Hazret-i Eyyûb -aleyhisselâm- ağır hastalık ve mahrûmiyetler gibi fevkalâde büyük sıkıntılara dûçâr kalmış, bu sebeple memleketinden de ayrılmak zorunda kalmıştı. Kendisine «Bu dertlerden kurtulmak için Allâh’a duâ etmesini» söyleyen hanımına şu hassas cevabı verdi:

“Ey Rahîme! Şiddet ve belâ zamanı sıhhat ve safâ süresi kadar olmadan Cenâb-ı Mevlâ’ya şikâyet etmekten hayâ ederim. Allah Teâlâ, bizlere nimetler verirken (râzı oluyoruz da), O’ndan gelen belâlara niçin sabretmeyelim?!.”