G├óh batan, g├óh ├ž─▒kan g├╝ne┼čimiz varÔÇŽ

Memmed ASLAN

ÔÇťA┼čk bir kur┼čun gibi gezer kan─▒mda,
├ç├Âz├╝lmez bu kanl─▒ sa─čr─▒m─▒z, anam.ÔÇŁ

Bahaeddin KARAKOÇ

Zamanlar k├╝kr├╝yor heyecan─▒mda,
Tufanlar, ├žovgun lar kopar can─▒mda,
┬źE┼čk bir kur┼čun gibi gezer kan─▒mda,
Bu kanl─▒ sa─čr─▒m─▒z ├ž├Âz├╝lmez, anam.┬╗

Arzı titreten er ne hâle kaldı?!
Ta┼č─▒nd─▒ da─člar─▒m, bo┼č ├žala kald─▒.
Bin kale kaybettik, son kale kald─▒,
Son ├ž├Âkse, derdimiz d├Âz├╝lmez anam.

Keder ne verdiyse, fermans─▒z verdi,
Dert veren derdimi dermans─▒z verdi.
Y├╝re─čimden ├ž├Âle qan─▒m s─▒z verdi.
Y├╝z il derman ara, y├╝z il gez, anam.

Yitirdik TebrizÔÇÖi, XoyÔÇÖu, MerendÔÇÖi,
Niye giden qafla qâfil direndi?!
D├╝nyam param-par├ža, peren-perendi,
Toparla d├╝nyam─▒, ├╝z├╝l gez, anam.

Ge├žmi┼čler ├Âmr├╝mden na─č─▒l d─▒ gitti,
Erler, ko├ž yi─čitler y─▒─č─▒ld─▒ gitti.
Aylar─▒m, illerim da─č─▒ld─▒ gitti,
Bozulmu┼č tesbihim d├╝z├╝lmez, anam.

Biz n├╗ruz, zulmetle g├╝n i┼čimiz var,
Bizim ay e┼čimiz, g├╝n e┼čimiz var,
G├óh batan, g├óh ├ž─▒kan g├╝ne┼čimiz var,
─░pli─čimiz haktan ├╝z├╝lmez, anam!