Ateşindir a güzel sevgiyi sevdâ edici...
Eyleyen âşığı yıllar yılı şekvâ edici...

Senin aşkın düşürür sîneye binlerce ateş,
Biri yandırsa da cânım biri ihyâ edici...

Yolunun şaşkını kaybolsa da seyrinde ne gam,
Âkıbet sensin alıp semtine ircâ edici!..

Gayrı görmez göz olur gözleri şeydâ olanın,
Ne güzelsin a güzel cümleyi Leylâ edici!..

Ay yüzün gerçi ayân olsa da pinhan görünür,
Bendenin nâlesidir hüsnünü ifşâ edici...

Öyle düşkündü ki âlemde senin meftûnun;
Sensin üftâdelerin kadrini âlâ edici...

Nice pervânesi yanmış bir ateşmişsin sen,
Olsun öyleyse Mürid kendini ifnâ edici!..

Vezni: feilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün
(fâilâtün) (fa’lün)