Ezberimde yüzündeki tebessüm,
Yalnız Hakk’ı yazan ince kalemdir.
Dizinin dibinde mutmain gönlüm,
Küçücük görünür bütün âlemdir.

Sabırla çalışıp kozayı örer,
Yüzakı’yla gonca derer, gül derer.
En derin ırmağa seccade serer,
Günümüzde bir İbrahim Ethem’dir.

Aşk bağında kuzu kuzu yayılır,
Ne âh eder, ne feryâdı duyulur,
Şiir mahfilinde yeri sayılır,
İçten içe yanar elbet Kerem’dir.

Lâhzaya sığdırır sanki bin asır,
Nefesi tükenmez haykır ha haykır,
Ârifler sofrası ona değil sır,
Günbeyli, gördüğün sâde erdemdir.