E─×─░T─░M Z├éY─░├éTI!

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

f_garcan-SAYI121

G├╝ne┼čin ilk ─▒┼č─▒klar─▒ ile birlikte evde ola─čan├╝st├╝ bir hareketlilik ba┼člam─▒┼čt─▒. Tepsi tepsi b├Ârekler ve baklavalar… ├çe┼čit ├že┼čit yemekler… Renk renk ┼čerbetler…

Yak─▒n akraba da tek t├╝k gelmeye ba┼člam─▒┼čt─▒. Her gelen, koltu─čunun alt─▒na ├žam sak─▒z─▒ ├žoban arma─čan─▒ bir hediye s─▒k─▒┼čt─▒r─▒p gelmi┼čti. Ne de olsa s├╝l├ólenin ilk ├╝niversite mezunu genci, askerden gelecekti.

FeyzullahÔÇÖ─▒ ├žocuklu─čundan beri akrabas─▒, k├Âyl├╝s├╝ herkes ├žok severdi. ├çok sevecen, candan, i├žten bir delikanl─▒yd─▒. Okumu┼č, adam olmu┼čtu. ┼×imdi de askerlik vazifesini tamamlam─▒┼č d├Ânecekti.

Annesinin keyfine diyecek yoktu. Gururu da─člarla yar─▒┼č─▒yordu. K├╝├ž├╝k k─▒z karde┼či ise heyecandan yerinde duram─▒yordu. K├Ây├╝n minib├╝s├╝n├╝ uzaktan g├Ârece─či bir tepeye ├ž─▒km─▒┼č, bir o yana bir bu yana ko┼čturuyordu.

Birka├ž saat i├žerisinde evin salonu, bah├žesi; misafirlerle dolmu┼čtu. G├Ârenler; ÔÇťBu evde bir cemiyet var herh├óldeÔÇŁ diyorlard─▒. Eni┼čteler, amcalar, day─▒lar, kom┼čular… K├Ây, yak─▒n zamanda b├Âyle bir asker kar┼č─▒lamas─▒na ┼čahit olamam─▒┼čt─▒.

Nihayet minib├╝s uzaktan g├Âr├╝nm├╝┼čt├╝. FeyzullahÔÇÖ─▒n karde┼či u├žarcas─▒na eve ko┼čtu:

ÔÇôAnneee! A─čabeyim geliyooor! Minib├╝s├╝ g├Ârd├╝m! Minib├╝s├╝ g├Ârd├╝m!

ÔÇôTamam k─▒z─▒m, tamam! Baban arad─▒ zaten ┬źyakla┼čt─▒k┬╗ diye. Haydi ┼ču i┼čin ucundan tut bakal─▒m da sofray─▒ yeti┼čtirelim.

ÔÇôTamam anne!

K├Ây minib├╝s├╝n├╝n ┼čof├Âr├╝ jest yapm─▒┼č ve FeyzullahÔÇÖ─▒ evinin ├Ân├╝ne kadar getirmi┼čti. Evin ├Ân├╝ bayram yeri gibiydi. A├ž─▒k├žas─▒ ┼čehir hayat─▒n─▒n kaybolmu┼č de─čerlerine ┼čahit olan Feyzullah da b├Âylesi bir kar┼č─▒lama beklemiyordu. ├çok mutlu oldu. Sadece el ├Âpme fasl─▒, yar─▒m saate kadar s├╝rd├╝.

ÔÇôNiye zahmet ettiniz bu kadar? Ben her birinizin evine gelirdim. Sa─č olun…

Babas─▒, elini FeyzullahÔÇÖ─▒n omzuna atarak misafirleri sofraya davet etti:

ÔÇôHaydi bakal─▒m sofraya! So─čutmayal─▒m yemekleri.

E┼č dost, c├╝mb├╝r cemaat oturuldu sofralara. Sofradakiler bir yandan yemek yiyor bir yandan da FeyzullahÔÇÖ─▒ l├ófa tutuyorlard─▒:

ÔÇôEee anlat bakal─▒m! Nas─▒l ge├žti?

ÔÇôAyazda 4-6 n├Âbeti tuttun mu?

ÔÇôKomutanlar─▒n ├žok d├Âvd├╝ m├╝? Bak do─čru s├Âyle! Aram─▒zda kal─▒r…

Herkes kendince bir muhabbet izh├ór─▒ ├žabas─▒na girmi┼čti. Feyzullah da arada bir, a─čz─▒na bir-iki lokma at─▒yor, misafirlerinin sorular─▒n─▒ cevaps─▒z b─▒rakm─▒yordu. K├╝├ž├╝k k─▒z karde┼či Zeynep, sol koluna yap─▒┼čm─▒┼č iki de bir a─čabeyini ├Âp├╝yordu. Bir soru da o sordu:

ÔÇôA─čabey! En ├žok neyden etkilendin? Hi├ž unutamad─▒─č─▒n bir h├ót─▒ran var m─▒? Anlatsana…

Feyzullah derin bir i├ž ├žekti.

ÔÇôYemekten sonra anlatay─▒m kuzum olur mu?

ÔÇôOlur a─čabey.

Bu arada herkesi ister istemez bir merak sard─▒. ├ç├╝nk├╝ FeyzullahÔÇÖ─▒n y├╝z├╝ birden de─či┼čmi┼čti; ne kadar ├žakt─▒rmamaya ├žal─▒┼čsa da anlayan anlam─▒┼čt─▒.

Sofra kalkt─▒. Babas─▒, ev halk─▒na;

ÔÇôBir kahve yap─▒n bakal─▒m. ┼×├Âyle erkek erke─če bir kahve i├želim.

Bu, ayn─▒ zamanda ÔÇťHan─▒mlar siz kendi aran─▒zda devam edin.ÔÇŁ demekti. Zeynep hemen at─▒ld─▒:

ÔÇôBaba ne olur, ben a─čabeyimin yan─▒nda kalay─▒m!

Babas─▒, FeyzullahÔÇÖ─▒n g├Âz├╝ne bakt─▒. FeyzullahÔÇÖtan gelen k├╝├ž├╝k bir ba┼č onay─▒ndan sonra;

ÔÇôPeki k─▒z─▒m, otur bakal─▒m! Eee o─člum anlat bakal─▒m, merak ettik do─črusu.

Feyzullah, etraf─▒na bir bakt─▒. Her biri ya┼č─▒ kem├óle ermi┼č, sayg─▒de─čer insanlard─▒.

ÔÇô├ľncelikle hepinize te┼čekk├╝r ederim. Zahmet etmi┼č, gelmi┼čsiniz. A├ž─▒k├žas─▒ bu kadar─▒n─▒ beklemiyordum. ├çok memnun oldum. Sizlerin yan─▒nda askerlik h├ót─▒ras─▒ anlatmaktan hay├ó ederim. Sizler benim gibi alt─▒ ay de─čil, belki d├Ârt sene askerlik yapt─▒n─▒z. Sizlerin zaman─▒na g├Âre bizimki askerlik de─čil, gezme say─▒l─▒r. Hele o ├çanakkale sava┼člar─▒na g├Âre, krall─▒k say─▒l─▒r. Ne yalan s├Âyleyeyim, orada ├ž─▒kan zengin men├╝y├╝ ben evimde g├Ârmedim. Her ├Â─č├╝nde en az d├Ârt ├že┼čit yemek vard─▒. ├çanakkaleÔÇÖdeki men├╝: ┼×ekerli veya ┼čekersiz ├╝z├╝m ho┼čaf─▒, ya─čl─▒ bu─čday ├žorbas─▒, yar─▒m veya tam ekmekten ibaretti ve ├žo─ču zaman g├╝nde tek ├Â─č├╝n yemek verilebiliyordu. O da tek ├že┼čitten ib├óret… Bug├╝n elhamd├╝lill├óh, durum ├žok farkl─▒… Ben kilo bile ald─▒m. Her ├Â─č├╝nde kalori hesab─▒ yap─▒l─▒yordu. Yani, var─▒n siz k─▒y├ós edin… Allah devletimize zeval vermesin!

ÔÇô├ém├«n…

ÔÇôBilirsiniz hemen hemen her program─▒n ba┼č─▒nda i├žtim├ó yap─▒l─▒r. Bulundu─čumuz yer ├žok geni┼č bir arazi idi ve etraf─▒ da bir hayli a├ž─▒kt─▒. ├çok so─čuk bir k─▒┼č g├╝n├╝yd├╝, donuyoruz zannettik. Saat 18:00ÔÇÖde ak┼čam yeme─či i├žtim├ós─▒ yap─▒lacakt─▒. ─░├žtim├ó, belki ├╝├ž saati ge├žti. Ayaklar─▒m─▒z─▒ hissetmiyoruz. Hele komutanlara hi├žbir ┼čey soram─▒yoruz. A─č─▒zlar─▒n─▒ b─▒├žak a├žm─▒yor. Onlar da ba┼č─▒m─▒zda ├Âylece bekliyorlard─▒. Bir hayli bekledikten sonra, binba┼č─▒n─▒n postas─▒ yak─▒n arkada┼č─▒m─▒zd─▒, usulca yan─▒m─▒za geldi. F─▒s─▒lt─▒ ile sordum:

ÔÇô─░sa, hay─▒rd─▒r devrem? Neyi bekliyoruz? Sen bilirsin!

ÔÇôDevrem vall├óhi yanl─▒┼č anlamad─▒ysam, askerlerden biri kay─▒p. Onu ar─▒yorlar. Ba┼čka da bir ┼čey bilmiyorum.

ÔÇôNe yani o bulununcaya bekleyecek miyiz? Ba┼č─▒na bir ┼čey gelmi┼č olmas─▒n!

ÔÇôOras─▒n─▒ bilmem! Ama ├Âl├╝s├╝-dirisi fark etmez! O asker bulununcaya kadar buraday─▒z.

Aradan biraz daha ge├žti, belki bir saat kadar daha. ─░sa tekrar geldi:

ÔÇôDevrelerim asker bulundu; ama ├žocuk tuvalette ├Âl├╝ bulunmu┼č. Komutanlar ┼čimdi sebebini ara┼čt─▒r─▒yorlar. Az sonra bizi da─č─▒t─▒rlar. Ba┼čka bir ┼čey ├Â─črenirsem gelirim.

ÔÇôPeki devrem, haber bekliyoruz.

Bizi ├žok ge├žmeden yeme─če ald─▒lar. Yemek yiyece─čiz; ama akl─▒m─▒z o ├žocukta kald─▒. Niye tuvalette ├Âlm├╝┼čt├╝? Gencecik adam! Ne oldu da ├Âld├╝? Neyse ki ─░sa ├žok ge├žmeden geldi:

ÔÇôDevrem haydi gidiyoruz!

ÔÇôHay─▒rd─▒r a─čabey?

ÔÇôYa bizim Binba┼č─▒; ÔÇťO─člum ko┼č, bir hoca falan varsa bul getir!ÔÇŁ dedi.

ÔÇôEee…

ÔÇôSen h├óf─▒z de─čil misin? Akl─▒ma sen geldin, ben de senin ad─▒n─▒ verdim. Haydi ├žabuk!

ÔÇôBen ne yapaca─č─▒m orada?

ÔÇôYapars─▒n bir ┼čeyler gel!

ÔÇôKomutanlar─▒n yan─▒na vard─▒k. ├ťzeri beyaz bir ├Ârt├╝yle ├Ârt├╝lm├╝┼č bir ceset, sedye ├╝zerinde duruyordu. Alay komutan─▒, bir yandan askerlere bir yandan komutanlara k─▒z─▒yordu. Bu arada detay─▒ ├Â─črendim. Da─č─▒t─▒m zaman─▒ idi. Genellikle bizim oradan do─čuya komando olarak da─č─▒t─▒m olurdu. Bu askere de biri: ÔÇťV├╝cudunda derin ameliyat izi ves├óire falan olursa seni komando yapmazlar!ÔÇŁ demi┼č. Beyimiz de tutmu┼č tuvalette birka├ž yerine derin derin jilet atm─▒┼č. Herh├ólde paniklemi┼č. Sonra da kan kayb─▒ndan vefat etmi┼č. Komutanlar da ├žocu─ču bulamam─▒┼č. En son alay komutan─▒ kendisi gezerken kapal─▒ bir tuvaletin ├Ân├╝nde durmu┼č. ÔÇťBu kap─▒ neden kapal─▒?ÔÇŁ diye sormu┼č. Oradakiler de: ÔÇťBozuk efendim!ÔÇŁ demi┼čler. Komutan s─▒k tefti┼č etti─či i├žin g├╝rlemi┼č: ÔÇťDaha d├╝n kontrol ettim, sa─člamd─▒.ÔÇŁ deyip kap─▒y─▒ a├žt─▒rm─▒┼č ve cesedi bulmu┼člar. Hemen doktordu, yak─▒n arkada┼člar─▒yd─▒ derken mesele ayd─▒nlanm─▒┼č.

Komutan beni g├Âr├╝nce;

ÔÇôGel bakal─▒m h├óf─▒z! Mevzuyu ├Â─črendin mi?

ÔÇôEvet komutan─▒m!

ÔÇôNe yapaca─č─▒z ┼čimdi? Bu d├╝ped├╝z intihar! ┼×ehit denmez! Bu kendini yakt─▒, bari geride kalanlar─▒n─▒ yakmayal─▒m!

ÔÇôKomutan─▒m! ─░ntihar durumu net ise yapacak bir ┼čey yok! ─░┼čin di─čer boyutu, bu delikanl─▒ ile All├óh aras─▒nda… Geride kalanlar─▒na; ÔÇťE─čitim z├óyi├ót─▒ÔÇŁ dense en az─▒ndan, olabilir mi? Prosed├╝r├╝ tam bilmiyorum.

ÔÇôG├Âr├╝nen ├Âyle olacak! Hemen bir rapor haz─▒rlas─▒nlar! Sen de yar─▒n cenazeyi teslim etmeye komutanlarla beraber git! Ailesini teskin et!

ÔÇôEmredersiniz komutan─▒m!

Sonra beni kenara ├žekti:

ÔÇôO─člum bu ├žocu─čun burada bir iki hem┼čerisi falan varm─▒┼č, sen onlar─▒ da bul. A─č─▒zlar─▒n─▒ s─▒k─▒ tutsunlar. Garip bir ailenin ├žocu─ču belli, garibim ceh├óletinden yapt─▒ bunu. Sen arkada┼č─▒ olarak gideceksin tamam m─▒? Komutanlar─▒n d─▒┼č─▒nda sadece sen konu┼č!

ÔÇôEmredersiniz komutan─▒m!

Ertesi g├╝n Alay komutan─▒n─▒n dedi─či gibi yapt─▒k. Beni en ├žok y─▒kan, gitti─čimiz yer de aynen buraya benziyordu. Ailesi de senin benim gibi insanlard─▒. ├çok g├╝zel a─č─▒rlad─▒lar bizi. ÔÇťSiz bize ┼čehidimizi getirdiniz.ÔÇŁ diye nas─▒l h├╝rmet ettiler. Tertemiz y├╝rekleri, ├Âyle kelimelerle anlat─▒lacak gibi de─čildi. ─░├žim par├žaland─▒! Kim bilir ne umutlarla g├Âzlediler yolunu…

Geri d├Ânerken g├Ânl├╝mde f─▒rt─▒nalar kopuyordu. Bir ├çanakkale Sava┼č─▒ zamanlar─▒na bak─▒yorum bir de g├╝n├╝m├╝ze. G├╝ya onlar okul okuyamam─▒┼č gen├žlerdi. Ama hen├╝z on be┼č ya┼č─▒nda olanlar─▒ bile, ├Âyle b├╝y├╝k tevekk├╝l sahibi idiler ki ├╝├ž dakika sonra ├Âleceklerini bile bile yar─▒┼č─▒rcas─▒na ├ž─▒k─▒yorlard─▒ cephelere…

Buyur buradan yak! Madd├« imk├ónlar─▒ k─▒yas etsen arada u├žurumlar var. Peki, bu r├╗h├« geri kalm─▒┼čl─▒─č─▒ nereye s─▒─čd─▒raca─č─▒z? Nesil elden gidiyor de─čerli b├╝y├╝klerim. Bunun veb├óli var. ├çok de─čerli bir hocam vard─▒, ┼č├Âyle derdi:

ÔÇťÔÇôEvl├ótlar! Uyku elzemdir. ─░nsan─▒n i┼čini yapabilmesi i├žin uyumas─▒ gerekir, ib├ódet enerjisi i├žin uyku gerekir, ┼čunun i├žin uyku gerekir, bunun i├žin uyku gerekir… Amm├ó kuzular─▒m ev yanarken uyunmaz! Nesil yan─▒yor kuzular─▒m! O y├╝zden size ├žok i┼č d├╝┼č├╝yor! Gecenizi g├╝nd├╝z├╝n├╝ze kat─▒p gayret etmeniz l├óz─▒m. E─čer bir gence yeti┼čir de g├Ânl├╝n├╝ ihy├ó ederseniz, o zaman ben kabrimde rahat uyurum!ÔÇŁ

┼×imdi o hocam─▒n s├Âzleri yank─▒lan─▒yor kulaklar─▒mda. Aman b├╝y├╝klerim! Kahvelerde ├Âld├╝rd├╝─č├╝n├╝z saatlere yaz─▒k. Art─▒k gidin evlerinize, ├žocuklar─▒n─▒zla beraber iki rek├ót namaz k─▒l─▒n, tarihten iki sat─▒r bir ┼čey okuyun.

Eni┼čtesi mahcup bir edayla;

ÔÇôEvl├ót, benim okuma yazmam yok! Ben ne yapaca─č─▒m?

ÔÇôEni┼čte, sen de ├žocu─čuna okut ve h├╝rmetle dinle. ├ç├Âz├╝m ├žok All├óhÔÇÖ─▒n izniyle. Ben de g├╝c├╝m├╝n yetti─čince bu yolda ter d├Âkece─čim. ├çocuklar─▒m─▒z─▒n kendi tarihinden haberi yok. Yoksa askerde ├Âyle tiplere rastlad─▒m ki anlatmaya dilim varm─▒yor. Sanki bizim de─čil de ┬źConi┬╗lerin ├žocuklar─▒ gibiler. Anlatt─▒klar─▒ h├ót─▒ralar─▒ da h├ól hareketleri de seni beni yans─▒tm─▒yor. Gen├žli─čimizin tarihinden ba─č─▒ kopmu┼č, damarlar─▒ kurumu┼č…

K─▒sa bir ara s├╝ren derin sessizli─či dedesi bozdu:

ÔÇôHakl─▒s─▒n evl├ót!

ÔÇôKusura bakmay─▒n! Sizi de b├Âyle efk├órland─▒rd─▒m; ama i├žim yand─▒ de─čerli b├╝y├╝klerim. Haklar─▒n─▒z─▒ hel├ól ediniz.

ÔÇôEsta─čfirullah Feyzullah! Sen hel├ól et! Hakl─▒s─▒n. Baban seni bunun i├žin okuttu. ─░yi ki de okutmu┼č. Allah ondan da senden de r├óz─▒ olsun. ┼×├╝hed├ón─▒n r├╗hu ┼č├ód olsun! Ben inan─▒yorum; bu millet, bu hassasiyete sahip insanlar─▒n omuzlar─▒nda y├╝kseldi ve onlar gibilerin sayesinde d├óv├ós─▒na sahip ├ž─▒kacak. Ac─▒ oldu; ama do─čru s├Âyledin… Allah tekrar tekrar r├óz─▒ olsun…

Misafirler yava┼č yava┼č m├╝saade almaya ba┼člam─▒┼člard─▒. Han─▒mlar─▒n dikkatinden ka├žmayan bir ┼čey vard─▒. Beyler sanki cenaze evinden ├ž─▒k─▒yor gibiydiler. Kimsenin a─čz─▒n─▒ b─▒├žak a├žm─▒yordu. Herkesi u─čurlad─▒ktan sonra babas─▒ FeyzullahÔÇÖ─▒n aln─▒ndan ├Âpt├╝:

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun evl├ót! Seninle gurur duyuyorum. ┼×unu bil: Allah Te├ól├ó em├ónetini al─▒ncaya kadar yan─▒nday─▒m…

ÔÇôEyvallah baba! Ben de ├Âyle…

ÔÇôGer├ži ne faydam dokunur bilmem ama, daima yan─▒nday─▒m.

ÔÇô├ľyle deme baba… ├çanakkale dedik ya, mektep ├žocu─čundan ihtiyar amcalara, yediden yetmi┼če, b├╝t├╝n millet el ele verdi de ├Âyle kovmad─▒ m─▒ d├╝┼čman─▒?.. Herkes elinden geleni yapmal─▒ bug├╝nk├╝ g├Âr├╝nmez d├╝┼čman─▒ kovmak i├žin, herkes…