|
Yazar Rıfat ARAZ
|
|
Ahde yüklü bir vefâyı;
Bilip geldim Mevlâ’m Sana!..
Nefsime hoş her safâyı;
Silip geldim Mevlâ’m Sana!..
Bu âlemde kuldur adım;
Kul olmaktır tek muradım!..
Damladıkça istidâdım,
Dolup geldim Mevlâ’m Sana!.. Gönül neyler kibri, kini?
Başakladım gök ekini!..
Derviş diye bu miskini;
Alıp geldim Mevlâ’m Sana!.. Sen’de sabır, Sen’de sebât;
Can Sen’indir eyle azat!..
Bir kaynaktan âb-ı hayat
Bulup geldim Mevlâ’m Sana!.. Sen’den aldım bu ikrâmı;
Söküp attım her evhâmı!..
Deryâ bilip derdi, gamı;
Dalıp geldim Mevlâ’m Sana!.. Tevhid gaye, vuslat heves;
Hasretinle yandı bu ses!..
Bu halvette nefes nefes
Olup geldim Mevlâ’m Sana!.. |
Koskoca bir yıl daha geçip gitmek üzere ömrümüzden...
Ramazan-ı Şerif’in 26’sıydı. Cuma sabahıydı. Hazret-i Peygamber’in cennet bahçesinde sabah namazı için saf tuttuk. Aşk kafilelerinin sıra sıra dizilişi ile fecrin nurlu ufukları iç içe kaynaşmıştı. Ruhlar meleklerle sohbet hâlindeydi. Kimi gönüller de hakikî dost ile. 
Akşamın kızıllığı çökmüştü ufka... Dedesinden kalma eski ahşap evinin penceresinden bir müddet güneşin batışını seyretti... «Zaman ne çabuk geçiyor.» diye düşündü... Geçen hangi zamandı acaba?! Bir ömür mü?! Yoksa yapayalnız geçen bir gün daha mı?! 
Hac, pek çok ilâhî hâdisenin ve imtihanın yaşandığı bir ziyaret... Haccın çok kerâmetleri, çok hikmetleri var. Lâkin insan; o kalabalıkta, hercümerç içinde, kendisine nasip olan büyük nimetin farkına yeterince varamıyor. Bu da haccın apayrı bir imtihanı... Milyonlarca yüreğin orada nice duaları, nice dilekleri ve nice niyetleri var. Herkesin bu yolda yaşadığı hikmetli hâdiseler var. Benim de hac ile ilgili enteresan hâtıralarım ve şahidi olduğum fevkalâde hâdiseler var. Faydası olur ümidiyle anlatmayı arzu ediyorum.