KIRIK SANDIK…

M. Ali E┼×MEL─░ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com

Yol kenar─▒nda gelenin ge├ženin aya─č─▒na tak─▒lan, k─▒r─▒k bir sand─▒k vard─▒. Ka├ž ki┼čiyi yere d├╝┼č├╝rd├╝. Ka├ž ki┼čiyi t├Âkezletti. Bir s├╝r├╝ ├óh ald─▒, y─▒─č─▒nla k├Ât├╝ s├Âz i┼čitti. Fakat h├ól├ó kald─▒r─▒m─▒n ├╝zerinde duruyor, hi├žbir yere ayr─▒lm─▒yordu. En sonunda kald─▒r─▒m ta┼člar─▒ndan biri ├Âfkeden patlad─▒:

ÔÇťÔÇôGidi k─▒r─▒k sand─▒k! Nedir insanlara da bana da ┼ču ├žektirdiklerin? Yeter art─▒k, ├žek git tepemden!ÔÇŁ

Bu feryâda kırık sandık sadece dudak büktü:

ÔÇťÔÇôSenin de─čerin, hepimizi ba┼č─▒nda ta┼č─▒mak de─čil mi?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô├ľyle de, karma┼ča i┼čin tad─▒n─▒ bozuyor!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôBen karma┼ča fil├ón ├ž─▒karm─▒yorum ki!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôNas─▒l ├ž─▒karm─▒yorsun? Gelene tak─▒l─▒yor, ge├žene ├želme vuruyorsun.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôHay─▒r, aksine! Gelen ge├žen bana ├žarp─▒yor, beni tekmeliyor. Ne yapay─▒m, bende birazc─▒k derslerini vermeye ├žal─▒┼č─▒yorum.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôBu nas─▒l ders? Ortada benim can─▒m ├ž─▒k─▒yor!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôHele kald─▒r─▒m ta┼č─▒! Y├╝r├╝yenlerle benim aramdaki meseleden senin can─▒na ne?

ÔÇťÔÇôG├Ârm├╝yor musun? Ayaklar; senin y├╝z├╝nden d├╝zg├╝n y├╝r├╝yemeyince benim ├╝st├╝me y─▒k─▒l─▒yor, ters bas─▒yor, k├Ât├╝ darbeler vuruyor ve olan hep bana oluyor. Bak omuzum k─▒r─▒ld─▒, ba┼č─▒m ├žatlad─▒, s─▒rt─▒m m─▒c─▒ra d├Ând├╝.ÔÇŁ

K─▒r─▒k sand─▒k, dikkatle bak─▒nca hak verdi:

ÔÇťÔÇôAsl─▒nda hakl─▒s─▒n da…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôDaÔÇÖs─▒ dahas─▒ var m─▒ bunun?ÔÇŁ

O esnada yine oradan ge├žen ba┼čka ayaklarla yeni bir karga┼ča ya┼čayan ve alabora olmu┼č bir kay─▒─ča d├Ânerken rakibini de tepetaklak d├╝┼č├╝ren k─▒r─▒k sand─▒k bo─čuk bir sesle cevap verdi:

ÔÇťÔÇôDahas─▒ i┼čte ey kald─▒r─▒m ta┼č─▒! ┼×u ak─▒ls─▒z ayaklardan neler ├žekti─čimi g├Ârm├╝yor musun?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôNe ├žekmesi, ├žektiriyorsun sadece.ÔÇŁ

K─▒r─▒k sand─▒k, boynundaki yeni ├žatla─č─▒n g─▒c─▒rt─▒lar─▒yla ac─▒ ac─▒ g├╝ld├╝:

ÔÇťÔÇôNihayet sadede geliyorsun da, yanl─▒┼č g├Âr├╝yorsun h├ól├ó!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôNedenmi┼č o?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôBak─▒yorsun, fark etmiyorsun! Fakat bilesin ki, ┼ču ayaklara ├žektiren ben de─čilim. Bil├ókis kendi kafalar─▒ ve elleri. ├ç├╝nk├╝ beni buraya onlar att─▒. Kafalar─▒ da ak─▒l edip kald─▒rmad─▒. H├ól├ó da kald─▒rm─▒yor. Bu durumda ben de senin gibiyim. Biri kald─▒rmadan kendi kendime k─▒p─▒rdama imk├ón─▒m yok. Mal├╗m senin de yok. ├ç├╝nk├╝ biz ayakl─▒ varl─▒klar de─čiliz. Yoksa senin tepende horon tepmek bana zevk vermiyor. Hem sen y─▒pran─▒yorsun, hem ben. Hem de beni buradan kald─▒rmayan ayaklar─▒n elleri ve kafalar─▒.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôGaliba do─čru s├Âyl├╝yorsun. Peki; neden kimse seni de, beni de ve kendini de bu eziyetten kurtarm─▒yor.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôSebebi uzun. Yine de ge├ženlerde kulak misafiri oldu─čum bir konu┼čmay─▒ aktaray─▒m istersen. O zaman daha iyi anlars─▒n.ÔÇŁ

Aralar─▒ndaki didi┼čme, yava┼č yava┼č dostlu─ča d├Ân├╝yordu.

K─▒r─▒k sand─▒k, duyduklar─▒n─▒ tam anlatacakt─▒; ├╝zerinden yeni bir kalabal─▒k grup daha ge├žti. Tabi├« ayn─▒ ┼čeyler ya┼čand─▒. Ayn─▒ karga┼ča. Ayn─▒ ba─č─▒rt─▒lar. Ayr─▒ca yere d├╝┼čen birinin kolu fena burkulmu┼čtu. H─▒rsla k─▒r─▒k sand─▒─č─▒n ├╝st├╝ne ├ž─▒kt─▒ ve m─▒nc─▒klay─▒ncaya kadar tepindi, tepindi, tepindi. ─░yice ├ži─čnedi. Yan─▒ndakilerden biri koluna girdi:

ÔÇťÔÇôBu kadar yeter!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôYetmez! H─▒nc─▒m─▒ alamad─▒m.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôSu├ž bu k─▒r─▒k sand─▒─č─▒n de─čil ki. Onu buraya atan─▒n. Sonra da kald─▒rmayan di─čerlerinin.ÔÇŁ

Beriki ├Âfkeyle kar┼č─▒ ├ž─▒kt─▒:

ÔÇťÔÇôNiye kald─▒rs─▒nlar? Atan atmas─▒n can─▒m! Kim att─▒ysa onun kald─▒rmas─▒ gerek. Ba┼čkalar─▒ enayi mi?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôDe─čil ama ba┼čkalar─▒ da bundan zarar g├Âr├╝yor. Gel biz kald─▒ral─▒m ┼čunu.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôHay─▒r olmaz. Olan oldu bir kere. Zarar g├Ârd├╝m, kolum burkuldu. Bunca k├Ât├╝l├╝─če kar┼č─▒ bir de iyilik yapamam art─▒k.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇô├ľyle ama hi├ž olmazsa ba┼čkas─▒ d├╝┼čmesin!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôD├╝┼čerse d├╝┼čs├╝n, ben d├╝┼čt├╝m ya. Hem buraya atan ben olmad─▒─č─▒ma g├Âre…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôO zaman bari ben kald─▒ray─▒m m├╝saade et.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôO da olmaz. Kan─▒ma dokunur. K├╝serim. Ba┼č─▒ma bu i┼či a├žan ┼ču bel├óy─▒ kim haz─▒rlad─▒ysa o temizlesin. Biz elimizi bile s├╝rmeyece─čiz.ÔÇŁ

Di─čer bir ┼čah─▒s araya girdi:

ÔÇťÔÇôEvet evet, ba┼čkas─▒n─▒n rez├óletini biz mi s├╝p├╝rece─čiz? Olmaz ├Âyle ┼čey!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôAtan nerde, kim?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôNerde olursa, kim olursa olsun, gelsin g├Ârs├╝n, halletsin!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôOlmayacak i┼č.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôOlsun efendim, olsun. Benim can─▒m yand─▒ktan sonra onu-bunu mu d├╝┼č├╝nece─čim bir de?ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôYahu biraz ak─▒ll─▒ olal─▒m.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôAk─▒ll─▒ olal─▒m da, biraz da ba┼č─▒m─▒za gelene g├Âre hareket edelim. Kim yolu da─č─▒tt─▒ysa d├╝zeltmesini de o yaps─▒n!..ÔÇŁ

Di─čerleri de buna kat─▒ld─▒:

ÔÇťÔÇôEvet o yaps─▒n!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôO yaps─▒n!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôO yaps─▒n!..ÔÇŁ

Do─čruyu tavsiye eden adam yaln─▒z kald─▒. Herkesin y├╝z├╝ne ├╝zg├╝n ├╝zg├╝n bakt─▒;

ÔÇťÔÇôSiz ne derseniz deyin, siz nas─▒l d├╝┼č├╝n├╝rseniz d├╝┼č├╝n├╝n, bir ┼čey diyemem. Fakat ben vazifemi yapaca─č─▒m. ├ç├╝nk├╝ yoldan eziyet verici bir ┼čeyi kald─▒rmak ├«man meziyeti.ÔÇŁ dedi ve k─▒r─▒k sand─▒─č─▒ kald─▒r─▒m─▒n ├╝st├╝nden uygun bir k├Â┼čeye ├žekti, sonra y├╝r├╝d├╝ gitti.

Ona itiraz edenler, arkas─▒ndan bir m├╝ddet sessiz kalakald─▒ysa da birisi yine ortam─▒ kar─▒┼čt─▒rd─▒:

ÔÇťÔÇô├çok bilmi┼č herif! Onun gibiler olduk├ža, yola durmadan b├Âyle k─▒r─▒k sand─▒k atanlar da t├╝kenmez. O enayiler y├╝z├╝nden yolu bat─▒ran ars─▒zlar da artar, bir t├╝rl├╝ yola gelmez.ÔÇŁ

Beriki tasdikledi:

ÔÇťÔÇô├çok do─čru. ├ľyleyse k─▒r─▒k sand─▒─č─▒ gerisin geri yola atal─▒m. As─▒l atan kim ise gelsin o kald─▒rs─▒n.ÔÇŁ

Kolu burkulan f─▒rlad─▒ ve yine tekme ├╝st├╝ne tekme atarak sand─▒─č─▒ kald─▒r─▒m─▒n ├╝st├╝ne ayn─▒ yere f─▒rlatt─▒.

Biraz ferahlam─▒┼č vaziyette tam ayr─▒l─▒yorlard─▒ ki, az evvel aralar─▒nda olup da sand─▒─č─▒ yoldan alan ┼čah─▒s geri d├Ând├╝. Anla┼č─▒lan bas├«retli bir kimseydi. Olanlar─▒ g├Âr├╝nce ├ódeta kahroldu:

ÔÇťÔÇôEfendiler, bu yapt─▒─č─▒n─▒z insanl─▒─ča s─▒─čd─▒ m─▒? Atan ┼čahsa demincek o kadar s├Âvd├╝n├╝z. ┼×imdi ise sizin ondan ne fark─▒n─▒z kald─▒? Ben eziyeti yoldan kald─▒rd─▒m. Niye tekrar yola att─▒n─▒z?ÔÇŁ

Oradaki herkes sustu. Fakat i├žlerinden ars─▒z bir ├ženebaz, hoplad─▒:

ÔÇťÔÇôBirader; biz sana, senin ┼ču davran─▒┼č─▒n bu i┼či ilk yapanlar─▒ azd─▒r─▒r ve art─▒r─▒r demedik mi? Anlasana, biz onlara ders vermek istiyoruz.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôYahu nas─▒l bir ders bu? Y├╝zlerce insan─▒ cezaland─▒rarak kime ders? Atan adam belki buradan hi├ž ge├žmeyecek bir daha. Hi├ž g├Ârmeyecek olanlar─▒… B├Âyle l├ók─▒rd─▒lara nas─▒l kap─▒l─▒yorsunuz anlam─▒yorum. ├çekilin kenara…ÔÇŁ

─░nsafl─▒ adam, tekrar k─▒r─▒k sand─▒─č─▒ yerden al─▒p yine uygun bir kenara b─▒rakt─▒ ve ├╝z├╝nt├╝ i├žinde yoluna devam etti. Bir daha ayn─▒ hatay─▒ yapmazlar d├╝┼č├╝ncesiyle de art─▒k geri d├Ânmedi.

Fakat…

Berikiler ne yaz─▒k ki ayn─▒ ars─▒zl─▒─č─▒ tekrar sergilediler. Ayn─▒ ┼čekilde s├Âylendiler:

ÔÇťÔÇôBu i┼či kim bozduysa d├╝zeltmeyi de o yaps─▒n, ba┼čkas─▒ de─čil, yoksa herkes yola sand─▒k da atar le┼č de.ÔÇŁ

Yine ayn─▒ tasdikler y├╝kseldi:

ÔÇťÔÇôEvet evet, o yaps─▒n!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôO yaps─▒n!ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôO yaps─▒n!ÔÇŁ

Bu ba─č─▒rt─▒lar kesilip vakit ilerledi─činde kald─▒r─▒mda kimse kalmam─▒┼čt─▒. K─▒r─▒k sand─▒k, ├╝zerinden tonlarca a─č─▒rl─▒kta dozerler ge├žmi┼č gibi pestil vaziyetindeydi art─▒k. Nefes alacak mec├óli bile kalmam─▒┼čt─▒. Toparlanmak istedi, ba┼čaramad─▒. Pelte bir h├ólde konu┼čmaya ├žal─▒┼čt─▒:

ÔÇťÔÇô─░┼čte ey kald─▒r─▒m ta┼č─▒! Herh├ólde anlatmama gerek kalmad─▒. Ger├že─či g├Âzlerinle g├Ârd├╝n. Herkes ┬źo┬╗ diye birini su├žluyor ve ┬źo┬╗ndan bekliyor ├ž├Âz├╝m├╝. Fakat o denilen o, me├žhul durumda. Kimse onu bilmiyor, tan─▒m─▒yor, g├Ârmemi┼č. Ben de tan─▒mam. Ama herkes ┬źo yaps─▒n┬╗ deyip ge├žiyor. Ben de burada kalakal─▒yorum. Karga┼čalar da pe┼č pe┼če devam edip gidiyor. Ayaklar─▒m olsa, ben yapaca─č─▒m ya gerekeni…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôEvet ben de. ┼×imdi ┬źo yaps─▒n┬╗ ifadesinden nefret etmeye ba┼člad─▒m.ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôHaa, bir de ┼ču var: B├╝t├╝n ┬źo yaps─▒n┬╗ diyenler var ya, e─čer ben k─▒r─▒k sand─▒k de─čil de dolu bir sand─▒k olsayd─▒m, beni o zaman kimseye b─▒rakmazlard─▒. Hepsi kendi kapmaya ko┼čard─▒. Ama ne ├žare ki, hem bo┼č, hem de k─▒r─▒k bir sand─▒─č─▒m…ÔÇŁ

ÔÇťÔÇôDesene hayli ├žekece─čimiz var… Hayli ├žekecekler var…ÔÇŁ

Evet;

Farkl─▒ ve ibretli bir ger├žek bu.

Pek ├žok sahadaki i┼čleyi┼člerin h├ól-i p├╝r mel├ólini de g├Âsteren mecazlar aynas─▒.

Uzun tahlile gerek yok.

Yine de baz─▒ p├╝f noktalar─▒n alt─▒n─▒ uzunca ├žizmek l├óz─▒m.

─░lk g├Âze ├žarpan nokta, sorumsuzlu─čun yol a├žt─▒─č─▒ zincirleme aksamalar. Sonra da o aksamalar kar┼č─▒s─▒nda zincirleme ters yakla┼č─▒m ve yanl─▒┼č bak─▒┼člar. Sonra da as─▒l yap─▒lmas─▒ gerekeni ba┼čka gerek├želerin aras─▒nda eritip de sadece bir ki┼činin ├╝zerine i┼č b─▒rak─▒lmas─▒, ├╝stelik ├žo─ču kere de me├žhul ve olmayan bir ki┼činin ├╝zerine. Bir de, ├╝stlenen ├ž─▒ksa bile onun faydas─▒n─▒ hi├že d├╝┼č├╝recek ┼čekilde tuhaf bir mant─▒kla hareket edi┼čler.

Bunlar─▒n hele e─čitimde ya┼čanmas─▒…

Kay─▒p zamanlar, kay─▒p enerjiler, kay─▒p imk├ónlar ve kay─▒p nesiller…

Dolay─▒s─▒yla;

Y─▒─č─▒nla gayretten ├Ânce k─▒r─▒k sand─▒klar hus├╗sundaki ayarlar─▒n ve ┼čuurun do─črulmas─▒ ┼čart. Evet, dolu sand─▒klarda problem yok. Ancak insan─▒ e─čitirken k─▒r─▒k sand─▒klar noktas─▒nda g├╝ndeme d├╝┼čen m├╝┼čkil├ót, s─▒k─▒nt─▒, dert, yo─čunluk, yorgunluk, ├žile, ─▒st─▒rap ve fed├ók├órl─▒k mevzular─▒nda ├žoklar─▒ el ├žekiyor. Ayaklar kafas─▒z y├╝r├╝yor. ┬źHerkes niye, sadece biri yaps─▒n!┬╗ c├╝mlesi fikirleri dolduruyor.

Biri yaps─▒n.

Kim?

O yaps─▒n!

O kim?

Ben de─čil, o!

Hayret! O da; ┬źBen de─čil!┬╗ diyor.

O zaman kim?

Bazen; ┬źhi├ž olmazsa ben┬╗ diyebilenler ├ž─▒kabiliyor. Ama yeterli de─čil. Hedefler a├ž─▒s─▒ndan e─čitimde k├óf├« de─čil bu.

Çünkü;

E─čitim vazifesini bir ki┼či tam ve noksans─▒z yapsa bile, yap─▒lmam─▒┼čtan fark─▒ olmaz.

Çünkü;

E─čitim m├╝┼čterek bir gayretin m├╝┼čterek bir neticesidir. Tek bir gayretin m├╝┼čterek neticesi olmuyor. Olmam─▒┼čt─▒r hi├ž, olmaz da.

Çünkü;

M├╝┼čterek bir ├žal─▒┼čma gerektiren yerde sadece bir ki┼činin gayreti, i┼čin tamam─▒n─▒ noksans─▒z yapsa da yans─▒mas─▒n─▒n noksans─▒z olmas─▒ imk├óns─▒zd─▒r. Yirmi ki┼čilik bir ekipte bir ki┼či her ┼čeyi halletse, i┼č z├óhiren y├╝zde y├╝z tamam olur, fakat neticeye mahiyet olarak yans─▒ma itibar─▒yla ancak y├╝zde be┼čtir. ├çok m├╝kemmel yap─▒lsa bu oran, sadece ├╝├ž-be┼č puan daha y├╝kselme sa─člar o kadar. ├ç├╝nk├╝ muhatapta, onun y├╝zde be┼člik bir istifade alan─▒ vard─▒r. Di─čer y├╝zde doksan be┼člik alan, di─čerleri ile dolacak bir aland─▒r.

Kald─▒ ki, olumlu ve olumsuz davran─▒┼člara tek bir ki┼čiden tepki gelmesi, b├╝y├╝k bir a─č─▒rl─▒k olu┼čturmaz. Buna ba┼čkalar─▒n─▒n tepkisizli─či ve ilgisizli─či de eklenince; okkal─▒ bir ki┼činin en a─č─▒r tesirini bile yok eder, etmese de iyice azalt─▒r. Y├╝zdesi de zaten az olan tesir, sonunda ehemmiyetsiz ve kayda de─čmez bir noktaya kadar d├╝┼čer.

B├Âyledir.

Bir talebenin ─▒slah─▒ veya geli┼čmesi yolunda gerekli ├Âzellikleri ve ba┼čar─▒lar─▒ ger├žekle┼čtirmek i├žin yaln─▒z bir tek hoca ┼čuurla emek veriyor, i┼čin s─▒k─▒nt─▒ ve ├žilelerini g├Â─č├╝sleyici ┼čekilde elini ta┼č─▒n alt─▒na koyuyor da; buna mukabil di─čerleri, sadece politik yakla┼č─▒mlar sergileyerekten ├Â─č├╝t├╝c├╝ ve e─čitici zorluklar─▒n d─▒┼č─▒nda kal─▒yorsa, o talebede arzu edilen netice ve hedef kesinlikle ger├žekle┼čmez. Ger├žekle┼čemez.

Zira ayn─▒ noktaya yirmi tesir l├óz─▒mken tek tesir ne kadar g├╝├žl├╝ de olsa maksad─▒ h├ós─▒l edemez.

Zira talebe, b├Âyle bir e─čitim i┼čleyi┼činde sadece bir ki┼čiye kar┼č─▒ sorumluluk hisseder. On dokuz ki┼čiye kar┼č─▒ da cil├ól─▒ ve politik bir reh├óvetin da─č─▒n─▒kl─▒─č─▒ i├žinde olur. Candan inand─▒─č─▒ ve kabullendi─či meselelerde bile r├╗hunda ve nefsinde bir yapt─▒r─▒m ve m├╝sbet hareketlilik ya┼čamaz.

Bu h├ól, verimsizli─čin ni┼č├ónesi oldu─ču kadar muhatab─▒n ki┼čili─čini de bozucu bir gaflettir. ├ç├╝nk├╝ sadece bir ki┼činin kar┼č─▒s─▒nda dikkatli olup di─čerlerinin yan─▒nda darmada─č─▒n olan bir karakter, bu durumun devaml─▒l─▒─č─▒ neticesinde gitgide m├╝naf─▒kla┼č─▒r, iki y├╝zl├╝, be┼č y├╝zl├╝, on y├╝zl├╝ bir tip olur ├ž─▒kar.

Yani;

Sadece bir ki┼či yan─▒nda d├╝zg├╝n; di─čer ki┼čiler ve ortamlar i├žinde tamamen rastgele ve ipsiz olmak gibi bir vaziyet, nas─▒l bir ├╝retim ortaya koyar? Nezdinde darmada─č─▒n olunan zaman, mek├ón ve ki┼čiler, hayli ├žoksa yeti┼čen taze dima─člar ne kadar mesafe alabilir?

├çok cidd├« d├╝┼č├╝nmek gerek.

B├Âylesi bir h├óle imk├ón tan─▒yan ortamlar, ger├žek bir e─čitim ortam─▒ m─▒d─▒r?

Asla!

Bu hakikati, herkesten ├žok e─čitimcilerin anlamas─▒ zar├╗r├«. Onlar, insan─▒ yeti┼čtiren yeti┼čmi┼čler olmak mecburiyetinde. M├╝┼čterek bir b├╝t├╝nl├╝k ile ├╝st├╝nde durulmas─▒ gereken hususlarda ne olursa olsun duru┼č ve liy├ókat, sab─▒r ve gayret erbab─▒ olmas─▒n─▒ ve ziyan─▒ da k├óra ├ževirmesini bilmeliler.

Tabi├« pirincin ta┼č─▒n─▒ ay─▒klamay─▒, tencereye konmayacak at─▒klar─▒ ├ž├Âpe d├Âkmeyi ve ancak g─▒daya d├Ân├╝┼čecek enerjiyi de muhafazay─▒ idrak ederek…

Bilhassa ┼čuna tam v├ók─▒f olarak:

─░nsan─▒n yeti┼čmesi, do─črular ve hus├╗siyetleri sadece bir ki┼činin talimi ile, yaln─▒z bir ki┼činin u─čra┼čmas─▒ ve duru┼ču ile ger├žekle┼čmez. Bir tane g├╝l ile bahar─▒n gelmeyece─či gibi.

Hâsılı;

E─čitimde do─čru, m├╝sbet ve devaml─▒ olan netice, ancak m├╝┼čterek bir gayretin neticesidir. M├╝┼čterek gayret de, m├╝┼čterek ┼čuur ve m├╝┼čterek mesÔÇÖ├╗liyet titizli─či ister.

Çünkü;

Bir ┼čeyin do─črulu─čundan ├žok, onun ancak m├╝┼čterek bir e─čitim b├╝t├╝n├╝ h├ólinde i┼členmesi ve neticeye d├Ân├╝┼čt├╝r├╝lmesi, hedefleri hayalden hakikate y├╝kseltir. O zaman e─čitim, insan─▒ b├╝t├╝n├╝yle ku┼čat─▒r ve d├Ârt d├Ârtl├╝k bir k─▒vam sergiler. Zemindekini zirvedeki h├óline getirir. Zira m├╝┼čterek gayreti ayn─▒ ┼čuurla ger├žekle┼čtiren yap─▒da yeti┼čmekte olan ki┼či A, B, C, D, E ┼č─▒klar─▒n─▒n her mek├ón, zaman ve ┼čah─▒slar─▒ yan─▒nda da ayn─▒ do─črulu─čun a─č─▒rl─▒─č─▒ ve ge├žerlili─či ile kar┼č─▒la┼čaca─č─▒ndan en nihayet hakikat ve do─črularla ┼čevk ve i┼čtiyak i├žinde harman olur, yo─črulur, pi┼čer…

B├Âylece;

Y├╝ce haslet ve faz├«letler, kald─▒r─▒mlar─▒n ortas─▒nda ayaklar alt─▒nda savrulan k─▒r─▒k sand─▒klara d├Ân├╝┼čmez.

E─čitimde;

Hedeflerin neticeye yans─▒mas─▒ i├žin m├╝┼čterek ve ayn─▒l─▒k i├žerisinde ayn─▒ gayretler, o kadar m├╝himdir ki; Allah bile insan─▒ bu hakikat ├žer├ževesinde ├Â─č├╝tmekte ve e─čitmektedir.

─░nce bir dikkatle kolayca g├Âr├╝l├╝r:

Bir insan─▒n hid├óyeti i├žin Cen├ób-─▒ Hak, tabiri c├óizse il├óh├« bir faaliyet ekibi kurmakta ve onlarla birlikte bir icraat ger├žekle┼čtirmektedir. Ba┼čta Allah olmak ├╝zere nice melekler, kitaplar, peygamberler, m├╗cizeler ve daha bir├žok unsur hep beraber bir b├╝t├╝n h├ólinde insan─▒n hid├óyetine y├Ânelik bir gayretin m├╝┼čterek tecell├«sindedirler. ├ľyle ki, bir ve tek oldu─ču h├ólde Cen├ób-─▒ Hak, gerek azametine gerekse bu ger├že─če i┼čaretle kitab─▒nda yer yer ┬źBiz┬╗ tabirini de kullanmaktad─▒r.

Demek ki, e─čitimde ├žal─▒┼čma b├╝t├╝nl├╝─č├╝ olu┼čturmak; insan─▒ b├╝t├╝n├╝yle e─čitebilmek i├žin olmazsa olmaz bir ┼čart. Yoksa varl─▒─č─▒n e┼črefi ve ahseni derecesinde olan insan, en hay─▒rl─▒ telkinlere ra─čmen de varl─▒─č─▒n esfeli ve erzeli derekesine yuvarlanabiliyor.

Onun i├žin Allah, insan─▒n e─čitimine o kadar ehemmiyet atfetmi┼č ve il├óh├« bir faaliyet ekibi ile onu her y├Ânden hakka ve hayra sevk etmi┼č.

Ayn─▒ do─čruyu Allah;

Bir yandan m├╗cizelerinin diliyle anlatm─▒┼č, bir yandan kitaplar─▒ ile bir yandan da peygamberlerinin ya┼čay─▒┼č g├╝zellikleri ve m├╝kemmel ┼čahsiyetleri ile hem idraklere, hem g├Ân├╝llere sergilemi┼č. Ayn─▒ do─čruda ayr─▒ ayr─▒ vazife yapan pek ├žok unsur ile bir e─čitim b├╝t├╝nl├╝─č├╝ olu┼čturmu┼č ve ki┼čilikleri ├žok ├╝st├╝n nice m├╝thi┼č ├óbide ┼čahsiyetler olarak yeti┼čtirmeyi tahakkuk ettirmi┼čtir. Bu, ayn─▒ zamanda insan─▒n e─čitiminde emsalsiz bir e─čitim metodu ve e─čitimde de semeresi her bak─▒mdan g├Âr├╝lm├╝┼č bir ba┼čar─▒ n├╝m├╗nesidir.

Hakikaten bu ince nokta, tanzim ve b├╝t├╝nl├╝k; m├╝stesn├ó ve g├Âz kama┼čt─▒r─▒c─▒ e─čitim neticeleri do─čurmaktad─▒r. Her bir unsur, vazifesini tam ve liy├ókatle, yani tembellikten uzak bir gayret ve ihmali olmayan bir sorumluk ile yerine getirdi─či nisbette ├Âyle m├╝kemmel ve y├╝ksek neticeler meydana gelmektedir ki, ak─▒llar sadece hayret denizlerine gark olur.

Bunun yolu da her ┼čeyden ├Ânce;

┬źBen de─čil, o yaps─▒n!┬╗ l├ók─▒rd─▒s─▒n─▒ b─▒rakmak.

┼×u idr├ók ile:

Her ┼čeyin yeg├óne h├ókimi ve k─üdiri oldu─ču ve de bir ┼čeyin olmas─▒ i├žin yaln─▒zca ┬źOl!┬╗ demesi k├ófi geldi─či h├ólde Allah bile; g├Âr├╝yoruz ki, insan─▒n ir┼čad ve e─čitiminde m├╝┼čterek bir faaliyet ger├že─čine g├Âre tecell├« olu┼čturuyor. Bu vazifeyi yaln─▒z kitaba y├╝klemiyor. Yaln─▒zca peygambere de. Sadece m├╗cizelere de. Sadece ┬źOl!┬╗ emriyle i┼či ├ž├Âzmek yoluna da gitmiyor. Hepsini bir b├╝t├╝n h├ólinde insan─▒n ak─▒l, fikir ve g├Ân├╝l d├╝nyas─▒na yerle┼čtirerek her zaman ve mek├ónda b├╝t├╝nl├╝k tesiri ve g├╝zelli─či olu┼čturuyor.

Zaten O; vahiy g├Ât├╝r├╝p getirmeyi de bir mele─če, k├óinattaki h├ódiselerin sevk u idaresini de bir mele─če, can almay─▒ da bir mele─če ve daha nice i┼čleri hep birer mele─če yapt─▒rmakla; bizlere hem e─čitim hem organizede uygulamal─▒ ├Ârnekler g├Âstermekte ve ├ódeta bu hususlarda yol-yordam ├Â─čretmektedir.

O, f├óil-i mutlak oldu─ču h├ólde b├Âyle yaparken insano─člu ├óciz-i mutlak olarak bu hususta ba┼čka t├╝rl├╝ hareket ederse, do─čru olur mu?

Kesinlikle olmaz.

Olur diyenler ├ž─▒kt─▒k├ža, yollar k─▒r─▒k sand─▒klarla dolar. O sand─▒klara tak─▒lan ayaklar da sonunda birer k─▒r─▒k sand─▒k h├óline d├Âner ve ├ók─▒bet ate┼čte noktalan─▒r.

Zaten;

Ne diye ┼ču yollar─▒ d├╝nyaya k─▒r─▒k sand─▒k,
├ťzerinde y─▒─č─▒ld─▒ bir s├╝r├╝ k─▒r─▒k sand─▒k!.. (Seyr├«)

Ne diyelim;

K─▒r─▒k dolu k├Âr nefsin hayat budur sand─▒─č─▒,
Bari sa─člam teslim et, g├Ân├╝l denen sand─▒─č─▒… (Seyr├«)

Çünkü bizden istenen;

F├ón├«den ebediyete k─▒r─▒k sand─▒klar de─čil, g├Ân├╝l g├Ân├╝l dolu sand─▒klar…

Sa─člam ve dolu sand─▒klar…

Ayak alt─▒nda de─čil, ba┼č ├╝st├╝nde ta┼č─▒nas─▒ sand─▒klar…