YETİM KALDI

Ali AĞIR aliagir70@gmail.com

 

 

Ceddim hançerleneli,

Meydanlar yetim kaldı.

Ağır oldu bedeli,

Lisanlar yetim kaldı.

 

Sis çöktü ufuklara,

Gün küstü şafaklara,

Kurt girdi başaklara;

Harmanlar yetim kaldı.

 

Kelepçeli mâsumlar,

Boynu bükük mazlumlar,

Istırâba mahkûmlar;

İnsanlar yetim kaldı.

 

Ordusu muzafferdi,

Sözleri mûteberdi,

Kıtalar hep titrerdi;

Fermanlar yetim kaldı.

 

Feryatlar Arş’ı buldu,

Gönüller keder doldu,

Kafeslere koyuldu;

Aslanlar yetim kaldı.

 

Ceset doldu sokaklar,

Kıpkırmızı ırmaklar,

Kana doydu topraklar;

Balkanlar yetim kaldı.

 

Silâh kalleş elinde,

Zâlim, zulüm hâlinde…

Kutlu dâvâ yolunda,

Destanlar yetim kaldı.

 

Düşman yanı başında,

Neler saklı yaşında?

Hudutların dışında,

İhvanlar yetim kaldı.

 

Çöller, menzili yuttu,

Yolcuları uyuttu,

Hayaller kuma battı;

Kervanlar yetim kaldı.

 

Kırdı iki kanadı,

Umutların cellâdı,

Hayra kapı kalmadı;

İmkânlar yetim kaldı.

 

Değişti tüm mevsimler,

Acı doldu iklimler,

Ali, mahzun takvimler;

Zamanlar yetim kaldı.

 

23 Ocak 2018