KULDA DERMAN ARADIK

ŞAİR : Şerif Fatih AKKÂĞIT fatihserif@gmail.com

Yaradan, sabredene yokları var eyledi…
Kulda derman aradık, kolayı zor eyledi…

Has bahçede dikenler, gül diye koklanınca,
Bülbüller aşka küsüp terk-i diyar eyledi…

Gönül şükrü bırakıp isyana yönelince,
Mevlâ, gülen gözleri kanlı pınar eyledi…

Fikrimiz ile yoldaş olunca çaresizlik,
Kalpler şüpheyle doldu, akıl firar eyledi…

Hoş sedâlar, figāna bırakınca yerini,
Dile gelen kuzgunlar gönlü nâçâr eyledi…

Kibir ile beraber dost olduk kötülüğe,
Cahilliğimiz bizi derde şikâr eyledi…

Hâlis niyetlerimiz sığınınca şeytana,
Şirke dost oldu gönül, Rabbi inkâr eyledi…

Kader ile savaşıp kahrettik kendimizi,
O vakit dertler bize dünyayı dar eyledi…

Zevk u safâya daldık unuttuk ki ölüm var,
Şehvetimiz, hırsımız; canı bîzâr eyledi…

Kolay sandık her şeyi, avunduk hayallerle,
Gerçekler, ömrümüzü kavurdu hâr eyledi…