S├ťRPR─░Z ─░├ç─░NDE S├ťRPR─░Z

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

Yola ├ž─▒kmak i├žin son haz─▒rl─▒klar yap─▒lm─▒┼čt─▒. Abdurrahman ve Emin, dedelerine s├╝rpriz yapman─▒n heyecan─▒ ile yerlerinde duram─▒yorlard─▒;

ÔÇôHadi baba! Hadi baba! Hemen gidelim!

─░kizlerin babas─▒ Osman Hoca da gerek ┼čahsiyetinin gerekse ├Â─čretmenlik vazifesinin verdi─či titizlikle, i┼či aceleye getirmeden tedbirli hareket ederdi. Yol i├žin her ┼čeyin haz─▒r oldu─čunu kendi test etmeden asla hareket etmezdi. O, yola ├ž─▒kaca─č─▒ zaman; arabas─▒n─▒n bak─▒mlar─▒ yap─▒lm─▒┼č olacak, yol az─▒─č─▒ en ince detay─▒na kadar haz─▒r olacak, gidilecek yerler listelenecek… E┼či Sare Han─▒m ise ├žocuklar─▒n─▒n sab─▒rs─▒zl─▒─č─▒ ile e┼činin ├óhiret sorular─▒ aras─▒nda mekik dokumaktad─▒r. Mesele cidd├«dir. Memlekete gidilecek, kimseye haber verilmeyecek ve dedeye s├╝rpriz yap─▒lacakt─▒r. A─čz─▒ndan tek kelime ka├ž─▒ran─▒n vay h├óline…

Neyse ki yolculuk ba┼člam─▒┼čt─▒.

Osman Hoca, i┼člerin pl├ónlad─▒─č─▒ ┼čekilde gidiyor olmas─▒n─▒n keyfini ya┼č─▒yor ve hissettiriyordu. Mola yerlerine pl├ónland─▒─č─▒ zamanlarda var─▒lm─▒┼č ve namazlar─▒n─▒ g├Ân├╝l huzuruyla k─▒labilmi┼člerdi. Hava kararm─▒┼č, heyecanlar artm─▒┼čt─▒.

─░l├že merkezinden k├Âye giden yol, bir hayli bak─▒ms─▒zd─▒. Dolay─▒s─▒yla olabildi─čince dikkatli gitmek gerekiyordu. Osman Hoca; arabay─▒ gayet dikkatle kullan─▒rken, birden fark edemedi─či derin bir kasise girdi ├ž─▒kt─▒. Daha ne oldu─čunu anlamadan, ara├ž birden oldu─ču yerde durdu. T├╝m elektrik aksam─▒ iptal gibiydi. Ara├žta tek ─▒┼č─▒k yanm─▒yordu. Aile fertleri tedirgin olsa da, Osman Hoca sakindi. Ne de olsa do─čup b├╝y├╝d├╝─č├╝ yerlerdi. Aileyi tok ses tonu ve sakin tav─▒rlar─▒yla sakinle┼čtirdi:

ÔÇôSakin olun! Herh├ólde arac─▒n elektrik sigortas─▒nda bir problem olu┼čtu. ├ľnemli bir ┼čey de─čildir. Ara├žta fener var. Siz o feneri yak─▒n, arabada oturun. ┼×u yak─▒nda Karaa─ča├ž K├Ây├╝ var. Ben gidip bir h├ól ├žaresi bulay─▒m. En k├Ât├╝, bir trakt├Ârle ├žekeriz yak─▒n bir yere.

E┼či Sare Han─▒m, bu zamanlar─▒n vazge├žilmez destek├žisiydi. ─░┼či, pani─če vurmadan;

ÔÇôTamam Hoca; siz gidin bir bak─▒verin. Buralar bildi─čimiz yerler, sen de rahat ol…

Osman Hoca, ara├žtaki yedek feneri alarak bahsi ge├žen k├Âye do─čru yol almaya ba┼člad─▒. ├çocuklu─čunda ve gen├žli─činde ├že┼čitli vesilelerle buralara ├žok├ža geldi─či i├žin araziyi bilirdi. Orman i├žinden k├Âye giden kestirme bir yol biliyordu. Bu y├Ârelerde herkesin bildi─či suyollar─▒ ├žok me┼čhurdu. O patika yollar sayesinde herkes hem suyunu hem yolunu rahat├ža bulurdu. Osman Hoca, bu vesile ile bir nostalji yolculu─ču da yapm─▒┼č olacakt─▒. Elindeki fenerle suyolunu takip ederek ├Ânce ormana sonra da tarlalar─▒n aras─▒na dald─▒.

Gece karanl─▒─č─▒… ─░nsan ister istemez tedirgin oluyordu. Sincaplar─▒n yere d├╝┼č├╝rd├╝─č├╝ kozalaklar─▒n sesleri, c─▒r c─▒r b├Âceklerinin sesleri, ├Ân├╝ s─▒ra u├žu┼čan ate┼č b├Âcekleri, atmosferi tamamen farkl─▒ k─▒lmaya yetmi┼čti. Biraz tedirgin, biraz heyecanl─▒ devam eden bu yolculuk; Osman HocaÔÇÖn─▒n diline ├žocukluk y─▒llar─▒ndaki t├╝rk├╝leri dolam─▒┼čt─▒: ÔÇť├çar┼čambay─▒ sel ald─▒…ÔÇŁ

Hocan─▒n devam─▒nda keyif ald─▒─č─▒ bu yolculuk, bir dere kenar─▒na vard─▒─č─▒nda birden aya─č─▒na dolanan bir ├žift kolla ├žok farkl─▒ bir boyuta ge├žti. Hoca korkudan az kals─▒n bay─▒lacakt─▒. Korku ile feneri elinden d├╝┼č├╝rd├╝. Dereye d├╝┼čen fener i┼č g├Âremez h├óle gelmi┼čti. Hoca ne yapaca─č─▒n─▒ bilemedi. C─▒l─▒z bir ses, i┼čin rengini de─či┼čtirdi:

ÔÇôEvl├ót! Yard─▒m et!

Osman Hoca, hemen e─čildi ve yard─▒m isteyen ki┼činin ellerinden tuttu:

ÔÇôNe oldu size?

ÔÇôEvl├ót beni kurtar! Baltay─▒ aya─č─▒ma ka├ž─▒rd─▒m. Y├╝r├╝yemiyorum… Elim-aya─č─▒m tutmuyor evl├ót!

Osman Hoca, biraz sakinle┼čtikten sonra akl─▒na cep telefonu geldi. Hemen ─▒┼č─▒─č─▒n─▒ yak─▒p yard─▒m isteyen amcan─▒n y├╝z├╝ne tuttu.

ÔÇôTamam amca, in┼č├óallah seni kurtaraca─č─▒m. Sen ┼čimdi konu┼čup kendini yorma! Sadece yaran nerede onu g├Âster.

Yaral─▒ amca kesilen yeri g├Âsterdi. Hoca, ─▒┼č─▒─č─▒ amcan─▒n g├Âsterdi─či yere tutup yaray─▒ inceledi. ├çok derin bir kesikti. Amca; baltay─▒ ka├ž─▒rm─▒┼č, aya─č─▒n─▒ ├žok k├Ât├╝ bir ┼čekilde kesmi┼čti. Hemen m├╝dahale edilmezse amca kan kayb─▒ndan gidebilirdi. Hoca, hemen g├Âmle─čini ├ž─▒kar─▒p tampon yapt─▒. Vazife gere─či; ilk yard─▒m inceliklerini az-├žok biliyordu. Hemen cankurtaran ├ža─č─▒r─▒p yerini tarif etti. Cankurtaran gelinceye kadar da yaral─▒ amcay─▒ kuca─č─▒na alarak yola ├ž─▒kard─▒.

├çok ge├žmeden cankurtaran gelmi┼čti. Amcay─▒ cankurtarana bindirip yan─▒na oturdu. Bu arada akl─▒na, ailesine haber vermedi─či geldi. Hemen e┼čini aray─▒p durumu ├Âzetledi. E┼či ise;

ÔÇôBey! ─░nan─▒r m─▒s─▒n sen aramadan hemen ├Ânce Abdurrahman kurcalarken arabay─▒ ├žal─▒┼čt─▒rd─▒. Sen neredesin peki?

ÔÇôCankurtaranday─▒m, oldu─čunuz yere geldim say─▒l─▒r; ama durum ├žok cidd├«. O zaman biz durmayal─▒m. Sen yava┼č yava┼č arabay─▒ k├Âye g├Ât├╝rebilir misin?

ÔÇôG├Ât├╝r├╝r├╝m in┼č├óallah.

ÔÇôTamam, siz gidin. Ben arar bilgi veririm. Amcay─▒ yaln─▒z b─▒rakmayay─▒m.

ÔÇôTamam Bey. Allah yard─▒mc─▒n─▒z olsun. Allah ├ócil ┼čif├ólar nasip etsin.

Amcay─▒ yaral─▒ bir ┼čekilde hastah├óneye yeti┼čtirmi┼člerdi. Doktorlar hemen gerekli m├╝dahaleyi yap─▒p hastan─▒n durumunu toparlad─▒lar. ├çok kan kaybetti─či i├žin de bir m├╝ddet m├╝┼č├óhede alt─▒nda tutmaya karar verdiler.

Yaral─▒ amca ertesi sabah ancak kendine gelebilmi┼čti. Osman Hoca, geceden ilgili yerlere haber vererek ailesine ula┼čm─▒┼č ve hastah├óneye getirtmi┼čti. Amcan─▒n ├žocuklar─▒ ├žok m├╝te┼čekkir olmu┼člard─▒. Nas─▒l oldu, nas─▒l gitti derken; amca da iyice toparlam─▒┼č muhabbete d├óhil olmu┼čtu:

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun evl├ót! Ak┼čam─▒n karanl─▒─č─▒… Nereden yolun d├╝┼čecek de beni bu h├ólde bulacaks─▒n! Ama ben senin suyolundan do─čru geldi─čini fark ettim, buralar─▒ bilen biri oldu─čunu tahmin ettim ve suyoluna kadar s├╝r├╝nd├╝m. Yaraland─▒─č─▒m yer, suyolundan biraz daha yukar─▒da idi. Allah denk getirecek ya… Her biri, bir sebepler zinciri… Eee sen kimlerdensin bakal─▒m? Hi├ž sormad─▒k bak!

ÔÇôAmca ben sizin k├Ây├╝n yukar─▒s─▒ndaki Hac─▒lar K├Ây├╝ÔÇÖndenim. Babama da ┬źH├óf─▒z┬╗ derler, Molla Hakk─▒lar─▒n H├óf─▒z…

ÔÇôSen Osman m─▒s─▒n yoksa?

ÔÇôEvet! Tan─▒r m─▒yd─▒n babam─▒?

Yaral─▒ amca, bir an duraklad─▒ ve bir m├╝ddet ├Âylece kald─▒. Ard─▒ndan:

ÔÇôAd─▒n─▒ bilirim, o kadar.

Osman Hoca, ne kadar yutmam─▒┼č olsa da ─▒srarc─▒ bir tav─▒r sergilemedi. Muhabbete devam edildi.

Amcan─▒n durumunun normale d├Ând├╝─č├╝n├╝ g├Âr├╝nce Osman Hoca, m├╝saade almak istedi. Amca gitmemesi noktas─▒nda ─▒srar edince de Osman Hoca durumunu anlat─▒p tekrar m├╝saade istedi. Tam kap─▒dan ├ž─▒kacakken Osman HocaÔÇÖn─▒n babas─▒ i├žeri girmek i├žin destur istedi:

ÔÇô─░├žerisi m├╝sait mi acaba? Girebilir miyiz?

Amca, hen├╝z geleni g├Ârmeden ├žok keyifli bir ses tonuyla i├žeri buyur etti:

ÔÇôGel bakal─▒m H├óf─▒z! Molla Hakk─▒lar─▒n H├óf─▒z…

Osman HocaÔÇÖn─▒n babas─▒, yatakta yatan─▒ g├Âr├╝nce yata─č─▒n ba┼č─▒nda bitiverdi ve ellerini s─▒k─▒ca tuttu:

ÔÇô┬źBir yaral─▒ amca┬╗ dedi─či sen miydin S├╝leyman A─čabey?

ÔÇôY├ó H├óf─▒z! ─░┼čte RabbimÔÇÖin g├╝zelli─či! Ne g├╝zel yazm─▒┼č de─čil mi?

ÔÇôVall├óhi ne diyeyim bilmem ki? ┬źYaran olmasayd─▒!┬╗ diyece─čim; ama bilemedim ki, ne desem?

ÔÇô┬źHay─▒r┬╗ de ┬źhay─▒r…┬╗ Ba┼č─▒ndan sonuna kadar hay─▒r…

Son konu┼čulanlar─▒ ikisi d─▒┼č─▒nda kimse anlamam─▒┼čt─▒. Herkes ┼ča┼čk─▒n ┼ča┼čk─▒n birbirine bak─▒yordu. Sessizli─či Osman Hoca bozdu:

ÔÇôBaba siz nereden tan─▒┼č─▒yorsunuz? Ben yak─▒n arkada┼člar─▒n─▒n hepsini tan─▒d─▒─č─▒m─▒ zannediyordum ama…

ÔÇôO─člum S├╝leyman Amcan hari├ž hepsini tan─▒yorsun zaten…

ÔÇôAllah Allah! S├╝leyman Amca…

ÔÇôO─člum, onu tan─▒maman gerekiyordu da onun i├žin.

ÔÇôHay─▒rd─▒r, niye ki?

ÔÇôOtur bakal─▒m, anlatay─▒m. M├╝saade var m─▒ S├╝leyman A─čabey?

ÔÇôSen daha iyi bilirsin H├óf─▒z!

ÔÇôEsta─čfirullah… O─člum sen y─▒llar ├Ânce ─░stanbulÔÇÖda ├Â─čretmen lisesini kazand─▒─č─▒n zaman─▒ hat─▒rlars─▒n. Durumumuz ├žok zay─▒ft─▒. Tarhanaya, bulgura t├ólim etti─čimiz g├╝nlerdi… Sen okulu kazand─▒n, ├žok hevesliydin; ama benim senin cebine koyacak be┼č kuru┼čum yoktu. Bir vesile S├╝leyman A─čabey duruma t├╝m detaylar─▒yla v├ók─▒f oldu. O zamanlarda da durumu iyiydi ├žok ┼č├╝k├╝r. Elini omzuma koydu:

ÔÇťHoca dert etme ne olur! Biz var─▒z elhamd├╝lill├óh! Ben, ├žocuk maa┼č sahibi oluncaya kadar sana yard─▒mc─▒ olaca─č─▒m. Ayl─▒k muntazam para g├Ândeririz. A├ž da a├ž─▒k da b─▒rakmay─▒z All├óhÔÇÖ─▒n izniyle… Yaln─▒z tek ┼čart─▒m var: ├çocuk beni bilmeyecek! Beni asla tan─▒mayacak! Okur, b├╝y├╝k adam olur in┼č├óallah. Emin ol, memleket ├žok fayda g├Âr├╝r elinden. Belki bizim de tutunacak dal─▒m─▒z olur. Mesele kapanm─▒┼čt─▒r. Haydi, m├╝b├órek olsun!ÔÇŁ dedi.

Dinleyenler, Cen├ób-─▒ HakkÔÇÖ─▒n takdiri kar┼č─▒s─▒nda hayranl─▒klar─▒n─▒ gizleyemediler. Bu arada S├╝leyman Amca yatt─▒─č─▒ yerden s├Âz ald─▒:

ÔÇôDaha bitmedi. Tecell├« olacak ya! Ben de bug├╝n a─ča├ž budarken kendi kendime s├Âylenip duruyordum:

ÔÇťEvl├ótlar paray─▒ buldu, ba─ča-bah├žeye u─čramaz oldu. Hepsi ayr─▒ ter├óne, ayr─▒ bah├óne… Burada ├Âlsek kalsak, kimsenin haberi olmayacak! Y─▒llarca u─čra┼č-didin… Adamlar yer be─čenmiyor, i┼č be─čenmiyor yahu…ÔÇŁ Ama m├ónev├« evl├ód─▒ hi├ž d├╝┼č├╝nmemi┼čtim. Takdire r─▒z├ó gerek! O, en iyisini bilir. Takdir, i┼čte! Adam─▒ kilometrelerce ├Âteden kald─▒r─▒r, getirir, da─č─▒n ba┼č─▒nda imd├óda yeti┼čtirir. Yeter ki samimiyet olsun… Ben bu delikanl─▒y─▒ unutmu┼čtum bile… Ama her ┼čeyi g├Âren; istikb├ólimizi, ├Âncemizi ve sonram─▒z─▒ hakk─▒yla bilen biri var… Gel de bu tablo kar┼č─▒s─▒nda ┼č├╝kretme! Gel de aln─▒n─▒ secdeden kald─▒r, kald─▒rabilirsen. Ne kadar ┼č├╝kretsek az. Hele bu delikanl─▒y─▒ b├Âyle i┼č-g├╝├ž, ├žoluk-├žocuk sahibi g├Ârmek var ya… Bu duyguyu kelimelerle ifade etmek m├╝mk├╝n de─čil…

Allah vesile olanlardan da senden de râzı olsun evlât!