SEVGİLİYE

M. Faik GÜNGÖR m.f.g.023@hotmail.com

 

Şeyhimin eşiğinde, hıfzettiğim cevşeni,

Gözüne sürüyordum, birkaç adım öteden.

Bulmak için ararken, kaybettiğin neşeni,

Peşinden yürüyordum, birkaç adım öteden.

 

Attıkça yollar seni, benden çokça uzağa,

Hüner, el verenlerin, düşmediysem tuzağa.

Emrettiler geceyi, aydınlatan çerağa,

Ne yapsan görüyordum, birkaç adım öteden.

 

Mevsim; dolu başağı toprağa eğdiğinde,

İçten yakarışların göklere değdiğinde,

Kaşlarına ayazın, beyazı yağdığında;

Çiçekler deriyordum, birkaç adım öteden.

 

Hasretin ateşiyle, gevşeyince mengene,

Sürünerek de olsa, durmam gelirim gene,

Yok olup varlığında, karışarak gölgene;

Saçını tarıyordum, birkaç adım öteden.

 

Seher seccâdesini, su üstüne serenden,

Vay nefsî pazarında, gül alıp gül verenden,

Ta ezelden ebede, küllî sırra erenden;

Hâlini soruyordum, birkaç adım öteden.

 

Çerçeveye sığmayan, o ay-sîmâ resmini,

Mühürledim kalbime, resmini hem ismini.

Endâmını kıskanan gizli, saklı hasmını;

Taşlara vuruyordum, birkaç adım öteden.

 

Elazığ