Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Bahar ikiye ayrılır. Ba ve Har. Enteresandır ki, mevsim şeritlerinde de bahar ikiye ayrılmakta. İlkbahar ve sonbahar. Biz millet olarak böyleyiz işte; orta yolu bulmakta hep zorlanıyoruz. Niye ilk ve son? Neden orta bahar yok? Bir şeyin ilki ve sonu varsa ortası da vardır ve mutlaka olmalıdır. Mantık bilimi bunu gerektirmektedir. Büyük Türk mantıkçısı olarak buradan mantıkla uğraşan bütün bilim adamlarına sesleniyorum; böylesine büyük bir mantık hatasını ortadan kaldırmak için daha ne bekliyorsunuz? Ülkemiz bu mantıksızlık görüntüsünden ne zaman kurtulacak? Pek değerli bilim adamlarımızı bu büyük mantık hatasını ortadan kaldırmak için göreve çağırıyorum. Ayrıca bir de TBMM’de grubu bulunan siyasî partilere mektup yazarak bu konuyla ilgili kanun teklifi vermelerini isteyeceğim.

Bu düşüncemi bir arkadaşımla paylaştığımda bütün ümidim kırıldı. Arkadaşım, benim bu düşüncemin çok saçma olduğunu, çok ciddî meselelerle uğraşan bilim ve siyaset dünyasının bu tür saçma-sapan konularla ilgilenmeyeceklerini söyledi.

Arkadaşım haklıydı. Ben de bu düşüncemi sokağa çıkarak halkımla paylaşmayı uygun gördüm. Buyurun efendim ağzınıza lâyık. Âfiyet olsun.

–İyi günler beyefendi.

–İyi günler efendim.

–Konuşabilir miyiz biraz?

–Sen de benim gibi dertlisin herhâlde. Gel kardeş konuşalım.

–Konumuz bahar. Baharla aranız nasıldır efendim?

–Sen, benim derdimin bahar olduğunu nereden anladın?

–Yok, abi nereden anlayacağım. Bahar geliyor ya, o bakımdan dedim.

–Bahar mı geliyor? Hani nerede bahar?

–Bir âlemsin abi ya, neredesi mi var? Mart geliyor işte, Mart demek ilkbahar demek...

–Haaa... Sen şu bahardan bahsediyorsun...

–Siz hangi bahardan bahsediyorsunuz abi?

–Eşim Bahar’dan.

–Anladım. Tartıştınız mı yoksa?

–Evet, bugün biraz limonîyiz de.

–Takma kafana abi. Haberlerde söylediler; eşlerin tartışması ömrü uzatıyormuş.

–Ciddî misin?

–Tabiî ciddîyim. Uzun yaşamak istiyorsanız tartışmaya devam!..

–O zaman benim ömrüm bir hayli uzun olacak desenize?

–Peki, bahardan beklentileriniz neler?

–Kocaman bir özür bekliyorum.

–Abi, biz öbür bahara, yani konumuza geçtik. Siz hâlâ evdesiniz. Şöyle bir kendinize gelin. Sorumu soruyorum; ilkbahardan beklentileriniz neler?

–Bir kere bu, ilkbahar değil ki kardeş!

–Niye abi?

–Çünkü ben bu baharı daha önce çok gördüm de ondan.

–Bakıyorum da hemen kendinize geldiniz. Espri bile yapmaya başladınız.

–Evet, bu ömrün uzaması işi bana iyi geldi.

–İlkbahar insanları neden umutlandırır acaba, hiç düşündünüz mü?

–Düşündüm kardeş. Kışın zahmetinden, odun, kömür, doğalgaz parasından kurtulma zamanı olduğu için herhâlde.

–Yani sadece maddî yönden mi umut veriyor insana? Mânevî yönden bir moral vermiyor mu?

–Aslında haklısın kardeş. Mânevî yönden de moral veriyor.

–Nasıl meselâ?

–Bağın, bahçenin yeniden filizlenmesi, insanı da yenilenmeye zorluyor âdeta. Sanki hayat yeniden başlıyor.

–Yani yeni filizlerle beraber, yeni fikirler ve yeni imkânlar da bizi bekliyor değil mi?

–Evet, ne güzel söyledin ya. Bu yeni fikir ve yeni imkânlar benim için de geçerli değil mi?

–Tabiî ki abi! İlkbaharda ayrımcılık yok.

–O zaman bana müsaade, ben eşim Bahar’dan özür dileyerek geleceğimiz için yeni imkânlar hazırlayayım.

–Güle güle efendim. Teşekkürler. Bir şey daha soracaktım abi?

–Buyur kardeş, acele et.

–İlkbahar ve sonbahar var da orta bahar niye yok?

–Bu konu beni aşar, kardeş. Benim için artık tek bir bahar var. Anladın değil mi?

–Anladım abi. İyi baharlar.

İlkbahar, sadece tabiatı yenilememeli. İnsanlar da ilkbahardan etkilenerek yenilenir ve umutlarını tazelerse sonbahara varana dek epey yol almış oluruz. Yoksa baharın ortasında enerjimiz biter ve; “Ben bu baharı daha önce görmüştüm.” teranesi dilimizden hiç düşmez.

İYİ BAHARLAR TÜRKİYE.