GE├ç DE OLSA…

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

fatih_garcan-yuzakidergisi-temmuz2015

ÔÇôOf! Of! Of! ├çok can─▒m yand─▒!

ÔÇôDayan bey, bitmek ├╝zere…

ÔÇôHan─▒m can─▒m─▒n yar─▒s─▒ gitti. Az─▒c─▒k ara ver. Bir soluklanay─▒m! Ne olur!

ÔÇôPeki bey, nas─▒l istersen…

O g├╝nler an be an geldi g├Âzlerinin ├Ân├╝ne…

Babac─▒─č─▒ her g├╝n i┼č d├Ân├╝┼č├╝ ak┼čam yeme─čini yedikten sonra holdeki tahta sedire uzan─▒r, annesi de bardaklarla, hatt├ó bazen kavanozlarla babas─▒n─▒n s─▒rt─▒n─▒ ├žekerdi. Rahmetli bir fabrikada a─č─▒r i┼člerde ├žal─▒┼čan bir i┼č├žiydi. Her g├╝n ak┼čama kadar s─▒rt─▒nda a─č─▒r y├╝kleri ta┼č─▒maktan sinirleri hep s─▒k─▒┼č─▒r, dayan─▒lmaz bir h├ól al─▒rd─▒. Babac─▒─č─▒n─▒n o ac─▒ ac─▒ iniltilerinin sabaha dek s├╝rd├╝─č├╝ g├╝nler olurdu. Ertesi g├╝n yine i┼č ba┼č─▒… Ekmek paras─▒ kolay de─čildi. Babac─▒─č─▒ o maa┼čla iki ├žocu─čuna bir de annesine ve babas─▒na bakard─▒. Bir kerecik olsun ┼čik├óyetlendi─či v├ók├« de─čildi.

┼×imdi aradan y─▒llar ge├žmi┼čti. Babac─▒─č─▒ art─▒k yoktu. Dedesi ve babaannesi de yoktu. Bir garip anac─▒─č─▒ vard─▒, onu da yaln─▒zl─▒─č─▒ ile ba┼č ba┼ča b─▒rakmak becerisi kendisine d├╝┼čm├╝┼čt├╝.

Ge├žmi┼čin h├ót─▒ralar─▒ i├žerisinde geldi b├╝y├╝d├╝─č├╝ evin ├Ân├╝ne… Seneler sonra senelik izninin ilk bir g├╝n├╝n├╝ annesine ay─▒rm─▒┼č, geri kalan iki haftas─▒ i├žin iki ayr─▒ tatil beldesinde ailesi i├žin rezervasyon yapt─▒rm─▒┼čt─▒. Kap─▒ya geldi─činde bir elini tokma─ča, di─čer elini de kap─▒y─▒ a├žmak i├žin ba─čl─▒ bulunan ipin ucundaki halkaya att─▒. Bir an duraklad─▒. Bu evin t├╝m g├╝venli─či sadece bundan ibaretti ve anac─▒─č─▒ y─▒llard─▒r bu evde tek ba┼č─▒na ya┼č─▒yordu. Kendi evinin modern, y├╝ksek g├╝venlikli ├želik kap─▒s─▒ geldi g├Âzlerinin ├Ân├╝ne. Hatt├ó ekstradan yapt─▒rd─▒─č─▒ g├╝venlik sistemi ve kamera sistemi bir film ┼čeridi gibi ge├žti g├Âzlerinin ├Ân├╝nden. ─░├ž vicdan─▒ ├ódeta silkeliyordu YusufÔÇÖu. Y─▒llar ├Ânce bir hi├ž u─čruna ka├žarcas─▒na gitti─či evinin ├Ân├╝nde humm├ól─▒ bir vicdan muhasebesi sard─▒ onu. Bir eli halkada, bir eli tokmakta ├Âylece kalakald─▒. Annesinin kar┼č─▒s─▒na hangi y├╝zle ├ž─▒kaca─č─▒ sorusu d├╝┼čt├╝ g├Ânl├╝ne. Ge├žmi┼či ├žok ac─▒mas─▒zd─▒?!. Bir t├╝rl├╝ b─▒rakm─▒yordu yakas─▒n─▒… ─░├ž vicdan─▒ tokat gibi yap─▒┼čt─▒rd─▒ cevab─▒:

ÔÇťSen merhametlisin, ge├žmi┼čin ac─▒mas─▒z ├Âyle mi? Anac─▒─č─▒n─▒n ┼čefkat, merhamet ve muhabbet dolu ilgisi d─▒┼č─▒nda ne g├Ârd├╝n? Bir k├Ât├╝l├╝─č├╝n├╝ m├╝ g├Ârd├╝n?ÔÇŁ

G├Âz├╝, evin d─▒┼č kap─▒s─▒n─▒n ├Ân├╝ndeki emektar iskemleye tak─▒ld─▒. Babas─▒, dedesi i├žin yapm─▒┼čt─▒ onu. Rahmetli dedesi; eli-aya─č─▒ tutmad─▒─č─▒ i├žin namaz ve yemek hari├ž, kap─▒n─▒n ├Ân├╝nde o iskemlede otururdu. Her g├╝n o─člu i┼čten d├Ân├╝nce onunla birlikte girerdi i├žeri. Babac─▒─č─▒ her g├╝n; ama her g├╝n h├╝rmetle babas─▒n─▒n elini ├Âper, ona omuz verir, o g─▒c─▒rdayan tahta merdivenleri birlikte ├ž─▒karlard─▒. ─░├ž vicdan─▒ bir tokat misali s─▒ral─▒yordu ac─▒mas─▒z c├╝mlelerini:

ÔÇťBaban kadar olamad─▒n! En az─▒ndan o adamca─č─▒z─▒n bir sayg─▒nl─▒─č─▒ vard─▒. Senin neyin var? Paran! O para bitince g├Âr├╝rs├╝n sen HanyaÔÇÖy─▒ KonyaÔÇÖy─▒…ÔÇŁ

Yusuf, eli kap─▒da i├žeri girebilme cesaretini toplamaya ├žal─▒┼č─▒rken arabadan kar─▒s─▒ seslendi:

┬şÔÇôAlooo!!! Yusuf├žu─čum sen e─čer burada kalmak istiyorsan kalabilirsin ┼čekerim. Kesinlikle sonuna kadar sayg─▒ duyar─▒m. Ne de olsa senin evin… Bize araban─▒n anahtar─▒n─▒ ver de biz ge├ž olmadan bir otel bakal─▒m kendimize. Yar─▒n gelir al─▒r─▒z seni.

Yusuf bir anda sinir k├╝p├╝ne d├Ând├╝. ┬źBir g├Âren-duyan oldu mu?┬╗ diye etraf─▒na bakt─▒. Sokakta ─▒┼č─▒─č─▒ yanan ba┼čka bir ev olmad─▒─č─▒n─▒ g├Âr├╝nce ruh h├óli iyice kar─▒┼čt─▒… ┼×imdi ne diyebilirdi kar─▒s─▒na? Sonu├žta Yusuf; entelekt├╝el ve g├Ârg├╝l├╝ biriydi ya, ├Âyle davranmal─▒yd─▒. Kar─▒s─▒ y─▒llarca ├Âyle bildi onu… Ama gel gelelim g├Ân├╝l, asl─▒na ruc├╗ edince i┼čin rengi de─či┼čti; ama bundan sonra at─▒lacak bir ad─▒m─▒n neye faydas─▒ olurdu? ─░├žinden: ┬źUlan seni kar─▒ diye yan─▒mda gezdiren akl─▒ma!.. Sayg─▒ duyarm─▒┼č!.. ─░nip a┼ča─č─▒ya el ├Âpece─čine!.. All├óhÔÇÖ─▒m sen akl─▒ma mukayyet ol!..┬╗

ÔÇôTamam Seval! Siz arabay─▒ al─▒n. ┼×ehir merkezi buraya 3-3,5 kilometre kadar. Kent OteliÔÇÖnde kal─▒rs─▒n─▒z.

ÔÇôTamam ┼čekerim, ├žok mersi. Anlay─▒┼čl─▒ kocac─▒─č─▒m benim.

Yusuf gene etraf─▒na bakt─▒. Neyse ki civarda kimse g├Âr├╝nm├╝yordu. Y─▒llar─▒n delikanl─▒ YusufÔÇÖu; ┬źYusuf├žuk, ┼čekercik┬╗ olmu┼čtu. Bir an kendinden utand─▒. Arkas─▒n─▒ d├Ând├╝ ve i├žeriye girdi. Y─▒llar ├Ânce son ┼čeklini kendi verdi─či tuvalet hemen sa─čda idi. Y─▒llar ├Ânce kap─▒ olmas─▒ maksad─▒ ile koydu─ču bez ├žuval h├ól├ó as─▒l─▒ idi. Sol tarafta ise etraf─▒na odun ve ├žal─▒ ├ž─▒rp─▒lar─▒n dizildi─či ocak, aynen duruyordu. Kim bilir en son ne zaman ekmek yap─▒ld─▒ bu ocakta? Cep telefonunun ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ o tarafa tuttu─čunda ka├ž─▒┼čan fareleri g├Ârmemek m├╝mk├╝n de─čildi. Birden ├╝rperse de bu geceyi burada ge├žirmeye kararl─▒ idi. H├ól├ó annesinin kar┼č─▒s─▒na ├ž─▒kmak i├žin cesaretini toplayabilmi┼č de─čildi. Yava┼č yava┼č ├ž─▒kmaya ba┼člad─▒; eski, g─▒c─▒rdayan merdivenlerden…

Merdiven, direk mutfa─č─▒n kap─▒s─▒na ├ž─▒k─▒yordu. Elindeki ─▒┼č─▒─č─▒ mutfa─č─▒n tezg├óh─▒na tuttu. Kar┼č─▒la┼čt─▒─č─▒ manzara iyice tedirgin etmi┼čti onu. Yerlere d├Âk├╝lm├╝┼č yemek lekelerine ilk ba┼čta bir anlam veremedi. Evin yatak odas─▒nda c─▒l─▒z bir gaz l├ómbas─▒ ─▒┼č─▒─č─▒ yanmakta idi. Annesinin orada olabilece─či d├╝┼č├╝ncesi ile bir cesaret, girdi i├žeri. Anneci─činin bembeyaz ba┼č├Ârt├╝s├╝n├╝ ba─člamaya ├žal─▒┼č─▒rkenki tel├ó┼č─▒ i├žler ac─▒s─▒ idi. Anac─▒─č─▒ el yordam─▒ ile ba─člad─▒ ba┼č├Ârt├╝s├╝n├╝. YusufÔÇÖun dizlerinin ba─č─▒ ├ž├Âz├╝ld├╝.

Annesi Emine Han─▒m:

ÔÇôKim o? Hatice k─▒z─▒m sen misin?

Hatice kimdi, bilemedi. Anac─▒─č─▒ demek ki iyice g├Ârm├╝yordu ki gelenin erkek mi han─▒m m─▒ oldu─čunu ay─▒rt edemiyordu. Yap─▒┼čt─▒ anac─▒─č─▒n─▒n ellerine…

ÔÇôBenim ana, Yusuf!

ÔÇôYusuf mu?

Anac─▒─č─▒ ba┼čka bir ┼čey diyemedi… G├Â─čs├╝ g├╝r├╝l g├╝r├╝l kaynayan su kazan─▒ misali bir h├ól ald─▒. G├Âzya┼člar─▒, kim bilir hangi ac─▒ h├ót─▒ralar─▒n d─▒┼ča yans─▒yan derin m├ón├ólar─▒n─▒ ta┼č─▒yordu. G├╝ya bir delikanl─▒l─▒k izh├ór─▒ u─čruna terk etmi┼čti baba oca─č─▒n─▒. Vefat edenlerin haberini farkl─▒ vesilelerle alsa da annesinin ├óm├ó oldu─ču haberi ula┼čmam─▒┼čt─▒ kendisine… Art─▒k nas─▒l bir h─▒n├ž kaplad─▒ysa y├╝re─čini, y─▒llard─▒r anac─▒─č─▒n─▒n h├ólini hat─▒r─▒n─▒ merak dah├« etmemi┼čti. Asl─▒nda onu buraya getiren, kendi ├žocuklar─▒ndan yedi─či ilk ├žizik, ilk dirsekti… Kendi ba┼č─▒na gelmeyince, insan ak─▒llanm─▒yordu i┼čte…

Anac─▒─č─▒ uzun uzun a─člad─▒… Sadece YusufÔÇÖunun ba┼č─▒n─▒ ok┼čuyordu. Tek kelime etmedi…

Annesinin bu h├óli YusufÔÇÖu bin pi┼čman ettiyse de ne k─▒ymeti vard─▒? Kim bilir anac─▒─č─▒n─▒ ka├ž y─▒ld─▒r b├Âylesi bir yaln─▒zl─▒kla ba┼č ba┼ča b─▒rakm─▒┼čt─▒. G├Ârmeyen o bir ├žift g├Âz, kim bilir ne ac─▒ sahnelere ┼čahit oldu ki art─▒k g├Âremez oldu?

┬źNeyin h─▒nc─▒yd─▒ ha neyin?..┬╗ Zihni bu c├╝mle ile yank─▒lan─▒yordu.

Belli ki Allah bir Hatice g├Ândermi┼čti sahip ├ž─▒kan; ama onun ilgisi de bir yere kadard─▒. Evin h├óli i├žler ac─▒s─▒ idi. Anac─▒─č─▒ ne desin ┼čimdi? Hangi c├╝mleler s├Ând├╝r├╝rd├╝ y├╝re─čindeki yang─▒n─▒? ─░├ž vicdan─▒ bu sefer yap─▒┼čt─▒ YusufÔÇÖun yakas─▒na:

ÔÇťSo─čudun mu ha so─čudun mu? Ald─▒n m─▒ anac─▒─č─▒ndan, babac─▒─č─▒ndan h─▒nc─▒n─▒? So─čudun mu ha so─čudun mu?ÔÇŁ

Yusuf, sabah ezan─▒na kadar anac─▒─č─▒n─▒n dizinin dibinde a─člad─▒. Tek bir c├╝mle kurmaya cesaret edemedi. Anac─▒─č─▒ ezanla bir istifini bozdu . Sesini ├ž─▒karmadan usulca m├╝saade ald─▒. Duvarlara tutuna tutuna abdeste ├ž─▒kt─▒. Yusuf bu arada hemen ibrik ve le─čeni haz─▒rlad─▒. Anac─▒─č─▒na abdest ald─▒racakt─▒ ki annesi ibri─či usulca YusufÔÇÖun elinden ald─▒ ve kendi suyunu kendi d├Âkt├╝. Abdestini tamamlad─▒ ve namaza durdu…

O da hemen kahvalt─▒l─▒k bir ┼čeyler haz─▒rlamak i├žin mutfa─ča ge├žti. Evde kahvalt─▒l─▒k olarak bir kuru peynir, biraz zeytin ve yufka ekme─či vard─▒. Hemen bir yufka ─▒slad─▒. Bir papatya ├žay─▒ haz─▒rlad─▒. Kahvalt─▒ tepsisini haz─▒rlad─▒─č─▒nda pi┼čmanl─▒─č─▒na bir pi┼čmanl─▒k daha eklendi. Kendi ├žocuklar─▒n─▒n ├že┼čit ├že┼čit kahvalt─▒ sofralar─▒na burun k─▒v─▒rd─▒─č─▒ zaman, onlara sevimli gelsin diye kahvalt─▒l─▒klardan g├╝len adam ┼čekilleri haz─▒rlad─▒─č─▒ g├╝nler geldi o an g├Âzlerinin ├Ân├╝ne…

─░├ž vicdan─▒ bir ger├že─či daha hat─▒rlatt─▒:

ÔÇťRabbin, sadece kendisine kulluk etmenizi, annenize ve baban─▒za da iyi davranman─▒z─▒ kesin bir ┼čekilde emretti.

Onlardan biri veya her ikisi senin yan─▒nda ya┼član─▒rsa, kendilerine; ┬ź├ľf!┬╗ bile deme!

Onlar─▒ azarlama!

─░kisine de g├╝zel s├Âz s├Âyle!

Onlar─▒ esirgeyerek al├žak g├Ân├╝ll├╝l├╝kle ├╝zerlerine kanat ger ve;

┬źRabbim! K├╝├ž├╝kl├╝─č├╝mde onlar beni nas─▒l yeti┼čtirmi┼člerse, ┼čimdi de Sen onlara (├Âyle) rahmet et.┬╗ diyerek du├ó et!ÔÇŁ (el-─░sr├ó, 23-24)

O, annesine ve babas─▒na hizmet etme bahtiyarl─▒─č─▒na eri┼čememi┼čti. Ama bu son f─▒rsat─▒ bir ┼čekilde de─čerlendirmek istiyordu.

Yusuf o an karar─▒n─▒ verdi. Art─▒k annesini yaln─▒z b─▒rakmayacakt─▒. B─▒rakmayacakt─▒; ama bu derdi nas─▒l anlatacakt─▒ ailesine?

Karar─▒ kesindi. Belki ilk defa bir babal─▒k yapacak hem ailesinin aya─č─▒n─▒ yere bast─▒racak hem de ├žoluk ├žocu─čunun g├Âz├╝nde para kayna─č─▒ bir baba olmaktan ├Âteye ge├žip, ├Ârnek bir baba olacakt─▒.

Kahvalt─▒y─▒ anac─▒─č─▒n─▒n ├Ân├╝ne g├Ât├╝rd├╝. ─░lk lokmay─▒ haz─▒rlad─▒ ve;

ÔÇťÔÇôAnac─▒─č─▒m buyur.ÔÇŁ dedi

Annesi derin bir i├ž ├žekti ve o─člunun lokma uzatan elini ba─čr─▒na bast─▒:

ÔÇôAh be yavrum ne k├Ât├╝l├╝─č├╝m├╝ g├Ârd├╝n? Neden beni b├Âyle bir ba┼č─▒ma buralarda b─▒rakt─▒n? Soka─č─▒m─▒zda kimse kalmad─▒. Kimseler h├ólimi hat─▒r─▒m─▒ sormaz oldu. Bir ├žolak Hatice k─▒z─▒m─▒z vard─▒, belediyenin ayda bir getirdi─či erzaklardan bir-iki g├╝ne bir, yemek yapard─▒ bana. ├ť├ž g├╝nd├╝r o da u─čramaz oldu. ─░nsanlar arkamdan konu┼čurken;

┬ź├çoluk ├žocu─čunun bile terk etti─či bir kad─▒n! Kim bilir…┬╗ diye ba┼člad─▒ dedikodular─▒na. Karde┼čin de ard─▒nca gitti. O g├╝n bu g├╝nd├╝r RabbimÔÇÖe can borcumu verece─čim g├╝n├╝ bekledim. Hatice de aya─č─▒n─▒ kesince galiba gelecek bir tek Azr├óil -aleyhissel├óm- kald─▒ diye d├╝┼č├╝n├╝yordum. Ben ┼ču son iki g├╝nd├╝r;

┬źAzrailÔÇÖden ba┼čkas─▒ ├žalmas─▒n kap─▒m─▒…┬╗ diye du├ó ediyordum. ┼×imdi sen s├Âyle o─člum, sevineyim mi geldi─čine? Nas─▒l yiyeyim uzatt─▒─č─▒n o lokmay─▒? Sen s├Âyle o─čul sen s├Âyle! Eminim sen daha iyisini bilirsin!

YusufÔÇÖun nutku tutulmu┼čtu. Yutkunurken sanki koca bir ta┼č ge├žti bo─čaz─▒ndan… Diyecek bir ┼čey yoktu. Ne pahas─▒na olursa olsun g├Ât├╝recekti annesini…

Ellerine sar─▒larak, ├Âperek yapt─▒rd─▒ zengin men├╝l├╝ kahvalt─▒s─▒n─▒. Asla b─▒rakmayaca─č─▒na dair de s├Âz verdi ve annesini haz─▒rlamaya ba┼člad─▒. ├ľnce bir banyo yapt─▒rmak istedi; l├ókin evde ne kombi vard─▒ ne de ┼čofben? A┼ča─č─▒ya indi ve emektar oca─č─▒ yakt─▒. ├çocukluk y─▒llar─▒ndaki gibi iki tu─čla ├╝zerine i├ži su dolu bir teneke koydu. Babas─▒n─▒n dedesi i├žin yapt─▒─č─▒ o emektar iskemleyi ├žekip ate┼čin ba┼č─▒na oturdu. Ba┼č─▒n─▒ iki elinin aras─▒na ald─▒ ve kalbini bu kadar ta┼čla┼čt─▒ran sebepleri d├╝┼č├╝nmeye, tahlil etmeye ba┼člad─▒.

Han─▒m─▒n─▒ arad─▒. Annesi i├žin elbise ve baz─▒ ihtiya├žlar i├žin sipari┼č verdi. Han─▒m─▒ gelince;

ÔÇťHan─▒m, senden ilk defa kendim i├žin bir ┼čey isteyece─čim…ÔÇŁ dedi ve olanlar─▒ anlatt─▒.

Han─▒m─▒ bir s├╝re sessizce bekledikten sonra ├╝zerine d├╝┼čeni yapmay─▒ kabul etti. Hem beyinin o duygulu ciddiyeti, hem de kay─▒nv├ólidesinin peri┼čan h├óli onu da ├žok etkilemi┼čti. Neticede her insan bir vicdan ta┼č─▒yordu.

Su haz─▒r olunca beraber anac─▒─č─▒na g├╝zel bir banyo yapt─▒rd─▒lar. Tertemiz k─▒yafetler giydirdiler. Annesi ilk ├Ânce gitmek istemese de o─člunun ve gelinin ─▒srar─▒ ├╝zerine kabul etti. Tam kap─▒dan ├ž─▒karken aya─č─▒yla emektar iskemleyi yoklad─▒. Bulamay─▒nca;

ÔÇôO─člum burada eski bir iskemle olmas─▒ l├óz─▒md─▒. Nerede acaba?

ÔÇô─░├žeride ana. Ben ate┼či yakt─▒─č─▒mda ├╝st├╝ne oturup beklediydim.

ÔÇôOnu da yan─▒m─▒za alsak olur mu o─člum? Babac─▒─č─▒n son nefesini kuca─č─▒mda verirken ben o iskemleye oturuyordum.

YusufÔÇÖun g├Âzya┼člar─▒ sel olmu┼čtu. Kendi kendine;

┬źKa├ž y─▒ld─▒r neredeydin sen? Bu yapt─▒─č─▒n hangi evl├ótl─▒k anlay─▒┼č─▒yla a├ž─▒klanabilir?┬╗ diye kah─▒rland─▒.

Anac─▒─č─▒n─▒ ├Âzenle bindirdi arabaya. Mahallenin muhtar─▒na ├╝zerinde; ┬ź├çolak HaticeÔÇÖye┬╗ yaz─▒l─▒, i├žinde;

ÔÇťHatice Han─▒m! Anneme yapt─▒─č─▒n─▒z hizmetler i├žin minnettar─▒m. L├╝tfen beni aray─▒n… Ben de bir mukabelede bulunmak istiyorum.ÔÇŁ yaz─▒l─▒ bir not b─▒rakt─▒.

Ve y─▒llar─▒n h├ót─▒ras─▒n─▒ ard─▒nda b─▒rakarak, bir daha asla yaln─▒z b─▒rakmayaca─č─▒ anac─▒─č─▒ ile birlikte yola ├ž─▒kt─▒…