|
Gönül gurbetini sis bürüyünce
Kendimi ararım kendi kendimde
Yalnızlık peşimden can sürüyünce
Kendimi ararım kendi kendimde
Bir dipsiz boşluğa asılır zaman
Durur dağ el-pençe fırtına yaman
Sevda kaçağından çok şeyler uman
Kendimi ararım kendi kendimde Parçalanır şekil; renk solar, küskün
Özlemleşir; geçsin dediğim her gün
Acıtır içimi tarifsiz hüzün
Kendimi ararım kendi kendimde Gözüm dört duvarda gezinir durur
Dört duvar, üç denklem gelir kurulur
Çözmek mi? Ne mümkün ahlar yorulur
Kendimi ararım kendi kendimde Mahpusluk aynada saklı sır gibi
Hiçlik kulağımda tınsız yır gibi
Zihin haritamda yıl, asır gibi
Kendimi ararım kendi kendimde Sonsuzluk lâbirent, duvar iğreti
Ateş çemberinde akrep niyeti
Son hamle harcarım kalan kuvveti
Kendimi ararım kendi kendimde Gölgesinde yorgun düşünce hâlim
Her kopuşta bin can olur hayalim
Çöl benim içimde mecnun vebalim
Kendimi ararım kendi kendimde Dikende gül gören göz olmak serde
Öylesi bir dert ki derman seferde
Sessizliğin sesi gömdüğü yerde
Kendimi ararım kendi kendimde Benliğimi sarıp kuşatınca sur
Aklımı ipince bir çizgi korur
Vuslat ateş topu yakar kavurur
Kendimi ararım kendi kendimde Aşk engel tanımaz, set var günaha
Yeter ki yönel sen, gül yüzlü «Mah»a
Hadi der: Her hücrem, yolun sabaha
Kendimi ararım kendi kendimde |
Koskoca bir yıl daha geçip gitmek üzere ömrümüzden...
Ramazan-ı Şerif’in 26’sıydı. Cuma sabahıydı. Hazret-i Peygamber’in cennet bahçesinde sabah namazı için saf tuttuk. Aşk kafilelerinin sıra sıra dizilişi ile fecrin nurlu ufukları iç içe kaynaşmıştı. Ruhlar meleklerle sohbet hâlindeydi. Kimi gönüller de hakikî dost ile. 
Son devir Mevlevîliğinin örnek şahsiyetlerinden biri olan, Üsküdar Mevlevîhânesi son postnişîni âlim, fâzıl insan Ahmed Remzi AKYÜREK (1872-1944), aynı zamanda dîvan edebiyatının güçlü mümessillerinden biridir. Sadece mutasavvıflar ve Mevlevîler tarafından değil, aynı zamanda devrin önde gelen edip ve şairlerince de sevilen, sayılan ve müracaat edilen bir kişidir. Çünkü o, yalnızca içinde yaşadığı toplulukla ve kültürle yetinen birisi değildir. Bunun yanında memleket meselelerine daima ilgi duymuş, kendi mizacına ve üslûbuna uygun şekilde tavrını yansıtmış ve görüşlerini bildirmiştir. 
Hac, pek çok ilâhî hâdisenin ve imtihanın yaşandığı bir ziyaret... Haccın çok kerâmetleri, çok hikmetleri var. Lâkin insan; o kalabalıkta, hercümerç içinde, kendisine nasip olan büyük nimetin farkına yeterince varamıyor. Bu da haccın apayrı bir imtihanı... Milyonlarca yüreğin orada nice duaları, nice dilekleri ve nice niyetleri var. Herkesin bu yolda yaşadığı hikmetli hâdiseler var. Benim de hac ile ilgili enteresan hâtıralarım ve şahidi olduğum fevkalâde hâdiseler var. Faydası olur ümidiyle anlatmayı arzu ediyorum.