Biliyorum ki, namazın Allâh’ın mühim bir farzı, dinin direği, mü’minin mîracı olduğuna inanıyor ve namazlarını hiç aksatmadan kılıyorsun. Hattâ Rabbine yakınlığını artırmak için farzlarla birlikte nafile ibadetlere de önem veriyorsun. Gönlünde: “Secde et ve yaklaş!” heyecanı çarpıyor, cennetin zümrüt bahçelerinde Sevgili Peygamberimiz’e komşu olmanın iştiyakı içinde secdeleri çoğaltmanın gayreti içinde coşuyorsun. Bu, gerçekten övgüye şâyan bir durumdur. Ancak namazda okuduğun Arapça duaların, tesbihlerin, tekbirlerin ve sûrelerin mânâsını derinlemesine bilirsen; namaz kılarken yaptığın kıyam (ayakta durma), rükû, secde ve ka’de (oturma) gibi hareketlerin hikmetini anlarsan şüphesiz ki daha güzel bir namaz kılacak ve ondan en yüksek seviyede bir feyiz, mânevî enerji alabileceksin. Bedenin ilâhî emirler doğrultusunda hareket ederken, rûhun da kıvraklaşarak mânevî yüceliklere doğru kanat açma imkânı bulacaktır.