Zannetme ki kederle gam,
Bu aşk, âşığa göre tam.
Üstüne gölge düşerse,
Kalır aşklar, o zaman ham...

Öter çile bülbülü bak,
Âşığın yüzü kardan ak!
Kul; Hak yolunda yürürken,
Sevdalanır akan ırmak...

Menzil yakın, sanma ırak.
Malı, mülkü artık bırak!
Hak bildiğin aşk yolunda,
Su gibi ak, çağlayarak...

Tutkum perdeyi kaldırır,
Aşkı gönlümde oldurur,
Mevlâ’m, içimi-dışımı;
Kâmil bir ruhla doldurur.

Arslan Ahmet; Hak’la görür,
Gönül alır, gönül verir
Güneşinin ısısıyla,
Aydınlanırken o, erir...