|
Rahmetle an yiğit olan ceddini,
Vatan için can verip de göçtüler,
Bildirdiler düşmanlara haddini,
Tarihime şan verip de geçtiler. .
Dinlenmeden ömür boyu koşarak,
Karlı dağlar mor tepeler aşarak,
Din uğruna aşka gelip coşarak,
Serden geçip şehidliği seçtiler. Allah için cihad eden neferle,
Küffar «il»e düzenlenen seferle,
Kazanılan nice kutlu zaferle,
Hak yolunu üç kıtaya açtılar. Ülke ülke at üstünde dolaşan,
Önde Yavuz ordularla çöl aşan,
Hak yolunda erenlere ulaşan,
Boyun eğmez ve yenilmez güçtüler. Gerçek dolu, sevgi dolu bir özle,
Mala-mülke değer vermez tok gözle,
Îman ile ak alınla, nur yüzle,
Asıl mekân cennetlere uçtular. |
«20. Yüzyıl Türk Şiirinde BEŞ ŞAİR» adlı kitabımıza aldığımız beş şairden biridir Yahya Kemal... Dîvan edebiyatının öldüğünün söylendiği, «aruz»un şiirimizde artık bir «vezin» olarak kerhen kullanıldığı, bu veznin Türkçe ile bağdaşamadığının savunulduğu bir dönemde; «hâlis şiir» avcısı olarak ortaya çıkan ve büyük bir hayran kitlesinin gönlünde şiirin kaynağı, sanatın kaymağı olan «üstad»ın adıdır Yahya Kemal...
Şimdi size şiddetli yağmurun yağdığı bir ortam ve o yağmura tutulanların hâllerini kelimelerle resmetmeye çalışacağım.
Tanınmış tezkirecilerimizden Latîfî (ö. 1582), bilge kişilere göre şairlerin vehbî ve kesbî olmak üzere iki kısma ayrıldığını söyler. Allah vergisi şairlik kabiliyeti olanlar vehbî, çalışmayla sonradan kazananlar kesbîdir. Bunların arasında sahte altınla altın, billûrla gevher, sihirle mûcize arasındaki kadar büyük fark vardır. Vehbî şair, yeteneğiyle söyler; kesbî şair ise taklit ve inceleme ile söyler. Büyük şiir münekkidi Latîfî bunlar arasındaki farkı da şuna benzetir: Vehbî şiir, cazibe ve güzelliği olan bir dilber; kesbî şiir ise iri gözlü, donuk, cazibe ve albenisi olmayan sade yüzlü bir güzeldir.1 
Geçtigimiz ayın gündemini meşgul eden konulardan en çarpıcı olanı hiç şüphesiz Avrupa’nın NASA’sı yerinde olduğu kabul edilen CERN’de Atlas adlı deneyin başlatılmasıydı. Deney hakkındaki malûmat gerçekten hayret uyandırıcıydı; çünkü deney için inşa edilen merkezin büyüklüğü, işin başdöndürücü maliyeti, çalışanların sayısı, hazırlık süresi ve meydana gelecek çarpışmanın enerjinin yoğunluğunu ifade eden bütün sayılar baş döndürecek kadar yüksekti.