BABAM DUÂ KAPISI

Şerife Şule TESLİMOĞLU serifeteslimoglu00@gmail.com

 

 

Babamın duâsında rahmetin anahtarı;

Her; «Âmîn!» deyişimde serpilir içime su.

Derinden bakışıyla yaptığı her ihtarı;

Çocukluk yıllarıma götürüyor doğrusu.

 

Garip boynunu büküp; «Vay be!» deyişi başka;

Kıymeti bilinmeyen zaman, dilinde; «Keşke!»

İki göz toprak evi değişilmez ki köşke;

Mertek aralarında güvercinin uykusu.

 

«Yalanmış dünya!» deyip nedâmeti ekişi,

Kahverengi tesbihi tane tane çekişi,

Küçülen gözlerinden damlaların akışı;

«Mahşer günü hâlimiz ne olacak?» korkusu.

 

Seksen yedi senenin yükünü yere koymuş,

Ne aç kalıp sürünmüş ne yeterince doymuş,

Diyor ki: «İşte görüp göreceğim de buymuş.»

Düğümlenmiş içinde, dile gelmez arzusu.

 

Hayırlı ömrü olsun tekrar gelip göreyim,

Duâsının içine, âmînlerle gireyim,

Rabbimin rızâsına, rızâsıyla ereyim;

Hayırlı cevap bulsun babamın her sorusu.

 

26 Eylül 2025, Sultanahmet/İstanbul