R├ŤHUN BAHARINDA

YAZAR : M. Ali E┼×MEL─░ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com

_m_ali_esmeli_yuzakidergisi_subat2016

Buyru─čun tut Rahm├ónÔÇÖ─▒n
Tevhîde gel tevhîde!
Tazelensin îmânın
Tevhîde gel tevhîde!

Bir yanda zul├╝m ├ž─▒lg─▒nl─▒klar─▒ ve ├ž─▒─čl─▒klar─▒, bir yanda mazlum feryatlar─▒!

─░mdat diyor d├╝nya.

─░mdat diyor zay─▒flar, g├╝├žs├╝zler, masumlar ve ma─čdurlar.

İmdat diyor âcizler!

─░mdat diyor n├ómahremin ├ži─čnedi─či m├óbedler.

─░mdat diyor bombalanan kundaklar ve tabutlar.

─░mdat diyor ezilen kar─▒ncalar, kuzular.

─░mdat diyor k├╝l edilen yerler, y├╝rekler,

─░mdat diyor ya─čmalan─▒p yok edilen madd├« ve m├ónev├« semereler.

─░mdat diyor harabeler, enkazlar ve ├žad─▒rlar.

─░mdat diyor t├órum├ór edilen bah├želer ve ye┼čeremeyen ├ž├Âller,

─░mdat diyor kana bulanan akarsular ve petrol.

Daha nice imdatlar y├╝kseliyor evlerden, sokaklardan, ─░sl├óm co─črafyas─▒ndan, say─▒s─▒z v├«r├ónelerden.

─░mdatlar y├╝kseliyor yan─▒ ba┼č─▒m─▒zdan, i├žimizden, kom┼čular─▒m─▒zdan, karde┼člerimizden.

Tarihî bir acı tablo bu.

Bilgi├ž ceh├óletin olu┼čturdu─ču hazin bir tablo.

R├╗hun bahar─▒nda ya┼čanan yaprak d├Âk├╝m├╝.

Tevhid zay─▒flay─▒nca, hortlayan d├╝┼čman─▒n parampar├ža etme hamleleri.

Ruhlar bahar─▒n─▒ kaybediyor.Ruhlar─▒n bahar─▒; maalesef rezil ┼čenaatler, cinayetler ve katli├ómlar yapan bilgili ve kas─▒tl─▒ ceh├óletin h├╝cumu alt─▒nda berbat bir k├óbusa d├Ân├╝yor.

S─▒rf; tevhidin, yani HakkÔÇÖ─▒n iradesinde ve d├╝nya ├žap─▒nda bir ─░sl├óm karde┼čli─či, ├«man birli─či ve beraberli─činin zay─▒flamas─▒ sebebiyle.

Bu bak─▒mdan yine;

R├╗hun bahar─▒, Hazret-i PeygamberÔÇÖin tesis etti─či ger├žek karde┼čli─če ve beraberli─če muhta├ž.

Yoksa rahmet olan demler, âfet dolu mâtemler.

Ne yapmak gerek?

D├╝nya karga┼ča ve karma┼ča i├žinde l├ókin yap─▒lacak olan gayet bariz.

Çünkü;

─░nsan ve ├«man r├╗hunun bahar─▒; ancak ┼ču ├Âl├╝ms├╝z d├╝stura, mutlaka ┼ču yeg├óne ├Âl├ž├╝ye, elbette ┼ču mutlak iradeye, kesinlikle ┼ču il├óh├« ├žareye, hi├ž ┼č├╝phesiz ┼ču alternatifsiz ┼čuura ve ill├ó ┼ču ebed├« dermana, yani sadece ┼ču nebev├« il├óca ba─čl─▒:

ÔÇťM├╝ÔÇÖminler;

ÔÇóBirbirlerini sevmekte,

ÔÇóBirbirlerine ac─▒makta ve

ÔÇóBirbirlerini korumakta;

ÔÇóBir v├╝cut gibidirler.

V├╝cudun;

ÔŚćBir uzvu hasta oldu─ču zaman,

ÔŚćDi─čer uzuvlar da,

ÔŚćUykusuzlu─ča ve

ÔŚćAte┼čli hastal─▒─ča tutulurlar.ÔÇŁ (Buh├ór├«, Edeb, 27)

─░nsanl─▒─č─▒n, hayvan├ót─▒n ve neb├ót├ót─▒n as─▒rlar ├Âncesindeki imdat ├ž─▒─čl─▒klar─▒, i┼čte, g├Ân├╝llerin bu karde┼člik e─čitimi ile dindirildi. Muhabbet ve merhametin huzuru, ├žorak ├ž├Âlleri g├╝listana ├ževirdi.

Bu peygamber e─čitiminden ├Ânce;

T─▒pk─▒ bug├╝nk├╝ gibi d├╝nyaya ve insanl─▒─ča devr-i ceh├ólet h├ókimdi. Medeniyetlere ve k├╝lt├╝rlere de devr-i ceh├ólet bask─▒nd─▒. Kuvvete ve imk├ónlara, ta┼ča ve topra─ča devr-i ceh├ólet sahipti. Kundaklar─▒n ve tabutlar─▒n zorbas─▒yd─▒ devr-i ceh├ólet. Kedilerin, kuzular─▒n, a─ča├žlar─▒n, ├ócizlerin timsah─▒yd─▒ devr-i ceh├ólet.

Bilgili de olsa ceh├ólete ait olan insanlar, en rezil ┼čekliyle ak─▒l almaz derecede c├ón├« ve canavar hislere ma─čl├╗ptu.

Karde┼čler aras─▒nda bile d├╝┼čmanl─▒k, her t├╝rl├╝ ├ófetten beterdi. Ruhlar─▒n ger├žek bahar─▒ nedir, bilinmiyordu. Do─ču┼čta insana verilen her faz├«let, daha tam ye┼čeremeden yapraklar─▒n─▒ d├Âk├╝yordu. Merhamet ise, dima─člarda do─čmadan ├Âl├╝yordu.

Y├╝ce Allah insanl─▒─ča ac─▒d─▒, kerem k─▒ld─▒ ve Hazret-i PeygamberÔÇÖi g├Ânderdi.

Hazret-i Peygamber de be┼čeriyeti tevhid ile yo─čurdu. Nebev├« derman ile kalpleri teÔÇÖlif eyledi.

G├Âzleri g├Ârenler, OÔÇÖnun huz├╗runda ger├žek birer m├╝ÔÇÖmin oldular.

O ger├žek m├╝ÔÇÖminler;

ÔÇóBirbirlerini sevdiler,

ÔÇóBirbirlerine ac─▒d─▒lar, merhametle muamele ettiler.

ÔÇóBirbirlerine kalkan oldular, korudular, muhafaza ettiler.

Yani; Peygamber terbiyesi neticesinde tek bir v├╝cut oldular.

O v├╝cutta;

Bir uzuv hastalansa, b├╝t├╝n uzuvlar elbirli─či i├žinde onu payla┼čt─▒ ve ger├žek bir s─▒hhat, hep birlikte ya┼čand─▒.

Cehennem gibi davran─▒┼člar, bu d├╝sturla rahmet ve cennet misali bir berekete ve olgunlu─ča kavu┼čtu.

D├╝┼čmanl─▒klar, bu d├╝sturla dostlu─čun en g├╝zeline n├óil oldu.

Ruhlar─▒n ve g├Ân├╝llerin bahar mevsimi bu oldu.

─░sl├óm karde┼čli─či, b├╝t├╝n k─▒tÔÇÖalar─▒ rahmet ve hid├óyetle ku┼čatan muazzam bir ├ž─▒nar h├óline geldi.

Devr-i ceh├ólette her t├╝rl├╝ ter├Âr vard─▒, asr-─▒ sa├ódette ise onun k├Âk├╝ kaz─▒nd─▒ ve ad├ólet, huzur, ve faz├«let ba┼čk├Â┼čede yer ald─▒.

As─▒rlarca;

B├╝t├╝n insanl─▒─ča en g├╝zel ┼čefkat ve merhamet meyveleri da─č─▒t─▒ld─▒.

O tevhid ve karde┼člik ├ž─▒nar─▒n─▒n engin ve emin kanatlar─▒ alt─▒nda tarih boyu emsalsiz fetihler ya┼čand─▒. ├ťlkeler ─░sl├óm oldu. Y─▒k─▒lmaz bir dir├óyet i├žinde fetih sancaklar─▒ her yanda ┼čan ve ┼čerefle dalgaland─▒.

Dev├ós├ó ha├žl─▒ ordular─▒ da, onun kar┼č─▒s─▒nda daima hezimete u─črad─▒. Zul├╝m de─čil ad├ólet kazand─▒. Zorbalar de─čil, masumlar kazand─▒. K├Ât├╝ler de─čil, s├ólih kullar kazand─▒.

Bunun ├╝zerine;

Bu muhte┼čem karde┼člik medeniyetinin has─▒mlar─▒, h├╝cumlar─▒nda strateji de─či┼čtirdiler, hedef de─či┼čikli─čine gittiler.

─░ki y├╝z y─▒ld─▒r ├žok pl├ónl─▒ ve programl─▒ ┼čekilde;

Birbirimize olan sevgimize sald─▒rd─▒lar. Birbirimize olan merhametimize sald─▒rd─▒lar. Birbirimize olan muhafaza edici y├Ân├╝m├╝ze sald─▒rd─▒lar. Tek v├╝cut olu┼čumuza sald─▒rd─▒lar.

Yani; karde┼čli─čimize sald─▒rd─▒lar. Aram─▒zda gezerek. Dost├ža. Neredeyse hi├ž fark ettirmeden.

Bir s├╝r├╝ vir├╝s ┼čah─▒s, koca ─░sl├óm co─črafyas─▒na yay─▒ld─▒. Her biri ├žok iyi e─čitimli ve m├╝sl├╝mandan daha mal├╗matl─▒ tipler, ├«manl─▒ beyinlerde cirit atmaya ba┼člad─▒.

Ellerinde;

Karde┼če kar┼č─▒ muhabbeti ├Âld├╝r├╝p d├╝┼čman─▒ sevdiren zehirler.

Karde┼če kar┼č─▒ ┼čefkat ve merhameti yok edip has─▒mlar─▒ kucaklatan mikroplar.

Doktor elbiseleri giydiler ve bunlar─▒ y─▒llarca m├╝sl├╝manlara ┼č─▒r─▒nga ettiler.

Koca Osmanl─▒ m├╝lk├╝ darmada─č─▒n oldu.

Kollar; ÔÇťBana ne beyinden!ÔÇŁ dedi, olan oldu.

Beyin; ÔÇťBana ne g├Âvdeden!ÔÇŁ dedi, olan oldu.

Kalpler; ÔÇťBana ne g├Â─č├╝sten!ÔÇŁ dedi, olan oldu.

A─čr─▒lar birbirini hissetmedi.Mikrobu g├Ârmeyenler, birbirini itham etti. ┼×eytan─▒ ve d├╝┼čman─▒ fark etmeyenler, dostu su├žlad─▒.

Olan oldu.

M├óbedlerimizin g├Â─čs├╝ne ├╝├ž k─▒tÔÇÖada n├ómahrem eller de─čdi. Asr-─▒ sa├ódetle dirilen insanl─▒k r├╗hunun bahar─▒, yine h├ók ile yeks├ón oldu.

Yine devr-i ceh├ólet bask─▒n h├óle geldi. Yine d├╝nyan─▒n her k├Â┼česi, imdat ├ž─▒─čl─▒klar─▒yla doldu.

─░mdi; yine Hazret-i PeygamberÔÇÖin re├žetesine sar─▒lma zaman─▒. Kalle┼člik de─čil, karde┼člik zaman─▒. K├╝ff├óra yarayacak yakla┼č─▒mlarla de─čil, Peygamber terbiyesindeki ├Âl├ž├╝yle ger├žek bir karde┼člik zaman─▒.

─░├žinde;

ÔÇó Kin, nefret, haset ve ├Âfke de─čil sevgi ve muhabbet olan,

ÔÇó Gaddarl─▒k ve sald─▒rganl─▒k de─čil, ┼čefkat ve merhamet olan,

ÔÇó ─░tham ve katli├óm de─čil, kucak a├žmak ve muhafaza etmek olan bir karde┼člik.

Ne mutlu bu ┼čekilde karde┼č olabilenlere!

Ne mutlu ruhlara ger├žek bahar─▒ ya┼čatacak bir tevhid beraberli─či sergileyebilenlere!

Yâ Rab!

Nasîb et!

Âmîn!..