluncaya kadar onu ne olur kendi h├óline b─▒rakmay─▒n!ÔÇŁ diye yalvard─▒.

─░├žeri bir memur daha girerek, polisin kula─č─▒na bir ┼čeyler f─▒s─▒ldad─▒.

ÔÇôGetirin! O da g├Ârs├╝n bu manzaray─▒.

Az sonra i├žeri AhmetÔÇÖin babas─▒ girdi. Daha i├žeri girer girmez, o─člunun bo─čaz─▒na sar─▒ld─▒:

ÔÇôUlan hay─▒rs─▒z, seni gebertece─čim!

Polisler hemen onlar─▒ ay─▒r─▒p ortam─▒ yat─▒┼čt─▒rd─▒.

Art─▒k s├Âz Men┼č├╗re Han─▒m─▒nd─▒:

ÔÇôHi├ž k─▒zma bey! Hi├ž k─▒zma ├žocu─ča! Bu bizim hatam─▒z! Sana ka├ž kere dedim;

┬ź┼×u ├žocu─ča sahip ├ž─▒kal─▒m, bak elimizden kay─▒p gidiyor!┬╗ diye. Sen de yoksun, bir gidiyorsun ├╝├ž g├╝n-be┼č g├╝n gelmiyorsun. Bu ├žocuk beni umursam─▒yor, sen geldi─činde iki ┼čirinlik yap─▒p seni kand─▒r─▒yor. Sen de verdin eline paray─▒, verdin eline paray─▒… Neymi┼č efendim:

┬ź├çocuk sokakta b├╝y├╝rm├╝┼č! ├ľnce orada yermi┼č fa├žay─▒! Ayaklar─▒ ├Âyle yere basacakm─▒┼č! Erkek adam dedi─čin…┬╗

Bey! Senin zaman─▒ndaki sokakla ┼čimdiki sokak bir mi? Bak g├Ârd├╝n m├╝? Babal─▒k sadece iki caf cafl─▒ s├Âz s├Âyleyip har├žl─▒k vermekle olmuyormu┼č de─čil mi? ┼×imdi senin zaman─▒nda g├Âstermedi─čin duru┼ču ben g├Âsteriyorum: AhmetÔÇÖten, o─člumuzdan ┼čik├óyet├ži oluyorum…

Polis memuru han─▒m, Men┼č├╗re Han─▒m─▒ sakinle┼čtirmeye ├žal─▒┼č─▒yordu:

ÔÇôAbla dur! ┼×├Âyle bir yaslan! Daha yeni ├ž─▒kt─▒n ameliyattan, b├╝t├╝n diki┼člerin patlayacak.

Babayi─čit polis memuru da y├╝ksek sesle;

ÔÇťÔÇôAl─▒n bunlar─▒ buradan! Bu kap─▒ya da bir adam dikin! Bu adam─▒ da en az 24 saat sokmay─▒n bu odaya! Kad─▒nca─č─▒z biraz dinlensin!ÔÇŁ diye emir verdi.

Men┼č├╗re Han─▒m bir yandan a─čl─▒yor, bir yandan da Fatma Han─▒m ile dertle┼čiyordu:

ÔÇôAh bac─▒m, g├Ârd├╝n ba┼č─▒ma gelenleri! Ne olur ├žocuklar─▒na sahip ├ž─▒k! Bizimkine s├Âyledim:

┬źBak ├žocuk g├Âz g├Âre g├Âre elimizden kay─▒p gidiyor. Bir sahip ├ž─▒k, ├Ân ayak ol da ┼čunu d├╝zg├╝n bir yere verelim!┬╗ dedim, dinlemedi. Ben kad─▒n ba┼č─▒ma kap─▒ kap─▒ gezdim. Her buldu─čum yere bir kulp takt─▒. ├çok biliyor ya:

┬źOras─▒ ┼č├Âyle, buras─▒ b├Âyle!┬╗

┬źKendin bul bir yer!┬╗ dedim.

┬źBen ├žocu─čumu evimde okutamayacak kadar ├óciz miyim?┬╗ dedi bana. Benim bu ya┼čad─▒─č─▒m acziyetleri ┼čimdi nereye koymal─▒ bac─▒m! Bir de s├╝rekli yola ├ž─▒kt─▒─č─▒ i├žin m├╝mk├╝n oldu─čunca fazla para b─▒rakmaya ├žal─▒┼č─▒rd─▒ bana. Muhta├ž etmek istemezdi; ├žocuk da onu bildi─či i├žin benden para istedi. Ben de ne yapaca─č─▒n─▒ bildi─čim i├žin vermedim. Sonras─▒ bildi─činiz gibi… Kurban olay─▒m, bu ablac─▒─č─▒n ders olsun sana! Sahip ├ž─▒k ├žocuklar─▒na!

ÔÇôGe├žmi┼č olsun ablac─▒─č─▒m. Ac─▒n─▒ da─člara y├╝klesen kald─▒rmaz, bilirim. Ben de burada bulunaca─č─▒m zaman da daha sonras─▒nda da yan─▒nda olaca─č─▒m. Senin i├žin du├ólar edece─čim.

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun bac─▒m. Sizinle hi├ž de ho┼č olmayan bir tan─▒┼čma oldu, kusuruma bakmay─▒n!

ÔÇôNe kusuru abla! ┼×ahit olduklar─▒m─▒za kimin y├╝re─či dayan─▒r? Yaln─▒z senin ┼čimdi iyice bir istirahat etmen l├óz─▒m. Zira sana yine ba┼čkas─▒ndan fayda yok! Yine kendi ayaklar─▒n ├╝zerinde durman l├óz─▒m! Yoksa bu yuvay─▒ senden ba┼čka ├žekip ├ževirecek, bir arada tutacak yok. ├çocu─čun hapislerde ├ž├╝r├╝r ma├ózallah!

ÔÇôBilirim bac─▒m. Sadece biraz ak─▒llans─▒nlar istedim. En k─▒sa s├╝rede ├žekece─čim ┼čik├óyetimi. Ba┼čka ├žarem kalmad─▒!

ÔÇôAllah yard─▒mc─▒n olsun ablac─▒─č─▒m. Sen dinlen ve her f─▒rsatta du├ó et! G├Ân├╝lleri evirip ├ževiren Cen├ób-─▒ Hak elbet yaralar─▒na merhem olacak hay─▒rl─▒ bir kap─▒ a├žar. M├╝saaden olursa bizim beye a├žay─▒m bu durumu. Onun gidip-geldi─či g├Ân├╝ll├╝ kurulu┼člar var, hem bu konuda cidd├« bir devlet deste─či de var diye biliyorum. ─░n┼č├óallah o─čluna sahip ├ž─▒kacak bir kap─▒ buluruz. Ben bundan sonra senin ├óhiret karde┼čin olaca─č─▒m, seni asla yaln─▒z b─▒rakmayaca─č─▒m. ─░n┼č├óallah bu s─▒k─▒nt─▒lar─▒n─▒ bir bir a┼č─▒p elini ├Âpecek bir evl├ód─▒ beraber kazand─▒raca─č─▒z hayata…

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun sizden. ─░nan s├Âylediklerine inanmay─▒ o kadar ├žok istiyorum ki… E─čer ├žocu─čuma sahip ├ž─▒kan olsun; ├ž─▒kar─▒r, can─▒m─▒ veririm!

ÔÇôAblac─▒─č─▒m, ├žocu─čun kurtulacak in┼č├óallah! Elhamd├╝lill├óh nice kurtulmu┼člar─▒ g├Ârd├╝m. Sen g├Ânl├╝n├╝ ferah tut! Yar─▒n bir g├╝n du├ó edeceksin… Bir bakm─▒┼čs─▒n bu g├╝nler de ge├žmi┼č gitmi┼č…

ÔÇôHep du├ó ederim.

ÔÇôBiz All├óhÔÇÖa l├óy─▒k─▒yla g├╝venip du├ó ipine sar─▒lal─▒m. O, bizi darda koymayacak in┼č├óallah…

ÔÇô─░n┼č├óallah…