EYVAH! BABALIK VE ANNEL─░K KALKIYOR!..

M. Ali E┼×MEL─░ seyri@seyri.com seyri@yuzaki.com

Ormanlar─▒n kral─▒ arslan ailesi, evl├ótlar─▒n─▒ kendileri gibi g├╝├žl├╝ ve h├╝k├╝mdar ed├ól─▒ olarak yeti┼čtiriyorlard─▒. B├Âylece ormanlarda huzur ve s├╝k├╗net, normal istikrar─▒ i├žinde devam edip gidiyordu.

Fakaat;

Sahtek├órl─▒k, hilek├órl─▒k ve d├╝zenbazl─▒klar─▒n─▒ keyfince ger├žekle┼čtiremeyen baz─▒ sinsi hayvanlar gizli bir d├╝┼čmanl─▒k ittifak─▒ i├žinde b├╝y├╝k bir haz─▒ms─▒zl─▒k ya┼č─▒yorlard─▒. Sonunda h─▒rs, kin ve nefretten kuduran tilkiler, ├žakallar, gergedanlar, le┼č kargalar─▒, y─▒lanlar ve fareler, bir araya gelip uzun uzun kafa yordular. El birli─či yapt─▒lar. Pl├ónlar haz─▒rlad─▒lar. ─░├ži zehirlerle dolu cazip teklifler olu┼čturdular. Bin bir gece u─čra┼čt─▒lar.

Yine olmad─▒.

Ormanlarda arslanlar─▒n krall─▒─č─▒ devam etti.

Durum bir t├╝rl├╝ di─čerlerinin lehine de─či┼čmiyordu.

Ama arayan Mevl├óÔÇÖy─▒ da bel├óy─▒ da bulurmu┼č derler ya, neticede aynen ├Âyle oldu. D├╝┼čledikleri k├Ât├╝ niyetlerini ve kirli emellerini ger├žekle┼čtirecek bir yolu en nihayet buldular. Hemen solu─ču arslanlar─▒n huzurunda ald─▒lar. S├Âz├╝ biri b─▒rakt─▒, biri ald─▒. Hepsi de ayn─▒ ┼čeyi de─či┼čik ifadelerle d├Âne d├Âne s├Âyl├╝yorlard─▒. Diyorlard─▒ ki:

ÔÇťÔÇôEy hepimizin padi┼čahlar─▒ olan arslanlar! Sizler bu ormanlar─▒n med├ór-─▒ iftih├ór─▒s─▒n─▒z. Huzur ve adaletisiniz. ┼×eref ve ┼č├ón─▒s─▒n─▒z. Sizler sayesinde hepimiz mutlu ve kutlu bir hayat ya┼č─▒yoruz.

Ancak;

Sizler de g├Âr├╝yorsunuz ki, art─▒k devir de─či┼čti. Zaman bir acayip oldu. ├éhirzaman al├ómetleri, bu h├╝r ormanlar─▒ da vurdu.

┼×imdi hepimizi bir korku kaplad─▒. G├╝nlerdir g├Âzlerimize uyku girmiyor. Kederimizden ve ├╝rpertimizden tir tir titriyoruz. ┬ź├ék─▒bet, bu g├╝zelim ormanlar─▒n h├óli ne olacak?┬╗ diye endi┼čeden ├žatlamak ├╝zereyiz!

├çaresiziz. T─▒kand─▒k. O y├╝zden size geldik, ama sayg─▒s─▒zl─▒k olmas─▒n diye s├Âylemeye de dilimiz varm─▒yor, zay─▒f kalplerimiz tam ifadeye cesaret edemiyor.ÔÇŁ

Baba arslan merakland─▒:

ÔÇťÔÇôSa─čolun, hassasiyetinize te┼čekk├╝r ederim. Fakat sizi bu kadar hel├ók eden korku nedir?ÔÇŁ

├ľtekiler g├╝ya ├žekindiler:

ÔÇťÔÇôEfendim, belki siz de biliyorsunuzdur. ├ç├╝nk├╝ g├Âr├╝┼č ufkunuz bizden fazla. Sizin bildi─činizi size s├Âyleyip ukal├ól─▒k yapm─▒┼č olmayal─▒m…ÔÇŁ

Baba arslan iyice dikkat kesildi, biraz da k├╝kreyerek seslendi:

ÔÇťÔÇô├ç─▒kar─▒n a─čz─▒n─▒zdaki baklay─▒; benim bilip bilmedi─čim sizi ilgilendirmez.ÔÇŁ

F─▒rsat├ž─▒lar hemen ta┼č─▒ gedi─čine koydular:

ÔÇťÔÇôEfendim, b├╝y├╝k korkumuz ┼ču ki; bahsetti─čimiz zaman de─či┼čikli─či dolay─▒s─▒yla, sizin neslinizin art─▒k sizler gibi y├╝ksek ┼čahsiyetli, ├žapl─▒, donan─▒ml─▒, g├╝├žl├╝ ve muktedir yeti┼čmesi tehlikeye girmi┼č durumda. Bu h├ól, yar─▒n ormanlarda b├╝y├╝k bo┼čluklara sebep olursa; o zaman ne yapar─▒z, ne ederiz, nas─▒l i┼čin i├žinden ├ž─▒kar─▒z? Mesel├ó ge├ženlerde yavru bir arslan bu dediklerimizi destekleyici mahiyette ┼č├Âyle ┼č├Âyle yapt─▒, fakat size bildirmeye ├žekindik. ├çekindik ama sonunda yar─▒nlar─▒ d├╝┼č├╝nerek b├Âyle bir yans─▒tmaya mecbur kald─▒k. H├╝k├╝m sizindir. Siz, en iyisini bilirsiniz. En do─črusunu d├╝┼č├╝n├╝rs├╝n├╝z. Neticede orman da sizin, nesil de. Bize d├╝┼čen, haddimizi bilmek…ÔÇŁ

Baba arslan ┼ča┼č─▒rd─▒. Kar┼č─▒s─▒ndakilerin makul konu┼čmalar─▒ ve yaltak├ža ifadeleri, akl─▒n─▒ perdeler gibi olmu┼čtu. Hafif bir endi┼če de i├žini kemirmiyor de─čildi. Bakt─▒, anne arslan da ayn─▒ duygular i├žinde ona ba┼č─▒n─▒ sall─▒yordu. Bir m├╝ddet sessiz kald─▒ktan sonra muhataplar─▒na d├Ând├╝:

ÔÇťÔÇô─░lk defa size minnettar kal─▒yorum. S├Âyledikleriniz beni de dertlendirmiyor de─čil. Merak etmeyin; elbet bir ├žare bulaca─č─▒z.ÔÇŁ

Tilki at─▒ld─▒:

ÔÇťÔÇôEfendim, bizler sizlere ba─čl─▒l─▒─č─▒m─▒z─▒ bir kez daha ispatlamak i├žin hayli ├žareler d├╝┼č├╝nd├╝k. ─░zniniz olursa, bu meselede de size hizmet├ži olmak isteriz.ÔÇŁ

Gururlar─▒ ok┼čanan baba arslan ile anne arslan, birlikte ayn─▒ cevab─▒ verdiler:

ÔÇťÔÇôMemnuniyet duyar─▒z. Buyurun, dinliyoruz.ÔÇŁ

Hemen ├žakal devreye girdi:

ÔÇťÔÇôMal├╗munuz zaman ve ortamlar de─či┼čti. Dolay─▒s─▒yla evl├ótlar─▒n, de─či┼čen ┼čartlara h├╝kmedebilecek ┼čekilde yeti┼čmeleri gerek. Bunun i├žin de onlar─▒ yeti┼čtirmekle ilgili us├╗l, metot ve anlay─▒┼člar─▒ yeniden d├╝zenlemek ┼čart g├Âr├╝n├╝yor.ÔÇŁ

Le┼č kargas─▒, s├Âz├╝ kapt─▒:

ÔÇťÔÇô├ç├╝nk├╝ eski metotlar, ancak eskiyi ba─člar. Mesel├ó pen├že devri ge├žti. K├╝kreme devri bitti. Kuvvet hakk─▒, tarihe kar─▒┼čt─▒. Art─▒k k├Ât├╝yle de tokala┼čma devri ba┼člad─▒. Sessizlik zaman─▒ bu zaman. D├╝┼čmana nezaket d├Ânemi i├žindeyiz. Herkesin ├Âzeli var, kimseye kar─▒┼čmamak gerekiyor. Hatt├ó yanl─▒┼člara kar─▒┼čmak bile b├╝y├╝k bir sa├žmal─▒k h├óline geldi.ÔÇŁ

Konu┼čmalar bu minval uzad─▒ gitti. Arslanlar arada s─▒rada ┼ča┼čk─▒nl─▒kla; ┬źAllah Allah! Neler olmu┼č!┬╗ diye m─▒r─▒ldansalar da, yar─▒nlar─▒n yanl─▒┼č endi┼česine kap─▒ld─▒klar─▒ i├žin ├žaresizlik tel├ó┼č─▒yla duyduklar─▒na hak vermekten ba┼čka ├ž├Âz├╝m g├Âremiyorlard─▒.

Hemen hemen b├╝t├╝n teklifleri kabul ettiler. Art─▒k yavrular─▒na kendi ┼čartlar─▒na ve ger├žeklerine g├Âre davranmayacaklard─▒. G├╝ya ┼čuurlu, modern, entelekt├╝el, ilerici ve ayd─▒n anlay─▒┼člar i├žerisinde olacaklard─▒.

├ťstelik;

Arslan yavrular─▒n─▒n e─čitiminde tilki, g├Ân├╝ll├╝ dad─▒l─▒k yapacak ve onlara bir yavrunun yeni ┼čartlara ve yeni yar─▒nlara g├Âre nas─▒l yeti┼čtirilece─čini g├╝zelce ├Â─čretecekti. B├Âylece baba ve anne arslanlar─▒n y├╝k├╝ de bir hayli azalacakt─▒. Baba ve anne arslanlar, ├Âzellikle bu pl├óna ├žok memnun kalm─▒┼člard─▒. Sevin├žten z─▒plam─▒┼člard─▒. B├╝y├╝k bir inan├žla;

ÔÇťÔÇôTamam.ÔÇŁ dediler; ÔÇťBunlar─▒ aynen yapmal─▒; biz, hepsinin arkas─▒nday─▒z. Ger├žekten ├žok m├ón├ól─▒ ve gerekli bir rehberlikte bulundunuz. Yar─▒nki arslan neslinin d├╝nk├╝ ve bug├╝nk├╝nden ├žok daha kaliteli bir nesil olaca─č─▒n─▒ ┼čimdiden hissediyor gibiyiz. Sa─čolun, sa─čolun! Ayr─▒ca; bu meselede madd├« ve m├ónev├« her t├╝rl├╝ imk├ónlar─▒m─▒z─▒ seferber edece─čimizden de hi├ž ┼č├╝pheniz olmas─▒n. Hakikaten yeni bir d├Ânem olacak. Yeni bir ├ža─č ba┼člayacak!ÔÇŁ

Konu┼čmalar bitip de herkes kendi mek├ón─▒na d├Ând├╝─č├╝nde memnun olmayan kimse yoktu. Son pl├ón─▒n bu kadar kolay tutaca─č─▒ kimsenin akl─▒na gelmemi┼čti.

Ertesi g├╝n hemen al─▒nan kararlar uygulanmaya ba┼člad─▒.

Durumdan en ├žok da yavru arslanlar keyifliydi. ├ç├╝nk├╝ baba ve anne arslanlar, bir ┼čey diyecek olsa; dad─▒ tilki, hemen devreye giriyor, yeni neslin bask─▒ ve zorba y├Ântemlerle yeti┼čmesinin onlar─▒n ├Âzg├╝venlerini ├Âld├╝rece─čini s├Âyleyerek her t├╝rl├╝ arslanca disiplin ve d├╝zenlemeleri bozuyordu. Yavrulara alabildi─čine tilkilik a┼č─▒l─▒yordu. Arada bir ├žakal─▒, le┼č kargas─▒n─▒ ve gergedan─▒ da seminerlere ├ža─č─▒r─▒p onlar─▒n da e─čitime katk─▒lar─▒n─▒ sa─čl─▒yordu. ├ç├╝nk├╝ yavrular, ├žok y├Ânl├╝ ve ├žok meden├« yeti┼čmeliydiler.

Ba┼člang─▒├žta her ┼čey normaldi. Hatt├ó ├žok g├╝zel gibiydi. Baba ve anne arslanlar─▒n i┼čleri bir hayli azalm─▒┼čt─▒, yavru yeti┼čtirme y├╝kleri neredeyse tamamen payla┼č─▒lm─▒┼č ve bir rahatl─▒k meydana gelmi┼čti.

Bu y├╝zden;

Onlar da, durumdan memnun vaziyette, dad─▒ tilkinin rol├╝n├╝ benimsediler. Tilki ise, tilkice g├╝zel bir dad─▒yd─▒. Neticede baba arslan da ├Âyle bir dad─▒ oldu, anne arslan da.

Art─▒k;

├ť├ž dad─▒; yavrulara, kum gibi ├žok ve cil├ól─▒ prensipler k─▒y─▒s─▒nda durmadan tercih de─či┼čtirerek dad─▒l─▒k yar─▒┼č─▒na girmi┼č bir h├óldeydiler. Her g├╝n ba┼čka bir cil├ól─▒ prensip etraf─▒nda yar─▒┼čt─▒lar, yar─▒┼čt─▒lar. En iyi dad─▒ rol├╝ hepsini de iyiden iyiye sarm─▒┼čt─▒.

Lâkin;

Y─▒llar sonra, birden ipler koptu.

Ne esef ki;

Arslan yavrular─▒, uygulamada tamamen babas─▒z ve annesiz yeti┼čmi┼člerdi. Ebeveynleri i├žin sadece canlar─▒ istedik├že sevilen bir oyuncak vazifesi g├Ârm├╝┼člerdi. Ama ┼čimdi b├╝y├╝m├╝┼člerdi. Fiziken b├╝y├╝kt├╝ler; fakat mahiyet olarak b├╝y├╝kl├╝klerini olu┼čturacak hususiyetler, hele ki baba ├Âzelli─činden gelmesi gerekenler, yap─▒lar─▒nda yoktu. Anne ├Âzelli─činden gelmesi gerekenler de yoktu. Sadece tilki ├Âzelli─činden, ├žakal ├Âzelli─činden, le┼č kargas─▒ ├Âzelli─činden ve seminer ald─▒klar─▒ daha nice mahl├╗kat─▒n ├Âzelli─činden gelen k├╝├ž├╝kl├╝kler vard─▒. O k├╝├ž├╝kl├╝kler de, soylar─▒n─▒n yapt─▒─č─▒ b├╝y├╝kl├╝kleri yapmaya yetmiyordu.

B├Âyle olunca;

Ortal─▒k karga┼čaya d├Ând├╝.

Yaln─▒z c├╝sse itibar─▒yla koca koca arslanlar; k├óh basit bir tilkinin pen├žesinde yere devriliyor, k├óh bir le┼č kargas─▒n─▒n ├Ân├╝nde geri d├╝┼č├╝yor, k├óh bir farenin oyunca─č─▒ oluyor, k├óh ├žakal─▒n ayaklar─▒na ├žak─▒l─▒yordu.

Vaziyeti b├╝y├╝k bir ├╝z├╝nt├╝yle seyreden baba ve anne arslanlar, neye u─črad─▒klar─▒n─▒ anlad─▒klar─▒nda maalesef art─▒k bunu kendi nesillerine anlatamayacak h├óldeydiler.

Derin derin ├óh ├žekebiliyorlard─▒ sadece.

K─▒ssam─▒z bu.

Gelelim hissemize:

E─čitim notlar─▒m─▒z i├žerisindeki bu mecazlarla dolu temsilimiz, asl─▒nda ac─▒ bir ger├že─čin aynas─▒. Ya┼čad─▒─č─▒m─▒z e─čitim fiyaskolar─▒n─▒n vitrini. Neslin do─čru ve g├╝├žl├╝ yeti┼čmesinin ├Ân├╝ndeki engelleri ve sebeplerini a├ž─▒k├ža g├Âzler ├Ân├╝ne seren bir tablo.

Dikkatli bak─▒n;

Ailelere, mekteplere bak─▒n!

Bir s├╝r├╝ eyvahlar duyacaks─▒n─▒z. Eyvahlar artt─▒k├ža da herkesin ├Ân├╝ne y─▒─č─▒n y─▒─č─▒n istiflenen cil├ól─▒ tilkice prensipler g├Âreceksiniz. Sonra da onlar─▒n acayip uygulamalar─▒n─▒ fark edeceksiniz.

Biraz daha dikkatli bak─▒n, inceleyin; anlayacaks─▒n─▒z ki;

Art─▒k ├žocuklar─▒ e─čitecek olan babal─▒k, annelik ve ├Â─čretmenlik/hocal─▒k iyice kalkt─▒ kalk─▒yor. ├çocuklar─▒n babalar─▒ var ama dad─▒ ├Âzellikleri i├žinde; anneleri de var, ama o da dad─▒ ├Âzellikleri i├žinde; ├Â─čretmenleri de hocalar─▒ da var, ama yine dad─▒l─▒k ├Âzellikleri i├žinde.

Peki, babas─▒z ve annesiz bir h├ólde, ├Â─čretmensiz ve hocas─▒z bir h├ólde ne olacak bu ├žocuklar─▒n h├óli? Ne olacak yar─▒nlar─▒n h├óli?

Dad─▒l─▒k; insan e─čitiminde hem baban─▒n, hem annenin, hem ├Â─čretmenin, hem hocan─▒n yerini tutar m─▒?

Nas─▒l tutsun?

Bir dad─▒, ├žocu─čun yanl─▒┼č─▒na kar─▒┼čmaz ki! Dad─▒n─▒n, yavruca─č─▒z─▒ do─črularla e─čitme ve b├╝y├╝tme derdi de olmaz. Hele ahl├ók─▒ g├╝zelce tesis ise; dad─▒n─▒n hi├ž ├╝stlenmeyece─či, y├╝k├╝ a─č─▒r bir derttir. Onun tek d├╝┼č├╝ncesi; ├žocu─čun her iste─čini do─čru-yanl─▒┼č, olumlu-olumsuz demeden yerine getirmektir. Tek derdi; ├žocu─čun karn─▒n─▒n tok, kaportas─▒n─▒n temiz olmas─▒d─▒r. ─░├ži le┼č gibi olmu┼č, ne umurunda.

Bu durumda tabi├« ki olanlar, yine ├žocuklara oluyor. Onlara yaz─▒k ediliyor. Hem de; onlara bir ┼čey olmas─▒n, yaz─▒k olmas─▒n diye.

Burada alt─▒n─▒ ├žizelim;

Annesizlik ve babas─▒zl─▒k, biyolojik mevcudiyete g├Âre de─čildir. Kiminin biyolojik annesi ve babas─▒ hayatta olmaz, ama birileri ona babal─▒k ve annelik ├Âzellikleri i├žinde e─čitimini tam verir de o babal─▒ ve anneli yeti┼čmi┼č olur. Kimileri de tam tersi.

O h├ólde anne, baba ve hoca mevcudiyeti; kendi eskimez ├Âzellikleri ve bizlik zemininde tekrar yerini almal─▒. ├çocuk -dad─▒l─▒ da olursa olsun ama- biyolojik yoksa bile; mutlaka mahiyet olarak babal─▒, anneli ve hocal─▒ olarak yeti┼čsin. E─čitimde tutarl─▒l─▒─č─▒n ve kendi ger├že─čimize g├Âre en do─čru neticeyi alman─▒n yeg├óne yolu bu.

Unutmamal─▒ ki;

─░stanbulÔÇÖu 21 ya┼č─▒nda fetheden FatihÔÇÖi; ├žocuklu─čunda girmek istedi─či yanl─▒┼č virajdan kurtaran do─čru ad─▒m, hoca duru┼ču ile baba duru┼ču olmu┼čtur.

Unutmamal─▒ ki;

Herkesi dad─▒la┼čt─▒ran dad─▒ anlay─▒┼čl─▒ e─čitim, insan─▒n sadece naz ihtiyac─▒ ├ón─▒nda i┼č g├Ârmekten ba┼čka hi├žbir faydaya sahip de─čildir. Oysa insan─▒n e─čitilecek o kadar y├Ân├╝ var ki! Mesel├ó fiziken ameliyat edilecek bir hastal─▒─ča yakalanm─▒┼č olan bir ├žocuk, hi├ž dad─▒l─▒kla d├╝zelir mi? R├╗hen de ayn─▒ durum mevzubahis de─čil mi? ├ľd├╝l ve mahrumiyet dengesini ayarlamadan ├žocu─ču yo─čurabilir misiniz? Yo─čuramazs─▒n─▒z. T─▒pk─▒ ├Â─č├╝t├╝lmemi┼č bu─čdaydan ekmek yapamayaca─č─▒n─▒z gibi.

Kald─▒ ki, e─čitimin sahas─▒ ve a┼čamalar─▒ ├žok geni┼č. Buna paralel oranda da m├╝rebb├« ├že┼čidi ve ihtiyac─▒ muhakkak.

Yani;

Anne ┼čart, baba ┼čart, ├Â─čretmenler ve hocalar ┼čart, arkada┼člar ┼čart. Daha nice vas─▒fl─▒ ┼čahsiyetler, bir ┼čekilde ┼čart, ┼čart, ┼čart.

├ľyleyse;

G├Âz kama┼čt─▒r─▒c─▒ birka├ž hayal├« serap u─čruna de─či┼čmez ger├žekleri bir tarafa b─▒rak─▒p da onca ┼čartlardan sadece bir tanesi, haddinden fazla ├Âne ├ž─▒kar─▒lsa da di─čerlerine ihtiya├ž g├Âr├╝lmese, bundan daha cidd├« bir hata ve cinayet olmaz.

Meselâ;

E─čer annelik; kendi s─▒n─▒rlar─▒n─▒ a┼čarak baba tesiri l├óz─▒m olan yerde de uygulan─▒rsa, netice sadece fel├óket olur.

T─▒pk─▒ sava┼č meydan─▒nda nezaket kurallar─▒ ile hareket etmek gibi.

D├╝┼čmanlar─▒n─▒za; ┬źAffedersiniz, rica ederim, ├Âz├╝r dilerim, ay kusura bakmay─▒n fark etmedim.┬╗ ┼čeklindeki yakla┼č─▒m, intihardan ba┼čka nedir?

Bu m├ónidar ├Ârnek, yersiz zannedilmesin;

Asla ├žocuklar─▒m─▒z d├╝┼čman de─čil, ama onlar─▒ harap etmek isteyen vir├╝sl├╝ geli┼čmeler, onlara yaz─▒k etmek isteyen mikroplu k├╝lt├╝rler, ambal├ójl─▒ zehirler; tamamen d├╝┼čman─▒m─▒z de─čil mi? Dost├óne postlara b├╝r├╝n├╝yorlar diye buyur edilme hakk─▒ kazan─▒rlar m─▒?

Velhâsıl;

Art─▒k e─čitim anlay─▒┼č─▒m─▒z; dad─▒c─▒ bir mant─▒kla kocaman delikanl─▒lar─▒ bile p─▒┼č p─▒┼člay─▒c─▒ de─čil, muktedir bir usta mahareti ile en sert demire bile ┼čekil verici bir mahiyette olmal─▒, olabilmeli. Mal├╗m, demire ┼čekil vermek, onu ate┼čte iyice k─▒vama getirmeye ba─čl─▒. Yoksa so─čuk demire, en a─č─▒r balyozlar bile i┼člemez. Kald─▒ ki, kimi insanlar, so─čuk demirden daha kat─▒ olabilmekte.

─░┼čte bunun i├žin;

Evl├ótlar─▒m─▒z; ger├žek m├ón├óda yeti┼čtirici ve e─čitici bir baba ├Âzelli─či, anne ├Âzelli─či, ├Â─čretmen ve hoca ├Âzelli─či ile yeti┼čmeli.

Bug├╝n her ├žocuk, buna muhta├ž! Hayat├« derecede muhta├ž!

Yar─▒nlar─▒n g├╝ne┼čleri, buna kesinlikle muhta├ž!

Eyvah demeden uyanal─▒m;

├çocuklar─▒m─▒z babas─▒z kalmas─▒n, annesiz kalmas─▒n, e─čitimsiz ve hocas─▒z kalmas─▒n!

Yoksa sabahlar, karanl─▒─ča a├ž─▒l─▒r.

Uyanal─▒m;

N├╗ra a├ž─▒ls─▒n!