ÂZÂDE

Şerife Şule TESLİMOĞLU serifeteslimoglu00@gmail.com

 

 

Seherin ardından dolaştım bugün;

Irmağı seyrettim, gölü seyrettim.

Dallar sarı gelin, toprakta düğün;

Kapattım gözümü çölü seyrettim.

 

«Yeşerecek bir gün…» deyip yürüdüm,

Kalbim ellerimde, aklı sürüdüm,

Sarı yaprakları «sal»a kürüdüm;

Rüzgârın omzunda «sal»ı seyrettim.

 

Gidenin ardından, anası ağlar,

Güvenme yıkılır, devâsâ dağlar,

Dünya her bedeni toprağa bağlar;

Bu canı mezarda ölü seyrettim.

 

Ürpertiyle açtım birden gözümü,

Elbet müşkülâtın vardır çözümü,

Yavrumun hasreti yaktı özümü;

Dikenden âzâde çalı seyrettim.

 

Evlât özlemez mi hiç annesini?

Duymak istemez mi bir kez sesini?

Almadı mı ondan ilk bûsesini?

Sesime ses veren dalı seyrettim.

 

Yeşil vaha oldu gördüğüm âlem,

Diyecektim ki; «Âh!» bitmiyor çilem,

«Haddini bil!» diye uyardı kalem;

Sonra kuru dalda gülü seyrettim.

 

16 Kasım 2025, Max-Eyth-See, Stuttgart