HANG─░ YAKINLIK?

YAZAR : Fatih GARCAN fatihgarcan@hotmail.com

Sabah─▒n ilk ─▒┼č─▒klar─▒ ile g├╝ne ba┼člamak, s─▒rt─▒nda ├žapa ile tarla yolunu tutmak, dere ┼č─▒r─▒lt─▒s─▒ e┼čli─činde derin orman kokular─▒ ile kendinden ge├žmek… Ne e┼čsiz zenginlikler, ne b├╝y├╝k l├╝tuflard─▒.

Ara ara gelip gitse de, e─čitim hayat─▒ boyunca ayr─▒ kald─▒─č─▒ bu g├╝zellikler, ┼čimdi bir ba┼čka k─▒ymetli idi Mahmut Sami i├žin. O art─▒k, bu topraklar─▒n yeti┼čtirdi─či bir ├Â─čretmendi. ├ľ─črencilerine k├Ây h├ót─▒ralar─▒n─▒ anlatmak, kim bilir nas─▒l bir heyecan ve keyif olacakt─▒ onun i├žin. K├Ây├╝n├╝ ne kadar da ├Âzlemi┼čti. Her biri nice hik├óyelerle dolu k├Ây evleri. Her biri bir tepeye ├žekilmi┼č, her biri ayr─▒ bir d├╝nya…

K─▒z karde┼či Ay┼čeÔÇÖye seslendi:

ÔÇôAy┼če! ┼×u derenin ├Âb├╝r taraf─▒nda, tepenin yamac─▒nda bir Zeynep Teyze vard─▒. Ne yapt─▒? Nas─▒l ┼čimdi?

ÔÇôA─čabey uzunca bir s├╝redir hasta idi. Ben hemen hemen her g├╝n gidip ziyaret ediyordum. Kom┼čularla n├Âbetle┼če yeme─čini haz─▒rl─▒yorduk. O da g├╝n i├žinde kendi ─▒s─▒t─▒p yiyordu. ─░ki g├╝nd├╝r sen geleceksin, diye tel├ó┼čeden haz─▒rl─▒k falan yapay─▒m derken unuttum. Asl─▒nda, gel beraber gidelim istersen. ─░yi olur, bak merak ettim ben de…

ÔÇôSabah─▒n ┼ču vakti, biraz erken de─čil mi? Rahats─▒z etmeyelim.

ÔÇôUyku mu tutar san─▒rs─▒n g├Âzleri? Aksine seni g├Âr├╝nce ├žok memnun olur. O─člundan ayr─▒ tutmaz seni. Her gitti─čimde sorard─▒…

Mahmut Sami ile Ay┼če, Zeynep Teyzenin evine vard─▒klar─▒nda hi├ž beklemedikleri bir manzara ile kar┼č─▒la┼čt─▒lar. Zeynep Teyze, bu gece em├ónetini teslim etmi┼čti. Mahmut Sami hemen Hakk─▒ Day─▒ÔÇÖya yana┼čt─▒:

ÔÇôDay─▒ hay─▒rd─▒r? Nas─▒l olmu┼č, ne zaman olmu┼č?

ÔÇôBiz de tam bilmiyoruz evl├ót. En son, d├╝n ikindiden sonra Semra Teyzen bir u─čram─▒┼č, yeme─čini falan yedirmi┼č. Daha sonra da m├╝saade alm─▒┼č. Son bildi─čimiz bu. Herh├ólde gece sabaha do─čru vefat etmi┼č. Han─▒mlar─▒n anlayabildi─či kadar─▒yla…

ÔÇôHaber verdiniz mi?

ÔÇôKime?

ÔÇôO─člu vard─▒ ya, Mustafa A─čabey.

ÔÇôHen├╝z de─čil, biz de tel├ó┼čeden ne yapaca─č─▒m─▒z─▒ bilemedik. Ben sadece muhtara haber verdim.

ÔÇôO─čluna haber verelim o zaman. Telefon numaras─▒ falan var m─▒?

Ay┼če;

ÔÇťÔÇôZeynep Teyzenin cep telefonu var a─čabey, ondan alabilirisin. O─čluyla telefonla g├Âr├╝┼č├╝yorlard─▒.ÔÇŁ dedi.

Mahmut Sami, telefonu eline ald─▒ ┼čarj─▒ bitmi┼čti. Hemen ┼čarja takt─▒.

Hakk─▒ Day─▒;

ÔÇťÔÇôEvl├ót, bu hay─▒rs─▒z bana kart─▒n─▒ b─▒rakm─▒┼čt─▒ aylar ├Ânce; ┬źBir ┼čey olursa arars─▒n─▒z.┬╗ demi┼čti.ÔÇŁ dedi.

ÔÇô┬źBir ┼čey olursa arars─▒n─▒z…┬╗ ├Âyle mi? Bey a─čabeyimiz t├ólimat─▒ vermi┼č madem, arayal─▒m o zaman…

Mustafa, bir pazar sabah─▒nda ailesi ile pl├ónlad─▒─č─▒ geni┼č bir kahvalt─▒ i├žin hummal─▒ bir haz─▒rl─▒k yapmakta idi. Kendi elleri ile haz─▒rlad─▒─č─▒ ┼čeyleri ikram etmek en b├╝y├╝k zevki idi. Elleri ya─čl─▒ oldu─ču i├žin ├žalan telefona cevap veremedi. E┼činden rica etti:

ÔÇôCan─▒m ┼ču telefona bakar m─▒s─▒n? Pazar pazar kimmi┼č bu m├╝nasebetsiz?

ÔÇôBen de ona bak─▒yordum Mustafa; ama a├žt─▒m galiba, ben bu yeni telefonunun dilini ├ž├Âzemedim.

ÔÇôHem de sesi d─▒┼čar─▒ vermi┼čsin. Alo!

ÔÇôMustafa A─čabey, kusura bakma bir m├╝nasebetsizlik ettik evet. Pazar pazar rahats─▒z ettik; ama mesaide pazar tatili olmayan birine s├Âz ge├žiremedik.

ÔÇôNe diyorsun? Sen de kimsin? S├Âylediklerinden hi├žbir ┼čey anlamad─▒m!

ÔÇôBen Tepecik K├Ây├╝ÔÇÖnden kom┼čunuzun o─člu Mahmut Sami. Annen bu gece r├╗hunu teslim etti. Kom┼čular sabah fark etmi┼čler.

ÔÇôNe dedin sen, ├Âlm├╝┼č m├╝? Kimse yok muymu┼č yan─▒nda? Niye ┼čimdi haber verdiniz?

Mahmut Sami ilk duyduklar─▒ndan sonra MustafaÔÇÖn─▒n ters ters konu┼čmalar─▒na bir an dayanamad─▒;

ÔÇťÔÇôHakl─▒s─▒n─▒z, cenazeyi kald─▒rd─▒ktan sonra aramal─▒yd─▒k. Bir tanecik o─člu vard─▒, denk gelecek ya o da o anda yan─▒nda de─čilmi┼č. Kusura bakmay─▒n, yan─▒nda kimse olmad─▒─č─▒ i├žin nas─▒l ├Âld├╝─č├╝n├╝ bilmiyoruz.ÔÇŁ deyiverdi.

ÔÇôMahmut Sami! Sen nas─▒l konu┼čuyorsun? Benim annem ├Âlm├╝┼č, sen l├óf sokmaya ├žal─▒┼č─▒yorsun!

ÔÇôEvet, annesizli─čin ne demek oldu─čunu ├žok iyi biliyorum. Ben yedi ya┼č─▒ndayken kaybettim. Y─▒llarca; ┬źKe┼čke sa─č olsayd─▒ da…┬╗ diye ba┼člayan y├╝zlerce c├╝mle kurdum. L├óf sokmak gibi bir niyetim yok. Ama ┼čimdi seninle konu┼čurken bir yandan annenin telefonunu a├žt─▒m, son g├Âr├╝┼čmenizin ├╝zerinden haftalar ge├žmi┼č. Anneni burada bir ba┼č─▒na b─▒rakan sen de─čil misin de; ┬źGece yan─▒nda kimse yok muymu┼č?┬╗ diye soruyorsun?

ÔÇô┼×u an sence bunlar─▒n s─▒ras─▒ m─▒?

ÔÇôEvet de─čil, hakl─▒s─▒n. Neyse… Sadece kabul edemedim i┼čte! Ne zaman burada olursunuz? Nas─▒l hareket edelim? Biz gerekli ┼čeyleri takip ederiz.

ÔÇôAllah r├óz─▒ olsun karde┼čim. ─░lk imk├ónla geliyorum; ama bug├╝n yeti┼čmemem san─▒r─▒m. Cenazesi yar─▒n ├Â─čle namaz─▒ndan sonra kald─▒r─▒lmak ├╝zere diye sel├ó verdirebilir misin? Akrabalara ben haber veririm.

ÔÇôTamam a─čabey.

ÔÇôTekrar te┼čekk├╝r ederim.

Mahmut Sami telefonu kapatt─▒ktan sonra karde┼či Ay┼če usulca yan─▒na yakla┼čt─▒:

ÔÇôA─čabey, az ├Ânce telefonda konu┼čurken duydum. Mustafa A─čabey, annesini en son haftalar ├Ânce aram─▒┼č. ─░nan─▒r m─▒s─▒n her g├╝n geldi─čimde sorard─▒m kendisine. O da hep; ┬źAr─▒yor Allah r├óz─▒ olsun. MustafaÔÇÖm beni hi├ž ihmal etmez.┬╗ derdi. Duyduklar─▒ma inanamad─▒m. Demek ki teyzem…

ÔÇôTelefonda g├Ârd├╝─č├╝m o. Mustafa A─čabey de itiraz etmedi yani. Ba┼čka ilgileneni var m─▒yd─▒?

ÔÇôYok bildi─čim kadar─▒yla. Hi├ž anlatmazd─▒, her geldi─čimde bana bir ┼čeyler ikram etmek i├žin ├ž─▒rp─▒n─▒rd─▒. Bir ├žay─▒n─▒ i├žene bile ├Âyle te┼čekk├╝rler ederdi ki. Teyzem demek ki i├žine atm─▒┼č hep. Ben de yeme─čini yapar, sobas─▒n─▒ kontrol eder, bir g├╝nl├╝k odunu soban─▒n kenar─▒na koyar giderdim.

ÔÇôNe zamand─▒r b├Âyle?

┬şÔÇôDedim ya, uzunca bir s├╝redir hasta, diye.

ÔÇôO─člu gelip-gitmez mi?

ÔÇô┼×├Âyle s├Âyleyeyim; duyduklar─▒m─▒ anlatsam g─▒ybet olur. Pek ho┼č ┼čeyler duymad─▒m, ama; ┬źO─člu anas─▒n─▒ ├Âl├╝me terk edip gitti desem┬╗ ├žok olmaz. En son Hakk─▒ Day─▒ÔÇÖya dediklerini sen duydun. Zaten Zeynep Teyzem kimseye y├╝k olmak istemezdi. Bir-iki ├že┼čit fazla yemek yapsam veya evden bir ┼čeyler eklesem defalarca du├ó ederdi. Hakk─▒ Day─▒ÔÇÖn─▒n o─člu g├Ât├╝rm├╝┼čt├╝ en son hastah├óneye. Galiba o zaman da Mustafa A─čabeye ula┼čamam─▒┼člar. Sonra da d├Ân├╝p de aramam─▒┼č bile, diye duydum. ─░┼čin ├Âz├╝n├╝ Allah bilir.

ÔÇôHay─▒rl─▒s─▒ bakal─▒m. Bize d├╝┼čen, Zeynep Teyzeye son vazifemizi yerine getirmek.

Ertesi g├╝n t├╝m haz─▒rl─▒klar yap─▒lm─▒┼č, cenaze k├Ây camisinin bah├žesindeki musall├ó ta┼č─▒na konmu┼čtu. ├ľ─čle namaz─▒na az bir zaman kala Mustafa, e┼či ile birlikte geldi. Caminin bah├žesindeki herkesin bak─▒┼člar─▒ aras─▒nda ge├žti annesinin tabutu ba┼č─▒na. ─░├žlerinden kimse MustafaÔÇÖya; ┬źHo┼č geldin!┬╗ demedi. Mustafa da kimseye; ┬źEyvallah!┬╗ etmedi. So─čuk ve donuk ifadelerle etraf─▒na bakt─▒ ve ├Âylece beklemeye koyuldu. K├Ây yeriydi. Ne olursa olsun kimse onu orada tek b─▒rakamazd─▒. Nitekim ├Âyle de oldu. Day─▒s─▒ da olanlara an be an ┼čahit oluyordu. Cenaze namaz─▒ k─▒l─▒nd─▒. Mustafa, defin i├žin annesini kabre koymak ├╝zere mezar─▒n i├žine girmeye haz─▒rlan─▒yordu ki kar─▒s─▒ o─čluna f─▒s─▒lt─▒ ile; ÔÇťAman o─člum! Ne olursa olsun, ben ya┼član─▒nca sen beni b├Âyle yaln─▒z b─▒rakma olur mu?ÔÇŁ dedi.

Mustafa bunu duyuncaya kadar g├Âzlerinde ┼čim┼čekler ├žakt─▒. Geri d├Ând├╝ ve han─▒m─▒n─▒n ├╝zerine y├╝r├╝d├╝:

ÔÇôDemek ├Âyle ha! Demek sen ya┼član─▒nca o─člun seni yaln─▒z b─▒rakmas─▒n ha!

Elini havaya kald─▒rd─▒, tam tokad─▒ indirecekken etraftakiler hemen MustafaÔÇÖn─▒n elini tuttular ve sakinle┼čtirmeye ├žal─▒┼čt─▒lar. Mahmut Sami;

ÔÇťÔÇôA─čabey olan olmu┼č! ┼×imdi s─▒ras─▒ de─čil. Art─▒k anac─▒─č─▒n─▒ daha fazla bekletme!ÔÇŁ dedi.

Mustafa g├Âzya┼člar─▒ i├žerisinde girdi mezar─▒n i├žerisine ve b├╝y├╝k bir ihtiramla annesini ebed├« istirahatg├óh─▒na u─čurlad─▒. O ana kadar buz gibi duran Mustafa art─▒k tutam─▒yordu kendini. G├Âzya┼člar─▒ sel olup akt─▒ dense yeriydi. O kadar i├žli ve y├╝rekten a─čl─▒yordu ki… Defin i├žin kabristana gelenlerin ┼čahit olduklar─▒, tam bir ibret dersi niteli─čindeydi.

K├Ây├╝n imam─▒ defin i┼člemleri bitince MustafaÔÇÖy─▒ yaln─▒z b─▒rakmak istemedi:

ÔÇôEvl├ót gel bir eve gidelim, ┼č├Âyle bir sakinle┼č. Annen i├žin art─▒k yapman gereken ard─▒nca du├ó etmen ve KurÔÇÖ├ón-─▒ Kerim okumand─▒r. Yapabilirsen bir-iki hay─▒rda bulunman, sadaka vermen, onun ad─▒na daha memnun ve r├óz─▒ edici olacakt─▒r…

ÔÇôBa┼č ├╝st├╝ne hocam.

Eve vard─▒klar─▒nda Mustafa t├óziyeleri kabul etmeye ba┼člad─▒. F─▒s─▒lt─▒ gazetesi ile yay─▒lan, duyurudan daha m─▒ tesirli oluyordu ne? Mezarl─▒kta olanlar k├Âyl├╝ aras─▒nda hemen yank─▒ bulmu┼čtu. Herkes MustafaÔÇÖy─▒ teselli etmek i├žin kendince bir giri┼čimde bulunmaya ├žal─▒┼č─▒yordu. Kar─▒s─▒ ise; hem kendini hem kocas─▒n─▒ rezil etmenin ezikli─či i├žerisinde, gelenlere kom┼čular─▒n haz─▒rlad─▒─č─▒ yemeklerden ikram etmeye ├žal─▒┼čarak, kendini affettirmek istiyordu. Mahmut Sami ve karde┼či Ay┼če, bir an olsun yanlar─▒ndan ayr─▒lmad─▒lar. ├ç├╝nk├╝ Mahmut Sami, Mustafa ile e┼či aras─▒nda bir tats─▒zl─▒k daha ya┼čanma ihtimaline bin├óen tedbirli davranmak istiyordu. Mustafa da bunu anlam─▒┼čt─▒;

ÔÇťÔÇôMahmut Sami karde┼č. Fazlas─▒yla ko┼čturdunuz. Anneme bir kom┼ču gibi de─čil, bir evl├ót gibi hizmet ettiniz. Allah senden de karde┼čin Ay┼čeÔÇÖden de r├óz─▒ olsun.ÔÇŁ dedi.

ÔÇôHakk─▒n─▒ hel├ól et, ilk etapta biraz sab─▒rs─▒z konu┼čtum. Kendimce… Ben de k├╝├ž├╝k ya┼čta ├Âks├╝z kal─▒nca ├Âmr├╝m yeti┼čtirme yurtlar─▒nda ge├žti. Madd├«-m├ónev├« ├žok so─čuk ortamlarda b├╝y├╝d├╝m. ┬ź─░nsan─▒n annesi ya┼čar da nas─▒l onu yaln─▒zl─▒─ča terk eder?┬╗ diye kabullenemedim. Ama ┼čahit olduklar─▒m da benim daha ├Ânceden hi├ž edinmedi─čim bir tecr├╝be idi. Haddime de─čil belki; ama sen yine de s├╝k├╗net ├╝zere ol. Bak ├žoluk ├žocu─čun var. Bizim b├Âyle annesi-babas─▒ ayr─▒ arkada┼člar─▒m─▒z vard─▒. Hangi birimiz, hangimizi teselli edece─čimizi bilemezdik. O y├╝zden k├╝├ž├╝k bir karde┼č ricas─▒, yuvan─▒ yorma. Bana mevzuyu uzatmayaca─č─▒na s├Âz verirsen giderim…

ÔÇôBiz asl├« kimli─čimizi kaybedince i┼čin b├╝y├╝s├╝ bozulmu┼čtu zaten. Sonra sunÔÇś├« zevklerde arad─▒k mutlulu─ču. Senin verdi─čin refleks en tabi├« ve en yerinde olan─▒yd─▒. Hakl─▒yd─▒n. Belki han─▒m─▒m─▒n tepkisine ra─čmen, annemi ba┼č t├óc─▒ etme faz├«letini g├Âsterebilseydim; bug├╝n ├žok daha farkl─▒ bir ortamda, daha farkl─▒ ┼čeylerden bahsediyor olabilirdik. Annem ┼č├Âyle doya doya sevemedi bile torunlar─▒n─▒. Ben bu ac─▒yla nas─▒l ya┼čar─▒m? Art─▒k i┼čin bundan sonras─▒ daha farkl─▒ olacak o kesin. Takdir ne g├Âsterir bilemem. Rezil olmu┼čum, umurumda bile de─čil. Ben as─▒l rezilli─či hem anneme hem Rabbime kar┼č─▒ ya┼čad─▒m. B├Âyle bir anneye, bunlar─▒ ya┼čatm─▒┼č olmak en ac─▒s─▒. ─░nan, insan─▒n g├Âz├╝ne gaflet perdesi inince g├Âremiyor. Uzakta olunca, herhangi bir haber de gelmeyince… Bug├╝n arar─▒m, yar─▒n giderim, ┼č├Âyle yapar─▒m, b├Âyle yapar─▒m… derken bir de bakm─▒┼čs─▒n kap─▒y─▒ ├žalan─▒ kabul etmekten ba┼čka ├žaren kalmam─▒┼č. Benim i├žin du├ó et olur mu? Senden son ricam bu…

ÔÇôElbette a─čabey. Numaram─▒ kaydet. Ne zaman ihtiyac─▒n olursa, bir telefon kadar yak─▒n─▒nda olaca─č─▒m.

ÔÇôBir telefon kadar… Asl─▒nda bir telefon ├žok da yak─▒n de─čilmi┼č be Mahmut Sami. E─čer olabiliyorsan, g─▒y├ób─▒mda du├ó edebilecek kadar yak─▒n─▒mda ol. Belki de bu, en g├╝zeli…