HAYAT NOTLARI A─člayan ve A─×LATAN EKMEK!

Ahmet Z─░YLAN

─░nsano─člu, ├žo─ču kere i├žinde bulundu─ču nimetlerin fark─▒na varmaz. Bilhassa elde ├žok├ža mevcut olan nimetler hususunda zaman zaman vurdumduymaz h├óle d├╝┼čer. Onlar─▒ hoyrat├ža kullan─▒r. Hatt├ó sorumsuzca israf eder. Mah┼čerdeki hesab─▒n─▒ zorla┼čt─▒racak davran─▒┼člar sergiler. Oysa onlar─▒n, bize verilen b├╝t├╝n nimetlerin her biri o kadar de─čerlidir ki. Mesel├ó bir kuru ekme─če kimse d├Ân├╝p bakmaz fakat bir de ona ihtiyac─▒ olanlara sorun. Asl─▒nda o ekme─či rahat bulanlar da ona muhta├ž, ancak bu ihtiya├žlar─▒n─▒ giderirken zorluk ├žekmedikleri i├žin de─čerini fark etmiyorlar. L├ókin Allah, ├╝zerimizdeki say─▒s─▒z nimetleri fark etmemizi ve daima OÔÇÖna ┼č├╝k├╝r h├ólinde olmam─▒z─▒ emrediyor.

Bu il├óh├« emri yerine getirebilmek i├žin her nimetin ├Âncelikle de─čerini ve hesab─▒n─▒ idrak etmemiz ┼čart. Bu ger├že─či bana her zaman hat─▒rlatan ya┼čad─▒─č─▒m bir h├ódise var. Onu hi├ž unutmam:

Bir ak┼čam vaktiydi. Annem d─▒┼čar─▒dan eve gelmi┼čti. Bir yandan mantosunu ├ž─▒kar─▒yordu, bir yandan da i├žin i├žin a─čl─▒yordu. Sordum:

ÔÇťÔÇôNiye a─čl─▒yorsun anne?ÔÇŁ

A─člamaya devam ederek:

ÔÇťÔÇôKarde┼čingilden geliyorum.ÔÇŁ dedi.

Tekrar sordum. Daha fazla a─člamaya ba┼člad─▒. Sonra h─▒├žk─▒r─▒klara bo─čuldu. ─░yice merak ettim. Acaba ba┼č─▒na bir ┼čey mi gelmi┼čti. Soruyor, cevap alam─▒yordum. Bir m├╝ddet sonra y├╝z├╝n├╝-g├Âz├╝n├╝ silip anlatmaya ba┼člad─▒:

ÔÇťÔÇôNas─▒l a─člamayay─▒m o─člum! Gelirken yol kenar─▒ndaki ├ž├Âpte hi├ž yenmeden at─▒lm─▒┼č bir ekmek g├Ârd├╝m. ─░├žim ac─▒d─▒. Hemen onu oradan ├ž─▒kard─▒m. Belki bir ku┼č fil├ón yer diye bah├žeye ufalad─▒m. Bu sebeple a─čl─▒yorum.ÔÇŁ

Ben yine bir ┼čey anlayamad─▒m. Bu sebepten bu kadar ├žok a─člamaya o an i├žin bir m├ón├ó veremedim. Dedim ki:

ÔÇťÔÇôAnne, hi├ž bunun i├žin bu kadar a─član─▒r m─▒?ÔÇŁ

Annem bana ac─▒ ac─▒ bakt─▒. Hay─▒flanarak:

ÔÇťÔÇôO ekme─či atan gibi sen de bilmiyorsun, o─člum!ÔÇŁ dedi.

Derin bir i├ž ├žekerek s├Âzlerine devam etti:

ÔÇťÔÇôYa┼čayan bilir. Bir lokma ekme─čin de─čerini, onun yoklu─čunu ├žeken anlar. Biz bu yoklu─ču ya┼čad─▒k, g├Ârd├╝k o─člum. Antep HarbiÔÇÖnde ben 14 ya┼č─▒nda bir k─▒zd─▒m. Evimizde hi├ž yiyecek yoktu. O yokluk i├žinde ge├žinmeye ├žal─▒┼č─▒rd─▒k. Amcam da harpteydi. Ona g├╝nde bir ekmek veriyorlard─▒. O da ekme─čin hepsini yemiyor, bizim durumumuzu bildi─či i├žin ├žantas─▒na koyup eve getiriyordu. Hava karard─▒ktan sonra eve gelirdi. Biz 24 saat hep o vakti beklerdik. Amcam─▒n getirdi─či yar─▒m ekmek gelince kap─▒┼čarak yerdik.

Mevsimlerden sonbahard─▒. Bir g├╝n bakt─▒m ki annem asma yapra─č─▒ s─▒y─▒r─▒yordu. Sonra a─čz─▒na at─▒p ├ži─čniyor, ard─▒ndan da b─▒rak─▒yordu. Merakla sordum:

┬źÔÇôAnne ne yap─▒yorsun?┬╗

Titrek sesiyle dedi ki:

┬źÔÇôYok bir ┼čey k─▒z─▒m.┬╗

Israr ettim. Mecbur a├ž─▒klad─▒:

┬źÔÇôKarn─▒m─▒ kand─▒rmaya ├žal─▒┼č─▒yorum. ├çok ac─▒kt─▒m.┬╗

┬źÔÇôAnne, ak┼čam sen bizimle ekmek yemedin mi?┬╗ dedim.

Ger├že─či s├Âylemek zorunda kalman─▒n mahcubiyetiyle kekeledi:

┬źÔÇôHay─▒r k─▒z─▒m, ben ak┼čam amcan─▒n getirdi─či yar─▒m ekme─či size da─č─▒tt─▒m, kendim yemedim.┬╗ÔÇŁ

Annem, annesinin bu h├ót─▒ras─▒n─▒ naklettikten sonra yine a─člamakl─▒ oldu. Derin bir i├ž ├žekerek:

ÔÇťÔÇô┼×imdi b├Âyle bir hayat i├žinde ya┼čam─▒┼č bir kimse olarak ├ž├Âpte hi├ž el s├╝r├╝lmemi┼č bir ekmek g├Âr├╝p de nas─▒l a─člamayay─▒m? Sen benim ya┼čad─▒klar─▒m─▒ ya┼časan, a─člamaz m─▒yd─▒n?ÔÇŁ dedi.

Bu s├Âzler r├╗huma i┼čledi. Me─čer annem ├ž├Âpte a─člayan bir ekmek sebebiyle demek ne kadar hakl─▒ bir sebeple a─čl─▒yormu┼č.

Ben ekme─čin olmad─▒─č─▒ zaman─▒ g├Ârmedim ama anam─▒n g├Âzlerinin nas─▒l doldu─čunu g├Ârd├╝m.

Bana ├žok hizmet eden, ├Âz├╝ do─čru, s├Âz├╝ do─čru fedak├ór, cefak├ór, vefak├ór anam─▒n o g├╝nk├╝ h─▒├žk─▒ra h─▒├žk─▒ra, h├╝ng├╝r h├╝ng├╝r a─člamas─▒ hayat─▒m boyunca g├Âz├╝m├╝n ├Ân├╝ne geliyor. Ne vakit zamane gen├žlerinin; ┬źEkme─čin i├žini ben yemem.┬╗ deyip de onu atmas─▒, hatt├ó ka┼č─▒─č─▒n─▒ ve ├žatal─▒n─▒ silip de ├ž├Âpe f─▒rlatmas─▒ gibi ac─▒ davran─▒┼člar─▒na rastlasam veya buna benzer h├óllerini duysam, i├žim ├╝rperir.

Annemin ya┼čl─▒ g├Âzleri gelir hat─▒r─▒ma.

Ben de i├žin i├žin a─člamaya ba┼člar─▒m…