Y├ťREK YANGINI

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

f_garcan-SAYI120
G├╝ne┼čli bir pazar sabah─▒ idi. Olcay Bey, e┼čiyle birlikte m├╝kellef bir kahvalt─▒ sofras─▒ haz─▒rlad─▒lar. ├çe┼čit ├že┼čit peynirler, g├Âzlemeler, b├Ârekler…

Olcay Bey, usulca o─člunun yan─▒na gitti. M─▒┼č─▒l m─▒┼č─▒l uyuyordu. Bir m├╝ddet hayran hayran seyretti;

ÔÇťNe kadar g├╝zelsin…ÔÇŁ dedi m─▒r─▒ldanarak.

A├ž─▒kta kalan ayaklar─▒;

┬źGel beni g─▒d─▒kla!┬╗ diyordu ├ódeta. Affetmedi tabi├« ki…

ÔÇôBaba! Dur baba! Yapma baba!

ÔÇôKalk─▒yor musun? Kalkm─▒yor musun?

ÔÇôKalkt─▒m! Kalkt─▒m! Dur ne olur!

ÔÇôHadi bakay─▒m! ├çabuk!

ÔÇôBaba, ablam─▒n da ayaklar─▒n─▒ g─▒d─▒klayal─▒m.

ÔÇôTamam gel. ┼×i┼č┼č┼čt…

ÔÇô├ľnce ben!

ÔÇôTamam!

Ev halk─▒ tam kadro sofradayd─▒. Olcay Beyin keyfine diyecek yoktu. Bir baba i├žin mutlu bir aileden daha de─čerli ne olabilirdi ki?

├çocuklar─▒na vakit ay─▒rmak, onlarla oyun oynay─▒p k├╝├ž├╝c├╝k d├╝nyalar─▒n─▒n her karesinde olmak en b├╝y├╝k hayali idi. Kendisi, ailesinden g├Ârememi┼čti; ama o ├žocuklar─▒na ├žok farkl─▒ davranacakt─▒. ├ľyle de oldu.

├çocuklar─▒ ile beraber yazlar─▒ gezilere, kamplara, tatillere; k─▒┼č aylar─▒nda ise sinemaya, tiyatro ve karmakar─▒┼č etkinliklere…

Y─▒llar ge├žti…

├çocuklar─▒n─▒ her t├╝rl├╝ pop├╝ler k├╝lt├╝rden haberdar yeti┼čtiren Olcay Bey, bir baba olarak vazifesini yerine getirmi┼č olman─▒n gururu i├žerisinde birka├ž ay ara ile o─člunu da k─▒z─▒n─▒ da evlendirmi┼čti. Evlilikleri ├žocuklar─▒n─▒n kendi tercihi olmu┼čtu ve kendisi onlar─▒n bu tercihlerine sonuna kadar sayg─▒ ile yakla┼čm─▒┼čt─▒. S├╝re├žte her karar─▒ onlara b─▒rakm─▒┼č, ne al─▒nacaksa hepsini eksiksiz alm─▒┼čt─▒. Art─▒k tek hayali emekli olup tonton bir dede olarak torunlar─▒na vakit ay─▒rmakt─▒.

Aradan hen├╝z yedi-sekiz ay ge├žmi┼čti. Bir ak┼čam vakti, elinde bir valiz k─▒z─▒ ├ž─▒kageldi. G├Âzya┼člar─▒ i├žinde kap─▒y─▒ a├žan babas─▒n─▒n boynuna sar─▒ld─▒:

ÔÇôDayanam─▒yorum art─▒k babac─▒─č─▒m. Art─▒k yapt─▒klar─▒ haddi a┼čt─▒. Ben de kendimi ezdirmedim, ├ž─▒kt─▒m geldim.

ÔÇôEee, ─▒─▒─▒… Tabi├« k─▒z─▒m iyi yapm─▒┼čs─▒n. Ge├ž i├žeri. A─člama art─▒k…

Olcay Bey, ne yapaca─č─▒n─▒ bilemedi. Tek bildi─či biraz sakin olmal─▒yd─▒:

ÔÇôK─▒z─▒m, buyur otur. ─░stersen biraz sakinle┼č. Daha sonra konu┼čal─▒m istersen.

ÔÇôBabac─▒─č─▒m…

K─▒z─▒ g├Âzya┼člar─▒ i├žerisinde g├Â─čs├╝nde a─čl─▒yordu. K─▒z─▒ i├žin bir ┼čey yapamam─▒┼č olmak onu kahrediyordu.

K─▒z─▒ biraz sakinle┼čtikten sonra ba┼č─▒ndan ge├ženleri anlatt─▒.

Olcay Bey ┼ča┼čk─▒nd─▒. Anlat─▒lanlar, bir incirin ├žekirde─čini dah├« doldurmayacak cinstendi. Ne desin… Sabretti:

ÔÇôK─▒z─▒m, ba┼čka bir ┼čey var m─▒ anlataca─č─▒n?

ÔÇôDaha ne olsun baba? Daha ne olsun?

Olcay Bey, s├Âyleyeceklerini yuttu:

ÔÇôEh! Hay─▒rl─▒s─▒ k─▒z─▒m. Zaman her ┼čeyin il├óc─▒d─▒r. Sen odana ge├ž, istirahat ediver. Bakar─▒z bir h├ól ├žaresine…

K─▒z─▒ odas─▒na ge├žtikten sonra e┼či ile birlikte salona ge├žtiler. Saatlerce tek kelime edilmedi. Sabah olmu┼čtu. Patronunu aray─▒p durumu izah etti ve izin istedi.

K─▒z─▒n─▒n moralini d├╝zeltmek i├žin g├╝zel bir kahvalt─▒ sofras─▒ haz─▒rlad─▒lar. Sofran─▒n ba┼č─▒nda dakikalarca beklediler. K─▒zlar─▒n─▒n sofraya oturu┼ču ile kahvalt─▒ya ba┼člamas─▒ bir olmu┼čtu. Hi├ž h├ól-hat─▒r etmemi┼čti:

ÔÇôH─▒mmm… S├╝per olmu┼č anne, ellerine sa─čl─▒k.

ÔÇôAfiyet ┼čeker olsun k─▒z─▒m. Ben sana bunu yapmay─▒ ├Â─čretmi┼čtim. Hi├ž yapmad─▒n m─▒ e┼čine?

ÔÇôNe yapaca─č─▒m be! Hem zaten ├žok erken ├ž─▒k─▒yordu. Bir de o saatte kalk─▒p da ona kahvalt─▒ m─▒ haz─▒rlayacakt─▒m?

Olcay Bey ve e┼či g├Âz g├Âze geldiler. Han─▒m─▒, o an i├žin daha cesurdu:

ÔÇôK─▒z─▒m baban─▒z y─▒llarca sabah ezanlar─▒ ile gitti i┼čine. Ben her g├╝n kalk─▒p ona kahvalt─▒ haz─▒rlad─▒m, hi├ž mi denk gelmedin?

ÔÇôBilmem! Biz uyand─▒─č─▒m─▒zda babam hi├ž evde olmazd─▒ ki. Bir tek pazar g├╝nleri evde olurdu. O zaman da hep o sana yard─▒m ederdi. Bizimki bana hi├ž yard─▒m etmedi ki.

ÔÇôK─▒z─▒m yanl─▒┼č anlama ama; haftan─▒n alt─▒ g├╝n├╝ ben ona kahvalt─▒ haz─▒rlar, ceketini s─▒rt─▒na giydirir, sokaktan ayr─▒l─▒ncaya kadar camdan takip ederdim. O da her f─▒rsatta bana yard─▒m ederdi. Sen bir g├╝n olsun e┼čine kahvalt─▒ haz─▒rlad─▒n m─▒?

ÔÇôNe yani? Ben mi su├žlu oldum ┼čimdi?

ÔÇôYok k─▒z─▒m! Ben sana ├Âyle demek istemedim.

ÔÇôYemiyorum i┼čte! ┼×urada iki lokma bir ┼čey yiyecektim. Onu da…

Olcay Bey, belki de ilk defa ├žok kararl─▒ bir ses tonu ile;

ÔÇťÔÇôK─▒z─▒m otur sofraya ve yeme─čini bitir. Annen sana k├Ât├╝ bir ┼čey s├Âylemedi.ÔÇŁ dedi.

K─▒z─▒ ├žok ┼ča┼č─▒rm─▒┼čt─▒. ├ç├╝nk├╝ babas─▒ndan hi├ž g├Ârmedi─či bir davran─▒┼čt─▒ bu. Babas─▒na d├Ând├╝:

ÔÇôBana destek olaca─č─▒n yerde k─▒z─▒yorsun ├Âyle mi baba?

ÔÇôAsla ├Âyle de─čil! ─░├žinde bulundu─čun durumdan dolay─▒, hen├╝z bir ┼čey s├Âylemedim; ama ac─▒n, sana annene sayg─▒s─▒zl─▒k etme hakk─▒n─▒ vermez!

ÔÇôUmurunuzda bile de─čilim, biliyorum. Yemiyorum i┼čte!

K─▒zlar─▒ odas─▒na ├žekildi ve kap─▒y─▒ kilitledi.

E┼či;

ÔÇťÔÇôBiz ne dedik ki ┼čimdi?ÔÇŁ dedi.

ÔÇôDur bakal─▒m! B─▒rakal─▒m kendi h├óline. Ne yapt─▒─č─▒n─▒n fark─▒nda de─čil!

Bir kap─▒ zili hi├ž ac─▒ ac─▒ ├žalar m─▒? ├çalm─▒┼čt─▒ i┼čte. Gecenin yar─▒s─▒ idi. Olcay Bey, apar topar kap─▒ya geldi:

ÔÇôKim o?

ÔÇôBenim baba!

ÔÇôO─člum! Ho┼č geldin.

ÔÇôMaalesef baba, pek ho┼č gelemedim.

ÔÇôGel bakal─▒m. Buyur, i├žeri ge├ž hele.

Olcay Bey: kalbi bir k├Ât├╝ haberi daha kald─▒rabilir miydi, bilemedi.

ÔÇôBuyur evl├ód─▒m. Hele bir soluklan.

Zilin sesini duyan, e┼či ve k─▒z─▒ da kalkm─▒┼čt─▒. Salonda topland─▒lar. Kimseden ├ž─▒t ├ž─▒km─▒yordu. Bir s├╝re ├Âylece beklediler. Evin han─▒m─▒ sessizli─či bozmak i├žin ilk giri┼čimde bulunand─▒:

ÔÇôBen bir kahve yapay─▒m.

ÔÇôYap, yap han─▒m, iyi olur.

Olcay Bey, ├žok tedirgindi:

ÔÇôO─člum, ne oldu─čunu anlatmak ister misin?

ÔÇôA├ž─▒k├žas─▒ hi├ž konu┼čmak istemiyorum; ama vakitlice bilmenizde fayda olur. ─░┼čten gelirken e┼čime bir s├╝rpriz yapmak istedim. Kendisine bir hediye ald─▒m. Eve girerken de usulca girdim. Telefonla konu┼čuyordu ve beni fark etmedi. Bir m├╝ddet dinledim. Mevzunun ├╝zerine gidince de bir ba┼čkas─▒yla g├Âr├╝┼čt├╝─č├╝n├╝ ├Â─črendim. O da k─▒v─▒rmad─▒, benim kendisi ile yeterince ilgilenmedi─čimden dem vurarak ba┼člad─▒ anlatmaya… Neymi┼č efendim:

┬źBen hep arkada┼č─▒mla tak─▒l─▒yormu┼čum da falan fil├ón…┬╗ Asl─▒nda ├žok ┼čey yapacakt─▒m; ama sonu├ž de─či┼čmeyecekti. Haz─▒rlanmas─▒n─▒ s├Âyledim ve babas─▒n─▒n evine b─▒rakt─▒m. Yaln─▒z kalsam kafay─▒ yerdim. Ben de kendimi sizin yan─▒n─▒za att─▒m. Galiba en iyisi bu…

Olcay Bey ve e┼činin g├Âzleri kan ├žana─č─▒na d├Ânm├╝┼čt├╝. Birbirlerine ac─▒ ac─▒ bakt─▒lar. Olcay Bey;

ÔÇôElbette en iyisini yapm─▒┼čs─▒n o─člum. Peki, ailesine bir ┼čey s├Âyledin mi?

ÔÇôHay─▒r.

ÔÇôBenim konu┼čmam─▒ ister misin?

ÔÇôSen daha iyi bilirsin baba. Bence de senin araman iyi olur. Ben ┼čimdi sinirlenir k├Ât├╝ ┼čeyler s├Âylerim!..

ÔÇôTamam o─člum.

Olcay Bey, art─▒k s├╝k├╗netinin s─▒n─▒rlar─▒n─▒ zorluyordu. Son bir hamle ile d├╝n├╝r├╝n├╝ arad─▒ ve olanlar─▒ anlatt─▒. Kar┼č─▒ taraf da durumun asl─▒nda biraz farkl─▒ oldu─čunu, k─▒zlar─▒n─▒n kendince bir ders vermek istedi─čini ve ├Âzel g├Âr├╝┼čmek istediklerini s├Âylediler.

O─člunu ve k─▒z─▒n─▒ odalar─▒na ald─▒. ├çocukluklar─▒ndaki gibi birer ├Âp├╝c├╝k kondurdu yanaklar─▒na. ─░lk defa bir b├╗se bu kadar a─č─▒r gelmi┼čti y├╝re─čine.

E┼čiyle birlikte yine sabah─▒n ilk ─▒┼č─▒klar─▒n─▒ beklediler. Ezan okunmaya ba┼člay─▒nca han─▒m─▒na;

ÔÇťÔÇôBen namaza gidece─čim. Sen de g├╝zel bir kahvalt─▒ haz─▒rla, m├╝mk├╝n oldu─čunca metin olmam─▒z l├óz─▒m. Tek dayana─č─▒m─▒z, y├╝ce Allah! Elbet sabr─▒n─▒ da verir.ÔÇŁ dedi.

Ka├žarcas─▒na ├ž─▒kt─▒ evden. Abdest dah├« alamam─▒┼čt─▒. Caminin ┼čad─▒rvan─▒na vard─▒ ve sakin sakin bir abdest ald─▒. Abdest suyunun de─čdi─či her ├óz├ós─▒, s├╝k├╗n buluyor ve v├╝cudu rahatl─▒yordu. Sanki imd├ód─▒na yeti┼čmi┼čti. ├çoraplar─▒n─▒ giyerken ├žocukluk arkada┼č─▒ rast geldi:

┬şÔÇôHay─▒rd─▒r Olcay? Seni bu vakitte burada pek g├Ârmezdik, ya i┼čte ya evde olurdun. Emekli mi oldun yoksa?

ÔÇôHen├╝z olmad─▒m. ─░zinliyim.

┬şÔÇô─░znin olacak, sen evde duracaks─▒n!

ÔÇôBu sefer ├Âyle de─čil!

Arkada┼č─▒ M├╝cahit Bey, bir terslik oldu─čunu fark etti:

ÔÇôBana bak! Sen iyi misin?

ÔÇôSorma M├╝cahit! ┼×u iki g├╝n, ├Âmr├╝mden ├Âm├╝r yedi.

Olcay Bey, âdeta;

┬źBiri sorsa da i├žimi d├Âksem┬╗ dercesine bir pozisyonda idi. Kad├«m bir dostunun denk gelmesi ├žok iyi oldu.

ÔÇôAnlatsana o zaman be m├╝b├órek! Bana anlatmayacaks─▒n da kime anlatacaks─▒n?

Olcay Bey, olanlar─▒ anlatt─▒. Onlar─▒ nas─▒l yeti┼čtirdi─čini ├žok iyi bilen, M├╝cahit Bey:

ÔÇôSen hakikaten ├žok i├žten yeti┼čtirdin onlar─▒; ama senin de hayat─▒nda olmayan ├žok b├╝y├╝k bir eksiklik onlar─▒n hayat─▒nda misliyle bo┼čluk buldu. Dost ac─▒ s├Âyler karde┼čim, istersen kusura bak! Sen hi├ž ├žocuklar─▒nla iki rek├ót namaz k─▒ld─▒n m─▒?

ÔÇôHay─▒r…

ÔÇô├çocuklar─▒n seni hi├ž iki sat─▒r KurÔÇÖ├ón-─▒ Kerim okurken g├Ârd├╝ m├╝?

ÔÇôHay─▒r.

ÔÇôHani sen sosyal bir babayd─▒n?!. Zaman─▒nda az dil d├Âkmedim sana. Yanl─▒┼č anlama, i├žimin ya─č─▒n─▒ eritmiyorum. Benim de i├žim yand─▒. Evl├ótlar─▒n─▒ evl├ód─▒mdan ayr─▒ tutmam. Ama sosyal faaliyet diye ailecek dizi-film izliyordunuz. ├çocuklar─▒n ne yaps─▒n? Ne g├Ârd├╝lerse orada g├Ârd├╝ler. G├Ân├╝l damarlar─▒ o pislik d├╝nyan─▒n ayarlar─▒ ile beslendi ve hep sen; ┬ź├çocuklar─▒m i├žin daha iyisini yapamad─▒m!┬╗ diye yedin bitirdin kendini. Onlara kanaat etmeyi ├Â─čretmek, hi├ž akl─▒na gelmedi. ┼×imdi onlar ne yaps─▒n? Ne g├Ârd├╝lerse onu yapt─▒lar. Sen ve e┼čin, onlar i├žin hakikaten ├žok fed├ók├órd─▒n─▒z, her ┼čeyi siz yapt─▒n─▒z. Onlara hi├žbir yap─▒lacak i┼č b─▒rakmad─▒n─▒z. Onlar da her i┼čin birileri taraf─▒ndan yap─▒lmas─▒na al─▒┼čt─▒. Hi├žbir sorumluluk vermedin ├žocuklar─▒na! Niye? K─▒yamad─▒n! Ama ┼čimdi kim k─▒yd─▒?

ÔÇôHakl─▒s─▒n a─čabey! Hep derdin de anlamazd─▒m. ┼×imdi geliyor o zamanlar g├Âz├╝m├╝n ├Ân├╝ne… Ne bileyim insan kapt─▒r─▒yor kendini. Efsunlu geliyordu… ├çocuklar─▒m beni seviyor diye…

ÔÇôYahu o─čluna bir fatura ├Âdetmedin. ─░ki ├ž├Âp d├Âkt├╝rmedin. K─▒z─▒n iki g├Âmlek dah├« ├╝t├╝lemedi, ev i┼či nedir bilmedi. Gariplerimin ayaklar─▒ hi├ž yere de─čmedi ki, hep senin omuzlar─▒nda ya┼čad─▒lar. ─░┼čte ┼čimdi bir ┼čeyler yapman gerekiyor.

ÔÇôA─čabey yard─▒m et! ─░├žim kan a─čl─▒yor. ├çocuklar─▒m evde ve benim eve zerre gidesim yok!

ÔÇôGel ├Ânce namaz─▒m─▒z─▒ k─▒lal─▒m. Farza duracaklar neredeyse, vakit geldi.

Namazdan sonra caminin bah├žesine bir banka oturdular. M├╝cahit Bey, saz─▒ eline ald─▒:

ÔÇô┼×imdi azizim! ├ľncelikle m├╝sterih ol. Her ┼čeyin bir ├ž─▒kar yolu vard─▒r. Detayl─▒ bir anlat bakal─▒m…

Olcay Bey bildi─či her ┼čeyi t├╝m tafsil├ót─▒yla ile anlatt─▒.

ÔÇôBak karde┼čim! ┼×imdi ├žocuklar─▒n─▒ kar┼č─▒na al. Bug├╝ne kadar yapamad─▒─č─▒n─▒ yap ve ayaklar─▒n─▒ yere bast─▒r. Elhamd├╝lill├óh, ├╝lkemiz d├«nimizi ya┼čamaya ├žok m├╝sait. D├«nimiz, hayat─▒n her bir karesine ├ž├Âz├╝mler ├╝retmi┼č. Biz l├óy─▒k─▒yla sar─▒l─▒rsak bu ayarlara, All├óhÔÇÖ─▒n izniyle iki d├╝nyada da huzur hi├ž uzak de─čil. Gerekirse d├╝n├╝rlerin ile g├Âr├╝┼čmeye beraber gideriz. Bir de onlar─▒ dinleyelim bakal─▒m. Belki de tablo sand─▒─č─▒n kadar k├Ât├╝ de─čildir. ├çocuklar ister istemez eksik fazla s├Âylemi┼č olabilirler. ┼×imdi, hi├ž durmad─▒─č─▒n kadar sa─člam durman l├óz─▒m. ├ç├╝nk├╝ ├žocuklar─▒n─▒n sana as─▒l ihtiyac─▒ oldu─ču an, ┼ču an…

ÔÇôOlur mu dersin?

ÔÇôNeden olmas─▒n? Hele gidip d├╝n├╝rlerinle bir g├Âr├╝┼čelim. Niyet h├ólis olunca Allah yard─▒m eder. Senin ├žocuklar─▒n, g├╝zel ├žocuklar. Bak g├Âreceksin, sand─▒─č─▒ndan kolay atlatacaks─▒n bu s├╝reci. Haydi, Allah yard─▒mc─▒m─▒z olsun.

ÔÇô─░n┼č├óallah a─čabey. Allah r├óz─▒ olsun. ┼×u kadarc─▒k da olsun ferahlatt─▒n ya…

ÔÇôBu, namaz─▒n bereketi… Sen ve ├žocuklar─▒n bu ipe bir sar─▒l─▒n, tad─▒na vard─▒ktan sonra b─▒rakamayacaks─▒n─▒z zaten. Haydi sel├ómetle…

ÔÇôAllah senden r├óz─▒ olsun a─čabey. Bu iyili─čini hi├ž unutmayaca─č─▒m.

ÔÇôDaha bir ┼čey yapmad─▒k. ─░┼čler tatl─▒ya ba─člans─▒n, g├Âr├╝┼č├╝r├╝z…