M├╝sl├╝man Kimli─čimiz ve ─░SL├éM KARDE┼×L─░─×─░

YAZAR : Halil ─░brahim DELEN

H-DELEN-SAYI-119

─░nsanlar ├že┼čitli kimlikleri ile tan─▒n─▒rlar. Ya etnik k├Âkeni, ya e─čitim durumu veyahutta cemaati… K─▒sacas─▒ ├že┼čitli vas─▒flarla bilinirler. Fakat b├╝t├╝n bu vas─▒flar─▒n en ├Ânemlisi, en kapsay─▒c─▒ olan─▒, bizim d├╝nya ve ├óhiret sa├ódetimizin temini olan ┬źM├╝sl├╝man Kimli─či┬╗dir.

M├╝sl├╝man kimli─čine sahip olmak o kadar da kolay de─čildir. Bu kimli─či elde edebilmek i├žin ├že┼čitli g├Ârev ve vec├«beleri yerine getirmemiz gerekir. Ve bu vazifelerin en ├Ânemlilerinden birisi de ┬ź─░sl├óm Karde┼čli─či┬╗dir, Allah r─▒z├ós─▒ i├žin karde┼č olmakt─▒r. All├óhÔÇÖa ├«m├ón etmi┼č, ayn─▒ d├«ne inanm─▒┼č, m├╝sl├╝man kimli─či ta┼č─▒yan fertler, All├óhÔÇÖ─▒n karde┼č k─▒ld─▒─č─▒ insanlard─▒r.

KurÔÇÖ├ón-─▒ KerimÔÇÖde Allah Te├ól├ó;

ÔÇťEy ├«m├ón edenler! AllahÔÇÖtan, OÔÇÖna yara┼č─▒r ┼čekilde korkun ve ancak m├╝sl├╝manlar olarak can verin.ÔÇŁ (├él-i ─░mr├ón, 102) buyurmaktad─▒r. Yani; ┬źM├╝sl├╝manl─▒k vasf─▒ d─▒┼č─▒nda sak─▒n h├ó ├Âlmeyiniz, ancak ve ancak m├╝sl├╝manlar olarak can veriniz.┬╗ buyurulmakt─▒r.

Hazret-i Peygamber -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- her ├žocu─čun ─░sl├óm f─▒trat─▒ ├╝zere do─čdu─čunu bildiriyor. (Buh├ór├«, Cen├óiz, 92; Eb├╗ D├óv├╗d, S├╝nne, 17; Tirmiz├«, Kader, 5) Yani hepimiz d├╝nyaya m├╝sl├╝man olarak geliyoruz, Allah Te├ól├ó burada, bu h├óli devam ettirmemizi ve bu h├ól ├╝zere ya┼čay─▒p ├Âmr├╝m├╝z├╝ tamamlamam─▒z─▒ istiyor.

D├╝┼č├╝nd├╝─č├╝m├╝zde; ├Âl├╝m ve do─čum ferd├« meselelerdir, insan tek ba┼č─▒na do─čar, yine tek ba┼č─▒na ├Âl├╝r. Peki bu ├óyette ni├žin; ÔÇťM├╝sl├╝manlar olarak can verin.ÔÇŁ buyuruluyor? Ni├žin ├žo─čul s├«gas─▒ kullan─▒l─▒yor? ├ç├╝nk├╝ bizim m├╝sl├╝man olarak ya┼čay─▒p, m├╝sl├╝man olarak ├Âlebilmemiz i├žin birbirimize ├žok ihtiyac─▒m─▒z var! ┼×ayet biz karde┼č olursak, toplu olursak; ancak ─░sl├óm kimli─čimizi idrak edebilir, m├╝sl├╝man olarak ya┼čayabilir, m├╝sl├╝man olarak ├Âlebiliriz. Bunu ifade sadedinde Hazret-i Peygamber -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem- ┼č├Âyle buyurmaktad─▒r:

ÔÇťM├╝ÔÇÖminler birbirlerine muhabbet, merhamet ve ┼čefkat g├Âsterme konusunda tek bir v├╝cut gibidirler. ├ľyle ki bir organ hastalan─▒nca, v├╝cudun di─čer k─▒s─▒mlar─▒ uykusuzluk ve ate┼čle birbirlerini (hasta olana ortak olmaya) ├ža─č─▒r─▒rlar.ÔÇŁ (M├╝slim, Birr, 66)
─░sl├ómiyet; bizlere, her ib├ódeti karde┼člik ┼čuuru ile yapmam─▒z─▒ emretmektedir. ─░b├ódetlerimiz bize karde┼člik r├╗hunu telkin etmektedir. Mesel├ó; infak, sadaka, zek├ót gibi ib├ódetler ferd├« olarak yap─▒lamaz. Namaz, oru├ž, kurban gibi ib├ódetler ne kadar ferd├« olarak ├«f├ó edilebilirse de; bunlar─▒ da cemaat h├ólinde, payla┼čarak yapman─▒n gerekti─či, daha faz├«letli oldu─ču bildirilmi┼čtir. Hatt├ó haftada bir Cuma namazlar─▒n─▒ camilerde birlikte, omuz omuza k─▒lmam─▒z ayr─▒ bir ├Ânem ta┼č─▒maktad─▒r.

Modern ├ža─č─▒n zararlar─▒ndan biri de bizim karde┼čli─čimizi yok etmesi oldu. Art─▒k birbirimizin h├ólini hat─▒r─▒n─▒ sormuyoruz, Allah r─▒z├ós─▒ i├žin birbirimizi ziyaret etmiyoruz. Kom┼čuluk nedir unuttuk. Evlerimizde televizyonun, internetin esiri olduk… M├╝sl├╝man─▒n m├╝sl├╝mana ├╝├ž g├╝nden fazla k├╝s kalmas─▒ hel├ól olmazken (Buh├ór├«, ─░stiÔÇÖz├ón, 9); ayn─▒ apartmanda, ayn─▒ mahallede ya┼čad─▒─č─▒m─▒z insanlarla sanki k├╝sm├╝┼č├╝z, d├╝┼čmanm─▒┼č─▒z gibi konu┼čmuyoruz, h├óllerini hat─▒rlar─▒n─▒ sormuyoruz. Oysaki Hazret-i Peygamber -sall├óll├óhu aleyhi ve sellem-; m├╝sl├╝man karde┼čli─činin All├óhÔÇÖ─▒n muhabbetine vesile olaca─č─▒n─▒ ve bunun ne kadar ulv├« bir g├╝zellik oldu─čunu beyan sadedinde ┼ču olay─▒ anlat─▒yor:

ÔÇťBir kimse, ba┼čka bir k├Âydeki (din) karde┼čini ziyaret etmek i├žin yola ├ž─▒kt─▒. Allah Te├ól├ó, adam─▒ g├Âzetlemek (ve s─▒namak) i├žin onun yolu ├╝zerinde (insan sil├╗etinde) bir melek vazifelendirdi. Adam mele─čin yan─▒na gelince, melek;

┬źÔÇôNereye gidiyorsun?┬╗ dedi. O z├ót;

┬źÔÇô┼×u k├Âyde bir din karde┼čim var, onu g├Ârmeye gidiyorum.┬╗ cevab─▒n─▒ verdi. Melek tekrar sordu:

┬źÔÇôO karde┼činden elde etmek istedi─čin bir menfaatin mi var?┬╗ Adam;

┬źÔÇôHay─▒r, ben onu s─▒rf Allah r─▒z├ós─▒ i├žin severim, onun i├žin ziyaretine gidiyorum.┬╗ dedi. Bunun ├╝zerine melek;

┬źÔÇôSen onu nas─▒l seviyorsan Allah da seni ├Âyle seviyor. Ben, bu m├╝jdeyi vermek i├žin Allah Te├ól├óÔÇÖn─▒n g├Ânderdi─či el├žiyim.┬╗ dedi.ÔÇŁ (M├╝slim, Birr, 38; Ahmed, II, 292)

M├╝sl├╝manlar karde┼č olma duygusunu yitirdiklerinde; haset, birbirini ├žekememe gibi nefsi azd─▒ran k├Ât├╝ huylar ortaya ├ž─▒k─▒yor. Bunlar da bizim d├«nimizi ya┼čama co┼čkumuzu yok ediyor. Yani m├╝sl├╝man kimli─čimiz yok ediliyor. M├╝sl├╝manlara kar┼č─▒ yap─▒lan des├«se ve oyunlara bakt─▒─č─▒m─▒zda, m├╝sl├╝manlar─▒n karde┼čli─čini bitirecek nifak tohumlar─▒n─▒n at─▒ld─▒─č─▒n─▒ g├Âr├╝yoruz. ─░┼čte bunlardan birisi de kom┼čulu─čun bitirilmesidir. Art─▒k insanlar birbirlerini ziyaret edemiyorlar. Bunun en ├Ânemli sebeplerinden birisi de bunlar─▒n k├╝lfetli, masrafl─▒ h├óle gelmesidir.

Giderken eli bo┼č gitmeyeceksin, gitmeden birka├ž g├╝n ├Ânce haber vereceksin, haz─▒rl─▒klar yap─▒lacak, masraflar artacak vesaire vesaire… Peki ne oluyor? Kimse kimseye gitmek istemiyor veya kimse kimseyi misafir olarak kabul etmek istemiyor… Oysaki insanlar birbirlerinin yeme─čine muhta├ž de─čiller; g├Ân├╝lden sohbete, birer g├╝ler y├╝ze, karde┼čli─če muhta├žlar…

Selef-i s├ólih├«nden bir z├ót─▒n anlatt─▒─č─▒ misal bize g├╝zel bir ├Ârnek olmaktad─▒r. Selef-i s├ólih├«nden bir z├ót der ki:

ÔÇťAllah bana KurÔÇÖ├ón-─▒ Ker├«mÔÇÖin b├╝t├╝n ├óyetleriyle amel etmeyi nasip etti yaln─▒z bir ├óyetle amel edemedim.ÔÇŁ

Ve ilâve eder:

ÔÇťO da; ┬źEvlerde kimseyi bulamazsan─▒z, size izin verilmedik├že i├žeriye girmeyin. E─čer size; ÔÇśGeri d├Ân├╝n!ÔÇÖ denilirse geri d├Ân├╝n; bu sizin i├žin daha temizdir.┬╗ (en-N├╗r, 28) ├óyetidir.

Bu ├óyetle amel edebilmek i├žin en olmayacak zamanlarda, gecenin bir yar─▒s─▒nda hep kap─▒ ├žald─▒m ki i├žeriden bana; ┬źM├╝sait de─čiliz!┬╗ desinler de, ben de g├Ân├╝l huz├╗ruyla geri d├Âneyim, bu ├óyetle amel edeyim, dedim. Ama ├žald─▒─č─▒m hi├žbir kap─▒da bana kimse; ┬źM├╝sait de─čiliz!┬╗ demedi, beni i├žeri buyur etti.ÔÇŁ