|
Ey güzel sende gizli asırların kederi,
Seninle uyandığım zaman sevdim seheri,
Senden başka kelime bilmez gönül defteri,
Sen bu şehrin şiiri, gönlümün sultanısın!
Âlemler seni söyler kubbede, minarede,
Gözlerinden iz vardır sînemde her yârede,
Gönlün mü dönmektedir nice bin seyyarede?
Rûhumun yükseldiği yektâ âsumanısın! Aşk ilmini sen yazıp, sen silmişsin ey sabâ,
Yalnız aşk huzurunda eğilmişsin ey sabâ,
Nihayet âşık kimdir sen bilmişsin ey sabâ,
Bildim ki ehl-i dilin sâhib-i zamanısın! Gözlerinden akıyor Boğaziçi ebede,
Benziyor mahzun gönlün mukaddes bir mabede,
Rabbim bu aşk derdinde âşığa imdat ede,
Ömrümün hem neşesi hem de imtihanısın! Cümle harfler gül kokan ruhsarında kitaptır,
Her sözün bana sanki mâverâdan hitaptır,
Dilim, gönlüm, kalemin sevdan ile bîtaptır,
Şiirimin baharı ömrün çerâğânısın! Her şarkı sesindeki âhengin meftunudur,
Âşık aşk mektebinin âzadsız mezunudur,
Seherler nefesinin ebedî medyunudur,
Gülzârda goncaların, güllerin nişanısın! Bilseydi yaşamazdı Fuzûlî kadîm çağda,
Oturmazdı Muhibbî sırma renkli otağda,
Vaktini geçirmezdi Bâkî viran bir bağda,
Kâfî ne bahtiyar ki tek onun cânânısın! |
Yahya Kemal, bu yazının hudutlarını çok çok aşan dev bir kültür hazinemizdir. Ancak onu yâd etmek için onun ve şiirinin bize ifade ettiği ilk anlamlar üzerinde durmaya çalışacağız. 
Peygamberimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’in kıyâmette ümmeti için şefaat edecekleri sâbittir. Bu husus birtakım âyet-i kerîmelerin işareti ve sahih hadislerin delâleti ile sabittir. Bu mevzu ile alâkalı tafsilâtlı bir rivayeti sizinle paylaşmak isterim: 
Tanınmış tezkirecilerimizden Latîfî (ö. 1582), bilge kişilere göre şairlerin vehbî ve kesbî olmak üzere iki kısma ayrıldığını söyler. Allah vergisi şairlik kabiliyeti olanlar vehbî, çalışmayla sonradan kazananlar kesbîdir. Bunların arasında sahte altınla altın, billûrla gevher, sihirle mûcize arasındaki kadar büyük fark vardır. Vehbî şair, yeteneğiyle söyler; kesbî şair ise taklit ve inceleme ile söyler. Büyük şiir münekkidi Latîfî bunlar arasındaki farkı da şuna benzetir: Vehbî şiir, cazibe ve güzelliği olan bir dilber; kesbî şiir ise iri gözlü, donuk, cazibe ve albenisi olmayan sade yüzlü bir güzeldir.1 
Geçtigimiz ayın gündemini meşgul eden konulardan en çarpıcı olanı hiç şüphesiz Avrupa’nın NASA’sı yerinde olduğu kabul edilen CERN’de Atlas adlı deneyin başlatılmasıydı. Deney hakkındaki malûmat gerçekten hayret uyandırıcıydı; çünkü deney için inşa edilen merkezin büyüklüğü, işin başdöndürücü maliyeti, çalışanların sayısı, hazırlık süresi ve meydana gelecek çarpışmanın enerjinin yoğunluğunu ifade eden bütün sayılar baş döndürecek kadar yüksekti.