Ebediyet ─░┼čtiy├ók─▒m─▒z─▒n Tez├óh├╝r├╝ ├çOCUKLARIMIZ

Do├ž. Dr. Harun ├ľ─×M├ť┼× harunogmus@yuzaki.com

─░nsan, f├ón├« beden elbisesi i├žinde ebediyet i┼čtiy├ók─▒ duyan bir ruh ta┼č─▒maktad─▒r. Bu sebeple kendisine verilen mahdut ├Âm├╝r i├žerisinde ad─▒n─▒ b├ók├« k─▒lmak i├žin a┼čkla, ┼čevkle ├žabalar.

Ebediyet i┼čtiy├ók─▒, insan─▒n d├╝nyada ├╝retti─či her ┼čeye az veya ├žok tesir eder. ─░lim adamlar─▒n─▒n ve sanatk├órlar─▒n ortaya koyduklar─▒ eserlerde, ticaret erbab─▒n─▒n kazan├žlar─▒nda bu duygunun pay─▒ vard─▒r. Baz─▒lar─▒ yapt─▒klar─▒ i┼člerle sadece bu duyguyu tatmine y├Ânelir ve her ba┼čar─▒da benliklerini g├Âr├╝r. Nefsini d├óima mur├ókabe alt─▒nda bulunduran m├╝ÔÇÖminler ise yapt─▒klar─▒ i┼čleri All├óhÔÇÖ─▒n tevf├«kiyle / muvaffak k─▒lmas─▒yla yapt─▒klar─▒n─▒ ak─▒llar─▒ndan ├ž─▒karmazlar ve ├╝rettikleri hizmetler sebebiyle sonraki insanlardan hay─▒r du├ó almay─▒ ama├ž edinirler. Bu konuda kat─▒ks─▒z bir ihl├ós ve samimiyet i├žinde olup zirveyi yakalayanlar peygamberlerdir. Nitekim S├óff├ót S├╗resiÔÇÖnde Allah Te├ól├ó, Hazret-i Nuh hakk─▒nda;

ÔÇťSonradan gelenler i├žinde ona iyi bir nam b─▒rakt─▒k. B├╝t├╝n ├ólemlerden N├╗hÔÇÖa sel├óm olsun!ÔÇŁ (S├óff├ót, 37/78-79) buyurmu┼č ve Hazret-i ─░brahim, Hazret-i Musa ve Hazret-i H├órun, Hazret-i ─░lyas ve Hazret-i Y├╗nus hakk─▒nda da ayn─▒ ifadeyi kullanm─▒┼čt─▒r.

Demek ki ebediyete duyulan i┼čtiyak; insan─▒n ist├«dat ve kabiliyetine, sahip oldu─ču m├«za├ž ve hedefledi─či amaca g├Âre farkl─▒ neticeler vermektedir. B├╝y├╝k bir sanatk├ór─▒n dev eserler ibd├ó etmesini, ilim ve fikir adamlar─▒n─▒n insanl─▒─ča as─▒rlarca y├Ân vermesini sa─člarken s─▒radan insanlarda ise alel├óde bir ┼čekilde, daha ziyade de madd├« sahada tez├óh├╝r eder.

Ebediyet i┼čtiy├ók─▒n─▒n bir tez├óh├╝r├╝ de ├žocuk edinmektir. ├ç├╝nk├╝ ├žocuk, ├Âl├╝mden sonra insan─▒n ad─▒n─▒n ve h├ót─▒ras─▒n─▒n ya┼čamas─▒n─▒ temin eder. Bu z├óviyeden bak─▒ld─▒─č─▒nda ├žocuklar─▒m─▒z bizim i├žin istikbalden de ├Âte ebed kadar ├Ânemlidir. Bu sebeple ├╝zerlerinde titrememiz, yeti┼čmeleri i├žin ne gerekiyorsa yapmam─▒z gerekir.

├çocukluk, insan─▒n en saf ve en temiz oldu─ču safhad─▒r. Bu sebeple iyi davran─▒┼člar─▒n kazand─▒r─▒lmas─▒ i├žin en m├╝sait zamand─▒r. ├çocukta pazarl─▒k ve ikiy├╝zl├╝l├╝k olmaz. Dolay─▒s─▒yla ├žocuklu─čunda iyi e─čitilen insanlar sa─člam bir karaktere sahip olur.

Ne var ki, -hepimizin ya┼čad─▒─č─▒ ve dolay─▒s─▒yla yak─▒ndan bildi─či ├╝zere- her g├╝zel ├ža─č gibi ├žocukluk ├ža─č─▒ da ├žok h─▒zl─▒ ge├žer. Ya┼č─▒m─▒z─▒n bu kadar ilerlemedi─čini, g├Ârd├╝─č├╝m├╝z bu k├óbusun biraz sonra son bulup parkta veya okulun bah├žesinde uyan─▒verece─čimizi ve kendimizi kayd─▒raktan kayarken, sal─▒ncakta sallan─▒rken, kovalamaca oynarken buluverece─čimizi hangimiz d├╝┼č├╝nmemi┼čtir? Sonunda ac─▒ ger├žekle kar┼č─▒ kar┼č─▒ya kal─▒nca hayatta ger├žekle┼čtiremedi─čimiz ideallerimizden dolay─▒ hay─▒flanmayan─▒m─▒z var m─▒d─▒r? Mill├« ┼čairimiz Mehmed ├ékif bile; ┬źH├╝sr├ón-─▒ M├╝b├«n┬╗ ad─▒n─▒ verdi─či k├╝├ž├╝k bir manz├╗mesinde ┼č├Âyle diyor:

Ba┼člatt─▒─č─▒ g├╝n mektebe, duydum ki, diyordu
Rahmetli babam: ┬ź├édem olur o─člum ilerde┬╗

Annemse, oturmu┼č, pa┼čal─▒klar kuruyordu…
├édemli─či ge├žtik! Pa┼čal─▒k olsun, o nerde?

┼×├╝phesiz Mehmed ├ékif, pa┼čal─▒ktan ├Âte ├╝lkemizin en b├╝y├╝k m├╝tefekkirlerinden biri ve ayn─▒ zamanda adam gibi bir adamd─▒r. Ancak o, ideallerini ├žok y├╝ksek tuttu─čundan ve biraz da tev├ózuundan b├Âyle s├Âyl├╝yor. B├Âylece ├žocuklu─čun ├žok k─▒sa bir zaman dilimi oldu─ču ve birdenbire ge├žti─či, dolay─▒s─▒yla bu safhada yap─▒lmas─▒ gerekenlerin f─▒rsat ge├žirilmeden zaman─▒nda yap─▒lmas─▒ gerekti─či hususunda bize ikazda bulunuyor. Bir sonraki beyitte ise ba┼čka bir ikaz─▒ daha vard─▒r bize:

Âmâli tezâd üzre giderken ebeveynin,
Hep b├Âyle har├ób olmada etf├ól ara yerde!

├óm├ól: Emeller, ama├žlar. etf├ól: ├çocuklar.

Evet; ┬ź├çocukluk devresinde yap─▒lmas─▒ gerekenler f─▒rsat ge├žirilmeden zaman─▒nda yap─▒lmal─▒d─▒r. Ama bunlar yap─▒l─▒rken geli┼či g├╝zel de─čil, belli bir pl├ón ve program d├óhilinde yap─▒lmal─▒d─▒r. Anne bir telden, baba ba┼čka bir telden, okulda ├Â─čretmen daha ba┼čka bir telden ├žalmamal─▒d─▒r.┬╗ diyor ┼čairimiz.

Okulun ├Ânemi asla ink├ór edilemez olsa da ├žocu─čun e─čitiminde ilk ve en ├Ânemli rol aileye aittir. Hususiyle ÔÇťgloballe┼čmeÔÇŁden bahsedilen ├ža─č─▒m─▒zda aileye daha ├žok i┼č d├╝┼čmektedir. ├çevreyi, televizyon ve internet gibi ara├žlar─▒ kontrol edip ├žocuk i├žin s├╝zge├žten ge├žirmek ailenin vazifesidir.

Her ├žocuk, istikbalde bir aile sahibi olacak ve bug├╝n├╝n b├╝y├╝klerinin yerini alacak bir yeti┼čkindir. Cemiyetin en k├╝├ž├╝k yap─▒ta┼č─▒ olan aile i├žinde bug├╝n sa─člam ve ├óhenkli bir ┼čekilde yeti┼čtirilirse gelecekte onun yeti┼čtirece─či fertler de sa─člam olacak, neticede b├╝t├╝n bir milletin istikb├óli g├╝zel olacakt─▒r.

Muallim N├óci merhumun, k─▒z karde┼čine ninni s├Âyleyen bir ablan─▒n dilinden s├Âyledi─či ┼ču m─▒sralar, bu konuyu ┼čiir diliyle ├žok g├╝zel ifade etmektedir:

Hâher! Büyü, bir güzel civan sev
MesÔÇÖ├╗d olacak seninle bir ev

Bir âileyi sen etsen âbâd
Bir d├«gerini ben eylesem ┼č├ód

Her h├ólimizi be─čense ├ólem
Bizden be┼čeriyyet olsa h├╝rrem

Her ├óile bizden ├Ârnek alsa
MesÔÇÖ├╗d familyalar ├žo─čalsa

Her h├óne g├Âr├╝lse p├╝r-meserret
Yâ Rab! Ne kadar büyük saâdet!

h├óher: K─▒z karde┼č. ├ób├ód: M├ómur. h├╝rrem: Mutlu, g├╝le├ž, sevin├žli.
familya: Aile. p├╝r-meserret: Sevin├žli.

Ebediyet i┼čtiy├ók─▒m─▒z─▒n tez├óh├╝r├╝ olan ├žocuklar─▒m─▒z─▒n, d├ór-─▒ fen├óda bizi yoldan ├ž─▒kar─▒c─▒ birer fitne ve dolay─▒s─▒yla ebed├« ├ólemde de kendilerinden ka├ž─▒p kar┼č─▒la┼čmak istemedi─čimiz kimseler olmas─▒ndan All├óhÔÇÖa s─▒─č─▒n─▒r, y├╝ce derg├óh─▒ndan onlar─▒ bizim i├žin g├Âz ayd─▒nl─▒─č─▒ ve ard─▒m─▒zdan du├ó eden s├ólih evl├ótlar k─▒lmas─▒n─▒ niyaz ederiz.