Anadolu ─░yi ki M├╝sl├╝man!

M. Ali E┼×MEL─░

Anadolu e─čer M├╝sl├╝man olmasayd─▒, Anadolu T├╝rkl├╝─č├╝ diye bir ger├žek olmazd─▒. Bulgarlar─▒n ve Macarlar─▒n eridi─či gibi bu koca millet de erir giderdi. Bu cennet vatan T├╝rk yurdu de─čil; ya Frans─▒z yurdu, ya ─░ngiliz yurdu, ya da Yunan yurdu olurdu.

─░nsanl─▒k ├ólemi, bir ormana benzer. ─░├žinde g├╝zelinden ├žirkinine her ├že┼čit varl─▒k mevcuttur. Kimi b├╝lb├╝l gibidir, kimi g├╝l gibi. Kimi kurt t─▒ynetlidir, kimi domuz. Kimi tilkidir kimi ├Âk├╝z. Kimi bal gibidir, kimi ar─▒, kimi de kovan, kimi de kovan h─▒rs─▒z─▒. Kimi sadakat timsalidir, kimi nank├Âr.

Her birinin yap─▒lar─▒na g├Âre ayr─▒ ayr─▒ ya┼čay─▒┼č ve davran─▒┼člar─▒ vard─▒r. Bunlar temelde iki gruptur. M├╝spet taraftakiler ve menf├« taraftakiler. Yani munisler ve vah┼čiler, ┼čak─▒yanlar ve b├Â─č├╝renler, y├╝ksekler ve al├žaklar, vef├ól─▒lar ve nank├ÂrlerÔÇŽ

Birinci gruptakiler her zaman hem kendileri i├žin hem de etraflar─▒ i├žin g├╝ne┼č mis├óli, ay mis├óli ─▒┼č─▒klarla doludurlar, d├óima rahmet sa├žarlar. ─░kinci gruptakiler ise zulmet, karanl─▒k ve k├Ât├╝l├╝klerle doludur. Nank├Ârl├╝kleri ve ih├ónetleri bitmez. Hangi konumda olurlarsa olsunlar, t─▒ynetlerindeki karal─▒klar─▒ aksettirirler. Me┼čhur meseldir:

Bir baba, onca terbiye ve e─čitime ra─čmen bir t├╝rl├╝ m├╝spet netice alamad─▒─č─▒ o─člunun adam olmas─▒ndan art─▒k ├╝midini keser. B─▒kk─▒nl─▒k ve y─▒lg─▒nl─▒k i├žerisinde der ki:

ÔÇťÔÇôO─člum, senden adam olmaz!ÔÇŁ

Y─▒llar sonra o─člu, bir ┼čehre vali olur. Babas─▒na adamlar g├Ândererek onu aya─č─▒na getirtir ve ┼č├Âyle der:

ÔÇťÔÇôBaba, hat─▒rl─▒yor musun bana: ┬źAdam olamazs─▒n!┬╗ demi┼čtin. Bak koskoca bir vali oldum.ÔÇŁ

G├Ânl├╝ yaral─▒ baba cevab─▒ yap─▒┼čt─▒r─▒r:

ÔÇťÔÇôO─člum, ben sana vali olamazs─▒n demedim ki. Adam olamazs─▒n dedim. Evet, vali olmu┼čsun fakat yine de adam olamam─▒┼čs─▒n. E─čer adam olsayd─▒n, baban─▒ aya─č─▒na getirtmezdin. Sen gelirdin.ÔÇŁ

Mis├ólde anlat─▒lan tipler, b├╝t├╝n toplumlar─▒n ortak problemi. Bunlar─▒n y├╝z tane diplomas─▒ bile olsa, toplam─▒ ancak bir ├ž├Âp tenekesini doldurur. En olmad─▒k zamanlarda milleti ve vatan─▒; karga┼ča, huzursuzluk ve bin bir dert i├žine s├╝r├╝kleyenler bunlard─▒r. F─▒rsat─▒n─▒ bulduklar─▒nda en nank├Âr, en ahmak ve en h├óince tav─▒rlar sergilemekten ├žekinmezler. G├╝y├ó c├╝rÔÇÖet g├Âsterirler; ama ahmak c├╝rÔÇÖetiÔÇŽ

Zaman zaman ┼č├óhit oldu─čumuz ├╝stelik mevki sahipleri taraf─▒ndan yap─▒lan t├ólihsiz a├ž─▒klamalar─▒, ba┼čka t├╝rl├╝ ├«zah etmek m├╝mk├╝n de─čil.

Hem bu ├╝lkede ya┼ča, hem bu milletin evl├ótlar─▒n─▒n y├╝ksek e─čitim oca─č─▒n─▒n ├╝st kat─▒ndaki koltukta otur; hem de dinine ve haysiyetine tecav├╝z edici ├ód├«liklerde bulun, haddini a┼č, nank├Ârce kin kus!

Olur ┼čey mi?

Bu ahmak cesareti nereden?

Her ┼čeyden ├Ânce bu gibilerin, M├╝sl├╝man-T├╝rk milletini rencide edici tuzakl─▒ c├╝mleler sarf etmeleri i├žin bu memlekette, bu millet i├žinde ve bizim e─čitim makamlar─▒m─▒zda de─čil, ba┼čka mihraklarda, ba┼čka saflarda ve ba┼čka makamlarda olmalar─▒ gerekirdi! ├çanakkale ve ─░stikl├ól HarbiÔÇÖnde bu vatan ve milletin ├«man─▒n─▒, bayra─č─▒n─▒ elinden almak i├žin cennet yurdumuzu i┼čgale gelen s─▒rtlanlar─▒n aras─▒nda olmalar─▒ gerekirdi. Hele % 99.9ÔÇÖu M├╝sl├╝man olan bir milletin evl├ótlar─▒n─▒ e─čitenlerin aras─▒nda hi├ž de─čil, bu milleti nas─▒l y─▒kar─▒z diye gece g├╝nd├╝z pl├ónlar yapanlar─▒n aras─▒nda olmalar─▒ gerekirdi.

Cennet vatan─▒m─▒zda nem├ólan─▒p da ┼č├╝hed├ó g├Âvdesi olan bu m├╝b├órek topraklarda kendi dedelerinin kemikleri bile bulunmayanlar, ┼čanl─▒ m├ózimize ve ├Âz├╝m├╝ze nas─▒l dil uzatabiliyorlar? Onlar, kendi karanl─▒klar─▒ i├žinde zift kesildikleri h├ólde g├╝ne┼čin berrakl─▒─č─▒na havlamay─▒ m├órifet mi san─▒yorlar?

B├Âyleleri be─čenmedikleri bizlerin aras─▒ndan art─▒k ├ž─▒ks─▒n ve be─čenip de ait olduklar─▒ yere d├Âns├╝n.

Bilsinler ki, bu millet hi├žbir zaman ahmak olmad─▒. Zaman zaman katlanmak zorunda kalsa da ahmaklar─▒ seven bir millet de olmad─▒. Nitekim bu ┼čanl─▒ milletin m├╝b├órek ├«man─▒na avc─▒ kesilen b├╝t├╝n yaban├« ruhlar, tarih boyu ancak kendi g├Âlgelerinde av h├óline d├Ânm├╝┼člerdir. Her zaman kayadan daha sert bin bir iradeye toslam─▒┼člard─▒r.

Bunlar, adam olamad─▒ktan sonra iyi niyete bile ruc├╗ etse, neticede yine zararl─▒ birer t─▒ynet demektir. Ne dostluk edilir ne de al─▒┼č-veri┼č!

Bunlar, yaltakland─▒klar─▒ ve hatt├ó gayet samim├« bir iyi niyet ta┼č─▒d─▒klar─▒ zaman bile do─čru bir vef├ó g├Âsteremezler. T─▒pk─▒ Mesnev├«ÔÇÖde anlat─▒lan ay─▒ hik├óyesinde oldu─ču gibi.

Hazret-i Mevl├ón├ó ├žok ince n├╝ktelerle dolu bu hik├óyeyi ┼č├Âyle anlat─▒r:

ÔÇťB├╝y├╝k bir y─▒lan bir ay─▒ya sar─▒lm─▒┼čt─▒, bo─čmak ├╝zereydi. Arslan y├╝rekli bir ki┼či ko┼čtu, ay─▒n─▒n fery├ód─▒na yeti┼čti. Onu kurtard─▒.

O zavall─▒ ay─▒, ejderhadan kurtulunca, o mert ki┼čiden bu l├╝tfu, bu keremi g├Ârd├╝─č├╝ i├žin Ash├ób-─▒ KehfÔÇÖin k├Âpe─či gibi, kendini ├Âl├╝mden kurtaran yi─čidin pe┼čine tak─▒ld─▒, art─▒k ondan ayr─▒lmad─▒.

Derken o gen├ž bir g├╝n hastalan─▒p yatt─▒. Ay─▒ da g├Ân├╝l ba─člad─▒─č─▒ kurtar─▒c─▒s─▒n─▒ b─▒rak─▒p gitmedi. Onu beklemeye ba┼člad─▒.

Birisi, hastan─▒n ba┼č u├žunda ay─▒y─▒ g├Âr├╝nce sordu:

┬źÔÇôKarde┼čim bu ne h├ól? Bu ay─▒ ile senin ne i┼čin var?┬╗

Hasta gen├ž, durumu anlatt─▒. Adam dedi ki:

┬źÔÇôEy ahmak ki┼či! Ay─▒ya g├Ân├╝l verme, ona bu kadar g├╝venme! ├ç├╝nk├╝ ahma─č─▒n dostlu─ču, d├╝┼čmanl─▒ktan beterdir. Onu yan─▒ndan uzakla┼čt─▒rman gerek.┬╗

Hasta gen├ž, s├Âylenene itiraz etti:

┬źÔÇôHiss├« konu┼čuyorsun. Sen ay─▒ya de─čil, onun bana olan ba─čl─▒l─▒─č─▒na, sevgisine bak.┬╗

├ľ─č├╝t├ž├╝ a├ž─▒klamaya ├žal─▒┼čt─▒:

┬źÔÇôAhmaklar─▒n sevgisi aldat─▒c─▒d─▒r. Benim haset├ži olu┬ş┼čum bile onun sevgisinden daha iyidir. Haydi, kalk, benimle gel, ┼ču ay─▒y─▒ yan─▒ndan uzakla┼čt─▒r. Bir ay─▒y─▒, kendi cinsinden olan bir insandan ├╝st├╝n g├Ârme.┬╗

Hasta tersledi:

┬źÔÇôEy haset├ži! Haydi, git de kendi i┼čine bak.┬╗

├ľ─č├╝t├ž├╝ ├╝z├╝ld├╝:

┬źÔÇôBenim derdim, seni, u─črayaca─č─▒n felaketten kurtarmakt─▒, ama bas├«retin yokmu┼č. Ba┼č─▒na gelecek felaketi d├╝┼č├╝nd├╝k├že, y├╝re─čim titriyor.

Bilesin ki bu g├Ânl├╝m bo┼č yere titremiyor. ─░├žime gelen bu korku, AllahÔÇÖ─▒n verdi─či bir n├╗rdur. ├ç├╝nk├╝ ben AllahÔÇÖ─▒n n├╗ru ile bak─▒p g├Âren bir m├╝ÔÇÖminim. Gel ne olur ┼ču ate┼č tap─▒na─č─▒ gibi olan ay─▒dan ka├ž ki, onun ate┼či tehlikesine yanmayas─▒n.┬╗

├ľ─č├╝t├ž├╝ ├ž─▒rp─▒nadursun, s├Âyledikleri, kar┼č─▒s─▒ndakinin kula─č─▒na bile girmedi. ├ľ─č├╝t├ž├╝ hastan─▒n elini tuttu, hasta elini ├žekti. ├çaresiz kalan ├Â─č├╝t├ž├╝ nihayet:

┬źÔÇôSen ak─▒ll─▒ bir dost de─čilsin, o h├ólde sana elved├ó!┬╗ dedi.

Hasta yine sert cevap verdi:

┬źÔÇôGit! Beni de sak─▒n d├╝┼č├╝nme, ey bo┼čbo─čaz adam! Bana irfan ve m├órifetten de bahsetme! Hem g├Ârm├╝yor musun ki uykum geldiÔÇŽ┬╗

├ľ─č├╝t├ž├╝ son kez ├«kaz etti:

┬źÔÇôKendi cinsinden bir dosta uy. Ancak ak─▒ll─▒ birinin korumas─▒ alt─▒nda, g├Ân├╝l sahibi bir dostun yan─▒nda uyu!┬╗

Hasta adam ├Â─č├╝t├ž├╝n├╝n ─▒srar─▒ndan ├Ât├╝r├╝ k─▒zd─▒. Ondan y├╝z ├ževirdi. Kendi kendine dedi ki: ÔÇśBu adam g├óliba bana kasdetmeye gelmi┼č bir katil, yahut benden bir ┼čeyler uman bir dilenci, yahut bir serseridir. Yahut beni bu ay─▒ ile korkutmak i├žin arkada┼člar─▒ ile bahse giri┼čmi┼č bir kimsedir.ÔÇÖ

─░├žinin k├Ât├╝l├╝─č├╝nden, karakterinin bozuk olu┼čundan dolay─▒ hastan─▒n hat─▒r─▒na iyi bir ┼čey gelmedi. B├╝t├╝n d├╝┼č├╝ncesi ve b├╝t├╝n iyi zann─▒, tamam─▒yla ay─▒ya idi. Sanki ay─▒ ile ayn─▒ cinstendi.

B├Âylece o kendisine yol g├Âsteren ak─▒ll─▒ bir adama kar┼č─▒ y├╝zlerce k├Ât├╝ s├Âz sarf etti. Onu su├žlad─▒ da ay─▒y─▒ sevgi ve merhamet sahibi bir dost bildi. O iyi niyetli nasihat├ži de sonunda ondan ├╝midini kesti ve i├žinden: ÔÇś├ľ─č├╝t vermemden ├Ât├╝r├╝, g├Ânl├╝ndeki k├Ât├╝ hayaller ve vehimler b├╝sb├╝t├╝n artt─▒. O h├ólde art─▒k senin i┼čin AllahÔÇÖa kald─▒, ne yaparsan yap! Bundan sonra ├Â─č├╝t kap─▒s─▒ kapand─▒. ┬źArt─▒k onlardan y├╝z ├ževir!┬╗ (Secde 30) ├óyetinin emri yerine geldi.ÔÇÖ diyerek adam─▒ b─▒rak─▒p gitti.

Nihayet hasta adam uyudu. Ay─▒ da onun y├╝z├╝ne konan sinekleri kovalamakta idi. Sinekler ka├ž─▒yor, sonra inad─▒na yine geliyor, kalkt─▒klar─▒ yere konuyorlard─▒.

Hele sine─čin biri pek inat├ž─▒ idi. Ay─▒, uyuyan efendisinin y├╝z├╝nden o sine─či bir ka├ž defa kovdu. Fakat sinek yine kalkt─▒─č─▒ yere gelip konmada idi.

Sonunda ay─▒ sine─če fena h├ólde k─▒zd─▒. H─▒rsla da─ča gitti, kocaman bir kaya ald─▒, getirdi. Bakt─▒ ki o sinek, yine uyuyan g├╝y├ó dostunun y├╝z├╝ne konmu┼čtu, rahats─▒z ediyordu. Hemen o de─čirmen ta┼č─▒ kadar kocaman kayay─▒ kald─▒rd─▒, sine─či ezmek i├žin adam─▒n kafas─▒na yap─▒┼čt─▒rd─▒.

Kocaman kaya, uyuyan adam─▒n y├╝z├╝n├╝ yamyass─▒ etti.ÔÇŁ

Hazret-i Mevl├ón├ó, anlatt─▒─č─▒ bu k─▒ssay─▒ ┼ču c├╝mle ile tamamlar:

ÔÇťAhma─č─▒n sevgisi, t─▒pk─▒ ay─▒n─▒n sevgisidir. Onun kini sevgidir; sevgisi de kin…ÔÇŁ

├ç├╝nk├╝ ay─▒n─▒n en parlak fikri bile ahmakl─▒ktan ba┼čka bir ┼čey de─čildir. Ahmakl─▒k, ay─▒ya leziz bir bal gibi gelir. En ├žirkin davran─▒┼č bile en g├╝zel bir c├ózibe kesilir. Bu durumda herkes, kendini neyin cezp etti─čini iyi anlad─▒─č─▒ g├╝n, hangi noktada oldu─čunu da do─čru tespit etmi┼č olur. Yoksa insanl─▒─č─▒ katliamlarla bo─čanlar, demokrasi iyili─či yapt─▒klar─▒n─▒ zannetmeye devam ederler. Hayat├« tehlikeleri g├Ârmeyip de ay─▒lardan yana ├ž─▒kanlar, kay─▒p vermeye devam ederler.

En do─čru ad─▒m, ahmaktan kurtulmakt─▒r. T─▒pk─▒ Hazret-i ─░sa gibi. O y├╝ce peygamber, bir g├╝n o kadar h─▒zl─▒ ko┼čmaktayd─▒ ki, ard─▒ndan yeti┼čmek m├╝mk├╝n de─čildi. Merak eden biri pe┼čine tak─▒ld─▒. Hazret-i ─░sa durdu─čunda adam ┼ča┼čk─▒nl─▒k i├žerisinde sebebini sordu. Ald─▒─č─▒ cevap ┼čuydu

ÔÇťÔÇôAhmaktan ka├ž─▒yorum! ├ç├╝nk├╝ ahmakl─▒k, kahr-─▒ il├óh├« olan bir hastal─▒kt─▒r. Benim nefesim ├Âl├╝leri bile diriltti, ancak ahma─ča k├ór etmedi. Unutma ki ahmak kimse, zek├ódan ibaret olsa bile, mademki onda hay─▒r ile ┼čerri, hak ile bat─▒l─▒ ay─▒rt edi┼č vasf─▒ yoktur, o bir ah┬şmakt─▒r. ─░┼čte bu sebeple onun zarar─▒ bana eri┼čmesin diye ahmaktan ka├ž─▒yorumÔÇŽÔÇŁ

Hazret-i ─░sa b├Âylece ahmaktan her zaman ka├žt─▒. B├╝t├╝n peygamberler de ahmaklardan yaka silkmi┼člerdir. Koca Nuh tufan─▒ ahmaklar─▒n uyuzlu─ču y├╝z├╝nden b├╝t├╝n d├╝nyay─▒ suya garketmi┼čtir. ├ç├╝nk├╝ Hazret-i Mevl├ón├óÔÇÖn─▒n ifadesiyle:

ÔÇťBir uyuz, y├╝z ki┼čiyi uyuz eder; hele hele ┼ču be─čenilmeyen pis ahmak┬şl─▒k uyuzu olursa… Onun ┼čomlu─ču y├╝z├╝nden, bulut ya─čmur ya─čd─▒rmaz; onun bayku┼č gibi u─čursuz olu┼čundan, bir ┼čehir harap olur!ÔÇŁ

ÔÇťAhmakl─▒k e─čer bir ┼čekle b├╝r├╝n├╝p meydana ├ž─▒ksa, gecenin karanl─▒─č─▒ onun yan─▒nda g├╝nd├╝z gibi apayd─▒n kal─▒rd─▒. ├ç├╝nk├╝ ahmakl─▒k; geceden daha karad─▒r, geceden de karanl─▒kt─▒r! Fakat b├Âyle oldu─ču h├ólde ─▒┼č─▒ktan rahats─▒z olan k├Ât├╝ huylu yarasa, tutar karan┬şl─▒─č─▒ sat─▒n al─▒r!ÔÇŁ

Ahmakl─▒k asl─▒nda bu s├Âylenenlerden daha da k├Ât├╝ bir durumdur.

├ç├╝nk├╝ ahmakta, b├╝t├╝n g├╝zellikler dum├╗ra u─čram─▒┼č vaziyettedir. Onda b├╝t├╝n k├Ât├╝l├╝klerin ismi iyilik paketinde durur, neticede kimse onu k├Ât├╝l├╝kten vazge├žiremez.

H├ól b├Âyle olunca ahmak, ├Âm├╝r boyu egzoz duman─▒ ile g├╝l kokusunu ay─▒rt edemez. Onun ak─▒l y─▒rt─▒─č─▒n─▒ hi├žbir terzi dikemez. Onun idrak lekesini, hi├žbir deterjan temizleyemez.

Yine Mevlânâ der ki:

ÔÇťHayvanl─▒kta kalm─▒┼č insan─▒n hakikat k─▒lavuzu olan istidad─▒ gittikten son┬şra, o insan hangi g─▒day─▒ yerse yesin, o g─▒da e┼ček beyni olur ve onu ser┬şsem yapar.ÔÇŁ

ÔÇť├ťstelik zihne a├ž─▒kl─▒k ve uyan─▒kl─▒k veren ┬źbel├ód├╝r┬╗ isimli il├ó├ž bile afyon yerine ge├žer, onun kalp illetini ve ak─▒ls─▒zl─▒─č─▒n─▒ art─▒r─▒r.ÔÇŁ

H├ós─▒l─▒ ak─▒ls─▒z ve ahmak├ža ya┼čayanlara binlerce yaz─▒k, milyonla yaz─▒k!

─░├žinde bulunduklar─▒ yaz─▒k denilen h├óllerini g├Âremedikleri m├╝ddet├že de tekrar tekrar yaz─▒k!

AllahÔÇÖ─▒n yaratt─▒─č─▒ beden ve ruh ile AllahÔÇÖ─▒n m├╝lk├╝nde OÔÇÖna isyan edenlere yaz─▒k!

┼×erefli m├ózisini be─čenmeyenlere yaz─▒k!

Gelece─čini mahvedenlere yaz─▒k!

─░├žimizde ya┼čay─▒p da d─▒┼č─▒m─▒zdakiler gibi olanlara yaz─▒k!

┼×ehitlerimizin r├╗hlar─▒n─▒ incitenlere yaz─▒k!

Evl├ód-─▒ f├ótih├ón─▒ bozmaya ├žal─▒┼čanlara yaz─▒k!

Do─črular─▒ ├žarp─▒tarak yanl─▒┼člar─▒n aras─▒nda bo─čulanlara yaz─▒k!

Bu memleket ve milletin ekme─čini yiyip de nank├Ârl├╝k edenlere yaz─▒k!

Hem de ├žok yaz─▒k!

Bir de;

ÔÇťKe┼čke Anadolu M├╝sl├╝man olmasayd─▒.ÔÇŁ diyenlere yaz─▒k!

Oysa bin y─▒ll─▒k tarihimizin ├Âz├╝:

ÔÇť─░yi ki Anadolu M├╝sl├╝man oldu!ÔÇŁ ger├že─čiyle anlat─▒labilir.

Zira Anadolu e─čer M├╝sl├╝man olmasayd─▒, Anadolu T├╝rkl├╝─č├╝ diye bir ger├žek olmazd─▒. Bulgarlar─▒n ve Macarlar─▒n eridi─či gibi bu koca millet de erir giderdi. Bu cennet vatan T├╝rk yurdu de─čil; ya Frans─▒z yurdu, ya ─░ngiliz yurdu, ya da Yunan yurdu olurdu.

Bunu ger├žekle┼čtirmek i├žin yedi d├╝vel kalk─▒p da bu topraklar─▒ ka├ž kere i┼čgale yeltenmedi mi? A├ž s─▒rtlanlar gibi ├╝zerimize ├žullananlar─▒, bu topraklardan M├╝sl├╝man-T├╝rk milleti, sil├óh─▒ olmasa bile ├«man gayreti sayesinde ├ž─▒karmad─▒ m─▒?

B├╝t├╝n d├╝nya biliyor ki, Anadolu M├╝sl├╝man olmasayd─▒, ┼čimdi tamamen bir ─░ngiliz, ya Frans─▒z, ya da Yunan yurduyduÔÇŽ

Ama olmadı. Çünkü Anadolu Müslüman.

─░yi ki M├╝sl├╝man.

Ve ┼čayet M├╝sl├╝man olarak kalmazsa, HititlerÔÇÖden tutun pek ├žok milleti ba─čr─▒nda yutmu┼č bu net├ómeli, kaygan ve deprem b├Âlgesi olan Anadolu topraklar─▒ T├╝rk milletinin de mezar─▒ olur. Olmas─▒n diyorsak, T├╝rkÔÇÖ├╝ sa─člam ve ayakta tutan en kuvvetli enerji olan M├╝sl├╝manl─▒k onun ba─čr─▒nda istikl├ól ┼čairimiz ├ékifÔÇÖin:

ÔÇťCehennem olsa gelen g├Â─čs├╝m├╝zde s├Ând├╝r├╝r├╝z!ÔÇŁ dedi─či kudrette yer almal─▒ ve ya┼čamal─▒d─▒r.

Bunun i├žin de;

Bu memlekete: ÔÇťKe┼čke Anadolu M├╝sl├╝man olmasayd─▒.ÔÇŁ diyen puslu ve bulan─▒k rekt├Ârler l├óz─▒m de─čil.

T├╝rk milletinin y├╝ce k├╝lt├╝r├╝, dini, vatan─▒ ve bayra─č─▒yla oynamayan, bil├ókis bu topraklarda g├╝c├╝m├╝z├╝n, kimli─čimizin ve varl─▒─č─▒m─▒z─▒n temeli olan bu de─čerlere sahip ├ž─▒kan ak─▒ll─▒ ve ┼čuurlu rekt├Ârler l├óz─▒mÔÇŽ

H├╝r bir gelecek i├žinÔÇŽ